Titulus.

ſue dioceſis: papa quo ad omnes. Sed in articulo mortis rōne neceſſitatis quilibet ſacerdos nōp̄ciſus ab eccleſia reputatur ꝓprius ſacerdos: vtpoſſit quēlibet audire auctoritate iuris: de offior. paſtoraliſ: īmo videtur hoc etiā de preciſo: vtſupra dictū eſt. Et qꝛ mendicātes ex priuilegiohabent ꝙ poſſint audire: poſtqͣꝫ fuerint dioceſnis pn̄tati: homines tm̄ illius dioceſis vbi morātur: ideo ⁊ ip̄i etiam reputant̉ ꝓprij ſacerdotes qͦad cōfiteri ſibi volentes. De hoc plenius infra inti. de confeſſione.uanuis auteꝫ dicanthoſti. ⁊ guil. ꝙ cum ē de more alicuius eccleſie:vt vnꝰ ſacerdos audiat aliū ſacerdotē ⁊ abſoluat⁊ ep̄s hoc ſciēs fieri cōiter tolerat: pōt fieri: quiaeo ip̄o p̄ſumitur tacite approbare ⁊ licentiā dare: non videtur iſta opi. multuꝫ tuta: quia poſteadeclaratū eſt per nouū ius: extra de peni. ⁊ re. c. ſep̄s. li. vi. ꝙ nulla ꝯſuetudine pōt introduci: ꝙ aliquis p̄ter ſuꝑioris ſui ln̄iam poſſit ſibi eligere cōfeſſorem: qui eū poſſit ſoluere vel ligare. Et nota ẜm tho. in qd̓libet .i. quodlibet. q. 5. ar. 3. ꝙ ſacerdos parochialis dꝫ crede̓ parochiano ſuo dicenti ſibi ſe alteri fore ꝯfeſſum: vt ei det euchariſtiā: qꝛ in foro pn̄iali credit̉ vnicuiqꝫ ꝓ ſe ⁊ contra ſe. Sꝫ ſi parochianus hēret impedimentumqd̓ ꝑtineret ad foꝝ iudiciale: vt excōicationis n̄tenet̉ credere: quem excōicatū nouit: niſi conſtetei de abſolutione. Idem pe. de pal. addens quoddicetur: qꝛ expedit ꝙ ꝯfeſſi alteri ſaltē debet dare aliquod ſignū curatis de ſua ꝯfeſſione reportare: vel ꝙ petant nomē illius vel ꝙ ſcribant: ethiꝰ ſignum. Primū: quia pōt eſſe materia deriſionis ſacr̄i: al̓s eſſet retrahere plures a ꝯfeſſionequi ſūt verecundi: qui ideo ad extraneos vadūt:quia nolunt a ſuis cognoſci: ⁊ erubeſcunt ſuis curatis confiteri ⁊ eis ſciētibus ad alios ire. Penitentiam autē ſeu ſatiſfactionē que ſibi imponit̉ aꝯfeſſore facere debet. Nā ſi ex negligētia obmittit cum ꝓpoſito n̄ ſatiſfaciendi id qd̓ ſibi eſt iniūctum ꝓ mortalibus: peccat mortaliter. Et ſi eiuſeſt oblitus tenetur iteꝝ confiteri. Sed ſi eius recordatur ad hoc ſi vult eā facere: non tenet̉ iterūꝯfiteri. Sed ſi nō videtur ſibi poſſe facere vel nimis difficile: ꝓpter quod petit ſibi ꝯmutari pōtfieri: etiam ſi alteri ꝯfiteatur: qͣꝫ ei qui eā impoſuinec tenetur ꝓpter hoc iterū ꝯfiteri illa peccata: vtdicit pe. de pal. Qd̓ videtur intelligenduꝫ ſi pn̄iafuit data ꝓ peccatis: a quibus iſte abſoluere potuiſſet. Nam data ꝓ caſibus reſeruatis ẜm guil.nō poſſet cōmutare niſi in caſu neceſſitatis: puta:qꝛ impletio illius pn̄ie poſſet illi eſſe ꝑiculoſa ulcā infirmitatis vel ruine ſpūalis: ⁊ ipſe penitēs n̄cōmode poſſet habere recurſū ad illū qui pͥmoiniūxit: tunc .n. p̄ſumendū eſt ꝙ eſſet ꝯtentus dehiꝰ ꝑmutatione pn̄ie. Non aūt leuiter ⁊ ſine cauſa ẜm rai. ſunt ꝑmutande pn̄ie ſibi impoſite. vnd̓ſi penitens dubitat non poſſe implere: debet de-

clarare ꝯfeſſori ⁊ confeſſor debet iniungere talem quā credat eum ſeruatuꝝ. ¶ Tripliciter aūtꝯfeſſor imponit penitēti aliquid. ¶ Uno mō pemodū ꝯſilij ⁊ exhortatōnis: ſicut cū admonet eūvt quotidie oret: det īdigētibus elemoſynas ⁊c̄.⁊ ad iſta nō tenet̉ ex neceſſitate. ¶ Alio mō permodū declarationis cōis obligationis ſicut declarādo ꝙ reſtituat ablata: cōicet in paſcha: ſatiſfaciat leſo: ⁊ iſta ſi nō obſeruat: euacuat ſibi fructum facte ꝯfeſſionis: non tn̄ ꝓpter hoc tenet̉ iteꝝꝯfiteri: nec cōmittit peccatū inobediētie ſpāle noobediendo ſacerdoti. ¶ Tertio mō per ſpālemſatiſfactionē ꝓ cōmiſſis. Et ad iſtam tenctur exp̄cepto: al̓s eſt tranſgreſſor: ⁊ cōmittit ſpāle peccatū inobediētie. Si tn̄ iniūgeret ſacerdoſ alicuiꝙ intraret religione: vel non ꝯtraheret ⁊ hiꝰ notenet̉ eaꝫ acceptare. Sꝫ ſi ſponte ſe obligaret adhoc teneretur rōne non pn̄ie ſedifue ꝓmiſſionis.Ꝙ ſi ſacerdos credit vel dubitat: ꝙ ꝯfitens nonaget pn̄iam: vel illud ad qd̓ aliaſ tenetur: vt reſtituere ⁊ hiꝰ. dicit guil. ꝙ non debet ꝓpter hoc cōfeſſor exigere ꝓmiſſione vel votū vel iuramentū: ſed ſufficit ſi dicat ſe habere ꝓpoſitū faciendi⁊ ſicⁱ dꝫ abſoluere ſimpliciter ⁊ ſine ꝯditiōe: factatn̄ ꝓteſtatione: ſi ſuſpectus hētur: qd̓ ſi nō facietillud: euacuabit ſibi fructū cōfeſſionis hec guilSꝫ qꝛ multi decipiūt ſeipſos in omni ꝯfeſſioneꝓmittentes reſtituere ⁊ huiuſmodi ⁊ ſemꝑ differunt: poſtqͣꝫ ꝯfeſſor ꝑpendit tales pluries hoc feciſſe: forte eſſet bona cautela dicere talibus: ꝙ īus reſtituant: ⁊ poſtea veniantª ad ꝯfeſſioneꝫ ſerpro abſolutione: ⁊ vel aſſignare eis aliquod corgruum tempus: infra quod illud debeant expedire. De ꝯfeſſore ordīario vniuſcuiuſqꝫ ⁊ de mōiniūgendi pn̄ias ⁊ mō interrogādi: ⁊ de caſibusreẜuatis ep̄is: ⁊ de ꝯmiſſiōe audīe ꝯfeſſionis: ⁊ d̓ſigillo ꝯfeſſiōis ⁊ alijs ml̓tis hēs. jͣ. ī ti. de ꝯfeſſoribꝰ. Cōfeſſio valꝫ ad multa. pͥmo a morte aīamliberat. Ambro. de peni: di. i. ꝯfeſſio. Deū homini manifeſtat. Aug. Si nollē ꝯfiteri non me tibiabſconderē ſed te mihi. vulnera mētis ſanat. Ierōni. Uulnus nō intellectū tardius ſanat̉. vel ꝙnon detegit̉. Paradiſum aꝑit. aug. Breue verbipeccaui. ꝙ portas ꝑadiſi aperit. Exemplū de latrone miſericordiā diuinā emolit. glo. ſuꝑ illudp̄s. Delictū meū cognitū tibi feci. Si hō agnoſcitdn̄s ignoſcit. Aīm iocundat p̄s. In voce exaltationis ⁊ confeſſioniis ſonus epulātis. Interceſſores multiplicat. Sacerdotes enim orant ꝓ ſuisꝯfeſſis: de pe. di. i. ſufficiat. Cōſcīam mūdat. aug.Confitendo ſit hō de fedo pulcer. Fedus diaboli rūpit ſicut cū aliquis ſecretuꝫ alterius detegitIn viā ſalutis dirigit: ꝓuer. ¶ Qui abſcōdit ſcelera ſua nō diriget ergo ⁊c̄. Peccatū delet: p̄ſ. Lixi ꝯfitebor aduerſū me ⁊c̄. ⁊ tu remiſiſti. ⁊c̄. Satiſfactionē ſupplet: glo. ſuꝑ mat. Iubemur cōfiteri peccata noſtra vt erubeſcentia patiamur. Priterea malum p̄cauet. Exemplū de dēte putridoqui extrahitur ne alij cōputreſcant.