.XII.
ex cōtactu eiꝰ ad mēbra xp̄i: ⁊ ex hͦ ſanguine eiꝰꝑfuſa. Unde vtroqꝫ mō adorat̉ ea adoratione q̄xp̄s .ſ. adoratiōe latrie. Et ꝓpter hͦ ip̄am crucemalloquimur quaſi ip̄ꝫ crucifixū. Si aūt loqͣmurde effigie crucis ī quacūqꝫ alia materia: puta lapidis vel ligni auri vel argenti: ſic venerat̉ crucētm̄ vt imaginē xp̄i: quā veneramur adoratiōe latrie. Et hoc facimꝰ: nō ꝓut fuit in xp̄i opprobriūſed ꝓut cōſiderat̉ diuina virtꝰ eiꝰ quantū ad effcrū noſtre ſalutis: qua de hoſtibꝰ triūphauit. Etqͣꝫtū ꝗdem ad rōnem cōtactꝰ mēbroꝝ xp̄i adormꝰ nō ſolū crucem: ſꝫ omnia q̄ ſūt xp̄i: vt clauoslanceā veſtimenta: ⁊ ſacra eiꝰ tabernacula: vt dicit damaſiꝰ papa. Sed qꝛ nō repreſentāt imagine xp̄i crucifixi: ſicut crux qͥ dicit̉ ſignū filij hoīsmat. 24. Hinc eſt ꝙ imagine crucis veneramurin quacūqꝫ materia: nō aūt imaginem clauorū ⁊hiꝰ. Itē dr̄. ii. di. c. eccl̓iarū. Que ſcriptura ſalutifere crucis ſignaculo docuit fideles inſigniri. Dicit glo. Nulla veteris vel noui teſtamēti: ſed habitū ē hͦ ad traditione ātiqͦꝝ. Et d̓ſignat iter xp̄ide celo ī terrā: ⁊ īde ī īfernū: ⁊ tandeꝫ ad celū: qꝛſit a capite ī inferius: ⁊ a ſiniſtris ī dextrū: vt dicit glo.¶ De deuotiōe ⁊ ornatu eccl̓iaꝝ. c. io.Edeuotione quepue dꝫ haberi ī dīno officio. Un̄ Grego.18. q. 2. luminoſo. dicit ꝙ in dei ſeruoꝝ receptaculis ideſt mōachoꝝ nulla popularis p̄beat occaſio ꝯuentus: ꝗa nec expedit aīabꝰ eoꝝ. Et hͦ viremotis vexatiōibꝰ ⁊ cūctis grauaminibꝰ dīnumopꝰ cū ſūma animi deuotiōe ꝑficiāt. Ec exͣ d̓ cel.miſ. c. dolētes. p̄cipit̉ vt dīnū officium nocturnūpariter ⁊ diurnum ſtudioſe dicatur pariter ⁊ deuote: hoc tamen in. c. ſequenti expoet̉. Pro hideclaratiōe dicit Tho. 2ª. 2ᵉ. q. 62. ar. i. in corporear. ꝙ deuotio dr̄ a deuouēdo. Unde deuoti dicūipſos qͦdāmō deuouēt deo: vt ei totaliterat: ⁊ ſic deuotio nihil alid̓ eē videt̉: qͣꝫ volūtas q̄dā prompte ſe trahēdi ad ea q̄ ꝑtinent addei famulatū. Et ꝗa ad eandē virtute ꝑtinet oꝑerari aliꝗd ⁊ hr̄e promptā volūtatē ad illd̓ faciendū: ideo cū operari ea q̄ ꝑtinēt ad dīnū cultū: pertinet ad virtutē religiōis ēt deuotio: qͣ hō habetꝓmptā volūtate ad hec: ꝑtīet ad religionē ſicutactꝰ eiꝰ. Eſt aūt deuotio pinguēdo aīe. Un̄ ſic̄ pīguēdo corꝑalis generat̉ ꝑ calorē naturalē digeretē: ⁊ ip̄m calore naturale ſeruat qͣſi eiꝰ nutrimētū: ſic d̓uotio cauſat̉ ex calorē charitatꝭ. Ex amore enī ꝗs reddit̉ prōptꝰ ad ſeruiēdū amico: ⁊ perdeuotiōeꝫ charitas nutrit̉. ſicut ⁊ q̄libet amicitiaꝯſeruat̉: ⁊ auget̉ per amicabiliū operū exercitiū:deuotio igit̉ ad ſanctos ad deū referat̉. De cauſadeuotiōis dicit Tho. vbi ſupra 2ª 2ᵉ. q. 82. ar. 3. incorpore ar. ꝙ duplex eſt cā eiꝰ. Una eſt intrīſeca⁊ pͥncipalis ⁊ iſta eſt deꝰ: ꝗ vt dicit ambro. queꝫvult religioſū facit: ⁊ ſi voluiſſet ſāmaritanos ex
īdeuotis deuotos feciſſet. Cā intrīſeca ex partenr̄a oportet ꝙ ſit meditatio vl̓ ꝯtēplatio. Eſt exdeuotio ꝗdā actꝰ volūtatis ad hͦ ꝙ hō ſe prōptotradat ad dīnū obſeꝗū. Oīs aūt actꝰ voluntatisex aliqͣ ꝯſideratiōe ꝓcedit: eo ꝙ bonū ītellectūīobiectū volūtatis. Et iō neceſſe eſt: vt meditatōſit deuotiōis cā: in quantū .ſ. ꝑ meditatiōeꝫ hō cōcipit: ꝙ ſe trādat dīno obſeꝗo. Ad qd̓ īducit duplex ꝯſideratio. Una ē ex ꝑte dīne bōitatis ⁊ br̄ficioꝝ eiꝰ iuxta illd̓ pſal. 72. mihi adherere deebonū eſt ⁊c̄. Et hec ꝯſideratio excitat dilectiōeꝫq̄ eſt ꝓxima deuotiōis cauſa. Alia eſt ex parte hominis ꝯſiderātis ſuos defectus: ex ꝗbꝰ indiget:vt d̓o imitat̉ iuxta illd̓ p̄ſ. 141. Leuaui oculos ⁊c̄.Et hec ꝯſideratio excludit p̄ſūptiōem: ꝑ quā aliꝗs impedit̉: ne deo ſe ſubijciat: dū ſe virtuti innitit̉. Et noͣ ꝙ qͣꝫuis ea q̄ ſūt dīnitatis: ſint ẜꝫ ſe maxime excitatiua ad dilectiōem ⁊ ꝑ ꝯſequēs ad deuotiōem: qꝛ deꝰ eſt ſuꝑ oīa diligēdꝰ: tn̄ qͦ ad nosex debilitate mentis hūane ea que ꝑtinet ad xp̄ihumilitatem ꝑ modū cuiuſdā manuductionismaxīe deuotiōeꝫ excitāt: qꝛ ſicut īdiget hō māuduci ad cognitione dīnoꝝ: ita ad dilectionē ꝑ alqua ſenſibilia nobis nota: inter q̄ p̄cipuū eſt hūanitas xp̄i: vt dū viſibiliter deū cognoſcimꝰ: ꝑ hūcīuiſibiliū amore rapiamur. Cū tn̄ deuotio circaea q̄ ſūt dīnitatis ꝯſiſtat. Itē noͣ ꝙ ſciētia ⁊ ꝗcꝗdalid̓ ad magnitudinē ꝑtinet: occaſio ē: ꝙ hō minus ꝯſiderat de ſe ipſo: ⁊ iō nō totaliter ſe deo tradat. Et īde eſt ꝙ hiꝰ qn̄qꝫ occaſionaliter deuotione īpediūt. Et ī ſimplicibꝰ ⁊ mulieribus deuotioabudat electionē ꝯprimēdo: ſi tn̄ ſcientiā ⁊ quantacūqꝫ perfectionē deo ſubdat: ex hoc ipſa deuotio augetur.De effectu deuotioſę ⁊ pͥncipaliter leticia ſpualis ex ꝯſequēti triſtitiaNā cū deuotio ꝓcedit ex duplici ꝯſideratiōe: ⁊prīo ⁊ pͥncipaliter ex ꝯſideratiōe dīne bōitatis.Et ex hac parte ſequit̉ delectatio ẜꝫ illd̓ pſal. 76.Vemor fui dei ⁊ delectatꝰ ſū. Sꝫ ꝑ accidēs cātriſticiā quādā in quātū nō plene fruit̉ deo. Secūdario ꝓcedit deuotio ex ꝯſideratiōe ꝓprioꝝdefectuū. Et hec ꝯſideratio de ſe nata eſt cāre triſticiā: ⁊ ꝑ accidēs leticiā ꝑ ſpem diuine ſubuētionis ⁊ auxilij. ⁊c̄.9 NotaDe ornatū eccleſie. qd̓ dicit Ambro. di. 86. nō ſatis. circaſi. L.doti hͦ ꝯuenit ornare tēplū dei hono Teaceiēt culta aula dei reſplēdeat. hec ille. Nō tn̄ dicitꝙ fiant ſuꝑfluitates pōpe ⁊ multe vanitates armoꝝ picturaꝝ valoꝝ aureoꝝ ⁊ huiuſmōi. Undeidē Ambro. ī eo. libro .ſ. de officijs: ⁊ habet̉. 12. q2. ⁊ auꝝ. ſic dicit. Auꝝ ſacra nō querunt: nec auroacēt: q̄ auro nō emūt̉. Ornaiꝰ ſacroꝝ redēptioptiuoꝝ eſt. Sꝫ ⁊ Hiero. ī. c. ſequēti: ⁊ īcipit gloria: tales reprehēdit: dicit. Multi edificāt parietes colūnas ⁊ eccl̓ias ſubtrahūt: marmora nitēt: