Titulus.

coniugalis debite exercitus: que honeſtatur ⁊ licitatur ꝑ bona coniugij .ſ. fidem ꝓlem ⁊ ſacr̄m: d̓quā dicitur. 27. q. 2. omne. Un̄ dicit greg. de tali:ꝙ non debet ei denegari ſacra cōmunio: quia inigne poſitus neſcit ardere. 33. q. 4. Uir cum propria vxore ſicut in figurā ignis fornacis babylonice incendit miniſtros regis: qui eā incendebatnon aūt quicqͣꝫ moleſtie tribus pueris in ea poſtis intulit .i. in cōiugio exiſtentibus cū illis tribuſbonis p̄dictis: ſeu cum virtutibus tribus theologicis. Diuidit gͦ matrimoniū flāmam reprimentem concupiſcentiā a flāma cōburente: vt primāretineat: ſecūdam abijciat. Debet autem ſūme caueri: ne cōtrahatur matrimoniū in occulto: quiaqͣꝫuis etiam teneret: tn̄ peccarent mortaliter: quiacontra ꝓhibitionem eccleſie ⁊ ſemꝑ manerēt intali dānatione: quouſqꝫ facerent ip̄m manifeſtuꝫin conſpectu teſtium: ſaltē vt poſſit in iudicio ꝓbari. Uiri aūt continētes vt clerici ⁊ religioſi melius reprimunt iſtam flāmam .ſ. ꝑ abſtinentiā vigilias ⁊ huiuſmodi.Prouidit quoqꝫ miſericors deus de multiplicatione ſpūali filiorum .ſ.fidelium ⁊ hoc per ſacr̄m ordinis qd̓ confertur ꝑep̄os ſolum. Et cū ſint ſeptem ordines vt parteshiꝰ ſacramenti: quattuor minores ⁊ tres maioreſomnes tn̄ ordinantur ad vnū f. nem .ſ. confeſſionem euchariſtie: ⁊ gubernationē fideliū. In quolibet aūt imprimitur ſpālis character indelibilis⁊ ſpecialis cōfertur gr̄a: accedenti cum gratiā: vn̄et confeſſionē premittere debent ordinādi: ſicutet fieri debet in om̄ibus ſacramentis excepto baptiſmo: quod eſt ianua alioꝝ. Datur aūt quilibeordo ꝑ collationē ſpecialis inſtrumēti: puta. Elauium libri candelabri calicis ⁊ huiuſmodi cumcerta forma verboꝝ que habetur in pontificali.Et vox domini cōmouentis deſertū: ad hoc datur talis ordo p̄cipue ſacerdotiū cōmouens deſertum .ſ. ſecularē ſtatum: vbi ſūt beſtie ſilueſtresid eſt beſtialiter viuentes: debeat cōmouere doctrina verbi ad pn̄iam exhortando arguendoincreꝑando cōminando: ⁊ ſic contra infirmitateignorantie infunditur ei gr̄a illuſtrās eum ad bene regendum ⁊ docendū populum. Et vt efficatius cōmoueat .i. totaliter moueat ad penitentiāopere impleat quod docet. Nemo enim mōitoris ꝑſonam recte ſuſcipit: niſi qui actibus ſuis errata condemnat: ⁊ vite innocentiā conuerſatōnedemōſtret: di. 8i. veꝝ. ⁊ ſi clerici mali eſſent dolēdum ē populis: ⁊ p̄latis eoꝝ denunctare debentvt corrigant eos: non tamen contenere vel iudicialiter ſententiari. Unde nicol. papa ait. Uerunvobis qui laici eſtis: d̓ clericis quicquid eis acciderit iudicandum non eſt: ſed epiſcopoꝝ iudicioreſeruandū. Sic ⁊ xp̄s admonuit dicens. Om̄iaquecunqꝫ dixerint vobis facite ⁊ ſeruate: ẜm vero eorum opera nolite facere: mat. 23.

Demum pero reſtatranſitus hōis de hac vita: de quo etiā puſſimdeus de medicina ꝓuidit ſpūali: vt citius honpoſſit euolare ad celū. Et hoc ē ſacr̄m extrervnctionis: qd̓ vtiqꝫ valet ad infirmitate tollevenialiū: que īpediūt introitū gl̓e. Sine maenī ſunt an thronū dei: apo. 14. hūc effectū īapl̓s iacobus ait. c. 5. Infirmat̉ ꝗs in vobis: īcat p̄ſbyteros de eccleſia: vngētes eū oleo: ⁊ c̄alleuiabit infirmū: ⁊ ſi in peccatis ſit: remitterei: hoc etiā hꝫ ſuā formā .ſ. ꝑ iſtā ſanctā vncti⁊ ſuā pijſſimā mīam: parcar tibi deus quicꝗd inbi vitio oculoꝝ deliquiſti: ⁊ ſic de alijs ſenſibusexprimēdo illū ſenſū: in qͦ ſit inūctio nariū auritꝭ⁊ hiꝰ. Et hec vox dn̄i preꝑantis ceruos: vt .ſ. deſiderantes ad fōtes aquaꝝ viuentiū dn̄m currēte.ꝑueniant ad deum viuū. Non ſolū enim remittit veniale: ſed etiā ẜm tho. in. 4. tollit reliquiapeccati .i. quandā hebetudinē mentis ⁊ tepitudinē affectus ad illā gl̓iam ⁊ affectum inordinatūad more vite pn̄tis. Indeqꝫ ſequit̉ ꝙ ꝑ effectuꝫhuius ſacr̄i debite ſumpti dn̄s reuelet condēſa. itollat impedientia cōſecutionē glorie: ⁊ ſic in tēplo eius ſuꝑno omnēs dicent gl̓iam.¶ Sermo de baptiſmo. c. ij.Dx domini ſupergqͣs deus maieſtatis intonuit dn̄s ſuperaquas multas p̄s. 28. qꝛ baptiſmuſ ē ianua ſacr̄orū: dat̉ in uocatiōe ſāctiſſime trinitatis exprimēdo ꝑſonas: diſtincte cuꝫ dr̄. Ego te baptizo. Innoīe. p. ⁊ ſ. ⁊ ſ. ſ. amen. Et hꝫ efficaciam ſuā mirabilē in ꝟtute ſāctiſſime trinitatis: ⁊ ꝑducit ad clerā viſionē ipſius .ſ. trinitatis: iō in inſtitutōne ip̄ibaptiſmi: q̄ fuit in baptiſmo xp̄i in ſpecie ſenſibili: on̄ſa eſt trinitas ip̄a qn̄ .ſ. xp̄s a ioanne baptizatus ē in iordanis fiumine: qd̓ etiā in dictis ꝟbisinnuit̉. Et pͦ: ꝑſona filij viſa ē in hūana carne: ibivox dn̄i ſuꝑ aquas. ¶ Secūdo ꝑſona patris ſignata eſt in exp̄ſſa voce: ibi deus maieſtatis intonuit. ¶ Tertio ꝑſona ſpūs ſancti on̄ſa eſt in colibe ſpecie: ibi deus ſuꝑ aquas multas. Et qͣꝫuis tota trinitas oꝑata ſit corpus xp̄i vocem illā ⁊ columbā: tn̄ ſolus filius fuit in illa carne: ⁊ vox illaſolum pr̄em repn̄tat: ⁊ colūba ſpiritū ſāctū. Aliotn̄ modo fuit dei filius in illa carne qͣꝫ pater ī voce: vel ſpūs ſanctus in forma columbe: qꝛ dei filius in illa fuit .ſ. ꝑ aſſumptioneꝫ humane nature⁊ vnionē ipſius nature hūane cuꝫ diuina in vniꝑſona. Sed vox illa aūt colūba fuit vnita in ꝑſona cū patre vel ſpiritu ſācto: nec colūba erat ſpūtſanctus: nec vox pr̄: ſed repn̄tabant ipſas ꝑſonasdiuinas .ſ. pr̄eꝫ vel ſpiritū ſanctū ẜm tho. in. 3. pate. q. 39. ar. 6. in Re. ad. 2. ⁊ primo ſentē. di. 16. q. i.ar. 3. ⁊ 3. ſentē. di. i. in expoſitione lr̄e: ⁊ ſi fuit verianimal: habetur a ſancto tho. primo ſen. di. 16. q.