Titulus.
quod incurrit̉ ex d̓efectu ſacramenti: videret̉ cuꝫtalibus eſſe diſpēſandū: vt corpus xp̄i ſine calicecōficerent: quia corpus xp̄i nō ē ſine ſanguīe ⁊ aīa⁊ deitate: qͣꝫuis nō ſit ibi ſanguis in hoſtia ex virtute conſecratiōis ſacramēti. hec alb̓. Item cū ſpeciebꝰ vini poſt ꝯſecrationē admiſcet̉ aliꝗs liquordicit pe. ꝙ cū ſpecies retineāt modū ſubiecti ſui: ſcut pot̓at fieri additio vino ibidē exiſtēti: ita pōt fieri ſpeciei vini. Aut ergo addit̉ eiuſdeꝫ generis liquor aūt alterius. Si alteriꝰ vt aqua: aut id quodadditur ē equale: aut maiꝰ aut minꝰ. Si maius. nōtantū quantitate ſed virtute tranſmutat naturamſpeciei ī ſe. Si equale: traſmutat̉ vtrūqꝫ ī naturaꝫtertiā: ⁊ ſic vtroqꝫ modo deſinit ibi ſpecies vini eē⁊ ꝑ cōſequēs ſāguis chriſti. Si v̓o minꝰ: trāſmutatur ī naturā ſpeciei: verū tn̄ ſub partibꝰ ill̓ ad quasliquor additus penetrat: cū nō ſint ibi accidentiaſine ſubiecto: deſinit eſſe ſāguis xp̄i. Si addit̉ liqͦꝫeiuſdē generis vt vinū: tunc iteꝝ aūt liquor additus eſt maior: aut equal̓ aut minor. Si maior: tūad omnes dimēſiones ſpeciei peruenit: ⁊ eius continuitatē totaliter ſoluit ⁊ ſic iam alius liquor numero quo ad accidētia eſſe īcipit: ⁊ ſāguis xp̄i ibieſſe deſinit: ſi eqͣlis ſimiliter cōtingit: ſi minorⁱ tūcad omnes dimēſiones ſpeciei non peruēit. Subpartibꝰ ergo illis ad quas peruenit vinū additū:deſinit ibi eſſe ſāguis: cū iā accidentia nō ſint ſineſubiecto: ⁊ cōtinuitas ſpeciei q̄ erat ſine ſubiecto:ſoluta ſit. Sub partibꝰ ꝟo illis: ad quas nō peruenit: manet chriſti ſanguis: concordat tho. ⁊ additpe. puto tn̄ ꝙ ſi nō eſt notabilit̓ excellēs nimis qd̓additur propter dubium toto liquore ipſo tāqͣꝫ ſacramento vtendum eſt.Pro noticia forme ſciedum eſt: ꝙ ambroſius in libro de ſacramentis dicit: ꝙ hoc ſacramentum conficitur ī verbis ⁊ ẜmonibus chriſti: ex quo dicto concludit. b. tho. ꝙ forma conſecrationis huius ſacramēti ſit: hoc eſt enīcorpus meū: videlicet quātū ad ꝯſecrationē corporis: ⁊ hic ē .n. calix ſāguinis mei noui ⁊ eterni teſtamēti myſteriū fidei: ꝗ pro ꝟobis ⁊ pro multiseſſūdet̉ ī remiſſionē peccatoꝝ. Illa ꝟo v̓ba accipite ⁊ manducate: pertinēt ad vſuꝫ materie cōſecrate: ſimiliter illa ꝟba hec qͦtiēſcūqꝫ feceritꝭ ī mei memoriā facietis: pertinēt ad vſū huius ſacramēti: ꝙvſus n̄ ē de neceſſitate ſacramēti: vt idē tho. dicit.Item illa cōiunctio enim nō eſt de ſubſtātia forme tn̄ dici dꝫ ſcd̓ꝫ vſuꝫ eccl̓e: ꝗ vſus a beato petroinitiū ſūpſit ēt tho. Nota ſecūdū pe. ⁊ alb̓. ꝙ de ſb̓ſtātia forme ſāguinis ē tm̄: hic ē calix ſāguinis meiSꝫ thomas ī qͣrto dic̄: ꝙ qꝛ cōditiones appoſitead ſubiectū vel predicatū ſūt de ītegritate locutōnis alicuiꝰ: ideo alij probabilius dicūt: ꝙ totū qd̓ſeꝗtur: ē d̓ forma: cū totū hͦ qd̓ addit̉: nō ſit locutio ꝑ ſe ſed determīatio p̄dicati. Sciendū ēt ſcd̓ꝫtho. pe. ⁊ alb̓. ī. 4. ſentētiaꝝ: ꝙ q̄libet forma .ſ. corporis ⁊ ſāguinis ꝑ ſe ꝓpriā habet virtutē: ⁊ ꝓpriācompletaꝫ ſignificationē: ⁊ ꝓpriam ⁊ determina-
tā materiā. v̓nde ⁊ propriam oꝑationē ꝑſe: ⁊ icquelibet forma ꝑ ſe cōplet ſuam oꝑationeꝫ: nemutuo expectant: ⁊ ſub vtraqꝫ ſpecie totūsSi p̄dicte forme mutēt̉: nihil efficit̉: ēt ſi viꝟba ideꝫ ſignificare: ſimilit̓ ſi aliꝗd de dictimis diminuit̉: niſi forte eſſet aliqͣ lr̄a in finonis vt. m. ⁊ huiuſmodi: ⁊ hͦ ex mala prolaꝗa ēt ſic conficeretur. Si vero aliꝗd adderſignificationē non mutaret nec errorē incmagnū peccatū eſſet tamen conficeretur. all̓diceret. hoc eſt corpus meuꝫ ſanctiſſimū. Oſāctus tho. ꝙ forma predicta vtens ꝓnomīe demonſtratiuo. oſtendit ꝙ materia ꝯſecranda debꝫeſſe corā ſacerdote. Un̄ ſacerdos exiſtēs in domoſua n̄ poſſet ꝯſecrare panē̓: ꝗ eſt in altari. aut etiaꝫī foco. nec vinum qd̓ ē ī cellario. Sed quātacūqꝫſit quantitas panis ⁊ vini que corā ſacerdote ponitur: poteſt ab ipſo conſecrari. tho. Pe. autem d̓pal. dicit: ꝙ d̓ materia quā hꝫ ſacerdos in ſua preſentia: nō eſt determīata quātitas: verbi gr̄a: vtrūexiſtens in ore clibani maximi: vel exiſtens ī focomaximo pleno panibus: vel exiſtens ī cellario pleno vino: vtrū poſſit conſecrare. hec oīa ſimul neſcio de hoc: ſed ſi reꝗritur talis preſentia ꝙ ſimulpoſſit tāgere oīa: tunc nō poſſet ſimul centum hoſtias conſecrare: quas ſigillatī ſimul attingere nōpōt. Et ſic ſufficit preſentia viſus: nō qua actu videat: cū cecus conficiat: ſed qua fit viſibile: tūc aerem plenū vſqꝫ ad celū poſſet cōficere. Unde iſtadiſtantia ⁊ preſentia ⁊ quantitas materie nō ſunapud hoīes determinata: ſed d̓i noticie reſeruataverum eſt tamē: ꝙ non pōt cōſecrare: niſi materiāpreſentē ⁊ āte ſe poſitā: alias eſſet falſitas in ſacramēto veritatis ꝓpter illud ꝓnomē demoſtratiuūhoc vel hic hec pe. Dicit et tho. ꝙ ſi ſacerdos nonrecordat̉ ſe dixiſſe ea q̄ in ꝯſecratiōe euchariſtiedicunt̉: nō dꝫ ex hoe turbari: nō enī qui multa dicit: recolit oīum que dixit. Si tn̄ ſacerdoti probabiliter cōſtet ſe aliqua omiſiſſe: ſiquidē nō ſunt deneceſſitate ſacramenti: nō dꝫ reſumere īmutandoſacrificij ordinē: ſed dꝫ vlterius procedere. Si vero certificetur ſe omiſiſſe aliquid eoꝝ que ſunt deneceſſitate ſacramenti .ſ. formam conſecrationis:debet reſumi ipſa forma ⁊ cetera per ordinem recitari. Miniſter autem: qui neceſſario requiritur:ad conficiendū hoc ſacramentum: eſt ſacerdos baptizatus .ſ. ⁊ ordinatus ad ſacerdotiū ſecundū formam eccleſie. Nam non baptizatus ſacerdos eēnō poteſt: nec ꝑ ꝯſequens ꝯficere. Solis enim ſacerdotibus data ē iſta poteſtas: ⁊ nō alijs etiā quātūcūqꝫ ſāctis. Unde nec virgo maria nec āgeli d̓iꝯficere poſſent ſecundū doc. ſed ꝗ eſt ordinatus īſacerdotē rite quātūcūqꝫ ſit malus excōmunicatus hereticus ⁊ degradatus: vere conficit: ſi ſeruatdebitam materiam ⁊ formaꝫ: ⁊ habet intentionē.character enim ſacerdotalis in quo conſiſtit poteſtas conſecrandi: ab homine tolli non poteſtquia non datur ab homine ſed a deo: licet mediate homine .ſ. epiſcopo qui operat̉ inſtrumētaliter: