Titulus.
perto: ſi eſt vir: velato autem ſi eſt mulier: ⁊ cumveſtibus humilibus erit coram p̄ſbytero: humilia aīam tuā. Iſta nō tn̄ ſunt de neceſſitate ſꝫ corgruitate: qn̄ſeruari poſſūt cōmode: nā al̓s et iacēdo ſadēdo ⁊ ambulādo pōt ꝗs ꝯfiteri. Dꝫ etiāeſſe hūilis in mō loquēdi: vt n̄ dicat cū iactantiamala vel alleuiādo vel ēt narrādo bona q̄ facit.Permaxīe humilitas dꝫ eē in corde: vt ſibiipſiaſcribat peccata ſua: n̄ deo ip̄m n̄ iuuāti vel diabolo impugnāti vel hōi incitāti vel ꝯſtellationiſenſitiuā inclināti. 15. q. i. n̄ eſt. Et cū querit̉ vtruꝫꝗs teneat̉ ꝯfiteri peccata manifeſta ip̄i ſacerdoti.Rū. tho. in. 4. ꝙ tenet̉: qꝛ n̄ ſufficit aliꝗd eſſe notū iudici: niſi ſit ei notū in forma iudicij: ar. 2. q. i.c. nos in quēqͣꝫ. Et iō qͣꝫuis peccata māifeſta fintnoͣ ſacerdoti: tn̄ qꝛ n̄ ſunt ei nota in forma iudicipͥn̄ialis in qͦ ꝓceditur ſolum ꝑ ꝯfeſſionē: iō ēt illadꝫ humiliter ꝯfiteri. Itē ꝯſulit hoſtiē. ꝙ n̄ varietꝗs ſeu mutet ꝯfeſſore: qn̄ pōt hr̄e copia eius: queſūpſit: ⁊ ē idoneus: ſicut ēt n̄ vtile infirmo variare medicoſ: qͣꝫuis ad hoc n̄ teneat̉ ꝗs: ſi tn̄ variatex humilitate: vt plures ſciāt defectus ſuos: ⁊ vtplenius ſibi ꝓuideat: laudabile ē: ſicut ⁊ pluriescōfiteri idē pctm̄: qͣꝫuis ad hoc nullus poſſit cogvtile ē ⁊ fructuoſū: de p̄dni. di. 5. c. i. Sꝫ ſi variat:ne. vnus ſciat plene totā maliciā eius: rep̄henſibile ē: tn̄ ſi totū dicit qd̓ hꝫ dicere nō pͥuat̉ fructueius: niſi eēt adeo obſtinatus: ꝙ ēt ſi nō haberetaliū: ⁊ in caſu neceſſitatis pͥori non vellet ꝯfiteri:ꝓpter erubeſcentiā de ipſo tunc eſſet fictus.Duodecima conditioeſt ꝙ ſit diſcreta .i. ꝙ cōfiteat̉ diſcreto ſacerdoti:ꝗ ſciat cognoſcere pctā ⁊ adhibere ꝯgrua remedia ⁊ declarare dubia vel ſaltē ꝯſiderare: vt valeat ab alijs interrogare. Aug. de penitē. diſ. 6. c. i.Diſcreta ēt .i. diſtincte dicat peccata mortalia. reddedo ea ad numeꝝ inqͣꝫtū pōt recordari quotiēsſ. aliqd̓ cōmiſit. Diſcreta ēt dꝫ eſſe vt cū maioripōderoſitate dicat maiora al̓s grauiora ⁊ clariꝰ⁊ cū maiori dolore mortalia qͣꝫ venialia. Et cumquerit̉ vtꝝ teneat̉ ꝗs etiā venialia cōfiteri. Rn̄.ex iure diuino n̄. Et rō ē ẜm tho. in. 4. qꝛ ꝯfeſſioad hoc ē neceſſaria: vt penitēs ſatiſfactionē accipiat ẜm modū delicti. Ueniali aūt n̄ debet̉ penataxata: qꝛ pena illa eſſet ꝓportionata pene peccati mortalis a quo vēiale diſtat in īfinitū: vn̄ ꝑſlā ꝯtritionē venialia remittunt̉. Ex iure aūt hino i. rōne illius p̄cepti eccl̓e: ꝙ ꝗlibet ānuatī ꝯfiteat̉: extra de pe. ⁊ re. c. oīs. Utꝝ teneat̉ ꝗs ꝯfīterin̄ hn̄s niſi venialia: tho. ponit opi. aliquoꝝ. Alicͣenim dicūt ꝙ talis tenet̉ rōne p̄cepti eccl̓ie. Alijdicūt ꝙ n̄: ſꝫ ſufficit ſe pn̄tare ſacerdoti: vt on̄datſe īmunē a mortali: vt ad cōioneꝫ poſſit admitti.p̄ceptū .n. illud obligat eos qui hn̄t q̄ tenent̉ ꝯfiteri .ſ. mortalia. pe. de pal. in. 3. dicit ꝙ talis n̄ tenetur: īmo ⁊ ꝙ nec papa poſſet ſuo p̄cepto talē obligare ad ꝯfeſſioneꝫ ſi vellet qꝛ hoc eſſet mutareſacr̄i materiam. ſde venialibus facere materiam
pn̄ie neceſſariam: qd̓ deus nō fecit. Sed ⁊ ſi poſet videtur ꝙ hoc velit: tn̄ qꝛ n̄ dꝫ eē melioriſ caditionis malus qͣꝫ bonus: ſꝫ maluſ hn̄s mortalian̄ tenet̉ ad venialia ꝯſitendū: gͦ multo minus nōhn̄s mortalia. Tū qꝛ decretalis dicit. Oīa peccata ſua: qd̓ n̄ eſt poſſibile de vēialibus qꝛ īnumerabilia. hec pe. Quāuis aūt n̄ ſit neceſſariū tn̄ mtū fructuoſū: n̄ ſolū ſemel ſꝫ pluries in anno vēialia cōfiteri: vt plenius remittant̉: ⁊ qꝛ aliqn̄ fortemortalia ſunt: q̄ credimus venialia. ꝑ ꝯfeſſioneꝫetiā generalē ſacr̄alem delent̉ n̄ ſoluꝫ venialia: ſꝫēt mortalia oblita facta diſcuſſione ꝯſcīe ꝯfeſſione in ſpāli de ſcitis mortalibus ẜm pe. de pal. di.21. Etiā ſi ꝗs n̄ ſit ꝯtritus ſꝫ attritus: qꝛ ex vi clauiū fit in ꝯfeſſione de attrito ꝯtritus. Sꝫ ꝑ ꝯfeſſionē generalē n̄ ſacr̄aleꝫ ſine ꝯtritione nūqͣꝫ dimittitur culpa mortalis et oblita vel ꝑ aliud opꝰ operans. Et dr̄ ꝯfeſſio generalis ſacralis: cū ꝗs poſtdicta ī ꝯfeſſione ſacerdoti: quedā peccata q̄ recolit mortalia vel etiaꝫ tm̄ venialia. In fine dicit inmultis alijs offēdi cogitatione locutione oꝑe ethiꝰ. Confeſſio aūt gn̄alis n̄ ſacr̄alis dr̄ illa: quamdicit ſacerdos in pͥncipio miſſe ⁊ p̄dicator: ⁊ populus cū eo in fine p̄dicationis ⁊ hiꝰ. Et iſta v̓alad remiſſionē venialiū ẜm tho. in toto vel in ꝑte⁊ hec ex ꝯtritione ip̄am faciētis ⁊ hūilitate ꝯfeſſionis ⁊ or̄one ſacerdotis: ⁊ hoc ẜm pe. de pal. adremiſſionē debite ꝓ mortalibuſ remiſſa tn̄ pͥmoculpa. Et in hiꝰ ꝯfeſſione gn̄ali: qͣꝫuis dicat ſe cōmiſiſſe oīa pctā ⁊ hiꝰ: nō tn̄ dicit mēdaciū: qꝛ ẜmrai. taliter ꝯfitēs loquit̉ in ꝑſona oīm fidelium.Uel ẜm aug. in vno peccato pn̄t multa notari: ul̓intelligit̉ n̄ de ſingulis geneꝝ ſꝫ de generibus ſiguloꝝ. Nō tn̄ ẜm tho. ꝙ ex obliuiōe peccatoꝝ: q̄ꝗs n̄ ꝯfitet̉ ⁊ ꝯterit̉ niſi in gn̄ali: eo ꝙ ꝑticularitern recordat̉: n̄ reportat ꝗs cōmodū: qꝛ nec tm̄ remittit̉ ſibi de pena: nec tm̄ meretur ſicut ſi in ꝑticulari fuiſſet confeſſus.Tertiadecima conditoeſt ꝙ ſit volūtaria feu libens. Nō .n. dꝫ ꝗs ꝯfite.ri timore: ne videlicet arceat̉ ab ingreſſu eccl̓e ⁊hiꝰ ſicut pueri tīore verbeꝝ: al̓s n̄ facturi: qꝛ modicū ul̓ nil iuuaret: ſic̄ ēt nō vale̓t ad remiſſionēculpe: ꝙ ꝗs ꝯfiteret̉ pͥncipl̓r tīore pene infernaliſoꝫ .n. vt ait aug: n̄ ſolū timere deū iudicē: ſꝫ ēt anxiari ꝓ gl̓ia: de pe. di. 7. c. fi. Et ꝓpter hoc a docponit dubia pn̄ia in extremis. Sic aūt pͥncipaliꝓpter deū ⁊ obedīaꝫ dei ⁊ eccl̓e ſcd̓ario ⁊ ꝓptertīore penalē vꝫ. Et qͣꝫuis vt dictū ē cū ꝗs n̄ ꝯfiteret̉ pctm̄ niſi int̓rogatus ꝓpter verecundiā fictaſit ꝯfeſſio: nihilominꝰ dꝫ ꝯfeſſor int̓rogare: vt dicit aug. de peni. di. 6. c. i. de his q̄ ex ſe ille n̄ dicit:īmo ⁊ q̄ ꝑpēdit illū velle occultare: ⁊ qͣdā diſcreta cautela de ore eiꝰ educe̓ neceſſaria tn̄. Dicit ētpe. de pal. in. 4. ꝙ ſi cōfeſſor ſcit vel ꝓbabl̓r credat: ꝙ ille n̄ recolit aliqͣ pctā: qꝛ n̄ ſufficiēt̉ diſcuſiſſꝫ ꝯſcīaꝫ: l̓ ſi r̄colit errādo: n̄ credit illd̓ eē motale: dꝫ illd̓ ad mēoriā reduce̓: l̓ ꝯſcīaꝫ d̓ illo face̓