.XIII.

Nota ergo quod ſi aliquod horum defuerit: que requirunt̉ ad rituꝫ incelebrationis ſolēnitatē: vt calix cōſecratus pallealtare vel lumē: vel aliqua veſtis ſacra: vt maninulus ſtola: ⁊ hiꝰ. potius debet dimittere miſſaꝫetiam die feſto: qͣꝫ ſic celebrare: qꝛ ſic celebrādoaduertenter qͣꝫuis ſine dubio cōficeret exiſtentibus alijs que ſunt de ſubſtātia conſecrationis: tn̄peccaret mortaliter: ⁊ ideꝫ credo celebrādo ſinemiſſali ſeu libro: in quo ſit ſaltē canon: alias mēre retētus dicendo. Nam ⁊ talis ſe exponit periculo errandi in verbis canonis: īmo ⁊ conſecrationis: cum ⁊ optime memorie viros aliqn̄ fallatmemoria. tū etiam qꝛ facit cōtra generalē eccleſie conſuetudinē: di. 2. in his. Dimittēdo etiā ſtupioſe aliquod notabile de miſſa: vt euangeliumepiſtolam ⁊ hiꝰ. puto etiam ꝙ eſſet mortale. Itēnota ẜm pe. d̓ pal̓. ꝙ veſtes ſacre palle: quibus altaria cooꝑiunt̉ corꝑalia vela cortine eccleſie etis panni: qui .ſ. ante altare vel ſuꝑ vel circū: vt in. xl. de pariete ad parietē extendūtur: ⁊qui ad parietes eccleſie pendent: ⁊ omnia alia adcultū dei pertinentia: vt monaſteriū eccleſie ⁊ hoſpitale non debent cōuerti ad vſus laicos vel ꝓphanos. 9. q. 3. que ſemel. ⁊ predicti pāni eccl̓e cūvetuſtate cōſumpti debēt cōburi: ⁊ cincres intraeccl̓iam retrudi in aliquo loco honeſto: ne pedibus cōculcent̉: de conſe. di. i. c. altaris. ſcuta autēmortuoꝝ in eccleſia appenſa ꝓ neceſſitate eccleſie milites tollere poſſunt: ſicut dauid gladiū golie. i. Reg. 2. c.Quedam alia requirūtur in celebratione vel cōmunione ad cōmunicantis vel celebrantis idoneitatē: vt .ſ. digne operetur: ⁊ iſta ſunt tria ẜm Tho. in. 4. diſ. 8. q. vltīa.in expoſitione lr̄e .ſ. puritas mētis: deuotio actualis ⁊ munditia corporis. Et qͣꝫtum ad primumoꝫ ꝙ regulariter ſit contritus ⁊ confeſſus cū ꝓpoſito obſeruandi mādata dei ⁊ eccleſie: ⁊ qꝛ eccleſia ꝓhibet a cōione excōicatos excōicatione maiori vel minori: etiā ⁊ interdictos ⁊ ſuſpenſos ēdegradatos a celebratione: ideo tales oportꝫ abhuiuſmodi abſtinere: alias peccarent mortaliter⁊ quia peccatū eſt cōtra puritatē mentis: iō accedere nō debet ad celebrationē vel cōmunioneꝫ:niſi prius cōtritus ⁊ confeſſus: qd̓ eſt neceſſariūde mortalibus: ſed ⁊ de venialibus decens ē cōteri: ⁊ ſi cōmode pōt confiteri: qͣꝫuis nō ſit neceſſariū. vnde dicitur de conſe. diſ. 2. ſi nō ſint tantapeccata: vt excōmunicet̉ ꝗs .i. vt poſſit excōicariqd̓ non ſit niſi ꝓ mortali: non debet a medicinacorporis domini ſeꝑari. non debet .i. non teneturvt exponit pe. qꝛ ⁊ ſi venialia nō ſint contra charitate: ſunt tn̄ contra charitatis feruorē: ⁊ impediunt actualitatē deuotionis. ⁊ ꝑ conſequēs vel fructū impediūt vel minuūt. Sed ⁊ quādoqꝫ quodputatur veniale ē mortaleˣ: ⁊ ꝑ confeſſionem ſit

homo de attrito contritus: niſi ponat obicem.¶ Item nota ẜm pe. de pal̓. in. 4. ꝙ accedere adcōionem vel celebrare cū peccato mortali poteſt eſſe tripliciter¶ Uno mō: quia illud ignorat¶ Alio mo: quia dubitat. ¶ Tertio: quia illudcognoſcit. ¶ Primo caſu cū ſcilicet non eſt conſcius de mortali: poteſt eſſe dupliciter. Uno mōquia ſcit ſe cōmiſiſſe peccatū: ſed reputat ſibi fuiſe dimiſſum: qꝛ credit ſe eſſe contritū: cum n̄ ſit:ſed attritus: ⁊ talis ſi ſit confeſſus: nō peccat accedendo: qꝛ vbi non poteſt haberi certitudo plēa:ſufficit ꝓbabilis cōiectura: ſed ꝙ homo doleat d̓p̄terito: ⁊ caueat per ꝓpoſitum de futuro. ¶ Aliomodo qꝛ neſcit ſe ꝯmiſiſſe hoc peccatum: ⁊ hociterum contingit dupliciter. ¶ Uno modo quiarecolit de facto: ſed nō credit illud eſſe peccatuꝫmortale ſed veniale: vel nullum: vt puta fornicationē ſimplicem ⁊ tunc nō excuſatur quin peccꝫaccedendo: qm̄ ignorātia que nō excuiat facientem a peccato: dū facit: non excuſat eū a peccatodum ſic ad ſacramentū accedit: ſed talis ē huiuſmodi ignorantia. Nō .n. excuſat eū a peccato facientem: ex quo punimus eū in peccato: licꝫ ignoret: qꝛ huiuſmodi ignorantia vel eſt iuris vel eſtꝑticularis circūſtantie: quā talis tenebatur ſcire:alias nō peccaſſet: ergo peccat accedēdo. ¶ Aliomodo neſcit cōmiſiſſe peccatum: quia .ſ. non recordatur de facto: ⁊ hoc iteꝝ contingit dupliciterquia aūt diſcuſſit ꝯſcientiā ſuam prius ſufficienter: ⁊ tn̄ non recolit illud factū: ſed eſt oblitus: ettunc nō peccat accedendo īmo forte veniā obliti ꝯſequitur ex vi ſacramenti. Dicit .n. aug. ꝙ corpus xp̄i viuificat mortuos dum māducatur. autnō diſcuſſit cōſcientiam ſuā diligenter: ⁊ ob hocnō venit in noticiam mortalis cōmiſſi: ⁊ tūc peccat mortaliter. ⁊ ratio eſt: quia volūtaria omiſſiocircūſtantie que ad factū requiritur: non excuſatſed aggrauat. Sed diſcuſſio ꝯſcientie eſt cōditōque requiritur in ſuſcipiēte hoc ſacramentū ẜmillum .i. corin. ii. probet aūt ſe ip̄m homo ⁊c̄. ergotalis omiſſio n̄ excuſat: quin accedat vt peccatornam ⁊ iuſtus accedens ad hoc ſacramentuꝫ ſinediſcuſſione forte peccat: niſi qd̓ in iuſto qui conſueuit paſſim ſcrutari cōſcientiā ſuā: ſufficit breuis ⁊ tranſitoria diſcuſſio: que nō ſufficit in alio¶ In ſecundo caſu cum .ſ. dubitat: tunc dupliciter: quia aut credit ſe eſſe in mortali ex conſciētia ſcrupuloſa ⁊ temeraria: ⁊ tunc debet deponere eam: ſed quouſqꝫ nō depoſuerit abſtineat: qꝛconſciētia erronea ligat ⁊ obligat: aut hoc creditex probabili coniectura: ⁊ tunc debet cōteri ⁊ cōfiteri: alias periculo ſe exponit: ⁊ ſic videtur eſſemortale. ſi fecit quod debuit in diſcuſſione: n̄ peccat: ſꝫ ſibi dimittitur: alias ſecus. ¶ In tertio caſu cum .ſ. ſcit ſe eſſe in mortali: de quo nō conteritur: vel etiam nō confitetur: cuꝫ poſſit: tūc iteꝝpeccat mortaliter. ⁊ ratio huius ē: quia irreuerētia ⁊ abuſus tanti ſacramēti nō pōt eſſe ſine mortali. Eſt auteꝫ magna irreuerētia ⁊ abuſus ſacra-