Titulus.
Iſſa quotidie in ecVcleſia celebrat̉: ⁊ hoc ſecūdū innoc. ꝗnq̄de cauſis. Prima qꝛ oꝫ ſemꝑ medicinā eſſe paratā ꝯtra quotidiana pctā. Secundo vt lignū viteſemꝑ ſit in medio paradiſi. Tertio vt nobis quotidie xp̄s vniat̉ ſacramētaliter ⁊ nos ei ſpūaliter.Quarto vt ſit apud nos iugis memoria paſſiōis.Quinto vt vero agno loco typici qͦtidie vtamurad veſperā quē iudei ad veſperā ꝯuertendi ē lurient: iuxta illud: ꝯuertent̉ ad velperā ⁊ cet̓a. pſalmo. 58. Et nota ꝙ ad debitā miſſe celebrationeꝫquedā requirunt ad ſacramenti neceſſitatē: ⁊ q̄dā ad ꝯgruā ritus ſolēnitatē: ⁊ quedā ad celebrātis vel ſumētis idoneitate. Ad ſacramēti quidemneceſſitatē tria requirunt̉ .ſ. debita materia debita forma: ⁊ miniſter ītendēs cōfeſſionē ſeu confecrationē: ſi aliꝗd iſtoꝝ defuerit: cōfici nō poterit.Sed his tribus ꝯcurrentibus ⁊ ſi oīa alia deficerent: ꝯficeret̉ ſacramentū: qͣꝫuis male ex ꝑte offerentiū: qꝛ ꝯtra eccleſie morē. Eſt aūt debita materia huius panis triticeus aqua naturali ꝯfectus: ⁊vinū vitis. Et hoc ideo qꝛ xp̄s credit̉ cōfeciſſe intali materia: qꝛ apl̓i qui p̄ſentes fuerūt: tradiderūtnobis hunc modū. tū qꝛ xp̄us qui ē in ſacramētocōparauit ſe frumēto ⁊ viti: tū et qꝛ talis panis ⁊tale vinū neceſſarius ⁊ melius nutrimētū p̄ſtant:vn̄ ⁊ melius ſignificāt effectū ſacramenti ſecundūdoc. eccleſie. Igit̉ pͥmo ſciendū ē: ꝙ cōficiēs pͥmoin pane fermetato grauiter peccat: qꝛ facit cōtraſtatutū ⁊ ꝯſuetudine eccleſie: ſed ſicut latinus cōficiens in fermēto peccat mortaliter: ita grecus īacimo: hoc qꝛ faciūt ꝯtra eccleſie ſue ritum: quāuis ſit rationabilius ꝯficere ī acimo ſecūdū tho.3. ꝑte. q. 74. ar. 4. in corpore. q. ⁊ in. 4. l. di. xi. qar. 2. q. 3z. in corpore. q. ⁊. 4. ꝯtra gentiles. c. 68.vero ꝯficiat in pane ꝗ īcipit corrumpi ſimilit̓ pecat: etiā conficiēdo in azimo ꝓpter irreuerent/ſacramēti: tn̄ pane tali ꝯficit̉ ſacramentū: ſed ſinis adeo ſit corruptus: ꝙ in eo deficit ſpēs panis:nō pōt ꝯfici: hoc eſt per verba ſacerdotis nō efficit̉ corpus xp̄i: ⁊ ꝙ ſpes maneant pōt ꝑpendi exhoc: ꝙ ꝯtinuitas nō eſt ſoluta: nec alia accidentiavel eſſentia oīa ablata. hec tho. ⁊ alb. Itē ſi granaalterius generis ſint admixta tritico in tāta quātitate: ꝙ aliā ſpēm faciant ſiue ꝙ mediū ꝯſtituantnō pōt ex eo ꝯfici ſacramētū: ex modica vero qͣntitate nō īpeditur. tho. ⁊ alb. ⁊ pe. Si panis ſit deaqua roſacea ꝯfectus: dubiū ē īter doc. ſi pōt cōfici. Durādus ordinis minoꝝ dicit ꝙ ſic: ſed ſāctustho. dicit eſſe ꝓbabilius ꝙ nō poſſit ꝯfici: ipſe āttho. 4. ſ. di. xi. q. 2. ar. 4. q. 3. in. R. ad ſcd̓ꝫ dic̄ ſimpliciter ꝙ nō pōt ꝯfici ex pane coagulato ſeu facto cū aqua roſacea vel alio liqͦre qͣꝫ aqua naturali: ⁊ idē recitat tho. tertia ꝑte. q. 74. ar. 7. ī. K.ad vltimū. De ſpelta ⁊ farre qͣꝫuis quidā dixerinꝙ poſſit cōfici: pe. tn̄ dicit ꝙ cōis ſentētia doctoꝝeſt: ꝙ nō pōt ꝯfici: idē ricar. in. 4. di. xi. tho. etiaꝫin tertia ꝑte. q. 74. ar. 3. dicit ꝙ de hoc nō poteſt
ꝯfici: qꝛ ex tritico iſta noͣ generant̉: ⁊ ſic noeiuſdē ſpeciei cū tritico. Sed pe. de pal. in.ii. tenet cū alb. ꝙ pōt cōfici de ſpelta ⁊ farrede tritico: ⁊ rōnem aſſignat: qꝛ ſunt vnius⁊ nō ex eo ꝙ frumentū ſit genus ad tritiſpeltā. Cōptū ē eniꝫ: ꝙ in eadē terra trinatū ꝟno ano generabat ſpeltā vel far: ī alioeū. Et ſi dicat̉ ꝙ ſpelta nunqͣꝫ generat triticū:ecōuerſo: nō obſtat: qꝛ forte hoc eſt ꝓpter īctā virtutē ī ſpelta: ⁊ ſimiliter ꝙ triticum geneſpeltā vel far eſt ex debilitate virtutis: ſicut amaſculi nō poſſūt generare niſi feminas: nec alfemine niſi femīas. Sed ſicut maſculus ⁊ feminanō differūt ſpecie: ita nec triticū ſpelta ⁊ far. Et ſidicat̉ ꝙ alicubi tritico ſeminato creſcit hordeualibi ſiligo alibi loliū: nec tn̄ ꝓpter hoc ſunt vnſpeciei. Dicendū ꝙ verū ē: nec de ipſis ꝯfici pōt:qꝛ huiuſmōi tria generant̉ ꝑ accides ⁊ via corruptionis: ſicut ex vino generat̉ acetū: vel ſicut exſudore animal̓ ꝑfecti generat̉ aīal īperfectū puivermis. Sed far ⁊ ſpelta via generationis ex tritco. ſicut ex ſeminatōe animal ꝓducit animal ⁊ olua oliuā: hec pe. Cū gͦ certū non ſit vtrū ſint eiuſdem ſpęciei āte cōfectionē: tenenda videt̉ opiniotho. vt pꝫ. 4. ſ. di. xi. q. 2 ar. 2. q. i. in corpore. q. v.ſ. nō ꝯficiatur ex his. Sed ſi ꝯfectū ſit opinio pepro ſacramēto habeat̉: p̄ſuppoſito ſi eſt ꝯfectuꝫ:idē dicit: qd̓ de amido cū ſit paſta cruda ⁊ nondipanis: ꝯfici nō pōt: ſed ſi īde fiat pāis cū ſit farinatritici purgatiſſima pōt ꝯfici. Si ſacerdos inframiſſā āte ꝯſecrationē aduertit hoſtiā nō eſſe triticeā vel eſſe corruptā: remota illa hoſtia aliamponat: ⁊ a canone reincipiat. Si vero poſt ꝯſectionē: idē faciat ponendo aliā hoſtiā ⁊ eā ſumēſed nihilominus poſtea primā illā hoſtiā ſumaut alijs ſumendā tradat: aut reuerēter ꝯſeruet.pe. Idē ricar. in. 4. di. xi. Quod aūt dicit hic pe. reincipiat a canone. b. tho. in ſimili calū dicit reincipiendū a verbis ꝯſecratiōis. 3. parte. q. 84. ar. vltimo in. R. ad quartū vt habet̉ īfra. Si vero ſacerdos aduertat ſupradictū defectū hoſtie poſtqͣꝫ fūplerit: licet in iſto caſu variēt doc. b. tho. in t̓tia ꝑte vt ſupra tenet ꝙ dꝫ ponere aliā hoſtiā ⁊ ꝯſecrare ⁊ ſumere: qꝛ p̄ceptū de ꝑceptione ſacramentimaioris ē pōderis qͣꝫ p̄ceptū qd̓ a ieiunis ſumat̉.Per id aūt quod dicit pe. ſi ſacerdos infra miſaduertat hoſtiā nō eſſe triticeā vel corruptaꝫ:quid agēdū. Sed ſi nulla hoſtia fuerit poſita velſi poſita ſit ꝑdita. Et ꝑ id quod dicit tho. ſi aduertat defectū hoſtie poſt eius ſūptionē: pōt hoc idēītelligi ſi aduertat etiā poſt ſūptionē ſanguinis .ſ.ꝙ rurſus ponat nonū panē ⁊ nouū vinū: ⁊ ꝯſecretatqꝫ ꝑſequat̉: ne ſacramentū remaneat īperfectuꝫqd̓ magis expreſſe apparebit īfra ibi ſtatim dicere defectū vini: ⁊ ponent̉ verba magis expreſſeipſius. b. tho. Ricar. aūt dicit: ꝙ ſi ſacerdos ianſūpſit hoſtiā dictā .i. nō cōſecratā ſecūdū quoſdānihilominus dꝫ fumere calicē conſecratum .i. ſanguinē xp̄i: qͣꝫuis nō ſit ieiunus: qꝛ neceſſitas eum