Titulus.

ue ſacramento apparet caro: vt factū eſt greg. cōicare volenti quandā matronā: vel forma pueri:vt factū eſt cuidā patri ad tollendū tētationē ſeudubitationeꝫ eius circa hoc: vt habetur in vitispatrum: dicūt tho. ⁊ pe. ꝙ ꝓbabilius dr̄: ꝙ in ꝓpria ſpecie nunqͣꝫ ꝟidetur ſibi: ſꝫ in illa figura latet ſpes ſacr̄i: ſub qua continet̉ corpus xp̄i: ⁊ illaſpēs ſacr̄i circūfundit̉ quibuſdā accidētibus carnis vel pueri: que n̄ ſunt ꝓpria accidentia vel liniamenta corꝑis xp̄i. Unde non videt̉ in ꝓpriaſpecie etiā ſi exp̄ſſiori ſigno. Et qꝛ ẜm tho. huiuſſacr̄i vſus eſt ꝑ manducationē: iō quando ſic apparet: cū nō heat tunc cibi rōnē: nō debet aſſumab eo: cui ſic apparet: ſed ab illo cui in ſpecie panis apparet. Si aūt om̄ibus apparet in ſpecie carnis: non debet ſumi: ſed ꝓ reliquijs ſeruari. Et d̓cit alber. ſacerdos cui celebrāti ſic apparet: debiterum celebrare: ⁊ ſic ſumere: de conſe. di. 2. c. relatū. ⁊ ſi ſecūdo accidat: tertio celebrare. Quidaꝫtn̄ dicunt: ꝙ in hoc caſu ſufficit ſpūalis manducatio: vt pe. de pal. qui etiam dicit: ꝙ ille ſpēs carnis vel pueri nō ſunt in corꝑe xp̄i: ſed ſpēs ſuperinducte corruptis prioribus. Et ſi dicat̉: ꝙ mutatis ſpēbus ſenſibilibus: cum ſint ipſe de rōne ſacramenti: nō manet ſacr̄m: gͦ nec tunc ibi eſſꝫ xp̄sReſpōdet ꝙ qͣꝫuis qualitates mutentur: puta ꝙſpecies denigrentur a fumo: vel ſpēs vini infrigidentur vel calefiant: dum tn̄ quantitaſ remaneatſemꝑ eſt ibi corpus xp̄i. Cum gͦ hic remaneat quātitas eadē numero: remanꝫ etiā corpus xp̄i: quialicet ſpēs ſenſibilis ſit de ratione ſacramenti: nōtn̄ iſta vel illa determinate. de rōne .n. eſt quanttas cum aliquo colore ⁊ figura: ſꝫ accidit ei: ꝙ ſitiſte vel contrarius: hec ille. Sed tho. videtur dicere ꝙ ille priores ſpecies: puta albedo figura ⁊hiꝰ potius occultētur: ſeu cooꝑantur illis ſpēbuspueri vel carnis: qͣꝫ corrūpantur.Inductiua ad frequēter celebrandū. ¶Primum nobilitas ſacramenti. Sacrū .n. corpus xp̄i eſt redēptoris noſtri et redēptionis nr̄e memoriale dulciſſimū pignus hereditatis eterne: future iocūditatis amabile preludium: arra ſponſe: iocale diuinū celituſ ei donatum eccleſie militantis cū triūphante ſuaue glutinū: et vnio fraternalis dulcedinis: dum eandendulcedinē qua ille fruit̉ ſine velamēto: iſte habſub mirabili ſacr̄o. ¶ Secundū ē ſuauitas et vlitas. Quante .n. dulcedinis et iocūditatis eſt tāterei ſacr̄m verbo cōficere: habere pre oculis: contrectare manibus: ore ſumere et alijs miniſtrareQuid .n. iocundius et dulcius et delectabiliꝰ eſſepōt: qͣꝫ habere ꝑſonalit̓ et corꝑaliter pn̄tem dn̄mieſum xp̄m donū vtiqꝫ excellentiſſimū et totiusſpūalis dulcedinis obiectū ſeu materiā cām efficientē et finē? Et in hoc tranſcēdit alia ſacramēta: hoc eſt qd̓ ſolet accendere deſideriū: humilitatem ingerere: cōpunctionem inducere: pre alijsfiduciam et ſpem erigere: ad amorē inflāmare:

infundere gaudium: ad reuerentiā excitare: tomētem liquefacere ⁊ oblectare. Propter heexcitanda in nobis tanti boni p̄ſentia indultoEt licet aliquādo celebrans occaſionē diſtranis habeat: puta ex tumultū ppl̓i circūſtantteris tn̄ paribus eſſe n̄ pōt: ꝙ ꝗs maius ꝓnhabeat ad deuotionē ꝑ alia media qͣꝫ ꝑ iſthic ſit fons totius dulcoris et gr̄e et gl̓ie.tium eſt beniuolētia: quā celebrans non inda ſponſo ſuo xp̄o ⁊ ſpōſa eccleſia reportat. Eparanymphus amoris ⁊ mediator inter ſ⁊ ſponſam. Grata enim vota ſponſo: quilil̓lecti ſui pn̄tiam v̓ehemēter affectat: ſpōſe ſimdeferre vel referre ⁊ mox reportare ſponſe plenſponſi gr̄am: qua paratus eſt ei deſideriū cordeiꝰ tribuere exhibere preſentiā: īmo miniſtro cōmittere ip̄m ſponſum: vt ſpōſe pn̄tet. Quomodeaūt poteſt ſponſa nō amare tā vtilē ſibi miniſtriqn̄ eum ſponſo cordialiter recōmendet Aut qūoſponſus non diliget eū in tam grato officio occupatum? ¶ Quartum allectiuū eſt multiplex: ſructuoſitas in aſſiſtentibus celebrationi. Hat enincelebrans occaſionē deuotis affectibus ſuſpirijs⁊ cōpunctionibus. Seruit fidelibus ad multasoblectationes ſpūales: quas habent miſſe ſtādocorpus xp̄i videndo: reuerēter adorando: ⁊ memoriaꝫ agendo ſue ſacratiſſime paſſionis. Et exhoc ipſe miniſter ſperare pōt ⁊ debet: ꝙ fidelesdeuotiones: quas eo miniſtrāte ꝑcipiunt: nōnunqͣꝫ ſaltem optando in eū refunditat. ¶ Quintuminductiuū quod ē quaſi cogens officij cōmiſſifdelis executio. Eſt enim cōmiſſum tāti myſteriofficium: vt offerant ꝓ viuis ⁊ mortuis ⁊ in memoriā dominice paſſionis. Si igit̉ officiuꝫ huiꝰneceſſariuꝫ eſt vel vtile ſancte matri eccleſie: curvolūt matri hoc ſubtrahere vel negligere? Si autem n̄ reputāt neceſſariū vel vtile: cur illud aſſimere voluerūtꝰ Sextum ē beneficioꝝ ⁊ eccl̓iarum recōpenſatio. conducti enim vidētur ꝑ xp̄mfideles: qui ex hoc ſacerdotibus vite ſtipēdia cōferunt ⁊ beneficia: vt ab alijs magis liberi hoc ſacrificiū acceptabile ꝓ ipſorū ſalute offerant. Alieorationes eoꝝ non plus valēt or̄onibus deuotorum ſimpliciū: niſi inqͣꝫtum ingerūt officium reiſentandi ꝑſonam eccleſie. Sꝫ in nullo melius ꝓbenefactoribus oratoribus ⁊ amicis ſatiſfacere:nec aliquid gratius exhibere eis ꝓ ipſoꝝ ⁊ ꝓprijſpeccatis poſſunt: qͣꝫ iſtud ſacrificiū. ¶ Septimūeſt ꝑiculum more: qꝛ d̓ facili irregularitas vel infirmitas vel alius defectus aut impedimentū peterit occurrere: ita ꝙ diu aut forte nunqͣꝫ celebrare continget. Quāuis ergo ſit aliquis laboribusgrauatus ⁊ curis occupatus: tamē qui poſſꝫ offcijs celebrādis vacare: ⁊ his que ad hoc neceſſaria ſunt: vtpote diſcuſſioni ꝓprie conſcientie hominis ⁊ cōfeſſionis et orationibus ex debito dicendis: qͣꝫuis ratione dicte interioris vel exterioris occupationis minus de dulci affectu ſentiat:non video qua de cauſa d̓beat abſtinere. Aliud