Titulus.

crapula. que ſit mortale. hec tho. tertia parte. q.S0. ar. 7. ⁊ in. 4. ſ. di. 9. q. i. ar. 4. q. 2. pe. ⁊ ricar. edurandus. or. minoꝝ. Sed pe. de pal. in. 4. dicit:ꝙ talis pollutio impedit quouſqꝫ ſit contritus ⁊confeſſus: nec eodem die peccati mortalis ē cōicandum: qͣꝫuis ſit contritus ⁊ confeſſus: tamen ſicontrariū faceret: non credo ꝙ peccaret mortaliter .ſ. cōmunicando tali die poſt contritionē ⁊ cōfeſſionem: idem dicit pe. in ſūma. Si vero cōtingat ex cogitatione vel crapula: que fuerit veniale: quia ibi fuit tm̄ complacentia ſenſualis: abſtinenduꝫ eſt ex honeſtate: niſi potior cauſa vrgeatẜm pe. ⁊ tho. ⁊ ricar. celebrando tamen etiā ſinecauſa vrgente non peccabit niſi venialiter ſecundum eos. Sed pe. ſan. in ſumma ⁊ duran. or. minorum excipiunt iſtos duos caſus. ¶ Primus ēquando eſt dies feſtus: quo .ſ. conſuetum eſt cōicare: ⁊ precipue quando accidit ſine turpi ſomnocelebratione tamen decet talem abſtinere.Secūdus eſt quando eſſet ſcandalū ſi non celebraret: puta quia deeſt alius ſacerdos: ⁊ populus expectat: vel quia prelatus: ⁊ tali die ꝯſuetuꝫeſt prelato celebrare. eliciuntur hec ex dictis grego. vi. di. teſtm̄. Debet tamen talis prius confiteri: ſi cōmode poteſt ẜm pe. ſan. hec tamen de congruentia non neceſſitate. Si autem euenerit excauſa: vbi nullū credit ꝓbabiliter fuiſſe peccatūputa ex auditu turpium in ꝯfeſſione vel cogitation ad intelligendū ⁊ conferendū ſcholaſticel etſine complacentia vel ex ſuꝑfluitate nature: veex illuſione demonis: in ſua eſt libertate cōicare⁊ celebrare: ⁊ p̄cipue cum accidit ſine turpi imaginatione: nec mentem diſtrahit. Et quia difficile vt plurimum ꝓbabiliter ſcire iſtam vel illamfuiſſe cauſam: laudabilius eſt ẜm tho. abſtinere:niſi potior cauſa reformet pactum: vt magna deuotio ⁊ hiꝰ. Et ẜm alber. ⁊ tho. debet quis abſtinere a cōione in hoc per. 24 horas. quia in iſtudtempuſ reputatur natura eſſe reordinata: ſed pe.de pal. dicit abſtinendum: cum accidit circa mediam noctem.Quid debeat facere ſacerdos qui in miſſa recordatur ſe eſſe excōicatum vel ſuſpenſum vel inieiunū: vel aliqd̓ mortale non ꝯfeſſum? dicunt alber. ⁊ tho. in tertia parte. q. 83. ar. 5. ad. 2. ⁊ in. 4. ſ. di. 13. in littera. ⁊ pe. depal. ꝙ ſi poſt conſecrationē iam factam horū recordatur: nullo modo debet dimittere ſed proſequi: quia vbi difficultas occurrit: ſemper accipiendum eſt: qd̓ habet de periculo. ar. ad hoc di. i.nerui. Maxime aūt eſt periculoſum: quod ē contra ꝑfectionem huius ſacramenti: quia hoc ē immane ſacrilegium: minus aūt eſt quod ꝑtinet adequalitatem ſumentiſ. Debet ergo exquo iam cōſecrauit: p̄dictis non obſtantibus ꝑficere ⁊ ſumere ſacramētum: ⁊ dolere de eo ꝙ nō eſt ieiunus:vel de peccato quod menti occurrit: cum ꝓpoſto confitendi ⁊ ſatiſfaciendi: ⁊ ſic nō indigne: ſed

fructuoſe ſumit. Si ſe meminerit excōmunicatidebet aſſumere ꝓpoſitum petendi abſolutione⁊ ſic per inuiſibilem pontificem xp̄m abſoluqͣꝫtum ad hunc actū tho. Si vero recordat̉ alihorum ante conſecrationem: ſiquidem illud ſoeſt peccatū non confeſſum: tunc ẜm pe. d̓ pal.ſi ſine ſcandalo poſſet dimittere miſſam incltam: non debet: ſed ſufficit contritio cum ꝓto confitendi: concordat tho. Sed ſi poſſet emode habere cōfeſſorē ⁊ ſine nota quo ad ates ⁊ ante ſecreta: credo ꝙ deberet querere.autem eſt excōicatus: vel quia non eſt ieiurtho. dicit: ꝙ tutius putaret ꝙ dimitteret miſinchoatam: niſi graue ſcandalū oriretur. Pe.tem d̓ pal. dicit ꝙ debet dimittere omnino ſi ꝑteſt ſine ſcandalo: ſed cū ſcandalo ponit rationeꝫad vtranqꝫ partem: ſed magis videtur declinariad affirmatiuam .ſ. ꝙ dimittat. Et hoc intelligerdum quo ad excōniunicationem: cū non poſſethabere qui abſolueret in promptū. In om̄i autēcaſu ſemper debet cauere: ne ſimulet conſecrareid eſt oſtendat ſe conſecrare: ⁊ nō conſecret: quiain ſacram̄to veritatis non debet eſſe aliqua fictōẜm tho. ⁊ pe. nec debet qͣꝫtum in ipſo eſt: face̓ idolatrare. Unde ⁊ decretalis dicit: ꝙ abijciēda ſūtfalſa remedia: que ſunt ꝑicula grauiora: extra decele. miſ. c. de homine.Utrum auteꝫ liceat ſacerdoti omnino a celebratōne abſtinere? Reſpōdet ad hoc tho. 4. ſen. di. 12. q. 3. ar. 2. q. i. ⁊ ī tertiaparte. q. 80. ar. io. ꝙ licet quidam dicant: ꝙ n̄ peccat qui dimittit celebrationē: niſi populū habeatſibi cōmiſſum: vel ex obedientia teneatur celebrare: tamen quia dicit greg. cum creſcunt donacreſcūt ⁊ ratōnes donoꝝ: ideo cum ſacerdoti data ſit poteſtas nobiliſſima: reus negligentie eritniſi illa vtatur ad honorem dei ⁊ ſalutemanimarum viuoꝝ ⁊ defunctoꝝ: ẜm illud prima petri. 4c. vnuſquiſqꝫ ꝓut accepit gr̄am in alterutrum illāadminiſtrantes ⁊c̄. niſi forte aliquis ex familiariconſilio ſpiritus ſancti dimitteret: ſicut legitur invitis patrum de quodam ſancto. p. qui ordinatꝰnunqͣꝫ celebrauit. Secus eſt de alijs actibus ordinis: que ꝑtinent ad corpus xp̄i myſticum: vt ligare ſoluere baptizare ⁊ docere: nam qui non tenetur alijs prelatione vel ſubiectione: poteſt abillis actibus ſine peccato ceſſare: celebrare autētenetur vt deo ſacrificium reddat: etiā ſi nulli hominum teneatur. Secerdotibuſ .n. preceptum ē:hoc facite in meam cōmemorationē. Et in tertiaparte addit: ꝙ ſalteꝫ videtur ꝙ teneat̉ celebrarein p̄cipuis feſtis ⁊ maxime in illis diebus: in quibus fideleſ conſueuerūt cōicare. Dicit pe. de palſ. ꝙ cum teneatur quilibet non in uanum gr̄aꝫ recipere. 2. ad corin. 6. c. ⁊ ſacerdotium ſit maxingra: vane habet: ſi non vtitur ad finem ad queeſt. Et qͣꝫuis iſta nō ſit demonſtratio: tamē quiaextra de cle. mi. c. dolenter. reprehenduntur qu