Titulus.
primi parētes deo adequare: humiliauit: immoexinaniuit ſemetipſum formam ſerui accipiens:vt dicitur ad phi. 2. c. deſcēdens de gloria celi adſtabulū mundi: de ſede maieſtatis ad penas noſtre iniquitatis: de ſūmitate eternitatis ad finitatem mortalitatis: ⁊ demū vſqꝫ ad mortē turpiſſimam crucis: ita etiā ordinauit medicinas humiles ſacramētoꝝ: in ꝗbus homo ſe humiliet: ſubijciendo ſe inferioribus: vt conſequatur ſalutem.Nam materie ſacramentoꝝ que ſunt elementavt aqua: vel elementata vt panis vinū ⁊ oleum:vtiqꝫ ſunt in ſe minus digna qͣꝫ homo. Dum ergohumiliatur quis ſubijciens ſe iſtis in debita ſuſceptione ſacramentorum: expectans ſanitatem anme ⁊ ſi non ab his tamē per iſta a deo hoc iubēte ⁊ ordināte ideꝫ meretur conſequi ſalutē: ⁊ ſicaltiſſimus de terra creauit medicinam: ⁊ vir prudens non abhorrebit eam: vt dicitur eccl. 38. c.de terra .i. de rebus terrenis: vt aqua vino oleo⁊c̄. medicinā .ſ. anime: ⁊ quia effectus aſſimilaturcauſe inqͣꝫtum poteſt: cū cauſa ſacramentoꝝ .i. auctor eoꝝ ⁊ inſtitutor ſit verbū incarnatuꝫ: quodconſtat ex verbo ⁊ carne: que ē res elementata:ideo vt ſacramēta que ſunt eius effectus: ei aliqͣliter aſſimilētur: ea ꝯſtituit ꝯſiſtētia in uerbis etrebus .ſ. elemetis vel elemētatis: vnde aug. Adit verbū ad elemētum: ⁊ fit ſacramentū: ⁊ vba quidē que reſpondēt verbo dei: dicūtur forme ſacramentoꝝ: que carni corrn̄dent: dicunturmaterie ſacramentoꝝ. Nec pōt eſſe veꝝ ſacramētum: niſi vtrūqꝫ cōcurrat. Sicut aūt forma ē prīcipalis in re: qꝛ dat eſſe rei informādo materiā:ita in ſacramētis ipſa verba formaꝝ pͥncipaliusoꝑantur. Omnibus aūt p̄ponuntur ſacramēta loco ⁊ tꝑe ſuo: nulli ſubtrahūt̉ ad ea diſpoſito. Achoc ergo vt quis actualiter ꝯſequat̉ ſanitatē anime: oportet vt actualiter medicine iſte applicentur ad eū: vt ea ſuſcipiat modo quo medicus ip̄eiubet. Unde aug. ſuꝑ Io. Quantū eſt in medico:ſanare venit egrotū. Ipſe ſe interimit: qui p̄ceptamedici ſeruare nō vult. Quomodo autem xp̄usinſtituit om̄ia ſacramēta: habes in. c. de ſacramētis in genere.Quantum ad tertiumoꝑatio virtualis ſacramentoꝝ on̄ditur: cū dicit̉:eripuit eos de interitionibus eoꝝ .i. de mortalibꝰinfirmitatibus eoꝝ. Eramus .n. ⁊ ſumꝰ quaſi oēsſubditi ſeptem infirmitatibus ſpūalibus anime:ſcꝫ peccati originalis mortalis venialis malicieꝯcupīe ignorantie ⁊ impotentie ⁊ debilitatis acbonū. Et ꝓpter hoc ad eripiēdū nos ab his mortibus inſtituit iſtas medicinas ſeptem ſacramētorū. Nam eripit a morte originalis peccati baptiſmus: a mortali ⁊ a veniali pn̄ia: extrema vnctioab īfirmitate malicie: euchariſtia a debilitate. Cōfirmatio ab ignorantia: ordo a ꝯcupiſcentia mr̄imonij. Et quia principale in ſacramētis ē formaqd̓ eſt verbum vocale: id̓o dicitur ſap̄. 16. c. Non
herba nec malagma ſanauit eos: ſed ſermo tuusdn̄e qui ſanat omnia. Unde ⁊ ipſa ſacramēta p̄sper ordinem notat ſub nominibus. 7. vocum pͦ28. dicens. Uox domini ſuꝑ aquas ⁊c̄. Et dicitquelibet vox dn̄i: quia exprimūtur vel in ꝑdomini: vel ex inſtitutione domini: vel ex vte dn̄i ibi operantis. Aqua eſt materia baptiſiqui eſt primū ⁊ ianua oīm ſacramentoꝝ: ꝑ qintratur ad eccleſiā: ⁊ fit xp̄ianus. Uox queper aquas ad hoc: vt ſit ibi ſacramentū baptiſicum quis baptizatus eſt. Ego te baptizo in noīpa. ⁊ filij ⁊ ſpi. ſanc. que vox debet fieri ſuꝑ aquaid ē duꝫ ſit īmerſio vel effuſio vel aſperſio aquẜm varium eccleſiaꝝ ritum: nō ante nec poſed tunc ſuꝑ aquas ⁊ multū debet cauere: vt niobmittat. Naꝫ ſi obmitteret aliquid ſubſtātiale:puta: baptizo te vel et te: vel in noīe pa. nihil agret: nec paruuli ſaluti poteſt aliter ꝓuidere. Et qꝛin neceſſitate quilibet poteſt baptizare. ideo bonum eſt formā huiuſmodi ſcire: per hanc autenvocem ſuꝑ aquam eripitur a morte peccati orignalis. ſicut enim aqua lauat ſordes: ita baptiſmuſpeccatoꝝ maculas ab anima. Et qꝛ originale eſtquaſi fundamentuꝫ alioꝝ criminum: vnde alia ꝑinclinationem ꝓcedunt. Et ſublato principali deſtruitur ⁊ acceſſoriū: ⁊ fundamento diruto ruitquod eſt ſuper edificatum. Et ideo ſi vltra originale reperitur in anima aliud peccatū: vt in aduitis ſimul cum originali omnia in baptiſmo delētur: niſi ponatur obſtaculum fictionis: principalꝰter tamen ad originale remouendū eſt ordinatūQuid autē ex ſanatione ipſa ſeu purgatione poſbaptiſmunm conſequatur: oſtēditur ex eo ꝙ ſub̓ditur. Deus maieſtatis id eſt maieſtas diuina intonuit. Et quid certe in inſtitutione baptiſmi: qd̓fuit quando chriſtus a ioāne baptizatus fuit: hocintonuit deus pater: hic eſt filius meus dilectusmat. 3. ⁊ lu. z. ad innuendum: ꝙ in baptiſmo de filio diaboli efficitur filius dei: ſcilicet per adeptionem gratie. Ꝙ filij ⁊ heredes: heredes quidendei coheredes autem chriſti ait apoſtolus ad gala. 4. ⁊ ad Ro. 8. c. Et qͣꝫuis fuerit chriſtus in iordane baptizatus: tamen non ſolum illis aquis d̓dit vim regeneratiuam ⁊ purgatiuam peccatoriEt ideo ſubditur: dominus ſuper aquas multvidelicet ſontium fluminum marium puteoruꝫ⁊ aliarum dummodo naturalium dominus vitutem purgandi operatur. Nouiter natus eſt ſtis debilis: ſic ⁊ regeneratus per baptiſmum patitur adhuc infirmitatem aliam grauem anime.impotentiam ſeu debilitatem ad bonum: precipue arduuꝫ ⁊ terribile. Et dominus addidit aliāmedicinam ſacramenti: que dicitur confirmatioque datur baptizatis: vt magis fortificentur: vnde ponit p̄s. ſecundam dicēs. Uox domini in vitute .i. ad fortificandū debilem: ꝓpterea dr̄ ꝯfirmatio. Uox iſta eſt cū dicit ep̄s: nec enim poteſtalius iſtud ſacr̄m dare niſi ep̄ūs: dicit ergo cuminungit frontem chriſmate. Cōſigno te ſigno cru