Litulus.

menti huius accedere ad ipſum cum mortali: qd̓patet: tum ex mō ſumēdi: quia ſumitur vt cibusSed ſicut cibus corporalis non competit niſi viuēti corporaliter: ſic nec iſte cibus ſpūalis niſi viuenti ſpūaliter. peccator aūt mortuus eſt ſpūaliter: pꝫ etiam ex re ibi ſignata ſcilicet corpus chriſti myſticum: vnde quicunqꝫ ad hoc ſacramentūaccedit: pretendit ſe volare ad vnioneꝫ cum xp̄o⁊ membris eius. Sed exiſtens in cōſcientia mortalis: ad hoc non tendit: ſed recedit: ⁊ ſic eſt reusfictionis cum vnum intendat: ⁊ aliud pretendat.fictio reſpectu ſacramenti eſt mortalis. Et ē huimodi mortale qͣꝫtum ad grauitatem medium inter peccata: que cōmittuntur in deum: ⁊ que fiūtin ꝓximum. Sicut homo aſſumptus eſt mediusinter deū ⁊ homines: ⁊ peccata quidem carnaliareddunt homine magis indignum: ⁊ magis impediunt a ꝑceptione huius ſacramenti qͣꝫ ſpūaliquia plus mētem diſtrahunt: ⁊ plus ſcandalizāt:⁊ magis ſcitur in iſtis quid mortale ⁊ quid veniale qͣꝫ in illis: ſꝫ ſpūalia ſunt minoris culpe qͣꝫ carnalia ẜm greg. ⁊ ideo plus impediūt ſpūalia quātuꝫ ad genus peccati. Hec omnia pe. cui concor.tho. Sed ⁊ qͣꝫtumcunqꝫ contritus qui habꝫ mortale: non debet celebrare vel cōicare niſi confeſſus: alias peccaret mortaliter ẜm Tho. ⁊ pe. quiaad ſacramentum eccleſie requiritur recōciliatioetiam ẜm iudicium eccleſie: ⁊ hoc niſi vrgerꝫ neceſſitas celebrandi: alias eſſet ſcandalum populi: ⁊ non haberet copiaꝫ confeſſoris: tunc ſufficitcontritio. Similiter cum infirmus grauiter amiſit loquelam: non enim ꝓpter hoc debet priuaricōione: vel etiam ſi non haberet ſacerdoteꝫ: quiaper diaconum poſſet euchariſtia deferri: ⁊ huiuſmodi. Pe. d̓ pal̓. addit alium caſum. cum īminetcōio paſchalis: ⁊ quis non habet copiam confeſforis: vel habet caſum reſeruatum ep̄o: ad quemtunc non pōt ire: ſed credo iſtud reſtringendumquando ex hoc ꝙ abſtineret ſequeretur magnūſcandalum: ⁊ haberet̉ multū ſuſpectus de aliquomalo: tunc forte poſſet.Secundū quod requiritur ad idoneam celebratione vel cōicationemeſt actualis deuotio. Ad hoc enim vt aliquid nutriat: oportet ip̄m cooꝑari: quia nutriens agit innutritum. Cum ergo iſtud ſacramentum det̉ adnutriendum ſpūaliter: licet deus operetur principaliter: oportet tn̄ ꝙ homo oꝑetur inſtrumētaliter: ip̄m deuote amplectendo iuxta illud qd̓ habetur de conſe. di. 2. c. quia corpus. in fi. non ergoquodlibet veniale: ſꝫ illud quod impedit actualiter deuotionem: id eſt quod diſtrahit mentem:nec actu feratur in deum: impedit ſacramenti frictum: nec tamen facit incurrere mortale: quia nōtenetur homo eam habere actualiter de neceſſitate ſed habitualiter. habitus auteꝫ eius tolliturſolum per mortale non ꝑ venialia etiam omnia.Dicitur autem deuote communicare: ſi conatur

omnem diſtractionem ⁊ euagationem mētispellere: ⁊ nō deliberate eam tenet ſi occurrat: tde pal. Et quia meditatio paſſionis xp̄i multureſt inductiua deuotionis ſuꝑ alia. vnde ber. Sper om̄ia te mihi reddidit amabileꝫ o bone icalix quem bibiſti opus redēptionis noſtre: h⁊ deuotionem nr̄am facilius allicit: dulcius vt⁊ fortius ſtringit: ideo accedenti ad cōmunionmultum congruit ip̄am meditari: vnde augconſe. di. 2. Quia per mortem domini liberemus: ideo huius rei memores in edendo q⁊ bibendo ſanguinem debemus eſſe. Et ꝓptehoc vt deuotius accedat: ſtatutum eſt vt ieiuniquis celebret vel cōicet: quia aptior eſt homo iiunus ad deuotionem qͣꝫ pranſus. Uerum eſt tamen ꝙ eſt alia cauſa magis principalis huiſtitutionis ẜm tho. ⁊ pe .ſ. reuerentia ſacramentivt .ſ. prius in os ⁊ ſtomachum xp̄iani intret corpus xp̄i qͣꝫ alius cibus ꝓ illa die: ⁊ habetur hoc d̓ꝯſe. di. 2. liquido. Qd̓ autem dicitur de conſe. di.⁊ ſacramenta a ieiunis ſumātur excepto die cenehabuit locum antiquitus: ſed nunc eſt abrogatū⁊ non ſeruandum pe. ⁊ qͣꝫuiſ in aliquo caſu liceatnon ieiuno cōicare vt infirmo: qui non pōt expectare ꝓpter periculum mortis vel freneſis: nunqͣꝫtamen licet non ieiuno celebrare: nec ꝓpter infirmum cōicandum: nec ꝓpter vitandum ſcandalūquodcunqꝫ: nec ꝓpter preceptū niſi pape: qui ſolus poſſet in hoc diſpenſare: cum ſit p̄ceptum poſitiuum. vnde dicitur. 7. q. i. c. nihil. Nullus poſtquantūcunqꝫ minimū ſumptum cibū vel potummiſſas facere p̄ſumat: pe. Sed bene liceret nō ieiuno proſequi inchoatam poſt conſecrationemiam factam: vt. jͣ. dicetur. vel ſupplere defectuncōmiſſum iterum conſecrando: ſi ſumpſit aquaꝫpro ſanguine ⁊ huiuſmodi: vt ſupra dictum eſt.celebrando autem vel cōmunicando non ieiunꝰē mortale. Et intelligitur hoc ꝙ ſit ieiunus ieiunio nature: quo dicitur ieiunus qui poſt mediam noctem nihil ſumpſit adhuc cibi ⁊ potus: ⁊ ſipoſtea illa ſit die pluries comeſturus facta cōione: ⁊ nō ſufficit ꝙ ſit ieiunus ieiunio eccleſie: quedicitur ieiunus qui iam comedit: ſi tantuꝫ ſemeilla die comedit. Et dicūt Tho. pe. ⁊ alber. ⁊ hoſtien̄. ꝙ poſt potum aque vel ſumptionem electuarij vel medicine que conſiſtit in cibo vel potunon licet celebrare vel cōmunicare: quia ſoluuntieiunium .ſ. nature: cum ſumitur ſcilicet a medienocte citra. Quidam autem vt goff. ⁊ io. pari. videntur tenere ꝙ ſumendo aliquid per modū medicine: vt modicum zinziberis ⁊ huiuſmodi: ꝙ n̄impedit perceptionem euchariſtie. Prohibeturenim cibus ẜm iſtos ante cōmunionem quantūad principalem vſum eius: prout ſcilicet ſumiturper modum cibi .i. ad nutriendum: ſed non prout ſumitur ad alterandum etiam per modū medicine. Sed pe. de pal̓. in. 4. di. 8. q. 2. d̓ſtruit iſtaopinionem vt falſam cum rationibus. Nec ē vrum ꝙ prohibeatur ſolum cibus ⁊ potus prob