XIIII.

bre. i. c. Amnes .ſ. angeli adminiſtratores ſūt ſp̓sſ. dei. ſic clerici in quibuſcunqꝫ ordinibus dicunt̉miniſtri dei. iſa. 61. Uos aūt ſacerdotes dn̄i vocabimini miniſtri dei nr̄i dicetur vobis .ſ. eſtis: ⁊ loquitur ibi de ſacerdotibus. vnde om̄es vt angelin magna puritate miniſtrare debent. Et dicunthi primā tonſurā eſſe primum ordinē: ⁊ vltimuꝫponunt ep̄atum. Alij vero vt tho. in. 4. di. 24. q.2. ar. i. q. 2. ponunt tm̄ eſſe ſeptē ꝓprie ⁊ ſtricte loquendo: ꝓut ordinatur ad ꝯfeſſione euchariſtie:⁊ non imprimit̉ per euꝫ aliquis nouus character⁊ iſto mō nec primā tonſuram dicunt eſſe ordinem: ſꝫ diſpoſitionē ad ordines. per ep̄atum etiānon imprimimus nouū characterem. de hoc tn̄habes. jͣ. c. de ordinibus. ⁊ ſic ſūt ſeptem ordīes:⁊ ita p̄ſupponūt gr̄am ſeptiformē ſpūs ſancti .i. ſeptem donoꝝ: ad hoc vt ad meritū ſuſcipiantur: ⁊miniſtretur in eis. ⁊ ip̄a gr̄a ſeptiſormis augeturin ſuſceptione cuiuſlibet eoꝝ: ſi debito mō ſuſcipiantur. De ſacerdotibus gͦ qui habent om̄es ordines ſeptem: ⁊ in quibuſ cōpletur hoc ſacr̄m: dr̄ſacerdotes ⁊c̄. vbi tria. Y Primo myſterium almificum: ꝓ quo debēt venerari: ibi: ſacerdotes.¶ Secundo habitum gratificū cum quo debētexornari: ibi: induantur iuſticiam. ¶Tertio premium glorificū: a quo debent d̓corari: ibi: ſanctitui exultent.Quantum ad primumſacerdotes ſemper fuerūt in magno honore apd̓omnes: ſed ſicut ſacerdotes paganoꝝ fuerunt ſacerdotes ⁊ miniſtri non dei veri: ſed falſoꝝ deoꝝid eſt demonioꝝ: ita falſus honor eis exhibebat̉Sed ſacerdotes eccleſie ſunt ſacerdotes dei. iſa.61. c. Uos ſacerdotes dn̄i vocabimini de ꝗbus. i.pe. 2. Uos eſtis genus electū regale ſacerdotium.Dr̄ aūt ſacerdos ſacra docēs vel ſacra dās vel ſacer dux: qꝛ videlicet¶ Dꝫ p̄bere ſacra docum̄ta.¶ Dꝫ exhibere ſacra ſacr̄a. ¶ Dꝫ adhibere exemploꝝ ornamēta. YEx his on̄ditur qͣꝫ ſit almū eorū miniſteriū: ⁊ almos .i. ſanctos hoīes faciēs. Dꝫgͦ pͦ ppl̓m docere de agēdis: malach. 2. c. labia .n.ſacerdotis cuſtodiūt ſcīam .i. cuſtodire debēt ⁊ legē requirūt de ore eius .ſ. ppl̓i: vt docemur. Suyqͦ hiero. in ꝓlogo biblie. Sacerdotis ē interrogatū rn̄dere de lege .ſ. dei ⁊ eccl̓ie. Un̄ in figurā mādauit dn̄s: ꝙ tunica in qͣ indutus cū magno apparatu ſacerdos ītrabat ſācta ſanctoꝝ: hēret in extremitate inferiori tintīnabula: vt audiret̉ ſonuſin tēplo: exo. 28. c. ad ſignificandū ꝙ ſacerdos dꝫin eccl̓a ſonitū reddere p̄dicatiōis. Ut .n. dic̄ grego. in paſtoral̓. officiuꝫ p̄conis ſuſcipit quiſꝗs adſacerdotiū accedit. di. 43. ſit rector. Et in ꝯciliotoletano dr̄. Ignorantia mr̄ cunctoꝝ erroꝝ: maxime in ſacerdotibus dei vitāda eſt ꝗ officiū docendi in ppl̓o ſuſcipiūt. Sciant gͦ ſacerdotes ſacras ſcripturas ⁊ canōes: ⁊ om̄e eoꝝ opus in p̄dcatione ⁊ doctrina ꝯſiſtat: di. 38. c. i. alias ſi ignorans ē: nec curat diſce̓ neceſſaria: dici ſibi poterit

illud oſee. 4. c. qꝛ tu ſcīam repuliſti: ⁊ ego te repellā: ne ſacerdotio fūgariſ mihi: ⁊ poterit dici ſacerdos n̄ dei ſꝫ nanee: nanee interptatur paſcua eoꝝille gͦ pōt dici ſacerdos nanee: ꝗ n̄ querit ſalutemaīaꝝ: ſꝫ paſcuū corporis: hi dāt ꝓpter ſuā ignorātriam praua ꝯſilia: vn̄ cadunt in peccata pͥncipecum ppl̓is: ⁊ qd̓ peius ē: cū ipſi non doceant ꝓpt̓ignorantiā vel inertiam: dolēt ꝙ religioſi doceāt⁊ p̄dicent populo: ſimiles ſacerdotibus infideliū⁊ inuidoꝝ iudeoꝝ: de quibus dr̄ actuū. 4. ꝙ prodicātibus apoſtolis ſuꝑuenerunt ſacerdotes dolentes ꝙ docerent ppl̓m. Debet ſecūdo ſacerdosexhibere tꝑe ſuo ſacr̄a ſancta ⁊ or̄onum monunta: vnde dr̄ ſacra dans. Ut n. dicit. b. tho. in tertiaparte. q. 22. ar. i. Sacerdos ꝯſtituit̉: vt mediatorinter deū ⁊ ppl̓m: nam ſacr̄a que ſunt dei: debetpopulo miniſtrare: ⁊ or̄ones ppl̓i deo offerre: etideo dꝫ ſancte ⁊ munda ꝯſcientia viuere: iſaie. 52Mundamini ꝗ fertis vaſa dn̄i .i. ſacramēta: queſunt vaſa ꝯtentiua gratie dn̄i. Debēt etiā orare ꝓppl̓o: ẜm illd̓ ioel̓. z. Inter veſtibulū ⁊ alt̓are plorabant ſacerdotes dicētes. Parce dn̄e ppl̓o tuo.Sꝫ vt dicit greg. in paſtoral̓. Cum is ꝗ diſplicet:ad intercedēdū mittit̉: irati animus ꝓcul dubioad deteriora ꝓuocatur. Sacerdotes igit̉ qui immūdi ſūt corꝑe vel mēte: hi poſſūt dici ſacerdotes beelfegor: qd̓ ē idolū ignominie: ſil̓es ophni:⁊ finees filijs hegli: de ꝗbus ſcribitur. i. Re. 2. ꝙerāt filij belial neſciētes dn̄m: nec officiū ſacerdotum ad ppl̓m: ꝗ cū mulieribus dormiebant: queveniebant ad templuꝫ: ſꝫ mala morte perierunt.Debent tertio p̄bere ducatū alijs: ſed ſacrū: vnd̓dr̄ ſacer dux: ⁊ hoc ꝑ optima vite exēpla: que vtiqꝫ plus mouēt qͣꝫ verba. primis .n. ſacerdotibꝰ noui teſtam̄ti dictū fuit: mat. 5. ſic luceat lux veſtracorā hoībus: vt videant oꝑa veſtra bona ⁊c̄. Sienim ſcādalizant malis exēplis: dicit greg. ꝙ totmortibus digni ſūt: quot exēpla ad ſubditoſ trāmittunt perditionis. xi. q. 3. c. p̄cipue. Sed dolendū eſt ꝙ illud īueniat̉: qd̓ ait dn̄s ꝑ hiere. 6. dicēsa minore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricie ſtudent ⁊a ꝓpheta vſqꝫ ad ſacerdotē cuncti faciunt dolivendētes ſacr̄a: ⁊ quaſi dicentes cū iuda: mat. 20c. quid vultis mihi dare. ⁊ ego eū vobis tradā .ſ.in miſſa. veꝝ qͣꝫtūcunqꝫ ſūt mali: tn̄ quia miniſtridei ſūt: ⁊ perſonā eius repn̄tantes: p̄cipue in baptizādo in abſoluēdo in ꝯfitēdo: vbi locutō eoꝝeſt in ꝑſona dei. Cū eniꝫ mittitur aliquis miniſtera rege: non attenditur ad qualitateꝫ eius: ſed addignitatē mittentis: qui eū in miniſtro honorat.Et qͣꝫtuꝫ debeātur honorari: on̄dit greg. ii. q. i. ſacerdotibus. Primo qꝛ ex ſcriptura ſacra vocateos aliqn̄ deos: vt illud ſpalmo. 8i. deus ſtetit inſynagoga deoꝝ: aliquando angelos: vt illud malachie. 2. c. labia ſacerdotis ⁊c̄. quia angelus dn̄iexercituū eſt. Secūdo ꝯſtantini pijſſimi exēploimꝑatoris: qui accuſationes aliquoꝝ ſacerdotuꝫſibi delatas in ſcriptis: noluit audire: ſꝫ cōburensigni ſcripta dixit. Non ē iuſtū nos deos iudicare