Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
207v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

perto: ſi eſt vir: velato autem ſi eſt mulier: cumveſtibus humilibus erit coram p̄ſbytero: humilia aīam tuā. Iſta tn̄ ſunt de neceſſitate ſꝫ corgruitate: qn̄ſeruari poſſūt cōmode: al̓s et iacēdo ſadēdo ambulādo pōt ꝗs ꝯfiteri. Dꝫ etiāeſſe hūilis in loquēdi: vt dicat iactantiamala vel alleuiādo vel ēt narrādo bona facit.Permaxīe humilitas dꝫ in corde: vt ſibiipſiaſcribat peccata ſua: deo ip̄m iuuāti vel diabolo impugnāti vel hōi incitāti vel ꝯſtellationiſenſitiuā inclināti. 15. q. i. eſt. Et querit̉ vtruꝫꝗs teneat̉ ꝯfiteri peccata manifeſta ip̄i ſacerdoti.. tho. in. 4. tenet̉: qꝛ ſufficit aliꝗd eſſe no iudici: niſi ſit ei notū in forma iudicij: ar. 2. q. i.c. nos in quēqͣꝫ. Et qͣꝫuis peccata māifeſta fintnoͣ ſacerdoti: tn̄ qꝛ ſunt ei nota in forma iudicipͥn̄ialis in ꝓceditur ſolum ꝯfeſſionē: ēt illadꝫ humiliter ꝯfiteri. Itē ꝯſulit hoſtiē. varietꝗs ſeu mutet ꝯfeſſore: qn̄ pōt hr̄e copia eius: queſūpſit: ē idoneus: ſicut ēt vtile infirmo variare medicoſ: qͣꝫuis ad hoc teneat̉ ꝗs: ſi tn̄ variatex humilitate: vt plures ſciāt defectus ſuos: vtplenius ſibi ꝓuideat: laudabile ē: ſicut pluriescōfiteri idē pctm̄: qͣꝫuis ad hoc nullus poſſit cogvtile ē fructuoſū: de p̄dni. di. 5. c. i. Sꝫ ſi variat:ne. vnus ſciat plene totā maliciā eius: rep̄henſibile ē: tn̄ ſi totū dicit qd̓ hꝫ dicere pͥuat̉ fructueius: niſi eēt adeo obſtinatus: ēt ſi haberetaliū: in caſu neceſſitatis pͥori non vellet ꝯfiteri:ꝓpter erubeſcentiā de ipſo tunc eſſet fictus.Duodecima conditioeſt ſit diſcreta .i. cōfiteat̉ diſcreto ſacerdoti: ſciat cognoſcere pctā adhibere ꝯgrua remedia declarare dubia vel ſaltē ꝯſiderare: vt valeat ab alijs interrogare. Aug. de penitē. diſ. 6. c. i.Diſcreta ēt .i. diſtincte dicat peccata mortalia. reddedo ea ad numeꝝ inqͣꝫtū pōt recordari quotiēsſ. aliqd̓ cōmiſit. Diſcreta ēt dꝫ eſſe vt maioripōderoſitate dicat maiora al̓s grauiora clariꝰ maiori dolore mortalia qͣꝫ venialia. Et cumquerit̉ vtꝝ teneat̉ ꝗs etiā venialia cōfiteri. Rn̄.ex iure diuino. Et ē ẜm tho. in. 4. qꝛ ꝯfeſſioad hoc ē neceſſaria: vt penitēs ſatiſfactionē accipiat ẜm modū delicti. Ueniali aūt debet̉ penataxata: qꝛ pena illa eſſet ꝓportionata pene peccati mortalis a quo vēiale diſtat in īfinitū: vn̄ ꝑſ ꝯtritionē venialia remittunt̉. Ex iure aūt hino i. rōne illius p̄cepti eccl̓e: ꝗlibet ānuatī ꝯfiteat̉: extra de pe. re. c. oīs. Utꝝ teneat̉ ꝗs ꝯfīteri hn̄s niſi venialia: tho. ponit opi. aliquoꝝ. Alicͣenim dicūt talis tenet̉ rōne p̄cepti eccl̓ie. Alijdicūt: ſꝫ ſufficit ſe pn̄tare ſacerdoti: vt on̄datſe īmunē a mortali: vt ad cōioneꝫ poſſit admitti.p̄ceptū .n. illud obligat eos qui hn̄t tenent̉ ꝯfiteri .ſ. mortalia. pe. de pal. in. 3. dicit talis tenetur: īmo nec papa poſſet ſuo p̄cepto talē obligare ad ꝯfeſſioneꝫ ſi vellet qꝛ hoc eſſet mutareſacr̄i materiam. ſde venialibus facere materiam

pn̄ie neceſſariam: qd̓ deus fecit. Sed ſi poſet videtur hoc velit: tn̄ qꝛ dꝫ melioriſ caditionis malus qͣꝫ bonus: ſꝫ maluſ hn̄s mortalia tenet̉ ad venialia ꝯſitendū: multo minushn̄s mortalia. qꝛ decretalis dicit. Oīa peccata ſua: qd̓ eſt poſſibile de vēialibus qꝛ īnumerabilia. hec pe. Quāuis aūt ſit neceſſariū tn̄ m fructuoſū: ſolū ſemel ſꝫ pluries in anno vēialia cōfiteri: vt plenius remittant̉: qꝛ aliqn̄ fortemortalia ſunt: credimus venialia. ꝯfeſſioneꝫetiā generalē ſacr̄alem delent̉ ſoluꝫ venialia: ſꝫēt mortalia oblita facta diſcuſſione ꝯſcīe ꝯfeſſione in ſpāli de ſcitis mortalibus ẜm pe. de pal. di.21. Etiā ſi ꝗs ſit ꝯtritus ſꝫ attritus: qꝛ ex vi clauiū fit in ꝯfeſſione de attrito ꝯtritus. Sꝫ ꝯfeſſionē generalē ſacr̄aleꝫ ſine ꝯtritione nūqͣꝫ dimittitur culpa mortalis et oblita vel aliud opꝰ operans. Et dr̄ ꝯfeſſio generalis ſacralis: ꝗs poſtdicta ī ꝯfeſſione ſacerdoti: quedā peccata recolit mortalia vel etiaꝫ tm̄ venialia. In fine dicit inmultis alijs offēdi cogitatione locutione oꝑe ethiꝰ. Confeſſio aūt gn̄alis ſacr̄alis dr̄ illa: quamdicit ſacerdos in pͥncipio miſſe p̄dicator: populus eo in fine p̄dicationis hiꝰ. Et iſta v̓alad remiſſionē venialiū ẜm tho. in toto vel in ꝑte hec ex ꝯtritione ip̄am faciētis hūilitate ꝯfeſſionis or̄one ſacerdotis: hoc ẜm pe. de pal. adremiſſionē debite mortalibuſ remiſſa tn̄ pͥmoculpa. Et in hiꝰ ꝯfeſſione gn̄ali: qͣꝫuis dicat ſemiſiſſe oīa pctā hiꝰ: tn̄ dicit mēdaciū: qꝛ ẜmrai. taliter ꝯfitēs loquit̉ in ꝑſona oīm fidelium.Uel ẜm aug. in vno peccato pn̄t multa notari: ul̓intelligit̉ de ſingulis geneꝝ ſꝫ de generibus ſiguloꝝ. tn̄ ẜm tho. ex obliuiōe peccatoꝝ:ꝗs ꝯfitet̉ ꝯterit̉ niſi in gn̄ali: eo ꝑticularitern recordat̉: reportat ꝗs cōmodū: qꝛ nec tm̄ remittit̉ ſibi de pena: nec tm̄ meretur ſicut ſi in ꝑticulari fuiſſet confeſſus.Tertiadecima conditoeſt ſit volūtaria feu libens. .n. dꝫ ꝗs ꝯfite.ri timore: ne videlicet arceat̉ ab ingreſſu eccl̓ehiꝰ ſicut pueri tīore verbeꝝ: al̓s facturi: qꝛ modicū ul̓ nil iuuaret: ſic̄ ēt vale̓t ad remiſſionēculpe: ꝗs ꝯfiteret̉ pͥncipl̓r tīore pene infernaliſoꝫ .n. vt ait aug: ſolū timere deū iudicē: ſꝫ ēt anxiari gl̓ia: de pe. di. 7. c. fi. Et ꝓpter hoc a docponit dubia pn̄ia in extremis. Sic aūt pͥncipaliꝓpter deū obedīaꝫ dei eccl̓e ſcd̓ario ꝓptertīore penalē vꝫ. Et qͣꝫuis vt dictū ē ꝗs ꝯfiteret̉ pctm̄ niſi int̓rogatus ꝓpter verecundiā fictaſit ꝯfeſſio: nihilominꝰ dꝫ ꝯfeſſor int̓rogare: vt dicit aug. de peni. di. 6. c. i. de his ex ſe ille dicit:īmo ꝑpēdit illū velle occultare: qͣdā diſcreta cautela de ore eiꝰ educe̓ neceſſaria tn̄. Dicit ētpe. de pal. in. 4. ſi cōfeſſor ſcit vel ꝓbabl̓r credat: ille recolit aliqͣ pctā: qꝛ ſufficiēt̉ diſcuſiſſꝫ ꝯſcīaꝫ: ſi r̄colit errādo: credit illd̓ motale: dꝫ illd̓ ad mēoriā reduce̓: ꝯſcīaꝫ illo face̓