Titulus
¶ Tertio quia ⁊ pagani ſacerdotibus deorumligneorum ⁊ lapideoꝝ tribuebant magnum honore: non ergo ꝓ vita eorum mala debent ꝯtemni aūt ledi. 6. q. ī. c. ſacerdotis. extra d̓ hereticis. c.cum ex iniuncto. Dicit .n. dn̄s de eiſ per zachariā2. c. Qui vos tangit: tāgit quaſi pupillā oculi meinec iudicare debent eos laici in foro ſuo: vel eosdiffamare: vel eos caꝑe ⁊ hiꝰ. Unde nicolaus papa. Uobis ꝗ laici eſtis: de clericis quicquid acciderit: iudicandum non eſt: ſed epiſcopoꝝ iudicioreſeruandum.Quantum ad ſecundūſcꝫ vt habeat hītum gratificum cū deo faciētemnotatur cū dicitur: induātur iuſticiā. Iuſticia eſtoīs virtus: vt ait philoſophus: ⁊ hanc dꝫ haberen̄ ſuꝑficialiter: ſed fixam ⁊ habituatā in corde: ⁊ideo dicit: induātur. indumētum dicitur habitusdebet aūt iuſticia indui. ¶ Ad malū fugiendum¶ Ad ip̄m ꝓſequendum. ¶ Ad bonum ꝑagendum. ¶Prima igitur ꝑs iuſticie eſt ꝙ euitet crimina: ⁊ liber ſit ab illis maculis ſpāliter: a ꝗbusſacerdos leuiticus ex lege diuina debebat eē immunis: d̓ quibus habes di. 48. hinc etenim. vbiſic dicitur. Qui habuerit maculas: nō offerat panes deo ſuo: nec accedat ad miniſteriū eius. Exponit. xi. maculas ſeu defectus corꝑales deſignātes defectus ſpūales peccatoꝝ: vt exponit gregoin paſto. ⁊ habet̉ di. 49. hinc et enim ſi fuerit cecus. Cecus ē qui ſuꝑne lucis ꝯtemplationē ignorat: qui pn̄tis vite tenebriſ preſſus dum venturālucē nequaqͣꝫ diligendo ꝯſpicit: quo greſſuꝫ oꝑiſdirigat neſcit. Claudus ē qui quo ꝑgere debeat:aſpicit: ſed ꝑ infirmitatē mentis viam vite ꝑfectenon valet tenere: quā videt ex defluxa ꝯſuetudine. Naruo naſo ē qui ad tenendā viam diſcretionis idoneus n̄ eſt: naſo quippe odores fetoreſqꝫdiſcernimus: recte gͦ ꝑ naſum diſcretio exprimit̉:per quā virtutes eligimus: delicta reprobamus.Grandi auteꝫ ⁊ torto naſo ſignificat̉ diſcretionisſubtilitas īmoderata: que dum plus qͣꝫ decet exercuerit actionis ſue rectitudinē: ipſa ꝯfūdit. Fracto autē pede vel manu e: qui ꝑ viam dn̄i oīo nōvalet pergere: atqꝫ a bonis actibus exors vacatfunditus: qͣtenus hoc nō vt claudus: ſaltē cum infirmitate teneat: ſꝫ ab his omnino alienuſ exiſtatGibboſus ē qui terrene ſollicitudinis ponduſ deprimit: ne vnqͣꝫ ad ſuperna reſpiciat: ſed ſolū infimis que calcātur intendit. Lippus eſt cuius quidem ingeniū ad cognitionē veritatis emicat: ſedtn̄ hec carnalia oꝑa obſcurant. Albuginem habꝫin oculo qui veritatis lumē videre nō ſinitur: quiarrogantia ſapientie ſiue iuſticie cecatur: quia ſēſus humane cogitationis ſe ſtultū ſeqꝫ peccatorēintelligit: cognitionē intime claritatis apprehendit. Si autem candorem ſapientie ſeu iuſticie apprehēdiſſe ſe extimat: a luce ſe ſuperne cognitionis excludit. Iugem ſcabiem habet: cuius carnipetulantia ſine ceſſatione dn̄atur. in ſcabie enim
feruor viſceꝝ ad cuteꝫ trahitur per quā luxurideſignatur. Impetiginem habet in corpore quauaritia vaſtatur in mente. Impetigo ſine dolore corpus occupat: ⁊ abſqꝫ tedio occupanti excreſcens membroꝝ decorem fedat: quia ⁊ auaricicapti animū dum quaſi delectat: exulcerāt: ſꝫcor membroꝝ perditur: quia aliaꝝ virtutuꝫ pehanc pulchritudo d̓prauat. Ponderoſus eſt quturpitudinē non exercet opere: ſed ab hac contnua cogitatione ſine moderatione grauat̉ in mte: hec grego. Facere bonū debet exercēdo ſe inactibus virtutum: que deſignātur per ꝟeſtes ſacras: quas ſe induit celebrādo: poſt depoſitioneveſtium cōmunium quaſi exuēs ſe veterem hominem cum actibus ſuis ⁊ induens eum .i. xp̄nqui ẜm deum creatus eſt in iuſticia ⁊ ſanctitateInduatur amictu predentie in capite rationis: q̄eſt recta ratio agibilium. Ambroſius. Sapiensnunqͣꝫ eſt inanis. ſed ſemper habet in ſe amictumprudentie: de peni. diſ. 2. Induatur alba muditieſeu temperantie ⁊ puritatis: eccleſiaſteſ. 9. c. Onni tempore veſtimenta tua ſint cādida: cingaturcingulo iuſticie: ẜm illud iſaie. ii. Erit iuſticia cingulum lumboꝝ eius: vt veſtimēta eius id ē opra non defluant per ꝓdigalitatem: nec nimis ſtrgātur per auariciam: induatur manipulo qui eſtvt ſudarium ad extergendas lachrymas vel flegellum ad percutiēdum: vt ſcꝫ deploret peccataſua ⁊ populi: ⁊ puniat ſatiſfaciendo: p̄s. pſalmo.Apprehendite diſciplinam: ne quando iraſcatudominus. Induatur ſtola fortitudinis ⁊ patientie. Unde eam ſibi ponit ſuper humeros vt iugū.⁊ ſibi aptat ante pectus in modum crucis: quia ſipaſſio chriſti ad memoriam reducatur: nil eſttam durum: quod equo animo non toleretur aigregorius. Induatur caſula charitatis: que pontur ſupra omēs ſacras veſtes: ⁊ magis ceteris ornat: ſic charitas ſuper om̄es virtutes eminet. collo. 3. Super omnia charitatem habete: que ē virculum perfectionis. Hec ſperica figura ſeu rotū.da eſt: quia charitas a deo incipit: ad proximumextenditur: ⁊ ad deum reuertitur: quia propterdeum diligendus eſt proximus: que vtiqꝫ charitas ſine fide ⁊ ſpe eſſe non poteſt. Et quia vt dicit gregorius in primo moralium: in caſſum bonum agitur: ſi ante vite terminum deſeratur: id̓o⁊ˣ hanc veſtem thalaram polimitam vt in figuralegitur Iacob feciſſe ſuo dilecto filio Ioſeph: geneẜ. 37. c. perſeuerantiam in virtuoſa conuerſati.on: que ſignificatur in veſte polimita id eſt d̓diuerſis coloribus virtutum contexta: ⁊ hoc vſqꝫ ad pedes: id ē vſqꝫ ad finem vite: ſicut ⁊ ipſaꝫſacras habet caſulam ⁊ albam vſqꝫ ad pedeſ protenſas. Sic igitur ſacerdotes dei induatur iuſticia .i. omni virtute ẜm illum eccl. 50. c. ꝙ dicit inaccipiendo ipſam ſtolā glorie ⁊ veſtiri eum ꝯſumatione virtutis gloriam dedit ſanctitatis amictuꝫ .i. ex iſto amictū ꝗ facit hoīem ſanctū: deditdn̄s gloriā ſuꝑnam: qd̓ ꝑtinet ad tertium: ſed ad