Titulus.
auro ſplendēt laquearia: gēmis altare diſtīguit̉:⁊ mīſtroꝝ xp̄i nulla eſt electio. Neqꝫ ꝟo mihi aliꝗs opponat: diues ē iudea: tēplū menſam lucernas turibula patellas ſcyphos mortariola ⁊c̄. exauro fabricata. Tūc hec ꝓbant̉ a dn̄o: qn̄ ſacerdotes hoſtias īmolabāt .i. dū erat ille carnal̓ populus: q̄rebat̉ cultus dei circa exteriora ⁊ ſenſibilia: ⁊ ſequit̉. Quāqͣꝫ hec oīa p̄ceſſerīt ī figurā: ſcripta ſunt āt ꝓpter nos: ī qͦs fines ſeculoꝝ deuenerūt. Nūc ꝟo cum pauꝑtatē domus ſue pauꝑ dn̄sdedicauerit: portemus crucē: ⁊ delitias lutū putemus. hec ille. Ber. qͣꝫ ēt reprehēdit picturas vais ⁊ monſtruoſas eccleſiaꝝ ⁊ īmūdiciā ⁊ īcuriāꝝ ſacraꝝ: vt paramentoꝝ ⁊ altariū ⁊ hiꝰ.De aquabenedicta cxa. q̄dꝫ eē ī eccl̓ijs: de hiꝰ virtutibꝰ ſic dic̄ alexāder papa de cōſe. di. 3. Aquā ſale ꝯſperſam ppl̓is bn̄dimꝰ: vt ex ea cūcti aſpſi ſanctificent̉ ⁊ purificēt̉:⁊ oībus ſacerdotibꝰ faciendū eē mādamꝰ. Nā ſicinis vitule aſꝑſus ppl̓os ſanctificabat atqꝫ mūdabat: multo magis aqua ſale aſperſa: dīniſqꝫ p̄cibꝰ ſacrata ppl̓m ſanctificat ⁊ mūdat. Et ſi ſale aſꝑſo ꝑ eliſeū ꝓphetā ſterilitas aque ſanata ē: quātomagis dīnis p̄cibꝰ ſacrat̉: ſal ſterilitatē aufert reꝝmūdanaꝝ: ⁊ īꝗnatos ſanctificat ⁊ purgat: ⁊ ceterabōa multiplicat: ⁊ īſidias diaboli auertit: ⁊ a phātaſmaticis verſutijs hōies d̓fenſat. hec ibi. Et nota ẜm Tho. in. 4. ꝙ aqua bn̄dicta nō eſt ſacramētum ſꝫ ſacramētale: qͣſi quedā diſpoſitio ad ſacramentū. Nō enī directe ordinat̉ ad remediū p̄ſtādum vt ſacramēta: ſꝫ ad remouendum ꝓhibēs.Ande dat̉ ꝯtra demonū nequitias: ⁊ omē qd̓ effectū ſacr̄orū impedire poſſet. Quō etiā ꝑ ipſamtollant̉ venialia: hēs ſupra pͥma parte. Item ẜmTho. ī. 4. Cū aqua nō bn̄dicta apponit̉ bn̄dictetotū eſt bn̄dictū. Uirtus .n. que acquiſita ē aqueex bn̄dictione: ꝑuenit ad aquā additā. Itē qd̓ dī̄ī dicto. c. aquā. ꝙ cinis vitule ſanctificabat: ītelligēdū eſt n̄ ex opere oꝑato: vt ſacr̄a nr̄a: ſꝫ ex oꝑeoꝑāte .i. fide ⁊ deuotiōe illd̓ faciētes fic̄ alia ſacraveteris teſtamenti.¶ De oblatiōibꝰ eccl̓iaſticis .i. q̄ fiūt ī eccl̓ijs. c. 2ºDe oblationibus.unt ī eccl̓ia. Nota ꝙ grego. 7. de conſedi. i. ſic dicit. Oīs chriſtianus ꝓcuret ad miſſarūſolēnia aliꝗd deo offerre ⁊ ducere ad memortā:qꝛ deus ꝑ moyſem dixit. Nō apparebis ī cōſpectu meo vacuus ar. i. Pro cuiꝰ declaratiōe dicittho. 2ª 2ᵉ. q. 86. ꝙ nomē oblatōis ē extēſū ad oēsres: q̄ ī dei cultū exhibent̉. ꝙ ſi aliꝗd exhibeat̉ incultū dīnū qͣſi ī aliqd̓ ſacrū: qd̓ inde fieri debeatad ſumēdū: dr̄ ſacrificiū ⁊ oblatio: vt pꝫ leuitꝭ. 2.Si vero exhibeat̉ vt integrū maneat dīno cultui deputādū: vl̓ ī vſus mīſtroꝝ expendēdū: eritoblatio ⁊ nō ſacrificium. hiꝰ aut oblatiōes de ſui
rōne hn̄t: ꝙ volūtarie offerāt̉. Un̄ dr̄ exo. 25. Ijhoīe ꝗ vltroneus offert: accipietis eas: ꝯcor. glodicti. c. omnis. d. ꝙ ad lr̄am eſt ꝯciliū: pōt tn̄ ꝯrigere ꝙ aliꝗs ad oblatiōes teneat̉ quadruplici rōne ẜm tho. 2ª 2ᵉ. q. 86. ar. i. ī corpore ar. ¶ Prinex p̄cedēti ꝯuētione: ſicut cū alicui ꝯcedit̉ aliofundus eccl̓ie: vt certis tēporibꝰ certas oblatiōesfaciat: qd̓ tn̄ hꝫ rōnē ſēſus. 2º ꝓpt̓ p̄cedētē detatione: ſeu ꝓmiſſonē: ſicut cū aliꝗs facit donanē īter viuos: vl̓ legat aliꝗd eccl̓ie mobile vl̓ immobile. ¶ Tertio ꝓpter eccl̓ie neceſſitatē: vt qmīſtri nō hn̄t vnde ſuſtētent̉. ¶4º ꝓpter ꝯſudinē. tenēt̉ enī fideles ī aliꝗbꝰ ſolēnitatibꝰ ad aquas eccl̓ias ꝯſuetas. In his tn̄ dn̄obꝰ vltimisſibꝰ remanebit oblatio quodāmō volūtaria quētū ad quātitatē vl̓ ſp̄eꝫ rei oblate. Tho. ꝙ ſi laicinō dāt oblatōes cū debēt: pn̄t eis ſubtrahi ſacr̄anō tn̄ ꝑ ipſum ſacerdotē: vt glo. dicit illius. c. oīs.ſꝫ vt dicit Tho. ꝑ ſuꝑiorem platū. Ꝙ aūt laici ꝑhibent̉ acciꝑe vl̓ comedere oblatiōes fideliuꝫdecretū calixti. io. q. i. ſanctoꝝ. ⁊. c. ſequēti. Hiernymꝰ ēt dicit ea. q. qꝛ ſacerdotes ꝓ oībꝰ orare debent: qͦꝝ elemoſynas ⁊ oblatiōes accipiūt. QuaFrōte p̄ſumūt laici oblatiōes ipſaꝝ comedere: vl̓alias cōcedere ⁊c̄. Dicit Tho. ꝙ hec capl̓a ītelligunt̉: poſtqͣꝫ fuiſſent oblatiōes ꝯſecrate: ꝗa tūc n̄pn̄t cedere ī vius laicoꝝ: ſicut nec ſacre veſteſ veſa ⁊ hiꝰ. Tho. vl̓ ēt pōt ītelligi: qn̄ talia ꝓpria auctoritate auferūt: vl̓ cū rōne parētele recipiūt oblatiōes a clericis extra calū neceſſitatis: alias āipſas oblatiōes nō ſolum pōt ī vſus ſuos ꝯuere: ſꝫ ēt pōt ⁊ debet alijs diſtribuere: ⁊ partihis que ꝑtinēt ad cultū dīnum: parti ī vſuspeꝝ qͣꝫtū pōt: vl̓ vēdendo vl̓ donādo ipſas otiōes. Hieronymꝰ. 16. q. i. ꝗcꝗd hn̄t cl̓ici pau⁊c̄. ⁊. 12. q. 2. qͣtuor. EEt nota ꝙ qͣrūdā ꝑſonahibent̉ recipi oblatiōes ad altare: ⁊ hͦ ī deteſtnem criminis eoꝝ: cū .ſ. eſt notoriū. Un̄ dr̄ di. 90Oblatiōes diſſidentiū fratꝝ nec ī ſacrario necgacophilatio recipiāt̉. Et dicit glo. cū ſ. odpertū ⁊ notoriū. Et expͥmit ēt q̄dā alia viciaque oblatiōes huiuſmōi n̄ debēt recipi: videliode opp̄ſſore pauperū exͣ officiū vl̓ ēt ī officio poadmonitione nō correctus. Itē de eo ꝗ vi extrahit de eccl̓ia ſeruū ad eccl̓iam ꝯfugiēte. Item d̓vſurario publico: itē de meretrice. Pn̄t tn̄ iſti dare elemoſynā d̓ ſuo ſi hn̄t. Itē dicūt Rai. ⁊ hoſti⁊ ſimiliter de heretico excōicato ⁊ iudeo: ſꝫ delibet alio notorio ⁊ horrēdo glo. tn̄ hoc vl̓n̄ tenet. Itē nota ꝙ cū ep̄s ī eccleſia cathedalia parochiali celebrat ẜm Hoſti. oblatiōes quofferūt̉ de iure cōi ſue ſunt exͣ de paro. c. ſuꝑ eo:Si tn̄ d̓ ꝯſuetudīe ē ꝯͣriū: ſequenda eſt conſuedo: dū tn̄ ep̄s accipiat ſuam canonicam portiode omnibꝰ. Sꝫ ſi ep̄s nimiā morā ī vno loco cōtraheret: ⁊ nimis frequēter celebraret: ſecus eſſꝫ.Idē in archiep̄o ꝓuinciā v̓iſitante exͣ de cenſi. c.romana. Oblatiōes que offerūt̉ eccl̓ijs parochialibus ẜm Rai. ⁊ Hoſti. dāde ſunt ſacerdoti paro