Titulus.

ꝑceptibile. Id autem quo quid continui ab alijsdiſtinguitur ẜm ꝙ huiuſmodi eſt omnino inſibile: ſicut linea que ẜm latitudinem eſt indbilis: non tamen ſecundum ꝙ vnam partem diuidit ab alia. Sufficit ergo ſignatio ẜm intellectumquia intellectus partem indiuiſibilem apprehendere pōt: puta ſi de hoſtia plana intendat ſolā medietatem: que eſt a parte ſuperiori: ⁊ non aliam vl̓huiuſmodi. ¶Utrum aūt plures ſacerdotes poſunt eandem hoſtiam conſecrare? dicit pe. de palī. 4. di. 13. ꝙ circa hoc duplex eſt modus dicendi.Unus eſt qui alb̓. ē: ꝙ vtiqꝫ poſſunt .ſ. ſimul id eſtverba conſecrationis proferant. Ratio eſt qꝛ quāratione vnus ſacerdos vere cōſecrat: ſi ītendit: eadem ratione ⁊ alius qui ſimul profert verba: ⁊ eadem intentio ē. nec ſūt due ꝯſecrationes: ſed vnaqꝛ diuina virtus pōt ẜm beneplacitum ſuuꝫ aliꝗdvnum facere per miniſterium vnius vel pluriuꝫ.Si autem non ſimul proferant verba: ſed vnusprius altero: non poſſunt: ſed prius proferens conſecrat: alij non. Alius modus dicēdi qui ē. b. tho.4. ſ. di. 13. q. i. ar. 2. q. i. in corpore. q. 7. i. R. ad. i. eſt:ꝙ etiam dato ꝙ non ſimul proferant verba: ſꝫ vnus poſt alium: tamen conſecrant: ⁊ huiuſmodi ratio eſt: qꝛ ſacerdos cum ordinatur: conſtituitur ingradu eorum qui in cena acceperunt poteſtatemconſecrandi: ſed apoſtoli qui receperunt hanc poteſtatē conſecrandi xp̄o cenanti cōcenauerunt. Etideo noui ordinati ſecundū conſuetudinem quarundam eccleſiaꝝ ep̄o celebranti cōcelebrāt: necper hoc iteratur conſecratio ſuper eandem materiam: qꝛ licet diuerſis temporibus ꝓferant verbatamen ſicut dicit innoc. tertius: intentio debet ferri ad illud inſtans conſecrauionis: forte ad illud inquo conſecrat ep̄s. Licet aūt iſtam opinionem ſecundam: prima reprobet per quaſdā rationes: ip̄etn̄ pe. bene defendit eam deſtruendo illas rōnes.Dicit .n. prima opinio ꝙ ille ritus de ſecunda opinione nō pōt dici ꝯſuetudo: ſed corruptela: ⁊ abujſio: qꝛ qn̄ fit ꝯſecratio euchariſtie in miſſa: adhucnon eſt cōpleta ordinatio ſacerdotū: ſed reſtant q̄dam fienda: vt īpoſitio manuū cū preſcripta forma verboꝝ: accipite ſpm̄ ſāctum ⁊ cetera. Irrationabile igitur eſt ꝙ ſacerdos celebret cū ep̄o: cumadhuc non ſit completa ordinatio eius. Ad quodreſpōdet pe. ꝙ in hoc magis credendū eſt innoc.qui hoc dicit qͣꝫ illis. Qui innoc. ēt dicit ꝙ conſueuerunt preſbyteri cardinales circunſtare pōtificē⁊ cū eo pariter celebrare. Nec ex eo ꝙ conficiantcum celebrantes ante completā ſui ordinationeꝫ:pōt dici hoc corruptela. qͣꝫuis .n. ante completamordinationem exequi nō debeant: tn̄ etiā diſpenſatio eſt de cōſuetudine eccleſie: ꝙ romana eccl̓iaſcit ⁊ diſſimulat: īmo ⁊ innoc. papa approbat: ex qͦcharacterem ſacerdotalem iam acceperunt: etiamſi nihil adderetur: conficere poteſt ⁊ debet in caſuab eccleſia conceſſo. Unde ⁊ſi non dicat niſi verba conſecrationis excuſatur: ſi talis eſt mos illius

Item qͣꝫuis oīa q̄ ſunt de eſſentia alicuius effectꝰoꝫ ſimul concurrere: tn̄ qꝛ cū principale agensſacramentis ſit virtus diuina: q̄ ex voluntate agiſic ſufficit ad verum ſacramentum ea que aliquidagant concurrere ſicut deus vult. Qꝛ ergo eccl̓iaſpū ſācto regitur: ſupponimus cōſuetudines ab ecleſia approbatas eſſe conformes dei voluntaQ igit oēs ſimul conſecrantes intentionē ſuamordinant ad horā ꝓlationis pͥncipalis: lꝫ aliꝗ pͥusaliꝗ poſteriꝰ ꝓferat: tūc tn̄ eſt effectus ex dei ordnatione: qͣꝫuis alias ẜm curſum cōem intentio nōpoſſit anticipare vel tardare. Hoc ē tn̄ verū: ꝙ pͥmus ꝗ verba ꝓfert: nō ꝯſecrat ante alios: ſi hoc n̄intendit. Unde ſi hō ꝓferat verba conſecratiōisintentione nō conſecrandi: nihil conſecrat: ergo ſiꝓferat ea intentione non tunc conſecrandi: nontunc conſecrat. Sed quando eſt virtus que poſtea conſecrat. vel poteſt dici ꝙ virtus ſubiectiue manet in aere ſubiecto vocis: que trāſit dei virtute eam conſeruante quouſqꝫ omnia ſunt completa. Iteꝫ ſicut .ſ .ſ. in primitiua eccleſia diuerſas formas baptiſmi ordinanit ꝓpter diuerſas rationesſic ordinare potuit diuerſas formas in talibus eocleſijs: vbi ſunt tales ritus: ſicut ⁊ aliter conſecrātgreci: aliter nos: hec pe. de pal. ¶ De defectibꝰ miſe ⁊ reparatione. ¶ Quid agendum: cuꝫ celebrāsdeficit in miſſa. vel morte vel alia īfirmitate occipatus? Reſpōdeo ẜm ſtatutū concilij toletani. 7q. i. c. nihil. Si ſacerdos īpeditur: vt ceptum officium īplere nō poſſit: alius ſacerdos dꝫ explere qꝛille inchoauit. At modū declarant doc. Si neſcitvbi dimiſit primus: tunc ſecundum omnes debeta capite inchoari. Et ſecundū innoc. 3. ſi hoſtia ieſt cōſecrata: cōſultius eſt: vt illa ſeorſuꝫ poſita ſubro de miſſa. ſi primus defecit ante canonē: d̓bealius reincipere a capite: ⁊ totum rite peragere: ꝙea que dicuntur ante canonem: non ſunt de ſacramenti confectione: ſed de populis inſtructiōe. Siautem iam incepit canonem: ſed nondum cōſecrauit: tūc alius ſacerdos nō dꝫ a capite inchoare: ſedꝓſeꝗ vbi ille dimiſit. Et hͦ tū ex ꝑte ppl̓i: qꝛ ppl̓eminꝰ ꝟba ⁊ ſigna canonis app̄ciaret: ſi viderit eatā facile repeti: tanqͣꝫ pͥus dicta eſſēt ānullata. Signa .n. illa rep̄ſentāt xp̄i paſſione: q̄ nūquā dꝫ irritareputari. tū et ex ꝑte ſacramēti. quanuis .n. ex illisꝟbis ⁊ ſignis ſub̓a pāis ⁊ vini nō trāſſubſtātiet̉: tiipſa materia recipit ſāctitatē ex illis: vt magis idonea fiet: vt trāſſubſtātiet̉. Et hͦ nō ē repetēdū ſuꝑillā hoſtiā: ne iniuria fiat virtuti v̓boꝝ: tāqͣꝫ nihivaluiſſēt pͥus dicta. Si ſacerdos ī ip̄a ꝓlatiōe verboꝝ q̄ ſūt forma ſacramēti deficiat vl̓ moriat̉bis iā ī ꝑte ꝓnūciatis: ſaluo iudicio ſn̄ie maiormeoꝝ ꝯſulerē: ꝙ illa hoſtia ꝓ reliꝗis ī altari ẜuartur: ⁊ miſſa alia ab alio ſacerdote ſuꝑ aliā hoſtiamcelebraretur. Sed innoc. extra de ſacra. itera. vlnō: dicit in glo. ſuper. c. preſby. ꝙ in hoc calū ꝙ alus ſacerdos debꝫ īcipere ibi: qui pridie ⁊ cetera.