.XII.
chiali: ⁊ ſi alij eccleſie prelato illius eccleſie. io. q.prima ſacerdotibus.¶ De patronis eccl̓iarū: ⁊ que ꝑtineāt ad ius pr̄o¶quo habent pn̄tirē ⁊ hi ciaſ.Epatronis beneficioꝝ ſeu eccl̓iaꝝ vltimo vidēdū eſt. Ubiſciendū ẜm hoſti. ꝙ pr̄onatꝰ eſt ptās p̄ſentandi inſtituēdū ad bn̄ficiū eccl̓iaſticū: ⁊ ponit̉ vt goff. dicit ex eccl̓ie fundatiōe donatiōe ſoli collatiōe. 16q. 7. filijs. ⁊. c. ꝗcūqꝫ. Unde ꝟſus. Pr̄onū faciuntdos edificatio fundus. Et ius pr̄onatꝰ ẜm diuerſas regiōes diuerſimode nomīat̉. Qn̄qꝫ enī dicit̉aduocatio exͣ eo. c. qꝛ clericus. qn̄qꝫ vice dn̄atusvel cuſtodia ſeu guardia exͣ eo. p̄terea. qn̄qꝫ dicit̉ius frequētatiōis vel ꝓceſſiōis. 16. q. 7. c. pie mentis. ⁊. c. frigentiū. hec enī nomīa ꝓ eodē ſupponūtexͣ de ſta. mo. c. ī ſingulis. §. fi. ius aūt qd̓ ꝯpetitpr̄ono eſt qͣdruplex. vn̄ ꝟſus. Pr̄ono debet honor onus emolumentū. Preſentet p̄ſit defendatalat̉ egenus. ¶ Primū gͦ eſt ꝙ ipſe hꝫ pn̄tare īſttuendū ad p̄bendas ſeu eccl̓ias nō collegiatas exͣfere ꝑ totū: ī collegiatis ꝟo electiōi n̄ quid ē fade ſꝫ iā facte poſtulat̉ aſſenſus pr̄oni exͣ eo. nobis. ¶ Secūdū eſt ꝙ qͣſi pͥncipalis pͥmꝰ ī ꝓceſſione ꝓcedit. 16. q. 7. c. pie mentis. ¶ Tertiū ē ꝙ defenſor p̄cipuus eccl̓ie eſt: ⁊ iō tenet̉ eā defendereab omnibꝰ oppreſſoribꝰ. 16. q. 7. filijs. ¶ Quartū eſt ꝙ ſi vergat ad inopiā: alēdus eſt de bonisipſius eccl̓ie: vt in dicto. c. filius. Itē in ipſa fundatiōe pōt pr̄onus laicus de ꝯſenſu ep̄i certū ſenſuꝫtenere exͣ eo. c. preterea. ij. ſꝫ vltra uil dꝫ exigere:ī aliqͦ grauis eſſe: exͣ de ſtatu mo. c. in ſinguliſ.qn̄ pronatus eſt locus religioſus: vt ſi aliquimonachi ī ꝓprio ſolo ⁊ ꝓprijs expenſis eccl̓iamedificauerūt: hn̄t ī ea oīa temꝑalia: ſicut ep̄s oīaſpūalia vt. 16. q. 2. ſtatuendū. ⁊. c. ſane exͣ de p̓uil̓.⁊. c. cū ⁊ plantare. ⁊ de cape. mo. c. i. hn̄t ⁊ nihilominus ius pn̄tandi exͣ de ſupple. ne. prela. c. ſicutDꝫ aūt pr̄onus ſi eſt laicus p̄ſentare infra quatuor menſes: ſi eſt eccl̓ia vel monaſteriuꝫ infra ſexmenſes: et ſi ius patronatꝰ habuit exͣ eo. ſi laicus.li. 6. alias ep̄s ordinabit de eccl̓ia exͣ eo. cū ꝓprius. ꝙ ſi pr̄onus pn̄tet pͥmo vnū ⁊ poſtea aliuꝫ: ſilaicus eſt pr̄onus: iudicio epiſcopi relinquit̉: quevelit acceptare. Sꝫ ſi eſt collegiū vl̓ eccl̓iaſtica ꝑſona: variare nō pōt: ſed pͥmus preferēdꝰ ē extraeo. cum aduocatus.De preſentato. notanus preſentat non idoneū ſꝫ īdignū: ſi pr̄onus eſtcollegiū vel ꝑſona eccl̓iaſtica pͥuatus eſt ꝓ ea vice iure pn̄tandi extra eo. c. cū ī cūctis. ⁊ de ſupple.ne pre. c. ſicut. Similiter ēt ẜm quoſdā ſi pr̄onuseſt laicus: pͥuatus eſt iure pn̄tandi ꝓ ea vice: ⁊ deuoluit̉ ad ſuperiorē: vel ſaltē pͥuari dꝫ. Tn̄ vt ad
laico pr̄ono. Itē nota ꝙ pr̄onꝰ quātūcūqꝫ ſit idoneus: non pōt p̄ſentare ſeipſuꝫ. 8. q. i. ī ſcripturis.exͣ eodeꝫ ꝑ nr̄as. Si tn̄ plures ſunt pr̄oni: bn̄ pn̄tp̄ſentare vnū de ſeipſis ar. exͣ de elec. c. cū in iure.Sꝫ bn̄ pōt pr̄onus pn̄tare filiū ſuū vl̓ nepotē: dūmō alias ſit idoneus ẜm hoſti. quin potius videt̉pn̄tandus qͣꝫ aliꝰ exͣ de coha. cle. c. i. ꝯcor. Inno.Itē ſi eccl̓ia vacāte ep̄s vocat pr̄onū: ⁊ cōfert eimotu ꝓprio: ita ꝙ nō habuit hoc originē a pr̄ono: pōt fieri ẜm hoſti. ar. exͣ de elec. c. cū ī iure.De tranſlatione velatſapr̄onatus. No ꝙ qͣtuor mōis iuſpr̄onatꝰ trāſfert̉ī alterū. ¶ Prīo ꝑ ſucceſſionē hereditariā 2º exꝑmutatiōe: qꝛ cū alio ſpuali ꝑmutari pōt. 16. q. 7.nemini. 3º. ex dōatiōe. Et ſi dōat̉ iuſpr̄onatuslaico: reqͥrit̉ ꝯſenſus ep̄i: maxīe qn̄ dubitat̉: ne fiat ī fraudē: ⁊ trāſferat̉ ī potētioreꝫ exͣ eo. c. p̄tereaſꝫ ſi donet̉ cl̓ico: reqͥrit̉ ꝯſenſus ep̄i exͣ eo. c. ex inſinuatōe? 74º ex veditiōe qꝛ lꝫ n̄ poſſit vēdi cūvniuerſitate ī ꝯditionē ad peſionē vt ī dicto. c. ẜꝫāt veriorē opinione Inno. iuſpr̄onatus pignoriobligari nō pōt nec ſimpl̓r nec cum vniuerſitate.Secūdū hoſti. ī feudū dari pōt cū vniuerſitate: ſꝫn̄ ſp̄aliter ⁊ exp̄ſſe. Et dr̄ ſpirituale hͦ ius: qꝛ ꝑ ip̄ꝫp̄ſtat̉ via ad ꝯcedēdū bn̄ficiū ſpuale: de ſimoniaī hiꝰ. vide ſupra ī 2ª ꝑte titulo. i. c. i. Sciēdū ꝙ patronatꝰ pōt ꝑtinere n̄ ſolū ad cl̓icos ⁊ religioſos:ſꝫ ēt ad laico. Sed obſtare videt̉ qd̓ habet̉. 16. q7. laicis. vbi dr̄. Laicis quāuis religioſis nulla d̓eccl̓iaſticis dignitatibꝰ aliꝗd diſponēdi legit̉ attributa facultas: ⁊ ſic videt̉ ꝙ de eccl̓ijs ī nullo d̓beāt ſe ītromittere vn̄ nec pn̄tare qd̓ pertinet adpr̄onos? Rn̄det archi. ſuꝑ dicto. c. nondū. ꝙ duplex ē diſpoſitio reꝝ eccl̓ie. Una eſt legis ꝓmulgande: ⁊ hec n̄ ꝯpetit laicis de rebꝰ eccl̓ie vt h̓ ⁊di. 96. Rn̄ quidē. ⁊ exͣ de cōſtitu. c. eccl̓ia. qd̓ verūeſt de iure cōi: ſecus ſi alicui eēt hͦ collatū ex pͥuilegio: qd̓ duret vt di. 63. ī ſynodo. Alia diſpoſitio ēad mīſtratiōis ſeu diſpēſationis: ⁊ hec eſt triplex:Una eſt auctoritatis: ⁊ hec ē ſoliꝰ ep̄i. vt. 9. q. 2. ꝑtotū. Alia eſt mīſterij: ⁊ hec eſt iconomi: ꝗ tn̄ ē vl̓eſſe dꝫ cl̓icus vt. 16. q. 7. c. ī noua. vbi dicit idemarchi. ꝙ ſi res eccl̓ie n̄ fuerūt ſpuales: nec tales ꝙbꝰ adheret ſpualia: bn̄ pn̄t ꝓcurari ꝑ laicū ẜꝫ hugo. ⁊ tūc caſtaldus dr̄ regere vt operarius. Lau.et dicet ibidē: ꝙ ī extrinſecis rebꝰ vt ī poſſeſſiōibꝰ bn̄ pōt ꝯſtitui laicus ab eccl̓ia: ⁊ tūc tal̓ nō eſtdicēdus iconomꝰ ſꝫ caſtaldus: ⁊ ſic n̄ ē ꝯͣ qd̓ dicit̉S9. di. iudicatū. ⁊. c. ſequēti. Quia illa capl̓a loquūtur de iconomo: ꝗ preeſt rebꝰ ſpiritualibꝰ eccl̓ieānexis: vt ius decimaꝝ ⁊ hiꝰ. Alia eſt ꝓuidentie⁊ ſolicitudinis: ⁊ hec ꝯpetit laicis puta pr̄onis ⁊vicednis vt. 16. q. 7. c. filijs ⁊. 89. di. volumus. Hienī habent p̄ſentare in eccl̓ia īſtituendū: n̄ āt pn̄tex hͦ res ipſius eccl̓ie vēdicare: vel de eis diſponere: vt dr̄ in. c. ſi ꝗs pͥncipū. 16. q. 2. ⁊ in. c. ſequētidr̄: pie mentis amplectēda deuotio eſt ⁊ ī fine ſciturus ſine dubio p̄ter ꝓceſſionis aditum: ꝗ om̄i