Titulus.
materia omnia fecit virtute ſua in materia ⁊ forma ſubſtantiali ſua ſubito: ⁊ ſic nulla ibi fuit materia cōmunis ex qua res facte ſunt: ⁊ eis que facte ſunt. Sed vt dicitur ꝓuerb. 18. c. Qui viuit ineternū creauit omnia ſimul .ſ. in materia ⁊ formaſubſtantiali ẜm auguſtinū: ſic in iſto mirabili ſacramento: n̄ eſt aliqua materia cōmunis que an.te conſecrationē ſit ſub forma ſubſtantiali panis⁊ vini: ⁊ poſt conſecrationem ſub ſubſtantiali forma corporis xp̄i. Sed totū tranſit in totum: materia cum forma ſubſtantiali panis ⁊ vini tranſitin materiā ⁊ formam ſubſtantialem corꝑis xp̄i.Quomodo aūt conuertiturᶻ deus oꝑatur: p̄s. 7iBn̄dictus dominus deuſ qui fecit mirabilia magna ſolus. Ita aūt eſt hoc mirabile: vt ne oculusintellectus angelici abſqꝫ lumine glorie hoc poſſit intueri: quomodo xp̄s ſit in ſacramento. Remanent aūt accidentia panis ⁊ vini .i. color figura ſapor ⁊ hiꝰ: mirabiliter ſuſtētata ſine ſubiecto.¶ Secūdo opus valde mirabile ē opus redemptionis noſtre. Qd̓ enim vſus nō obtinuit: natureneſciuit: ignorauit ratio: mens nō capit humanapauet celum: ſtupet terra: ⁊ omniſ creatura miratur: etiam celeſtis: hoc marie nūciatuꝫ eſt: in maria impletum eſt per xp̄m. Nam dicente ea quinqꝫ verba .ſ. fiat mihi ẜm verbum tuum: ſubito totus xp̄s cum carne anima ⁊ deitate in ventre ſucfuit: ſic dicente ſacerdote. v. verba cōſecrationisſ. hoc eſt. n. c. m. totus xp̄s in carne ⁊ anima ⁊ deitate eſt in ſacramento. Proceſſus quoqꝫ eius mirabilis cōuerſationis ⁊ paſſionis in iſto venerabili ſacramēto habetur: memoria ⁊ figura in materia eius: que eſt panis ⁊ vinum. Nam granumtritici cui ſe xp̄s comparuit: ⁊ ex quo fit materiaeius: naſcitur quidem de terra inꝑceptibiliter inciſa remanente: ortum triticum cū eſt paruulumſarculatur ad remouēdas malas herbas: ne fructum impediant: ⁊ aliquātulum de eo abſcīditurſic xp̄s paruulus circūciſus eſt ad remouendasmalas herbas ſuſpitionū ⁊ excuſationuꝫ contraeum: ꝙ non recepiſſent eum vt meſſiam: quia n̄erat circūciſus: ⁊ de carne eius aliquid abſciſumeſt. Creſcens frumētum ad ſuam ꝑfectionē ſubijcitur caloribus pluuijs grandinibus ⁊ ventis. Etxp̄s ad etatem ꝑfectam veniens: cuꝫ hominibuscōuerſatus calores inuidie paſſus eſt a ſcribis etpharizeis: pluuias detractionū grandines cōminationū ⁊ lapidationis ventoſqꝫ contumeliaruꝫCapitur frumētum de terra: ⁊ ligatur: ⁊ ad areaꝫdeportatum verberatur: ⁊ xp̄us captus in ortoiudeis ⁊ ligatus adductus coram anna ⁊ caipl̓⁊ pilato percutitur: ⁊ aſperrime flagellatur. Molitur frumētum: vt totum contritū inde fiat pāisad ignem decoctus. Et xp̄s totus confringitur inmanibus ⁊ pedibus cum clauis ⁊ extēſione violenta membroꝝ in cruce. Sicqꝫ coquitur in cinere humiliationis ⁊ ſūme confuſionis igne ardentiſſime charitatis: vt fiat nobis ſubcinericius panis ſacramē talis: in cuius ſortitudīe figurate am-
bulauit helias v̓ſqꝫ ad mōtem dei. 3. Reg. 19. qd̓etiam mirabilis fuit ⁊ figura huiꝰ ſacramenti. Etſic patet ꝙ hoc ſacramētum eſt memoria incarnatōnis: ⁊ paſſionis xp̄i. que mirabilia valde ſūt¶ Tertio opus mirabile ē opus glorificationis:vnde ⁊ de malis dicitur ſapientie. 5. c. ꝙ vidētesip̄i ſanctos in gloria mirabūtur in ſubitationſperate ſalutis dicentes. Ecce quomodo cōti ſunt inter filios dei: ⁊ inter ſanctos ſors illorū ēCerte mirabilis ē: ꝙ mortalis creatura finittutis ꝓmoueatur ad tantaꝫ dignitatē: vt vnicum deo infinitate virtutis pec claram cogninem ⁊ dilectione ⁊ ꝑfectiſſimam ac fruitionētinuam: huius rei mirabilis eſt memoria .i. figura vſus ip̄ius: vnde in oratōne feſti corporisdicit̉. Fac nos queſumus domine diuinitatiſ īſempiterna fruitione repleri: quam tꝑalis perceptio p̄figurat. Nam ex ſacramēto ſumpto ꝑ modum cibi hoc euenit: vt ſpēs ſacramenti .ſ. pani⁊ vini conuertātur in ſumētem: ⁊ ſic vniuntur cūeo: quia retinent virtutem nutriēdi: ⁊ anima etiadeuote ſumens ꝑ actualem deuotionem ⁊ delectationem ſpūalis guſtus magis vnitur cum eo:qui deus eſt infinitus exiſtens in ipſo ſacramētoEx vi enim ſacramenti eſt ibi corpus xp̄naturali cōcomitantia: quia ita conſecratmitur ſicut nunc eſt: ſicut totus eſt ſimul cū cane anima ⁊ diuinitate. Ad hiꝰ enim figuram facit illud mirabile de ligno vite in medio paraoſi cuius eſus vitam conſeruabat ſeu vigorabat:vt perpetuaret̉ in vita gen̄. 2. Qui enim manducat hunc panem: viuet in eternum vnitus cū deoeterno per gr̄am ⁊ poſtea per gloriam. De duodecim mirabilibus que conſiderātur in hoc ſacramento ſupra virtutē naturalē: habes infra deſacramēto euchariſtie. De duodecim alijs mirabilibus que notat Io. an. habes in cle. Si dominum de re. ⁊ ve. ſan. in glo. Quātum ad. 2.ſ. conferentis hoc ſacramētum nimia beniuolentia ⁊ deuotio oſtenditur cū dicitur. Miſericors ⁊ miſerator dominus eſcam dedit. Miſericors in affictu nō quidem per paſſionem doloris: ſꝫ per bonitatem dilectionis. Miſerator in effectu ſubuniens miſerijs noſtris: dominus ꝓuidens largiter ſeruis ſuis eſcam dedit: non aliam intēdit exprimere: niſi ſeip̄m panem viuum qui de celo deſcēdit. Preſtat ſe nobis dominus: ait Chry. Papare comedere ⁊ amplecti. Dicit enim can. 5. Eomedite amici: bibite ⁊ inebriamini cariſſimi. Comedite inquit: hoc eſt corpus meum. Bibite exhoc omnes: hic eſt enim calix ſanguinis meLu. 22. Et quomodo pōt maiorē beniuolen⁊ amorem ad nos oſtendere qͣꝫ dare ſeipſum nobis in cibum: vt vnum efficiamur cū eo? Cū qnia ſacramēta dentur nobis ſub rebus ſenſibibus: in nulla ſenſatione vnitur obiectum ſenſibile cuꝫ ſuo ſenſu ſeu ſenteuite: vt vnum efficiaturcum eo: niſi per guſtum ſen eſum. Nam cum videmus obiectum qd̓ videtur non ſit vnum cum