.XII.

quorum ſūt: licitum eſt ſecūdum tho. ſecūda ſecude. q. l96. ar. vltimo. ī. ℟. ad tertiū: ſecꝰ ſi fieretcum aliqua ſuperſtitione: puta ꝙ v̓as earuꝫ eſſetadrangulū ⁊ huiuſmodi: quia tūc licitū nō ē.De canonizatione ſanruꝫ. Nota ꝙ non licet aliquem venerari proto: niſi fuerit cāonizatus auctoritate romaneeccleſie: extra de reli. ⁊ vene. ſa. c. i. In hac autemcanōizatiōe ſanctoruꝫ ẜm goſ. ⁊ hoſtien̄. inꝗriturde vita eiꝰ ſi fuit in laboribus multis ⁊ iuſtis ſiribꝰ caſtus ⁊ ſtrēnuꝰ: di. 61. miramur. Oportetpreſenti teſtificatiōe p̄dicari ⁊ bone fame prenijs nō taceri. 12. q. 2. quatuor. Et maxime quedū ē de ſimplicitate ⁊ hūilitate: exͣ de p̄ſump.ex ſtudijs. qꝛ cū ſimplicibꝰ ẜmocinatio eiꝰ. Prouer .i. ⁊ humilibꝰ dat gr̄am. Itē q̄ri ſolet ſi ſubſtinuit ꝑſecutionē. 7. q. i. oīs. ⁊. c. ibi adunati. Et anilla ſubſtinuerit cū charitate .i. q. i. vide qͣꝫtum boim. Inꝗrend̓ ēt de miraculis in vita ⁊ pꝰ morm. Sed vt dicit Hoſti. tanta examinatio fit decōfeſſore: ſed de martyribꝰ nō ſit tanta. Sed q̄ritur de miraculis ⁊ cā ꝓpter quā paſſi ſunt: ar. deconſe. di. 4. cathecuminū. ⁊. c. bapt. vice. Dicit tn̄Inno. nō negamꝰ qn liceat porrigere p̄ces alicuidefuncto: que quis credebat bonum viꝝ ⁊ nunceē cum xp̄o: lꝫ nō ſit canonizatus: qꝛ fide orātisdn̄s attendit: ſed facere ꝓ eo officiuꝫ vel p̄ces ſolēnes non lꝫ: vt dictum eſt.ipſa autem canonicatione ſcōꝝ vtrum eccl̓ia poſſit errare .ſ. canonizando eū ꝗ non ē ſcūs ℟. Io. neapol̓. ī qd̓ libetxi. ꝙ ea q̄ facit papa cū cardinalibꝰ ſt̓ duplicis generis. Quedā enī ſunt ⁊ ꝑtinēt ad ꝑticularia factaꝑticulariū hoīum: vt ſunt collationes bn̄ficiorieccleſiaſticoꝝ: ⁊ ꝓmotiones ad gradus ⁊ dignita: ⁊ ſnīe iudicialiter late ꝓ aliquibꝰ vel contraquos ⁊ in talibus papa pōt errare. Et rō ē ꝗaſit purus hō ⁊ viator ⁊ non cōfirmatꝰ in gradinate poteſt affici ad aliquos vel cōtra aliqͦspōt decipi ꝑ falſas ꝓbationes ⁊ atteſtationesex quibꝰ ꝓcedit ī hiꝰ: ⁊ ſic pōt errare: vt dicit thoin qd̓libꝫ. qd̓libet. 9. q. vlt. ar. vlti. Et ad hoc fac̄qd̓ dr̄: exͣ de ſen. excōi. c. a nobis .ſ. ꝙ iudiciū eccleſie ⁊ fallit ⁊ fallitur. Quedā alia ſunt q̄ facit papa ꝑtinentia ad ſtatū vniuerſalē totius eccleſievel qͣꝫtū ad fidē vt ſunt det̓minationes ⁊ d̓claratiōes q̄ ſpectant ad fidē ⁊ articulos ⁊ eccl̓e ſacr̄a⁊ oīa alia contenta in ſacra ſcriptura: ſiue qͣꝫtū adbonos mores: vt ſt̓ ſtatuta decreta ⁊ decretalesEt in talibꝰ dicendū ē ꝙ lꝫ abſolute pēſatis ſolisꝑſonis pape ⁊ cardinalium papa cum ip̄is poſſiterrare: ſuppoſita tn̄ diuīa ꝓuidētia ⁊ .ſ.ſ. loꝗcleſiā credendū ē papam nō poſſe errare: qꝛorauit ꝓ eccleſia: luc. 22. Ego ꝓ te oraui: vt nondeficiat fides tua. Et dicere ꝙ in hiꝰ papa errarꝫ:eēt hereticū. Idē Tho. in qd̓libet: ⁊ ad hoc facitqd̓ dr̄. 24. q. i. violatores. Et ad iſtud 2ᵐ genus

dicit ip̄e Io. ꝑtinere canonizationē ſcōꝝ: qꝛ p̄ponūtur ꝑ canonizatione ſcī: vt exemplar fidei ⁊ ſācte vite ⁊ ab oībꝰ adorādi: vt ī neceſſitatibꝰ ſuisīuocandi. Sed Tho. ī quolibꝫ ponit canonięatōneꝫ ſcōꝝ in t̓tio genere eoꝝ: que fiūt per papa: deꝗbus dicit: ꝙ ⁊ ſi papa poſſit errare: pie tn̄ credēdum ē: ꝙ deus nō permitteret eccl̓iam in hiꝰ errare: ⁊ forte rō eſt: qꝛ ⁊ talis det̓minatio ꝑtinet adeccleſiam vniuerſalē: ſit tn̄ ꝑ atteſtationes hoīuꝫq̄ fallere poſſunt.¶ De multiplici adoratione .ſ. latrie dulie ⁊ hiꝑdulie. c. 9orare aut īdeſtvenerari debemus reliquias ſcōꝝ ſcd̓mtho. in tertia ꝑte. q. 25. ar. vlt. Nam ꝗ hꝫ affectumad aliquē: ēt ea que de ip̄o pꝰ mortem relinquūt̉veneratur nō ſolū corpꝰ aut partes corporis eiꝰſed ēt exteriora aliqua eius puta veſtes ⁊ hiꝰ. Ciāt ſcōs dei in veneratione debeamus hēre tanqͣꝫmēbra xp̄i dei filij: ⁊ amicos ⁊ īterceſſores nr̄osiō eorum reliquias qualeſcunqꝫ honore cōgruoin eoꝝ memoria venetari debemꝰ: ⁊ p̄cipue eoꝝcorpora: q̄ fuerūt tēplum dei ⁊ organa ſp̄us ſāctin eis habitātis ⁊ oꝑantis ⁊ ſunt corporis xp̄i cōfiguranda per gl̓iam reſurectionis. Un̄ ⁊ ip̄e deꝰhiꝰ reliꝗas cōuenienter honorat in eoꝝ pn̄tia miracula faciēdo. Et vt dicit hieroꝰ ad ripariū. Noſnec martyrū reliquias nec angelos adoramꝰ .ſ.adoratione latrie: honoramꝰ āt martyrū reliquias: vt eū cuius martyres adoremꝰ: honoramꝰ ſeruos: vt honor ſeruoꝝ redūdet in dn̄m.De imaginibus quiburornat̉ eccl̓ia. Noͣ ꝙ eaꝝ traditō ⁊ adoratō credit̉ ab apl̓is tradita. Un̄ ⁊ beatꝰ Lucas dr̄ depinxiſſe imaginē xp̄i: q̄ rome hētur ẜm tho. ī t̓tia ꝑteq. 25. ar. 3. in. ℟. ad vltimū. Un̄ de cōſe. di. 3. ꝑlatum. ꝗdam ep̄s laudat̉ a grego. ꝙ ꝓhibuerit populū imagines adorare .ſ. adoratiōe latrie: vt dic̄glo. qd̓ nō ē fiēdū imaginibusⁱ ſcōꝝ: vel forte deimagine xp̄i hoc ꝓhibuit: qꝛ adorabant talē imagine: inqͣꝫtū q̄dam res: ſeu reſpectu materie de qͣerat: qd̓ nō ē fiēdū. Reprehedit̉ tn̄ ille ep̄s: eo ꝙip̄as imagines confringere fecit. Un̄. e. c. dic̄ Grego. Alid̓ ē picturā adorare: alid̓ ē ꝑ picture hiſtoriaꝫ quid ſit adorandū addiſcere. Nā qd̓ legētibꝰ ſcriptura: hͦ ⁊ ideotꝭ p̄ſtat pictura cernētibꝰ: qꝛī ip̄a ignorantes vidēt: ꝗd ſeꝗ debeant: ⁊ p̄cipuegētibꝰ ꝓ lectiōe pictura ē. Ꝙ at dn̄s dixit exo. 20.Nō facies ſculptile nec oēꝫ ſil̓itudine: nō ꝓhibuit ſimplicit̓ illo p̄cepto ſcuptilia vel imagines: ſꝫne facerent eas ad adorandū: vn̄ ſubdit̉ neqꝫ cōles eas. Et qꝛ vt dicet̉ ī. §. ſequenti. idē ē motꝰ inimaginē ⁊ in rē cuiꝰ ē imago: eodē mō ꝓhibeturadoratio imagīs: quo ꝓhibet̉ adoratio eiꝰ: cuiꝰē imago. Un̄ ibi ītell̓r ꝓhiberi adoratio imaginūqͣs gētiles faciebāt ī vene̓ationē deoꝝ ſuoꝝ .i. demonū. Ip̄i āt deo cū ſit incorporeꝰ nulla imago