Titulus.

de ratione fidei hoc credere: cum videret manifeſtam carnem: ſed quia non videt carnē ſed ſpeciem panis vt prius: ⁊ tamen credit ibi nō panēſed corpus xp̄i eſſe: magis credit ⁊ meret̉. Quartū ad ſecundam rōnem certū eſt: ꝙ eēt error hominibꝰ cōedere carnē crudā hōis: ⁊ ꝑ maxīe cunō ſit in vſu. Unde iudei īmo ex diſcipulis eiusquidā: Cū xp̄s dixit: niſi māducaueritis carneꝫ filij hōis ⁊c̄. nō habebitis vitā ī vobis: quidā ſcandalizati receſſerūt ab eo: eſtimantes ꝙ haberentipſam comedere: vt caro in macello habētes hocī horrorem: vnde dixerunt: Durus eſt hic ſermoquis pōt eū audire. I0. 6. Sed xp̄s d̓clarauit: qꝛnō ſicut caro q̄ vēdit̉ ī macello d̓be̓t cōedi. ſꝫ ſubſp̄e panis: ideo vocauit ſe panē dicēs: Ego ſū panis viuus ⁊c̄. nō eſt āt horrori hōi pane comede̓.ſed aſſuetū. eſſet .n. ridiculū infidelibꝰ: ſi ibi appareret ī hoſtia dicētibꝰ ꝙ comederemus carnemhōis. Et iō erat panis triticeus .ſ. ī ſp̄e. 3º hoc cōgrue ordinatū eſt a dei ſapientia ne deceptum ſereperiat ſenſus iudicans de ſibi notis. Ex quoigit̉ nō apparet ī ſpecie carnis rōe iā dicta: ſi ibi n̄remaneret ſpes: ſaltē panis vt prius: nil ſenſibileappareret. Unde hōies nō eſtimarent ibi aliquideē nil vidēdo: cū tn̄ dicat̉ hoc ē copꝰ meū. Et queadmodū ī comeſtione p̄parata iſaac deceptus eſtomnis ſenſus: niſi auditus: nā viſus qꝛ caligauerat nō ꝑcepit iacob illum eſſe: Odoratꝰ: qꝛ ſenſitfragrantiam veſtimētoꝝ eſau nō iacob: Guſtꝰ: qꝛeſtimauit cibum eē preparatū ab eſau. Cactus: qꝛmanus inquit: manus ſunt eſau: qꝛ ꝓpter pellicuculas hedoꝝ: quibꝰ manus cooꝑuerat: Sed auditus ſolus remaſit indeceptus: Un̄ dixit vox ꝗdeꝫvox iacob eſt: Gene. 26. Ita ī ſacramento iſto tactus odoratus guſtus ⁊ viſus ſunt eoꝝ accidētiapanis: ſicut erāt cū erat ibi ſubſtantia panis: Sedauditus nō fallit̉ cū audit: hoc eſt corpus meumEt ad firmandū cor ſincerum ſola fides ſufficit.¶ Quātum ad ſecūdū vtilitas .ſ. deuote accipientis: noͣ cum dr̄: ſuperextollet̉ ſuꝑ libanū fructꝰ eiꝰ.ſ. panis triticei ſacramentalis. Libanus eſt monsp̄cioſus: ⁊ interpretat̉ candidatio: ſignificās mōtem glorie: qꝛ qui manducat hunc panem viuetī eternum. Io. 6. Sūt autem. xij. fructus huiꝰ pāistriticei deſignati ꝑ. 12. fructus ligni vite: de quibꝰdicitur apoc. vlti. ⁊ de his hēs plene infra in. c. deſacramento euchariſtie: ibi vide. oꝫ tn̄ ꝙ deuoteaccipiat: ⁊ ī gr̄a al̓s nō extollet̉ ad gloriā: ſed deiceret̉ ī infernum. Unde iſido. de conſe. diſ. 2. Quiſcelerate viuūt in eccleſia ⁊ cōicare nō deſinuntputantes ſe tali cōione mūdari: diſcant ſibi nihilproficere ad emundationem: dicente propheta .ſ.iere. iere. ii. c. Quid eſt qd̓ dilectus meuſ fecit ī domo meaſcelera multa. Nunquid carnes ſancteauferent a te malitias tuas? quaſi dicat non: ſꝫ auget̉ grauiſſimum peccatum: qꝛ vt dicit apoſtoluſi. cor. ii. qui manducat ⁊ bibit indigne iudiciumſibi manducat ⁊ bibit .i. ac ſi xp̄m occiderit: puniet̄ ẜm glo. Et hoc vt dicit aug. Non quia illa res

.ſ. ſacramentum ſit mala: ſed quia malus male accipit: quod bonum ē. Nō enim mala erat bucella: que iude data eſt a domino: vt pꝫ Io. 13. c. Salutem dedit medicus. ſed ille īdignus accepit adpernitiem. de conſe. di. 2. ⁊ ſancta. Quādo melchſedech rex ſalem ſacerdos dei ſummi obtulit abrae panem ⁊ vinum eum benedicens: vt pꝫ ge.14. c. vtiqꝫ fecit hoc ei reuerenti: cum victoricede. 4. regū. gene. 24. Ad figurandum ꝙ opotet: ꝙ homo habeat victoriam d̓ corpore ſuopoſito ex quatuor elemētis: ſeu ſenſitiua poteſte in qua inſurgunt quatuor paſſiones: que multis dominant̉: vel quatuor differentie peccat.que vincunt quatuor reges quatuor ſenſus nr̄.ſ. peccatum cogitationis: conſenſionis: operationus ⁊ aſſuefactionis: huic xp̄us verus ſacerdoſfert panem ſacramentalem: cum benedictiōe getie: ⁊ glorie. Item Io. de ſancto gemi. in ſermorbus dicit ꝙ philoſophus in libro de ſenſu ⁊ ſenſato numerat. 7. differentias ſapoꝝ: ꝗ ſpūaliter reperiunt̉ in hoc ſacramento ¶ Primus eſt ſapordulcis: qui ſignat donum ſapīe: q̄ facit diuina ſuauiter deguſtare. 2ꝰ ſapor acutus ⁊ ſignat doniintellectus: qui facit penetrare vſqꝫ ad ītima reiVꝫꝰ eſt amarus: ⁊ ſignat̉ ſcientiam que huidi amaritudines facit dolere. ¶ ꝰ eſt ſapguīs ⁊ ſignat pietatem. pͣs. 22. impinguaſti in oleocaput meum. V5ꝰ eſt ſalſus: ꝙ habetur īconſilij in quo eſt ſal diſcretionis. F6ꝰ ſtihabꝫ de terreſtri ⁊ calido: ⁊ ſignat fortitudique roborat hominem 7ꝰ eſt auſterus ſeu acetoſus: ſub quo comprehendit̉ ⁊ ponticus vt īpiris acerbis ⁊ ſignat timorem: qui pungit ex recōdatione peccati ⁊ expectatione iudicij: vnde ben̄ſap. 16. dicitur de manna hoc figuratiuo paneꝫ decelo preſtitiſti eis: omne delectamentum in ſe habentem ⁊ omnem ſaporem. ¶ Quantum ad tertium de veneratione ſacramentiʳ dicit̉ florebund̓ ciuitate .ſ. veniēteſ āgeli de ciuitate ⁊ triūphāte⁊ oēs de ciuitate eccl̓ie militātꝭ lete ⁊ affectuoaſſiſtētes ſuo dn̄o: hoc ē florere vt fenū terre: qmultū abūdat ⁊ ml̓tiplicat. Nā ꝙ āgeli veniāt īciuitate celeſti. oſtendit greg. d. in fi. dial̓. Quis fidelium dubium poteſt habere in illo ieſu xp̄i mniſterio: in ipſa immolationis hora ad ſacerdotivocem celos aperiri angelorum choros adeſſe:ſumma imis ſociari: de conſe. di. z. quis fideliumDe ciuitate etiam eccleſie currunt homines addendum ſacramentum altaris ⁊ quaſi tota deuotio fidelium remanſit in iſto ſacramento: ⁊ merito quia ſicut dixit alex. papa de conſe. di. 2. nihilſicut potior ē in ceteris hoſtijs ⁊ ſacrificijs: itatius excoli ⁊ venerari debet. hinc dauid corarca domini. 2. re. 6. c. que hoc ſacramētum ſignebat: qꝛ in ea virga diuinitatis potentiſſime: lex aīme ſapientiſſime: Māna carnis puriſſime nuduſaltabat totis viribus ex maximo feruore ⁊ duotione. Quid fieri debet ad figuratū: ſi tantuꝫ egiad figuram: hoc etiam fuit figuratum in magniti