Titulus.

deordinationē de ſe importat. eſt illicitū. Et ſic qdem dicēdū eſſet ẜm ius naturale: nullo iure poſitiuo ſuꝑueniēte. Nunc aūt certū ē per antiquaiura eſſe ꝓhibitū. Patet etiā huic ꝓhibitioni cōſuetudinē eſſe contrariā: ꝓpter que quidā dicūtilla iura eſſe abrogata. Nam ꝑ ꝯtrariā ꝯſuetudnem iura humana abrogātur. Quidā aūt dicuntꝑ hanc ꝯſuetudinē antiquo iuri non derogari: eoꝙ quedā decretalis dicit. Multa per patīam tolerantur: que ſi fuerint in iudiciū deducta: iuſticiacogente caſſarent̉. Et hec ꝯtrouerſia iuriſtis ē relinquenda: qͣꝫuis videat̉ ꝓbabile: ꝙ iura illa antiqua: inqͣꝫtum ꝯtinent ius naturale: abrogari n̄ poſſunt ꝑ ꝯtrariam ꝯſuetudinē vtpote irrationabilēSed qͣꝫtum ad hoc qd̓ de iure poſitiuo ꝯtinet ſoluꝫ pn̄t eſſe abrogata: p̄cipue ſi diſſimulātes hācꝯſuetudiē ꝯtrariam: in quoꝝ ptāte eſt mutare: intendunt ꝑ hanc diſſimulationē antiqua iura mutare. Si igitur antiqua iura que hoc ꝓhibent: inſuo vigore maneāt ꝯtraria ꝯſuetudine nō obſtāte: certū eſt aliquē plures p̄bendas n̄ poſſe habere abſqꝫ diſpenſatione: etiā illis circūſtantijs ſuꝑueniētibus: que ẜm ꝯſiderationē iuris naturalisactū poterāt honeſtare. Si aūt antiqua iura ſūtꝑ ꝯſuetudinē abrogata: tunc p̄dictis circūſtantijſſuꝑueniētibus: etiā ſine diſpēſatione licitū ē plures p̄bendas habere: ſine quibus circūſtantijs illicitū eſt qͣꝫtumcūqꝫ diſpēſatio ſuꝑueniat: eo ꝙ diſpenſatio hūana non aufert ligamē iuris naturalis ſed ſolū ligamen poſitiuū: quod ꝑ hominē ſtatutum ꝑ hominē diſpenſari pōt. hec om̄ia Tho.Sꝫ hodie ꝟt dictum ē ſupra recipiendo ſecūdaꝫp̄bendaꝫ: ſi ſit canonicalis: vacat prima. Et notaẜm tho. in qd̓libet. xi. ꝙ ſi quis hꝫ plures prebendas: innitēs opinioni illoꝝ magiſtroꝝ: qui dicuntſimpliciter hoc eſſe licitū ſi illa opi. non eſt vera:non ꝓpterea excuſant̉ a peccato. Sꝫ ⁊ ſi eſt veraopi. quā ſequitur .ſ. tenere p̄bendas eſſe licituꝫ: ſitn̄ ex contrarietate opinionū dubitat de veritateopi. quā ſequitur: ⁊ nihilominuſ tenet plures prebendas: peccat mortaliter: qꝛ diſcrimini mortalis ſe exponit. Sed ſi non dubitat: ⁊ eſt vera eiuſopi. non peccat.De pluralitate prebēdaꝝ: ſic dicit Io. an. in. c. cū iam duduꝫ. de prebē.Nota pluralitatem p̄bendaꝝ non ꝓhiberi: vn̄ iniſto. c. nō dicit vel p̄bendaſ ſed atqꝫ p̄bendas: qd̓approbat generalis ꝯſuetudo. Sꝫ contra. 80. di.ep̄i. 16. q. i. preſbyteros. ſupra eo. cū non ignores.So. dicunt ꝗdā ꝙ hodie de iure cōi pōt quiſ hr̄eplures p̄bendas: cū pluralitas dignitatū bn̄ficiorū cum cura tm̄ ꝓhibetur hodie: infra eo. d̓ multa. vn̄ cum de illis ſpāliter ꝓhibetur: videt̉ hodieꝯceſſa pluralitas p̄bendaꝝ: ar. ſupra de p̄ſump. cnōne. cū ſuis ꝯcor. Si .n. papa aliud de p̄bendisn̄ intellexiſſet: hoc idē de ipſis excepiſſet: infra d̓deci. ad audīam. cum ſuis ꝯcor. Nec obſtāt. c. ſuperius in ꝯtrariū allegata vel alia ſimilia. loquūt̉

enim ẜm ſua tꝑa: ſed hodie ſecus. vel pōt diciꝗreſtringitur illud ad bn̄ficia curā aīaꝝ hn̄tia: vead alios qui hn̄t n̄ ſolū pluralitatē p̄bendarū: ꝗailla nō ꝓhibet̉: ſed ad nimiā multitudinē: q̄ ſonatin ꝟitiū ⁊ ambitionē: qꝛ hoc ꝓhibet̉: vt hic ⁊ ſupra eo. in tm̄. Et hoc eſt veꝝ: niſi vtraqꝫ requiratreſidentiā: de quo dic vt ſcripſi de cleri. nō reſi. c.fi. Ibi aūt plene ponit opi. inno. que hꝫ in ſummeꝙ hr̄e plura bn̄ficia nō curata: ⁊ que de cōſuetudine vel ſtatuto reſidentiā non requirūt: nō ē peccatū nec ꝯtra iura: ſic refert glo. in. c. gr̄a. d̓ reſcri.li. vi. Sequitur in Io. an. vbi ſupra. Sꝫ hoſt. debiles ſūt iſte rōes: ⁊ pōt ad eaſfacilit̓ rn̄deri: r̄mittit aūt ad notata: infra de ꝯceſ. p̄ben. c. lr̄is. Ubi ꝓhac ꝑte .ſ. ꝙ liceat hr̄e plures p̄bēdas: vel bn̄ficiaarguit: ⁊ inter alias rōes has inducit: quia nimiamultitudo dānabit̉: ſi dicat̉ eſſe mortale: ⁊ ꝗ nimis emūgit ⁊c̄. di. 4. deniqꝫ. nec iura ꝯtraria ſūtrecepta di. 4. §. leges. Et ꝑ ꝯſuetudine videt̉ papa diſpenſare: quaſi tacite ad hoc faciat decretalis. c. de multa. Goff. dicebat: ꝙ per hoc dictum.⁊ ſequaces palpabant crimina: ⁊ ea inſana relinq̄bant: di. 50. ſi quis diaconus. ⁊ ibi tenet hoſtiē. ꝙnullus pōt plures p̄bendas hr̄e in titulū: ar. di. 26.acutius. Nec in hoc ẜm eum pn̄t diſpēſare prelati: diſtī. 70. ſanctorum. Et nota. jͣ. eodem. c. ſuper.Et eſt rō ẜm eū: qꝛ ſingule p̄bende requirūt ſingulos actus ⁊ miniſtros: ⁊ tenent̉ canonici ad reſidentiā vt aſſiſſij. Et ad ꝯtraria pōt de facili rn̄deri ẜm eum ꝙ loquūtur ex diſpeſatione ſufficiēti: vel notant factū non ius: qd̓ nō eſt ꝯſiderandūde elec. c. cū cām. tn̄ ne inde tāta multitudo dānetur: dicit ep̄m poſſe diſpēſare in pluribus p̄bēdihn̄dis in bn̄ficiū non in titulū. Et ꝙ poſſit hancdiſpenſatōnē facere: etiā ob p̄rogatīam meritoꝝvt in duplicibus ſit adepta: in ſimplicibus n̄: ⁊ ſi īdiuerſis ep̄atibus habeant illa: ꝯueniant inter ſeep̄i: ꝗs ſit platus ⁊ ambo diſpēſent: de ſen. ex. c. cūilloꝝ. Et ponat̉ talis vicarius qui tā bene vel melius ſeruiat eccl̓ie: ſicut faceret caonicus: ⁊ habeatſufficientē portionē: infra eo. expoſuiſti. maxīe cūtalis eſt in eccl̓a ꝯſuetudo vel ſtatutū factū ex cā:de ꝯſue. c. cū oēs. hec noͣt hoſt. in. c. p̄allegato. lr̄asPro hoc dicto facit qd̓ noͣt vin. qui expōit atqꝫꝓ vel. ff. de verb. ſig. ſepe. dicens hāc expoſitionēꝓbari ſupra eo. cū teneamur. Sed alber. hic dicebat ꝙ magiſter ſuūs tenebat ꝯtrariū. hec om̄iaIo. an. Goff. dicit ꝙ plures p̄bendas nō pōt quiſſimul hr̄e: dūmō vna ꝑ ſe ſufficiat: al̓s etiā de iure cōi pōt quis hr̄e plures p̄bendas: vt de cle. nōreſi. c. ꝯquerēte. qd̓ dictum recitat Io. an. in. c. ꝗannulli. eo. ti.9 3diſpēſatione circabeneficia curata vel nō curata quis poſſit diſpēſare: nota que ponit Io. an. in nouel. ſuꝑ. c. de multa. de p̄ben. in gl. vltima. vbi ſic dicit ber. in. c. dudū. ⁊ tan. bar. bri. di. 70. c. ſanctoꝝ. Inno. hic tenꝙ circa duo bn̄ficia curata diſpenſat ſolus papa.