.XIIII.

vidēte: qͣꝫuis ſpecies multiplicata vſqꝫ ad oculuꝫvniatur: nec quod tangitur: odoratur vel audit̉ſit vnum cum ſentiente. Sed cibus qui ſumiturper guſtum: realiter vnitur: ⁊ ſit vnum cum guſtante conuerſus per nutrimentū ex eo in ipſum:Iic chriſtus in alijs ſacramentis nō vnitur per ſeipſum: ſed per effluxū gratie ab eis. Sed realiterexiſtens in hoc ſacramento per ſeipſū nobis vnitur: ⁊ ideo per modū cibi ⁊ potus nobis ꝯfertur:ſicut cibus cū cibato fit vnum ꝑ ꝯuerſionē vniuſin alterum. Uerū quia nobilius trahit ad ſe ignobilius: quia homo eſt nobilior cibo naturali: quēſumit: ideo trahit ad ſe: ⁊ conuertit in ſe cibū: ſedcibus iſte ſacramentalis: quia nobilior eſt ſumēte: dn̄s ſcꝫ ieſus xp̄s: ideo ip̄e cibus .i. xp̄s conuertit ad ſe cibatum: ⁊ vnit: vt dicat cū apoſtolo. Uiuo ego iam non ego: viuit vero in me xp̄s: ad gala. 2. c. hinc aug. in li. confeſſionū dicit ſibi a dnodictum. Creſce ⁊ manducabis me .ſ. in ſacramento: nec tu me mutabis in te ſicut cibum carniſ tueſed tu mutaberis in me. Idem ſuꝑ Io. O ſacramentū pietatis: o ſignū vnitatis: o vinculum charitatis. Hanc etiam vnione ſignat aqua in calicemixta cum vino: vn̄ dicitur de conſe. di. 2. cū omne. Cum in calice aqua vino miſcetur: xp̄o populus adunatur: ⁊ credentiū plebs in quem credidit copulatur ⁊ coniugitur: que cōmixtio ſeꝑarinon poteſt: quia nec xp̄s ab eccleſia hoc igitur fignat talis cōmixtio. Nam aque multe ſūt populi multi: dicitur in apoc. ſignificatiue. Ex hoc autem percipi poteſt vtilitas ꝑceptionis ex ſimilitudine effectus eſce corporalis. ex cibo enim ſeueſca ſumpta reparatur vigor deperdituſ. calor .n.naturalis conſumit humidū radicale: ſed ꝑ cibuꝫreſtaurat̉: ſic calor ꝯcupiſcētie habitualis in actūexiens vitijs ⁊ tetationibus ⁊ cum occupationibus mundi paulatim cōſumit humidū gratie: inquo ꝯſiſtit vita aīe. Sed ꝑ cibum hunc ſacram:talem reſtauratur vigor ⁊ feruor gr̄e: ⁊ peccataxantur per cibū homo augetur: cū eſt in ſtaigmenti. Et ideo pueri indigent frequenti cit augeantur. Et quia ſemꝑ ſumus in via intudine augmenti ſpūalis: ideo frequenter ſumere debemus: vt augeaniur in virtutibus. percibū homo fortificatur: cōtra labores impinguatur delectatur in guſtu: ſic ſpūaliter ex cibo ſacramentali: vnde. b. Cho. in officio corporis xp̄admirandū conuiuiū ſalutifeꝝ ⁊ omni ſuauirepletum: in quo xp̄s nobis ꝓponitur ſumēdverus deus. Nullum ē eo ſalubrius: quo pecta purgantur: virtutes augetur: ⁊ omniū cariſmatum gratia mens impinguatur: vnde dicitur gen̄penultimo. Pinguis panis aſſer qui interp̄taturbeatitudo: prebebit delitias regibus .i. ratione ſeregentibus. Et in huius figurā dicitur de mannaqd̓ non fuit datū niſi trāſito mari rubro deſignate baptiſmum: qꝛ nō datur niſi baptizatis: quodhabebat ſapore ſuauitatis: ſap̄. 16. ẜm tamē diſpoſitioneꝫ fecit memoriā in iſto ſacramēto quo ad

effectus eius mirabilium ſuoꝝ .i. miraculorū: qꝛper hoc ceci illuminātur: vt clarius .ſ. videāt perfidem. Claudus erigitur in affectu vt recte incedat. Surdi audiunt ꝓmptiores ad obedienduꝫ.Leproſi mundātur in anima a reatu lepre peccati. Demonio vexati liberātur a tētationibus eorū. Paraclyti roborātur ad opera ardua. Febricitantes curantur a calore luxurie: mortui reſurgunt a peccatis. vn̄ ⁊ aug. dicit ꝙ non deficit māducatus ſed mortuos viuificat: quo .ſ. ad ea quequis ignorat non ponēdo obſtaculum. Memoriam igitur fecit dn̄s mirabilium ſuoꝝ. ¶ Quantum ad tertium notatur quomodo debite ſumatur: ⁊ cum bona ꝯſcientia: ibi timentibus ſe timore .ſ. filiali. Qui enim timet deū ait ſalo. nihil neglgit: eccle. 7. c. ſcꝫ eoꝝ que debet facere. Cauet enītalis: vt bonus filius omneꝫ defectum ne patrisſui incurrat offenſam: ⁊ inde ꝑdat gratiam. Taliſigitur nō negligit obſeruare: quod apoſtolus aiti. corin. ii. Probet aūt ſe ipſum homo: ⁊ ſic de pane illo edat .i. examinet ꝯſcientiam ſuam: ſi eſt cōtritus ⁊ confeſſus de om̄ibus peccatis precipumortalibus: quia vt ibi dicitur. Qui manducat ⁊bibit indigne .i. non cum pura ꝯſcientia ſed maculata peccatis: iudiciuꝫ ſibi manducat ⁊ bibit .i.ad ſui iudicium ⁊ augmentum dānationis accipit. Dedit quidem deus eſcam iſtam ſacramentalem timentibuſ ſe inſtituit vt cum amore filiali ⁊reuerentiali accederetur ad eam. Sed non ſuntſacerdoti peccata occulta cordium nota: ⁊ in diſpoſitiones mentium peccata etiam ſibi nota nōalijs debet māifeſtare: ideo datur om̄ibus ſacimentalis eſca iſta: niſi peccatum ſit notorium:publicus vſurarius ⁊ notorius concubinarius ⁊huiuſmodi. Sed mors eſt malis vita bonis. Sicut palato non ſano pena eſt panis ⁊ nociuus: ꝙſanis eſt ſuauiſ: vn̄ in pͣsͣ dicitur. Manducauerūt⁊ adorauerunt .ſ. eſcam ſacramentalē: que adoratur vt verus deus: cuꝫ manducatur: oēs pinguesterre .i. peccatores abundātes in vitijs ⁊ terrenisdeſiderijs ⁊ in conſpectu eius cadent in peccatūſcꝫ graniſſimum: vnde dicit aug. ſuper p̄s. Nonꝓhibeat diſpenſator dn̄i .i. ſacerdos peccatoresmanducare menſam domini: qui .ſ. non ſunt notorij: ſed exactorem moueat timere: ne .ſ. vt iudāindigne cōicatum introeat in eum ſathanas. Dedit timentibus ſe: ⁊ qui timet deum faciet bonaeccle. 24. c. que .ſ. requiruntur ad ſalutem ⁊ debitum cultum diuinum: ⁊ quia in corpore eius percōionem habet quieſcere corpus xp̄i vt in ſepulchro: conatur facere illa bona que ſignificant inſepulchro xp̄i. Sepulchꝝ illud iſta hūit ẜm euāgeliſtas: vt patꝫ mat. ⁊ lu. penultimo. ⁊ Io. 19. Ineo fuerunt cum corpore xp̄i. Mirrha ⁊ aloēs etlinteamina munda ⁊ ſudarium. Exciſum erat inpetra ⁊ ſaxum magnū ad hoſtiuꝫ eius ſignatumclauſum ſigillo ſummi ſacerdotis: munitum cuſtodibus: nouū in quo nōdum quiſqͣꝫ poſitus fuerat. Ꝙꝛtus ibi erat: ⁊ in monte caluario ꝓpe hie-