.XIII.66

vix quater in anno celebrant: ⁊ precipit talia corrigi: vnde niſi ter vel pluries celebrent: qn̄ ⁊ mulieres religioſe ⁊ ꝯuerſi cōicant: peccant. Opiniotn̄ quorundā canoniſtaꝝ dicentiuꝫ: ꝙ mortaliterpeccat: qui ex negligentia dimittat quotidie celebrare: nō videtur vera ſed nimis dura: nec p̄dicti doctores tho. ⁊ pe. hoc dicūt: īmo alber. dicitꝙ medium tenere beatū eſt .ſ. aliqn̄ celebrando:aliqn̄ dimittendo: niſi officium exigat: vt oī dominico die celebret. Sed beatius ē quotidie deuote celebrare: cū per hoc ſibi ⁊ multis valde ꝓſit. Un̄ ambroſius. Ego qui quotidie pecco: quotidie debeo acciꝑe medicinā: d̓ confe. di. 2. ſi quotiens. Idem. Accipe quotidie qd̓ tibi ꝓſit: ſed ſicviue: vt quotidie poſſis accipere. hec ille. conſilium eſt.Miſſa prodeſt multis⁊ multipliciter. Prodeſt quidē beatis: ad quorūhonore offertur. Un̄ in collecta: ſicut tuis ſanctisad gl̓am ⁊c̄ .ſ. ꝓdeſt: quod intelligitur de gl̓ia accidentali: qꝛ gaudꝫ de oī bono qd̓ ſciunt fieri adlaudē dei: maxime de illo qd̓ hꝫ ſpālem ordineꝫad eos: qn̄ ꝓpter ſe ⁊ in ſe vident deum honorari. Prodeſt his qui ſunt in purgatorio: ⁊ nil eſt inhac vita qd̓ tantum ſatiſfaciat mortuis ẜm auguexempla ſunt in. 4. dialogoꝝ. Prodeſt ⁊ viuis n̄folum celebrātibus digne: ſed etiam ꝓ his pro qbus dicitur miſſa: valꝫ ad remiſſione culpe mortalis: qd̓ eſt in eius ꝯſcientia: ⁊ hoc ꝑ modū ſacrificij ex merito xp̄i: ex quo ſibi veniā impetratuid eſt gr̄a ꝯtritionis. Un̄ maius donū non poteſthō homini dare: qͣꝫ miſſam ꝓ eo dicere vel dareProdeſt etiaꝫ ad remiſſione pene culpe mortalis ⁊ venialis ſibi ⁊ alijs viuis ⁊ deſunctis: ⁊ rōneſacramēti ⁊ ꝑ modum ſacrificij. Prodeſt etiā adliberandū a diuerſis malis: et ad oīa alia ad queꝓdeſt digna cōicatio: de quibus. jͣ. ti. ſe. c. i. Et vtdicit ambroſius. c. panis. de conſe. di. 2. Panis inaltari vſitatus an̄ ꝯſecrationem: de pane fit caroxp̄i forme ꝓlatis. Eſt aūt ibi ẜm tho. et pe. xp̄s totus realiter ꝗ eſt in celo: ⁊ non vt ſignatū tm̄ ſiuein figura: qd̓ eſt hęreticū dicere: vt pꝫ de ꝯſe. di.2. ego berēgarius. ⁊ qꝛ ibi remanent ſpēs ſeu accidentia panis: vt prius: hinc ē ꝙ a doctoribus drpanis: qͣꝫuis ibi nō ſit ſubſtātia panis. Un̄ ambroſius de conſe. di. 2. hunc illū intelligo panem: quiin vtero virginis fuit formatus: ⁊ igne paſſionifuit decoctus. Eſt aūt ibi cuꝫ ſua quātitate: ſed nͥmō quātitatiuo: qꝛ non vtitur ea occupādo locūſicut nec vtitur claritate ſua illuminādo aerem.Et eſt etiaꝫ in qualibet ꝑticula hoſtie totus xp̄s:ita ꝙ ex vna plures poſſent cōicare. Sꝫ ſi fierediuiſio in tantas ꝑtes: ꝙ ibi nō remanet ſpēs panis: tūc deſineret ibi eſſe corpus xp̄i: ⁊ idem de ſāguine xp̄i. Et qͣꝫuis ex vi ſacramēti ſuo ſpecie panis ſit tm̄ corpus ⁊ non ſanguis: ⁊ ſub ſpecie vini tm̄ ſanguis: tn̄ ex naturali concomitantia ſulvtraqꝫ ſpecie eſt totum ⁊ corpus ⁊ ſanguis: ⁊ aīa

et deitas. Seorſum autem ꝯſecratur alterum abaltero. Un̄ apl̓i ſi cōſecraſſent in illo triduo mortis xp̄i: conſecraſſent corpus ſine ſanguine ſicuterat. Et xp̄s inſtituendo ſacr̄m: ꝯſecrauit corpuspaſſibile ⁊ mortale: ꝓut tunc erat: nunc aūt īmortale ꝯſecratur ꝓut eſt. Et ſi fuiſſet ſeruatū ſacr̄mtꝑe paſſionis: ip̄e xp̄s dolorem quidē illatum abextra: vt irriſiones ⁊ verbera et hiꝰ non ſenſiſſetin ſacr̄o exiſtens: ſed dolorē innatū vt triſticiamhabuiſſet et in ſacramēto exiſtens: dū erat in cruce doluiſſet: et mortuus fuiſſet: ſed non punctus.Qn̄ etiam apoſtolos cōicauit: nō fuit in ſacramēto exiſtens attritus: qꝛ diuiſio et attritio nō recipiūtur niſi in quanto et modo quātitatiuo: xp̄usaūt non eſt ſic in ſacramento. Non celebrātibusminiſtratur tantū corpus xp̄i ⁊ nō ſanguis ꝓpterreuerentiā ſacramenti: ⁊ ad euitandū periculumeffuſionis: licet greci dent vtrūqꝫ populo: nec tn̄latini laici minus recipiunt qͣꝫ ſacerdotes. Quomodo aūt ꝯuertitur: dico ꝙ deuſ oꝑatur hanc cōuerſionē principaliter: qui plus facere pōt: qͣꝫ creatura intelligere: vt dicunt etiā philoſophi. Und̓euſebius. Inuiſibilis ſacerdos viſibiles creaturas .ſ. panem ⁊ vinū in ſubſtantiā corporis ⁊ ſanguinis ſui verbo ſuo ſecręta ptāte ꝯuertit: de ꝯſe.di. 2. quia corpuſ. vbi pulchra de iſta materia pnūtur. Ambroſius etiā in. c. diſ. 2. reuera. inducrōnes ꝑ exempla ſcripture de diuerſis mutationibus factiſ ſupra naturā: vt de mutatione virgin ſerpentē ⁊ econuerſo: de creatione reꝝ: ⁊ aliaꝫad on̄dendum non eſſe impoſſibilē hanc cōuerſionē: cum eaꝫ deus oꝑetur: ſacerdos aūt inſtrumētaliter. Et nota ẜm pe. d̓ pal. ꝙ xp̄s oculo corporali videri non pōt: ẜm ꝙ eſt in ſacramenrō eſt: quia eſt velatum ſub ſpēbus opacis: vlquas viſus figi non pōt. Item nec oculo glorificato vt beate marie. Et rō: quia nō eſt ibi modoquātitatiuo: color aūt videri non pōt: niſi quantus .i. in quantitate fundatus. Itē nec oculus xp̄ividet: ꝓut eſt extra ſacr̄m: qꝛ non ē viſus eſſe intelligibilis: ſed eſſe ſenſibilis. Item nec ꝓut eſt inſacr̄o: quia non eſt ibi modo viſibili oculus xp̄i.¶ Item oculus mentalis viatoris corpus xp̄i inſacramento videre non pōt in ſacr̄o: qꝛ nō ē hocꝑ ſe notum: vt prima principia: nec demōſtrabilevt concluſione: ſed fide creditur. ¶ Itē nec oculus naturalis angeli boni vel mali: quia ſuꝑnaturalia intelligibilia non ſunt: naturaliter nō videtquale eſt corpus xp̄i in ſacr̄o. Sed qͣꝫuis demones non videant hoc in ſe. ſicut nec trinitatē necvnionē cum carne: tn̄ ſciunt indirecte: qꝛ ꝑ miracula coniecturāt qd̓ impoſſibile eſt nō eſſe. Sedoculus mentalis beati angeli ⁊ hominis hoc videt: qꝛ qd̓ audiuit: hoc ⁊ credidit: clare videbit.Idem ē de oculo angeli: ip̄i .n. clare vident oīa: d̓quibus credendis nos illuminat: articulos tn̄ incarnationis vident clare ſed ꝑ reuelationem.Cum autem in altari ſiS 3