.XIIII.
illud peccatum confeſſa. ¶ Quantum ad ſecūdūſcꝫ de ꝯditionibus: quas debet habere cōfeſſio:vt ſit bene facta: qͣꝫuis. jͣ. plene declaretur de. vii.conditionibus eius in. c. de confeſſione: ꝓ nuncſolū ex verbis pͣs. ꝓponentur quattuor: vt fiat pͦ.¶ Cum matura diſcuſſione: ibi: dixi ¶ Cū amara cōpunctione: ibi: aduerſum me. ¶ Cum ſincera denudatione: ibi: iniuſticiaꝫ. m. ¶ Cum plenaobeditione: ibi: dn̄o.Quantum ad primumnon debet quis facere ꝯfeſſionē ſubito ſine aliqͣp̄meditatione: qꝛ modicuꝫ vel nil valeret: ſed cūdeliberatione ⁊ mētis examinatione. Et ideo anteqͣꝫ ponat p̄s. verbū: confitebor: p̄mittit: dixi: etdeliberaui in mente mea. ita exponit CaſſidioꝰEt in iſta deliberatiōe debet dicere in corde ſuocoram deo peccata ſua diligenter examinando:ẜm illud iſaie. 38. qd̓ dicit Ezechias penitens depeccatis. Recogitabo .ſ. deo om̄es annos meosin amaritudine anime mee .i. oēs actus peccatoꝝcogitationis locutionis oꝑationis omiſſionis ꝑme perpetratos toto tempore vite mee: ⁊ hoc cudiſplicentia ⁊ amaritudine: non aūt cōplacentiadelectationis. Et hoc eſt qd̓ dicit leo papa de peni. di. i. ſufficiat penitenti cōfeſſio: que primo d̓ooffertur .ſ. dicendo ⁊ examinādo ſe in corde ſuodeinde ſacerdoti qui ꝓ delictis peccantiū precator accedit. Manifeſtū eſt aūt ꝙ cum ꝗs habetfacere cōputum alicuius adminiſtrationis facteper eum: prius ꝑ ſe examinet om̄es partitas queſunt ſcripte in libro: quem hꝫ coram exigente ratione p̄ſentare: vt bene reddat rōcinium: multomagis que habeſ ſcripta in libro conſcientie oꝑemala prius debes ꝑ te examinare: vt reddasutum coraꝫ exigente rōnem a te .ſ. confeſſoriloco dei. Et cuidā qui fecerat ꝯfeſſionē ſuaꝫ ſinedenti debita examinatione: fuit dictū in viſi: vt iteꝝ redderet caput ſuum .i. confiteret̉ invitis fratrum.ecūdo debet fieri cūamara ꝯpunctione. Unde dicit: confitebor aduerſū me. Que ſunt nobis aduerſa ⁊ ꝯtraria nobis diſplicent: ⁊ de eis dolemus: ⁊ qꝛ peccata ſūtmaxime aduerſū nos .i. nociua ⁊ cōtraria nobis:debemus vt nociua ⁊ vera mala de eis in ꝯfeſſion dolere. Sicut .n. ꝯtraria ꝯtrarijs curātur: cōplacentia .ſ. delectatōnis peccati aufert̉ per diſplicentiā ⁊ dolorē eius. Un̄ augu. de peni. diſ. i. c. penulti. Quē penitet: oīmodo peniteat: ⁊ dolore lachrymis oſtendat ꝑ ꝯfeſſionē. Debet autē doloriſte eſſe magnus. vnde dr̄ aīe peccatrici hiere. 7.c. Luctū vnigeniti fac̄ tibi plātum amaꝝ: vtiqꝫ cūmulier amittit vnigenitū ſuum: qui ē totū bonuꝫſuū: ⁊ q̄ amat maxime: dolet maxime. Sed qͣꝫtomagis habet dolere peccator: qui ꝑ peccatū amiſit ⁊ bona oīa ſpūalia: q̄ excedunt valorē omniūtꝑalium: ⁊ pr̄iam ꝓpriam ciuitatis ſuperne: ⁊ vi-
tam anime gr̄am ⁊ ipſum deum qui ſolus ē ſoīatium ⁊ refugiū nr̄m ⁊ totum bonum nr̄m Undeambro. in li. de penii Nihil eſt qd̓ cauſa ſūmi deloris ſit: qͣꝫ ſi recordetur ꝗs: vn̄ lapſus ſit: ⁊ ꝙ adiſta momētanea ⁊ caduca ab illa celeſtis ꝯditionis intentione defluxerit.Tertio debet eſſe confeſſio cum integritate ſincera .i. nō miſceat aliasmaterias in ꝯfeſſione: ſed iniuſticiā ſuā: om̄e peccatū eſt quedā iniuſticia ꝯtra deum ꝟel ꝓximuꝫvel ſeip̄m. Dic tu iniꝗtates tuas: vt iuſtificeris .ſ.in ꝯfeſſione: iſaias. 43. c. Debet aūt integre dicere iniuſticiam ſuā. dr̄ enim tren̄. 2. c. effunde ſicutaqua cor tuū ante ꝯſpectuꝫ dn̄i. Sicut .n. cū effūditur aqua de vaſe: nil remanet in eo odoris coloris vel ſaporis: ita de vaſe cordis aqua iniꝗtatis per os in ꝯfeſſione effundi debet: vt nō remaneat aliqua circūſtātia iniuiſticie ſeu peccati. Un̄aug. in libro de peni. ait. Cōſideret peccator q̄tate criminis in loco in tꝑe in ꝑſeuerantia: in vrietate ꝑſone ⁊ quali hoc fecerit tētatione ⁊ ip̄iuſvitij multiplici executōne. Om̄is iſta varietas cōfitenda eſt ⁊ dolenda. Dolendū eſt nō ſoluꝫ quiapeccauit: ſed etiā qꝛ ſe virtute pͥuauit: doleat alioruꝫ ꝟitā in ſua fuiſſe corruptā .ſ. exemplo: doleatde triſticia quā peccādo bonis intulit. hec ille d̓peni. di. 5. c. i. de circūſtantijs tamen peccatorū q̄ſunt neceſſarie cōfitenti: ⁊ que non: habes. jͣ. c. d̓confeſſione.Quarto debet eſſe cuꝫplena obeditōne. Unde dicit: dn̄o ꝯfitebor. fit .n.ſacerdoti loco dn̄i: feruus aūt dn̄o debet obedire. vn̄ dicebat̉ in veteri lege deutero. 17. c. Qui n̄obedierit ſacerdotiſ imꝑio: morte moriat̉. ii. q. 3.abſit. ⁊ p̄cipue in eo qd̓ iniūgit ſibi in penitentiadꝫ obedire ⁊ facere: alias oporterꝫ ei iterare. vr̄aug. Ponat ſe ꝯfitens in arbitrio ſacerdotis poteſtate iudicis: nil ſibi reſeruās ſui: vt oīa faciat ꝓeuitanda aīe morte: quecūqꝫ faceret ꝓ euitandacorꝑis morte: ⁊ hoc cum gaudio: qꝛ vitā recuperat infinitā: d̓ peni. di. 6. Ꝙ ſi iniungit̉ ſibi qd̓ aliqua de cā n̄ poſſet explere: dꝫ ſibi ſignificare inſuꝑ ⁊ q̄ ſibi declarat neceſſario faciēda: vt reſtitutionē alienoꝝ fame ⁊ hiꝰ faciat integraliter. Et qꝛnouit diabolus ꝙ nō valꝫ cōfeſſio: niſi fiat ſacerdoti: cum hr̄ copia: iō legitur ꝙ diabolus ſemelſūpſit ſpēm ſacerdotis: cum .ſ. quidā infirmꝰ mitteret ꝓ ſacerdote nuntiū: cui obuians in via diabolus in forma ſui ſacerdotiſ acceſſit ad infirmū⁊ audiuit eū ⁊ abſoluit. Illo autē moriēte demones aīam eius querebāt ducere ad infernū: dicētes illum nō fuiſſe ꝯfeſſum ſacerdoti. Angeli bōiecontra excuſātes eum: qꝛ vt ſacerdoti diaboloꝯfeſſus erat. Demum re deducta ad iudiciuꝫ dei:ſentētiatum ē: vt aīa rediret ad corpus: ⁊ vero ſacerdoti ꝯfiteret̉: vt ſaluari poſſꝫ: ⁊ ſic factum eſt:ꝗ reſuſcitatus ꝯfeſſus ē: ⁊ poſtea quieuit in pace-