Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
208r
Einzelbild herunterladen
 

.XIIII.

alioquin ſcienter indignū abſolueret. Sꝫ ſi confeſſor dubitaret: vtꝝ illud de quo penitet aliꝰeſſet mortale: ille diceret de cōſilio ꝑitoꝝ illud faceret: de ꝗbus ex vita conſcīa ꝓbabile ē: conſulerēt niſi bn̄: pōt ſe illoꝝ iudicio ꝯformare. Secus āt ſi eēt certus de oppoſito. hec illeSi cōfeſſor audit duos: vnus dicit ſe peccaſſe illo alio: ille aūt ꝯfitet̉ hoc dic̄: ſi in gn̄ali poſſit ſacerdos int̓rogare vtꝝ aliud cōmiſeritpctm̄: tn̄ dꝫ dicere qd̓ ille alius cōfeſſus ē: niſipͥus hūiſſet ſuꝑ hoc ln̄iam ab illo ſi hīta ln̄iahoc dicēdo ille negat: dꝫ magis vni credere qͣꝫalteri: vn̄ ꝓpt̓ hoc dꝫ negare abſolutionē. Idēſi plures circūſtantias dicit vnus: qd̓ alter negat neceſſarias confiteri.Quartadecima conditio eſt ſit fidelis .i. fiat in fide eccl̓e vterqꝫ .ſ. penitēs qͣꝫ ſacerdos ſit verus fidelis he̓ticuſ ea fide fiat: vt ſperet inde ꝯſequi veniā peccatoꝝ. vn̄ amb. Nemo pōt digne age̓ pn̄iaꝫ: ni ſperauerit veniā de peni. di. i. vn̄ querit̉: vtliceat ꝯfiteri he̓tico vel ſciſmatico vel excōicatoēt in caſu neceſſitatis. Rn̄. tho. rai. hoſti.ſꝫ talis doleat de peccatis: qd̓ tm̄ diſtulit ꝯfeſſionē: ſufficit ſibi: hoc ēt videt̉ dicere aug. de pe.di. 6. c. i. ſi tali ꝗs ſciēter ꝯfiteatur peccat mortaliter cōicando ei in diuinis: tenet iteꝝ ꝯfiterict ẜm illos dicunt: ficte ꝯfitēs tenet̉ iterūꝯfiteri: qꝛ veꝝ eſt de ꝯfeſſione ſubtractionē neceſſarij: eſt in attrito poſitionē cōtrarij: qd̓īpedit ptātem abſoluētis: tm̄ hūilitatē recipientis: ẜm pe. de pal. Dicit tn̄ ideꝫ pe. in. 4. di. 25. in fi.i. q. in articulo mortis ſi quis ꝯfiteturˡ he̓tico:neſciens ip̄m eſſe hereticū: certū ē recipit verāabſolutōnē: nec ē ncc̄e ꝯualeſcēti iteꝝ ꝯfiteri. Sꝫ ſi ſciat ip̄m hereticuꝫ in nullo hereſi ſue velitaſſentire: ſꝫ ſacr̄m neceſſitatis reciꝑe: deteſtatione ſue hereſis: videt̉ ēt vera abſolutio: Naꝫde manu heretici lꝫ baptiſmū in neceſſitate recipere quare ēt pn̄iam: et ip̄m ſit ſacr̄m neceſſitatis: ibi aliqn̄ fiat de attrito cōtritus. hecpe. Qd̓ tn̄ eēt fiendū: niſi penitēs eēt intelligēs fortis in fide ꝓpter periculum erroris.Quintadecima conditio ē ſit ſecreta. .n. publice ſꝫ ſecreto nonaudiat̉ ab alijs dꝫ ꝗs ꝯfiteri ſacerdoti. ſiquisaduertent̓ ſtaret ad audiēdū ꝯfeſſionē alteriꝰ grauiter peccaret. Et ꝯfeſſor ēt dꝫ ẜm pe. pal. ſecreto iniūge̓ pn̄iaꝫ: ne ab alijs audiat̉. Penitēs ſicutliber ē: ſi vult pcta ꝯfeſſus ē dicere alteri: ita liber ē ad dicendū alijs pn̄iam ſibi īpoſitā: niſi forte ex hoc alij ſumerēt ſcandalū. In nullo tn̄ caſiēt extreme ncc̄itatiſ ē in p̄cepto ꝯfiteri laico:hēat claues ẜm pe. guil. pe. pa. ſꝫ ē ꝯſilio: ar. pe. di. i. §. ſufficit. ꝯfitēdo laico tenet̉ iteꝝ ꝯfiteri ſacerdoti: de oībus illis culpis cuꝫ pōt. Qd̓dicit aug. de peni. di. 6. c. fi. Tāta ē vis ꝯfeſſionis

ſi de eſt ſacerdos ꝯfeſſor: ꝯfiteat̉ ꝓximo: ꝯſiliūē bonū. Et in tali arti. neceſſitatis ꝗlibet ſacerdos p̄ciſus pōt abloluere a qͣlibꝫ ſnīa a qͦlibetpctō. Et ſi hūiſſet caſus ep̄oꝝ tm̄ ep̄is reſeruatoſ tenet̉ ſi euadit ꝑiculū: de illis iteꝝ ꝯfiteri ei .ſ. qpoterat ordīarie abſolue̓ ẜm pe. de pal. Sꝫ adexcōicationē oꝫ vadat ad illū: poterat abſoluere exͣ caſū neceſſitatis: al̓s reincidit. Sed etpoſtqͣꝫ ꝗs ſemel abſolutꝰ ēt exͣ caſū neceſſitatis incaſibus reſeruatis ab eo poterat: ēt ſi cōfeſſiofuiſſet facta: ſi iteꝝ pluries vult ꝯfiteri eiſdemcaſibus reſeruatis: pōt abſolui a quocūqꝫ: ēt ſihr̄et ptātem abſoluēdi in illis ẜm pe. de pal. Iteꝫẜm tho. recidiuās directe tenet̉ ꝯfiteri pctā dimiſſa ſeu rite ꝯfeſſa: nec in gn̄ali nec in ſpāli cuicūqꝫ ꝯfiteat̉: ſꝫ indirecte ſic̄ illud ſine pōt ſciridebitus ſatiſfaciēdi modus. Quātū ſufficit ahoc ſciat̉ ſatiſfactio ei ꝯgrue poſſꝫ īponi: tirecidiuāſ tenet̉ notificare pctā dimiſſa: vt ſi frequēter lapſus ē in pctm̄ carnis ex aliqͣ occaſiōe:illa occaſio ſatiſfactioneꝫ p̄cidat̉ ſil̓r de alijpctīs. Et ad hoc ſufficere videt̉ ꝯfeſſio dimiſſoin gn̄ali: tn̄ qn̄qꝫ ad aliqͣ ſpālia oꝫ deſcēdere: ẜm cōfitens viderit oportunū. Non .n. pōt in hisaliqua certa menſura prefigi. hec tho.xtadecima conditioꝯfeſſionis ē ſit ꝯfitens ꝑatus obedire ꝯfeſſoriin his ſibi īponent̉. Un̄ aug. ponat ſe in ptāte iudicis ī iudicio ſacerdotis nil ſui reſeruās ſibi: vtoīa faciat eo iubēte recuꝑanda aīe vitā: q̄cūqꝫface̓t euitāda corꝑis morte. Et hoc gaudioqꝛ vitam recuꝑat infinitā: de peni. di. 5. c. i. Et qꝛꝯfeſſio ē qd̓dā iudiciū pn̄iale: vbi penitēs ē reus ꝯfeſſor iudex: qͣſi ſn̄ia datur in abſoluendoligando ad certā pn̄iam: qꝛ nullus pōt ēe iudexalterius vel iudicare ip̄m niſi hēat auctoritatemſuꝑ. nullus pōt alteri ꝯfiteri qͣꝫ ꝓprio ſacerdoti. Un̄ decre. oīs dicit ꝯfiteat ꝓprio ſacerdoti: ꝓpter qd̓ ſi ꝗs ꝯfiteret̉ ei: de iure tenetbn̄ficiū: puta: qꝛ ē intruſus vel ſimoniā adeptꝰdicit hoſti. talis poſſit ſoluere vel ligarecipit aīas. Et ſic ꝯfeſſus tenet̉ iteꝝ ꝯfiteri. Et qͣꝫtuꝫ ad illū qui ſciēter acceſſit ad talē: ſciēs .ſ. ip̄mſic impeditū: om̄ino eſt veꝝ. Sꝫ inno. dicit idēſi ignorauit: qꝛ tenet̉ iteꝝ ꝯfiteri: poſtea auditillū fuiſſe impeditū: interim excuſatur. Sed pe.pal. videt̉ dicere ignorās abſoluit̉: ita notenet̉ iterum ꝯfiteri: vt dictū eſt ſupra. Sꝫ not vt dic̄ hoſti. pe. de pal. ꝗlibet hꝫ tres ꝓpriosſacerdotes ordīarie. Primuſ ē papa ad oēsfideles. Secūdus eſt dioceſanus quo ad eosqui ſunt de ſua dioceſi. Tertius ē curatus ſeuſacerdos parochialis ad ſuos ꝑochianos. Perꝯmiſſionē aūt fit ꝓpriꝰ ſacerdos alterius qui habet licentiā ab aliquo predictoꝝ: ſiue habeat licētiā ille qui ꝯfitetur ſiue qui audit. Sed ſacerdos ꝑochialis pōt dare ln̄iaꝫ hāc niſi ad ſuoſꝑochianos. Ep̄s quo ad eos ſunt de domicilio