.XIII.

6 2

Credo etiam ꝙ ſacerdos ille poſt ſacramētū ſumptum poſſet illam hoſtiā ſumere: ſuper qua dictaſunt verba aliqua conſecrationis: ⁊ ſi non omnia:Si aūt deficit quādo iam ꝯſecratum eſt corpus:ſed nōdū calix conſiliū doc. eſt. Dicit alb. ꝙ hoſtiacōſecrata in corporali mūdo reponatur: ⁊ ab illoloco: ſimili modo poſtqͣꝫ cenatum eſt: ſuper calicerite preparato: canon ab alio ſacerdote peragatur⁊ in fine miſſe corpus ⁊ ſanguis ab eo accipiatur.Si autem ſacerdos deficit in ipſa ꝓlatione verborum ſuꝑ calicē: tunc per alium faciendū eſt: proutdictum eſt de hoſtia ſuꝑ qua dicta ſūt aliqua verha cōſecrationis: ſed nō omnia. Sed in hoc caſu īcipiet alius ſacerdos ſuꝑ aliū calicē preparatū abillo loco ſimili modo ⁊ cetera. Tho. vero ⁊ pe. depal. dicunt ſimpliciter ⁊ īdiſtincte: ꝙ cū ſcit̉ vbi dimiſſum ē: ibi debet īcipi ꝑ eū ꝗ ſupplet: qd̓ tn̄ nonē intelligēdum de verbis formaꝝ: ſed de alijs vers canonis vel miſſe: qꝛ ſi prior dixiſſet ꝑtē verꝝ ꝯſecratiōis corporis ⁊ ſāguīs: ⁊ ſecūdus reſiduū: nullus eoꝝ ꝯſecrat: ſed oꝫ ꝙ vniis dicat totāformā corporis vl̓ ſāguīs ꝯſecrandi. Oꝫ āt ſacerdos ꝯſecrans ſemꝑ ſumere corpus ⁊ ſanguinē ẜꝫo. totiēs quotiēs celebrat vt dicit̉ de ꝯſe. di. 2. retum. qꝛ ipſū ſacramentū in ſumptōe cōplemētūſue ſignificationis accipit. Et hoc intelligitur: niſiper violentiam vl̓ īfirmitatē vl̓ aliꝗd huiuſmōi īpediat̉. Si āt ꝯtīge̓t aliquē īfra miſſā īfirmari admortē: nec haberet ſacerdos aliam hoſtiā qͣꝫ illāquam cōſecrauit: nō debet propter hoc ſacerdosa ſumptione abſtinere: ſꝫ diuiſa hoſtia vnā partēſumat: aliā īfirmo ẜuet. Si muſca vel aranea in calicē ceciderit: vl̓ venenum ibi eſſe deprehenderitdicit tho. in tertia parte. q. 83. ar. 6. in. R. ad. 3. ꝙ ſioc contingit ante conſecrationē: debet vinuꝫ efīdi ⁊ abluto calice aliud apponi. Si autē hoctingit poſt conſecrationē: ſi quidē perpendit ibi eēvenenū vl̓ animal venenoſū: ⁊ ꝑ conſequens ſanquinē infectū eo: nullo modo debet ſumere: nec alteri tradere: ne calix vite in mortē vertatur: ſed invaſe apto diligenter poni: ⁊ ꝓ reliquijs ẜuari. Etne ſacramentum remaneat imperfectum calix dealio vino debet preparari: ⁊ a verbis conſecrationis ſanguinis reincipere: ſi nōdū ſumpſit hoſtiam: quia ſi ſumpſiſſet: deberet apponere etiaꝫ. hoſtiam conſecrandam cum vino. Si auteꝫ animalnō venenoſuꝫ fuerit: tūc dꝫ beſtia vt muſca vl̓ aranea ⁊ huiuſmodi ſi poteſt capi ⁊ lauari ⁊ poſtea cōburi: ⁊ lotio ⁊ cineres in piſcinam poni: in qua vtdicit pe. de pal. ponuntur que contigerunt corpusvel ſanguinem mediate vel īmediate: ſed in quibus tamen nihil eſt de corpore cum ſanguine ſic̄raſure tabule ⁊ terre ſuper quā ſtillauit ſāguis xp̄iqui lambi debet: ⁊ poteſt a non ieiuno ſumi. Dicitetiam tho. vt ſupra ad vltimū ꝙ occaſione ſacramenti nihil abominabile debet ſumi: ar. etiam adhoc. de conſe. di. 2. ſi per negligētiam in glo. Si ſāguis chriſti ſtillauerit vel ceciderit ſuper terramvel tabulam vel altare vel pallam altaris: ꝗd agē

dum: ⁊ de ſtilla ⁊ de penitentia ſienda: de hoc habetur. de conſe. di. 2. ſic. Si per negligentiam de ſāguine ſtillauerit in terram vel ſuper tabulam: queſolet eſſe ſub pedibus ſacerdotis ſecundū glo. lingua lambatur: ⁊ tabula radatur. Si non fuerit tabula: vt non conculcetur locus: cum radat̉ ⁊ igneconſumatur: ⁊ cinis iuxta altare condatur: ⁊ ſacerdos. xl. diebus peniteat. Si ſuper altare glo. nō interpoſita palla ſtillauerit calix: ſorbeat miniſterſtillam: ⁊ tribus diebus peniteat. Si ſuper linteuꝫaltaris ⁊ ad aliud .ſ. linteum ſtillauerit. 4. diebuspeniteat. Si vſqꝫ ad tertium: nouem diebus perteat. Si vſqꝫ ad quartum: viginti diebus penitea⁊ linteamina que tetigerunt ſtillaꝫ tribus vicibusminiſter .i. ſacerdos ipſe abluat calice ſuppoſito: ⁊aqua ablutionis ſumatur: ⁊ iuxta altare condaturhec oīa ī dicto decreto pij pape primi. Et dic̄ tho.in. 3. parte ꝙ etiā illa aqua ablutiōis poſſet ſumia miniſtro: niſi propter abhomīationem dimitteret. Dicit etiam ꝙ cautum eſt: ꝙ pars illa lintei vl̓palee abſcidatur poſt ablutionem ⁊ comburatur:⁊ cinis ī altari ponatur. Gulielmus tamen dicitꝭ ꝙſufficit ꝙ lauentur modo predicto. De huiuſmoipenitentijs .ſ. ꝙ tot diebus peniteat ⁊ huiuſmodidicit tho. 3. par. q. 83. ar. 9. ꝙ quidam dicunt iſtaspenitentias taxatas eſſe ad cautelam: vt negligentia magis caueatur: ⁊ ideo circunſtantijs penſatispoteſt addi vel minui ad dictam penitentiam. Sꝫtutius eſt vt dictam penitentiam peragat. Debetautem ſecundum quoſdam diebus illis ieiunare:⁊ a communione ceſſare: quod etiam ponit glo. ſiper dicto. c. ⁊ tho. etiam hoc dicit in. 3. parte: fatet̉tamen ꝙ poteſt hec penitentia minui vel ei addiſecundum conditionem negocij ⁊ perſone. Et dicit gulielmus: ꝙ ſufficit ieiunare ſicut ieiunatur invi. feria vel. xl. In ſcriptis tamē dicit tho. ꝙ alij dicunt: ꝙ his diebus debet iniungi penitentia arbitraria penſatis conditionibus perſone ⁊ negocij: ⁊hoc dicit videri ꝓbabilius. Siquis aūt euonuerit euchariſtiā: dic̄ canō de ꝯſe. di. 2. c. ſiꝗs. ꝑ ebrietateꝫ. vbi dr̄. Siꝗs ꝑ ebrietatē .i. ꝙ hͦ accidit ꝓpt̓ebrietatē vl̓ voracitate: ſi ē laicꝰ. xl. diebꝰ peniteatſi clericꝰ vel monachꝰ. 7o. diebus peniteat: ſi ep̄s90. diebꝰ peniteat. Sꝫ ſi hͦ accidat cā īfirmitatꝭ. ⁊diebus peniteat. Et dicit glo. in dicto. c. ꝙ pro cāīfirmitatis īponitur penitētia ad cautelā ſicut. 34q. 3. in lectū. Et qꝛ non debuit ſumere cū eſſet infirmus .i. ſtomacho alteratꝰ. Et dicit ray. ꝙ dꝫ illevomitus ſumi diligēter ⁊ cremari: ⁊ cineres iuxtaaltare recōdi ⁊ ex ipſo. c. ſiquis. per ebrietatē ⁊ cetera: arguit pe. de pal. ⁊ reprobat glo. ſuper. c. tribgradibus: que dicit ꝙ vbi ſpēs ſacramenti atteriīdētibus: xp̄us ad celū rapitur quod dicere eſt hereticum. qͣꝫdiu .n. maneret ſub̓a panis ſi eſſet: tādiuibi manet corpus chriſti ſuccedēs: ⁊ qͣꝫdiu ibi maneret ſub̓a vini ſi eſſet: tādiu ſanguis chriſti. Sedſubſtantia panis maneret non ſolum attrita dentibus: ſed etiam in ſtomacho traiecta: vnde ⁊ dictuꝫ capitulū dicit: ſiquis euomuerit euchariſtiaꝫ.