.XIIII.
cis: ꝯfirmo te chriſmate ſalutis. In noīe. p. ⁊ f. ⁊ .ſ.ſ. amen. Sat aūt ſibi alapā: vel tenēti eū: vt recordetur ſe fore chriſmatū. Nā ſicut baptiſmus itanec iſtud ſacr̄m dꝫ niſi tm̄ ſemel dari: al̓s fieretiniuria ſacr̄o: ⁊ etiam magnū ſacrilegiū. Et quiavt debilis pn̄tatur ad iſtud ſacr̄m: deceus ē: vnde ⁊ inſtitutū ab eccleſia: vt alius teneat eū: ⁊ ibicōtrahitur cōpaternitas ſicut in baptiſmo. Eſt autē effectus eius vt fortificet̉ ſpūaliter: ne timoremortis vel rubore ꝯfeſſionis obmittat confiteripublice fidē xp̄i: cū eſſet expediens. Et quia ibidatur gr̄a ad robur: vt dr̄ de conſe. di. 5. oēs. id̓oetiam recipit fortitudinē ꝯtra diabolicas tētationeſ. Qd̓ etiam additur gr̄a recipienti: ideo etiampuulis innocētibus debet dari parētibus hoc ꝓcurātibus: qͣꝫuis etiam ſine illa moriētes vadantad gl̓iam. Adulti vero ip̄am ꝯtēnētes vel ꝓpterverecūdiam dimittentes ex antiquitate dānarētur. Debent gͦ omnes ſumere.Sicut enim in humanavita indiget hō corꝑali cibo: etiā qui fortis ē: al̓sdeficeret: ita ⁊ in vitā ſpūali ſi vult in ea ꝯſeruariSed quis ē iſte cibus: certe ſacr̄m euchariſtie cibus reficiens ⁊ medicina ſanās infirmitatē malicie: qua inclinamur ad diuerſa mala cogitāda etappetēda ⁊ de alijs ſuſpicanda etiā circa diuinaUn̄ dicit hilarius de conſe. di. 2. c. ſi nō ſunt. vl̓dicitur. ſi n̄ ſunt tāta peccata: vt excōicetur ꝗs .i.mortalia: nō debet quis a medicina corꝑis ⁊ ſanguinis dn̄i ſeꝑari: huiuſmodi voceꝫ noͣt psͣ. cumſubdit. Uox dn̄i in magnificētia. que eſt iſta voxcū .ſ. dicit ſacerdoſ ſuꝑ hoſtiam in ꝑſona dn̄i: hoceſt enim corpus meū. Et ſuꝑ calicem preꝑatumhic ē calix ⁊cͣ. vſqꝫ in remiſſionē peccatoꝝ incluſiue. O quanta magnificētia ē in iſta voce: vt adipſā ꝯuertatur panis ⁊ vinū in corpus ⁊ ſanguinem xp̄i: ibiqꝫ ſit ⁊ aīa ⁊ diuinitas. Grego. x. deconſe. di. 2. Quis fideliū dubiū habere pōt in ip̄aīmolatiōis hora in illo ieſu chriſti miniſterio adſacerdotis vocē celos aꝑiri angeloꝝ choros adeſſe ſūma imis ſociari. Et ne aliquis dubitet dehac magnifica ꝯuerſione on̄dit deus ꝑ multa miracula iſtam veritatē. Sed ⁊ ꝗs poſſet explicaremagnificentiaꝫ fructus ⁊ vtilitatis huiꝰ ſacr̄i: Op̄cioſum ꝯuiuium: magnificū ſalutiſeꝝ: ⁊ oī ſuauitate repletū: hoc purgant̉ peccata: virtutes augtur: ⁊ oīm chriſmatū abundātia mēs impinguat̉inquit .ſ. tho. in offi. corporis xp̄i. Un̄ ex eo multūminuitur malicia hominis.Quia vero diuerſis inordinationibus ⁊ cauſis corpus repletur malishumoribus: q̄ ſi nō euacuētur: ad morte deducret. Ideo ſumere oꝫ mēdicinas purgatiuas. hecaūt ſpāliter medicina eſt ſacramentuꝫ pn̄ie. Iſtaeuacuat humores ſuꝑfluos peccatoꝝ ꝑ ꝯtritionēet ꝯfeſſionem debite factam: ſequēti abſolutiōovocali: de qua p̄s. Uox dn̄i cōfringentis cedros:
hec vox eſt cuꝫ ſacerdos dicit. Ego abſoluo te apeccatis tuis ⁊c̄. Cedrus aūt altiſſima arbor hecdeſignat ſuꝑbiam: que in altū eleuat mentē ꝑ falſam ſui eſtimatione: cū nihil ſit. A ſuꝑbia autemſūpſit initiū om̄iſ perditio: thob. 4. c. Et in omnipeccato aliquo mō reꝑitur ſperbia: inqͣꝫtum peccatū erigit ſe contra ſuū ſuperiorē deum nolēdoſubijci p̄ceptis eius. hec igitur ꝯfeſſio ꝯfringit cedros altas .i. peccata mortalia oīa: contra q̄ principaliter ordinat̉: ꝯfringit .i. tollit. Unde de peni.diſtī .i. ait leo papa. Multiplex mīa dei ita lapſishumanis ꝓuidit: vt nō ſolū per baptiſmi gratiāſed etiā per pn̄ie medicinā ſpes vite reꝑaret̉ eterne. Ita diuine voluntatis ordinatis p̄ſidijs: vt indulgentiā .i. remiſſionē peccatoꝝ: niſi ſupplantatione ſacerdotū .i. abſolutione valeant obtinere.Et noͣ. ꝙ non dicit euellc̄tis: ſed ꝯfringētis: quiaqd̓ frangit̉: fructus facere n̄ pōt: arbor dū ſtat cōfracta: ſed fructus cadūt cū ea: tn̄ exquo radix remanet paulatī germinare pōt ⁊ creſcere: ⁊ ſic īterū fructus facere. Sic ad ꝓpoſitū ꝑ pn̄iam ⁊ abſolutionē ꝯfringitur ꝯgeries habituū vitioꝝ cuꝫfructibus .i. oꝑibus eoꝝ: tn̄ radix .i. inclinatio admala remanet in terra cordis: que paulatī pululat: ⁊ ideo oꝫ frequēter pululationes ⁊ motus vitioꝝ ꝯfringere: ne ſumēdo robur fructificent. Etvt dicitur. 24. q. i. Manet petri priuilegiū: qn̄ exequitate fertur iudiciū. Nā ſi non eſt vere penitens peccator: qͣꝫuis abſoluat̉ a ſacerdote: nō recipit fructū abſolutionis: ſed magis iudiciū ⁊ indignationē dei incurrit. Un̄ ſubdit p̄s. Confringet dn̄s cedros libani .i. hypocritas: ꝗ ficte confitētur: vt non credantur mali eſſe. libanus eniminterp̄tat̉ cādidatio: ⁊ ſignat hypocritaſ: ꝗ vt dic̄xp̄s mat. 23. Sil̓es ſunt ſepulcris dealbatis: ꝗbuſait. Ue vobis: qꝛ .ſ. ꝯfringunt̉ cruciatu infernali.Cū aūt hūana natura n̄ poſſit ꝑpetuari in indiuiduis: qꝛ mortalia ſūt: iō oportuit inſtitui mr̄imoniū: exqͥ ꝓpter generatione ꝯſeruat̉ genus hūanūqd̓ mr̄imoniū ⁊ ſi ab initio fuerit inſtitutū ſoluꝫin officiū .ſ. ꝓcreāde ꝓlis: tn̄ poſt peccatū ē etiā inremediū .ſ. ꝯtra infirmitatē ꝑiculoſā hūane ꝯcupiſcētie ad voluptatē quā hꝫ reſtringere ip̄m mr̄ioniū: vt ſacr̄m eccl̓ie qd̓ hꝫ formā ſuam: verba .ſ. q̄dicūt ſpōſus ad ſpōſam ⁊ ecōuerſo .ſ. Accipio tein meā vxorē: ⁊ illa accipiote in meū virū. Siuevt moris ē: notarius aut alius mediator interrogat vtrūqꝫ: ſi alter in alteꝝ vt ꝯiugē aſſentit: ⁊ cūibi ꝯſiſtat eēntia mr̄ionij: ſi ſint in ſtatu gr̄e ꝯiuges: dat̉ gr̄a reprimēs ꝯcupīaꝫ: vt .ſ. ꝯtētus ſit ſua⁊ n̄ ferat ad alias cognoſcēdas vel ꝯcupiſcēdasUn̄ ſequit̉ in p̄s. Uox dn̄i int̓cidētis flāmā ignisi. diuidētis. Eſt .n. flāma ꝯcupīe ꝯburetis .ſ. ꝑ dā.nabiles corruptelas fornicatiōis ⁊ hiꝰ. Nā fornicatoribus ꝑs illoꝝ in ſtagnū ignis ardetis ⁊ ſulphuris: vt dr̄ apoca. 20. c. ꝓpter qd̓ dicit apl̓us .i.ad cor. 7. c. Meliꝰ ē nube qͣꝫ vr̄i .i. vinci a damnabili corruptela. Eſt alia flāma ꝯcupīe repͥmentiſſcilicet damnabiles corruptelas: ⁊ hic eſt actus