Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
146v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

auro ſplendēt laquearia: gēmis altare diſtīguit̉: mīſtroꝝ xp̄i nulla eſt electio. Neqꝫ ꝟo mihi aliꝗs opponat: diues ē iudea: tēplū menſam lucernas turibula patellas ſcyphos mortariola ⁊c̄. exauro fabricata. Tūc hec ꝓbant̉ a dn̄o: qn̄ ſacerdotes hoſtias īmolabāt .i. erat ille carnal̓ populus: q̄rebat̉ cultus dei circa exteriora ſenſibilia: ſequit̉. Quāqͣꝫ hec oīa p̄ceſſerīt ī figurā: ſcripta ſunt āt ꝓpter nos: ī qͦs fines ſeculoꝝ deuenerūt. Nūc ꝟo cum pauꝑtatē domus ſue pauꝑ dn̄sdedicauerit: portemus crucē: delitias lutū putemus. hec ille. Ber. qͣꝫ ēt reprehēdit picturas vais monſtruoſas eccleſiaꝝ īmūdiciā īcuriā ſacraꝝ: vt paramentoꝝ altariū hiꝰ.De aquabenedicta cxa.dꝫ ī eccl̓ijs: de hiꝰ virtutibꝰ ſic dic̄ alexāder papa de cōſe. di. 3. Aquā ſale ꝯſperſam ppl̓is bn̄dimꝰ: vt ex ea cūcti aſpſi ſanctificent̉ purificēt̉: oībus ſacerdotibꝰ faciendū mādamꝰ. ſicinis vitule aſꝑſus ppl̓os ſanctificabat atqꝫdabat: multo magis aqua ſale aſperſa: dīniſqꝫ p̄cibꝰ ſacrata ppl̓m ſanctificat mūdat. Et ſi ſale aſꝑſo eliſeū ꝓphetā ſterilitas aque ſanata ē: quātomagis dīnis p̄cibꝰ ſacrat̉: ſal ſterilitatē aufert reꝝmūdanaꝝ: īꝗnatos ſanctificat purgat: ceterabōa multiplicat: īſidias diaboli auertit: a phātaſmaticis verſutijs hōies d̓fenſat. hec ibi. Et nota ẜm Tho. in. 4. aqua bn̄dicta eſt ſacramētum ſꝫ ſacramētale: qͣſi quedā diſpoſitio ad ſacramentū. enī directe ordinat̉ ad remediū p̄ſtādum vt ſacramēta: ſꝫ ad remouendum ꝓhibēs.Ande dat̉ ꝯtra demonū nequitias: omē qd̓ effectū ſacr̄orū impedire poſſet. Quō etiā ipſamtollant̉ venialia: hēs ſupra pͥma parte. Item ẜmTho. ī. 4. aqua bn̄dicta apponit̉ bn̄dictetotū eſt bn̄dictū. Uirtus .n. que acquiſita ē aqueex bn̄dictione: ꝑuenit ad aquā additā. Itē qd̓ dī̄ī dicto. c. aquā. cinis vitule ſanctificabat: ītelligēdū eſt ex opere oꝑato: vt ſacr̄a nr̄a: ſꝫ ex oꝑeoꝑāte .i. fide deuotiōe illd̓ faciētes fic̄ alia ſacraveteris teſtamenti. De oblatiōibꝰ eccl̓iaſticis .i. fiūt ī eccl̓ijs. c.De oblationibus.unt ī eccl̓ia. Nota grego. 7. de conſedi. i. ſic dicit. Oīs chriſtianus ꝓcuret ad miſſarūſolēnia aliꝗd deo offerre ducere ad memortā:qꝛ deus moyſem dixit. apparebis ī cōſpectu meo vacuus ar. i. Pro cuiꝰ declaratiōe dicittho. 2ᵉ. q. 86. nomē oblatōis ē extēſū ad oēsres: ī dei cultū exhibent̉. ſi aliꝗd exhibeat̉ incultū dīnū qͣſi ī aliqd̓ ſacrū: qd̓ inde fieri debeatad ſumēdū: dr̄ ſacrificiū oblatio: vt pꝫ leuitꝭ. 2.Si vero exhibeat̉ vt integrū maneat dīno cultui deputādū: vl̓ ī vſus mīſtroꝝ expendēdū: eritoblatio ſacrificium. hiꝰ aut oblatiōes de ſui

rōne hn̄t: volūtarie offerāt̉. Un̄ dr̄ exo. 25. Ijhoīe vltroneus offert: accipietis eas: ꝯcor. glodicti. c. omnis. d. ad lr̄am eſt ꝯciliū: pōt tn̄ ꝯrigere aliꝗs ad oblatiōes teneat̉ quadruplicine ẜm tho. 2ᵉ. q. 86. ar. i. ī corpore ar. Prinex p̄cedēti ꝯuētione: ſicut alicui ꝯcedit̉ aliofundus eccl̓ie: vt certis tēporibꝰ certas oblatiōesfaciat: qd̓ tn̄ hꝫ rōnē ſēſus. ꝓpt̓ p̄cedētē detatione: ſeu ꝓmiſſonē: ſicut aliꝗs facit dona īter viuos: vl̓ legat aliꝗd eccl̓ie mobile vl̓ immobile. Tertio ꝓpter eccl̓ie neceſſitatē: vt qmīſtri hn̄t vnde ſuſtētent̉. ¶4º ꝓpter ꝯſudinē. tenēt̉ enī fideles ī aliꝗbꝰ ſolēnitatibꝰ ad aquas eccl̓ias ꝯſuetas. In his tn̄ dn̄obꝰ vltimisſibꝰ remanebit oblatio quodāmō volūtaria quē ad quātitatē vl̓ ſp̄eꝫ rei oblate. Tho. ſi laici dāt oblatōes debēt: pn̄t eis ſubtrahi ſacr̄a tn̄ ipſum ſacerdotē: vt glo. dicit illius. c. oīs.ſꝫ vt dicit Tho. ſuꝑiorem platū. aūt laicihibent̉ acciꝑe vl̓ comedere oblatiōes fideliuꝫdecretū calixti. io. q. i. ſanctoꝝ.. c. ſequēti. Hiernymꝰ ēt dicit ea. q. qꝛ ſacerdotes oībꝰ orare debent: qͦꝝ elemoſynas oblatiōes accipiūt. QuaFrōte p̄ſumūt laici oblatiōes ipſaꝝ comedere: vl̓alias cōcedere ⁊c̄. Dicit Tho. hec capl̓a ītelligunt̉: poſtqͣꝫ fuiſſent oblatiōes ꝯſecrate: ꝗa tūcpn̄t cedere ī vius laicoꝝ: ſicut nec ſacre veſteſ veſa hiꝰ. Tho. vl̓ ēt pōt ītelligi: qn̄ talia ꝓpria auctoritate auferūt: vl̓ rōne parētele recipiūt oblatiōes a clericis extra calū neceſſitatis: alias āipſas oblatiōes ſolum pōt ī vſus ſuos ꝯuere: ſꝫ ēt pōt debet alijs diſtribuere: partihis que ꝑtinēt ad cultū dīnum: parti ī vſuspeꝝ qͣꝫtū pōt: vl̓ vēdendo vl̓ donādo ipſas otiōes. Hieronymꝰ. 16. q. i. ꝗcꝗd hn̄t cl̓ici pau⁊c̄.. 12. q. 2. qͣtuor. EEt nota qͣrūdā ꝑſonahibent̉ recipi oblatiōes ad altare: ī deteſtnem criminis eoꝝ: .ſ. eſt notoriū. Un̄ dr̄ di. 90Oblatiōes diſſidentiū fratꝝ nec ī ſacrario necgacophilatio recipiāt̉. Et dicit glo. ſ. odpertū notoriū. Et expͥmit ēt q̄dā alia viciaque oblatiōes huiuſmōi debēt recipi: videliode opp̄ſſore pauperū exͣ officiū vl̓ ēt ī officio poadmonitione correctus. Itē de eo vi extrahit de eccl̓ia ſeruū ad eccl̓iam ꝯfugiēte. Itemvſurario publico: itē de meretrice. Pn̄t tn̄ iſti dare elemoſynā ſuo ſi hn̄t. Itē dicūt Rai. hoſti ſimiliter de heretico excōicato iudeo: ſꝫ delibet alio notorio horrēdo glo. tn̄ hoc vl̓ tenet. Itē nota ep̄s ī eccleſia cathedalia parochiali celebrat ẜm Hoſti. oblatiōes quofferūt̉ de iure cōi ſue ſunt exͣ de paro. c. ſuꝑ eo:Si tn̄ ꝯſuetudīe ē ꝯͣriū: ſequenda eſt conſuedo: tn̄ ep̄s accipiat ſuam canonicam portiode omnibꝰ. Sꝫ ſi ep̄s nimiā morā ī vno locotraheret: nimis frequēter celebraret: ſecus eſſꝫ.Idē in archiep̄o ꝓuinciā v̓iſitante exͣ de cenſi. c.romana. Oblatiōes que offerūt̉ eccl̓ijs parochialibus ẜm Rai. Hoſti. dāde ſunt ſacerdoti paro