XV

Circa duo ſimplicia diſpenſant ep̄i: vt noͣ. ber. inc. dudū. Et ēt circa curatū et ſimplex. Goſ. in ſumma huius generaliter dicit ꝙ circa plura bn̄ficiadiſpenſat ſolus papa: hic tn̄ ī apparatu recitandoopi. Io. eos eādē ptātē hr̄e quā olī hēbāt. Dicebat Pe. ꝯcor. opi. ꝙ ī p̄ben. q̄ reꝗrūt: reſidētiaꝫ:nō diſpenſant ep̄i ꝯͣ eccl̓ie ꝯſuetudinē. 25. q. i. q̄ adꝑpetuā. In his ꝟo q̄ nō alit̓ requirūt reſidētiam:niſi quia non reſidens fructus non ꝑcipit: in hisdiſpenſat ep̄s in canōica non in p̄benda: ad hocde appel. c. ꝑuenit. et ſic loꝗt̉. c. ſanctoꝝ. In his q̄nō aliter de ꝯſuetudīe nō requirūt reſidētiaꝫ: diſpēſat ep̄s ī canōia et p̄bēdis de cōſti. c. cū om̄eshoſti. pe. d̓ ſam. et alb. dixerūt hic ꝙ aūt diſpenſatio circa bn̄ficia duo curata hꝫ fieri ꝑ euidentemvtilitatē vel vrgētē neceſſitatē eccl̓ie: et ī his caſibus pn̄t diſpenſare ep̄i. Nā ſi exp̄ſſe dice̓t ꝯſtitutio ꝯͣriū: eēt oneroſa eccl̓ijs et abijciēda: de cōſti. c. i. Et fortiꝰ ē vīculū dei qͣꝫ hoīs: et tn̄ iuramētū cuiꝰ deus eſt auctor: hoc caſu ẜuādū nō eſt: dehiſ que ſi. a ma. pa. ca. c. i. multo minꝰ ꝯſtitutio himana ẜuāda eſſet: ſi hoc diceret. Si autē hꝫ fieriob prerogatiuā meritoꝝ: tunc ſolus papa diſpenſat: vt in iſta decretali. in fi. Fatet̉. tn̄ hoſti. ꝙ primā opi. ſeruat curia ſed ſibi nō placet. Et de hocguil. in ſpec. ti. 2. §. videndū reſtat. verſ. illud. hecoīa Io. an̄. Et nota ꝙ iſta decretal̓ d̓ ml̓ta nō dic̄ſimpl̓r diſpenſandum cū ſublimibus ⁊ lr̄atis perſonis ſed addit cū rō poſtulat: q̄ rō eſt triplex ẜmgoſ. in diſpēſando .ſ. neceſſitas: vtilitas: ⁊ euidēsprerogatiua meritoꝝ. Et hētur hic magis rō litterature qͣꝫ bonitatiſ ī diſpenſatiōe obtinēda. al̓stn̄ bōitas p̄fert̉ litterature. di. 38. ſedulo Io. ⁊ ponit hic Io. an. de diſpenſatione: qd̓ dicit tho. iª. 2ºq. 97. ſubdēs: ꝙ ſi diſpenſans nuda volūtate mouetur: nō hn̄s ītuitum ad aliqd̓ preceptorū: n̄ meret̉ dici diſpenſatio ſed diſſipatio: ex qͣ ſequit̉ ꝙ ēad deū nō eſt tutꝰ: cū qͦ diſpenſatum eſt: ſic ad hͦii. q. 3. ſi is ꝗ p̄eſt. hoc tenendo ꝙ ſolus papa pōtdiſpenſare ī pluribus curatis.De habēte perſonatūvel bn̄ficium curatū: nota ꝙ ſi talis recipiat ſecūdū bn̄ficiū curatū vel ꝑſonatū vacat pͥmū: hoc dicit. c. de multa de p̄ben. vbi noͣ. ẜm Inno. ⁊ hoſti. vt allegat ibi Io. an. ī nouella: ꝙ cū dr̄ bn̄ficium curatū ſeu curā hn̄s aīaꝝ: intelligit̉ large cura aīarum: ſiue ī foro pn̄iali curam hēat ſiue al̓s:ſiue ſit eccl̓ia parochialis vel cathedralis: ſiue capella curā habēs parochianorū de iure vel de facto: dūmō parochiā hēat: ī qͣ parochiale ius exerceat: ſiue dignitas: ſiue officiū ſiue eccl̓ia: ſicut ſūtmulti archip̄ſbyteri archidiaconi ⁊ decani: ꝗ nullā eccl̓iam habēt: cui p̄ſunt vt pictauis ⁊ padue:ꝗ tn̄ hn̄t iuriſdictionē ſuꝑ multa loca. Perſonatvt dicit Inno. ⁊ dignitas fere ſemꝑ ꝓ eodem ponunt̉. Iō autē dictū eſt fere ẜꝫ Io. an̄. qꝛ ī angliarectores parochiales dn̄r ꝑſone: de appel. c. ꝑſone. In alijs regionibus dicunt̉ curati ſiue recto-

res: ⁊ tn̄ tales nō dicunt̉ ī dignitate cōſtituti. Similiter abbates ep̄i ⁊ alij ſuperiores nō dicūturꝑſone ⁊ tn̄ ſunt in dignitate cōſtituti ⁊ quandoqꝫpores ſupra eo. c. niſi eſſent. Intelligas gͦ dignitatē vel ꝑſonatū ẜm īſtitutionē vel ꝯſuetudinemeccl̓ie. Io. an̄. Sed nota pl̓es caſus in quibꝰ ſallitdicta regl̓a ī pͥn. §. dicta. ¶ Primo qn̄ hoc ſit cūſufficiēti diſpēſatiōe: vt dr̄ in iſto. c. d̓ multa ī fi. ⁊de elec. dudū. ij. 2º qn̄ pͥmū bn̄ficiū vel ẜm ē curatū hītu non actu ẜm hoſt .i. qn̄ actu non haberet parochianos: puta qꝛ derelictus eſt locus abhabitatoribꝰ: de elec. c. licet canon. li. 6. Inno. tn̄⁊ abbas vident̉ tenere cōtrariū. C 3º fallit qn̄ alterū dictoꝝ bn̄ficioꝝ curatoꝝ nō hꝫ curaꝫ ex ſe ſꝫꝑ vnionem alicuius curati: vt de p̄ben. ſuꝑ eo. li.vi. 4º qn̄ ⁊ ſi hꝫ tale beneficium: tn̄ ſe hr̄e ignorabat: tunc .n. ſibi dat̉ optio: vt de reſcript. c. gr̄ali. vi. Si aūt hēbat ſciens ſe habere ip̄m de iure:⁊ ſi nō de facto hēbat: vt qꝛ erat ſpoliatꝰ pͥmo ſtatregula ẜꝫ vinc. qui hoc nōt de elec. dudu. 2º. repetit tn̄ fructꝰ primi qͦs ꝑcipere poterat vſqꝫ ad receptione ẜi. ¶ 5º cū alios fructus ſcd̓i bn̄ficij ad tp̄sex cā ꝑcipit: vt de p̄ben. c. ſi tibi ꝯceſſo. li. vi. ꝓ illo .n. tꝑe quo debent̉ alteri vel ꝑtinent ad alterūfructus ſcd̓i bn̄ficij: non cenſcet pͥmū vacare. Etdic̄ henri. boich. qd̓ ē ꝟuꝫ ẜꝫ. Io. an. ⁊ archi. qͣꝫtūad ꝑceptionē fructuū ipſius primi bn̄ficij. Uacattn̄ qͣꝫtū ad hoc vt poſtqͣꝫ pacificam poſſeſſionemadmīſtratiōis ſcd̓i bn̄ficij hūerit: debito tempore cōferat̉: vel habebit locū cōcilium lateran̄. deꝯceſ. p̄ben. c. nulla. ¶ 6º fallit ſi ẜi bn̄ficij pacificaꝫpoſſeſſione adminiſtratiōis nondum hūerit: necꝑ eum ſtat quo minus hr̄et: qꝛ tūc nō vacat primū ẜm Inno. ⁊ hoſti. ⁊ henri. boich. ¶7º fallit īep̄atu. Nam ep̄atus nō vacat ꝑ adeptionē ẜi bn̄ficij ſiue ſit ſuperius ſiue inferius ſeu equale. Iſtaenim ꝯſtitutio de multa non hēt locū ī ep̄atibus:ꝗbꝰ nec exp̄ſſe nec tacite ſine volūtate pape renūciari pōt: de tran. p̄la. c. Inter corporalia. ẜm heri. boich. Inno: ⁊ hoſti. Uinc. ēt ponit alios duoscaſus ſuper. c. dudū 2º de electio. ¶ Sit gͦ. 8. caūsfallentie vt noͣt ber. ī. c. dudum. In bn̄ficijs vnitꝭvel dependētibꝰ vel cōmendatis. 9º ẜm Uin.ſi colore ⁊ nō aīo bn̄ficij perpetui recipit: ẜm poſſet .n. tunc penitere. z. q. 6. ſi quis libellos de penidi. .i. diuortiū. Idē ſi īcōtinenti fuit deiectꝰ i0ſi recepit ſcd̓ꝫ ī alio ep̄atu ſine ln̄ia ſui ep̄i: a quorepetitur. Quāuis .n. puatus ſit pͦ qͣꝫtum ad ſe nōtn̄ quātū ad p̄latum ſuū: ſi ſine ln̄ia ipſius tranſit:hoc noͣt Io. an. 21. q. 2. ſi quis iam tranſlatus. Cōcor. goff. ⁊ hoſti. ⁊ dicit hoſti. ꝙ reputat p̄latū ſimplicem: ſi det ſibi licētiam qͣꝫdiu de facto ⁊ de iure renūciet pͥmo: ⁊ tūc ſtatī ꝯferat ⁊iiº ī eo ꝗ expenſas de ꝓprio fecerat ī pͥmo ꝓpter qͣs ꝯpetit ſibi retētio pͥmi. 12. q. 4. quicūqꝫ. Et ex hoc de expenſis qͣs fecit an̄ receptionē ẜi. Secus ī his qͥsſecit poſtea: īſtituta de reꝝ diuiſiōe. §. certe ¶ 12ºī eo ꝗ ꝓteſtat̉ ꝙ nō vult dimittere pͥmū: ⁊ tūc fatue agit p̄latꝰ ꝗ ſibi cōcedit ẜm: ⁊ poſſet in caū hͦZ 2