Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
144v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

dei virtutē ſecedēs cucurrit ad ſacerdoteꝫ ſuum:cōfitet̉ ſcelus ſuū dei miraculū patefac̄. CōgreQuibus appropīquantibꝰ de alueolis eleuāturapes mirabilibꝰ melodijs cōcinētibuſ choris īuere iubilabāt. Aſpicientes igit̉ in alueolū vidētcuncti eccleſiūculā cum altari de cera ab apibusfrabricatā ſuꝑ eo dominicū ſacramētū. Extrahit ſacerdos debita reuerentia ſacr̄m eccleſia cerea: illud pro ſūmis reliquijs fuit reſeruatum. magna igit̉ reuerentia timore debent īeccleſia hōes manere vbi celebrat̉ reſeruaturcōtinue dn̄icū ſacramētuꝫ infirmis: vt de cōſedi. 2. c. p̄ſbyter. Secundo debet ī eccleſia cumtimore reuerētia reſideri ꝓpter aſſiſtētiā angelorū. In cōſpectu angelorū pſallam tibi īquit. pͣs.Unde chorusʳ dicit locus vbi morāt̉ clerici adofficiū dicendū a choris angelorū. Et ſecūdumantiquū ſtatuꝫ eccleſie ibi debent laici reſidēcum clericis: vt de vi. honeſta. cleri. c. clerici.Quod etiā de facto ẜuauit ambroſius erga theodoſiū īperatorē: quem inuentū ī choro manereiuſſit de illo clericoꝝ reſidere int̓ laicos ſedere.Apoª. etiā .i. corī. 14. dicit. mulier debꝫ velarecaput ſcilcꝫ in eccleſia ꝓpter angelos: qd̓ exponit̉ī glo. quia ſic̄ oēs alij habebat angelum ad ſucuſtodiā deputatū: ita muliers oſtendant factoangelos ipſos velle offendere vanitatibꝰ ſuicapitis: vt faciūt frequēter in eccl̓ia: vel qꝛ ip̄i atgeli aſſiſtunt ſacr̄o cum celebrat̉. Dicit enī Grego. de conſe. di. 2. ꝗs fidelium habere pōt in ipſaīmolationis hora ad vocē ſacerdotis in ipſo myſterio angeloꝝ choros: adeſſe: vel ꝓpter āgelosideſt ſacerdotes qui in ſcriptura angeli dicunturqui ex eaꝝ ornatibus fucis pn̄t ſcandalizari. dꝫ eccl̓ia ī tīore reuerētiali hēri ꝓpt̓ maioꝝexēpla. Et īcohoādo a capite eccl̓ie dn̄o ieſu xp̄oexēplo ſuo docuit tēplū frequētādū r̄uercd̓. 40. die ſue natiuitatis ī templo voluit pn̄taria ſymeone anna vidua manifeſtari luc. 2. c. Ex12. āno etatꝭ ſue eūte ad tēplū mr̄e eiꝰ: ioſephin tēplo ipſo: in medio doctoꝝ voluit īueniri.p̄dicare cepit: intrans hieroſolymā pͥmo tēpluꝫviſitabat: ibi orabat: ibi predicabat: ibi miraculafaciebat: vt oſtenderet hec ibi facienda non alia:ꝓpter quod dicit. Augꝰ in regula. In oratorio nemo aliquid agat: niſi illud ꝓpter qd̓ factū eſt: vn̄ nomen aſſumpſit. Similiter ſanctꝰ benedietin regula ſua precipit monachis: vt nulluſ poſt epletum officiū in oratorio ſeu eccl̓ia remaneat:niſi qui orationi vacare voluerit. Et templū dr̄ acontemplādo: ibi fiunt quotidie maxima miracula: vꝫ iuſtificatio peccatoꝝ per debitā ſuſceptionem ſacramētorum: que vt dicit Augꝰ. Maiuseſt miraculum qͣꝫ creare celū terram: ibi etiamp̄dicatur. Et vt dr̄ de conſe. di. i. Sacerdote verbum in eccl̓ia faciente .i. p̄dicante: quicūqꝫ egreſus fuerit de auditorio excōicetur. Omnes autē

illi irreuerentiā vel iniuriam fecerunt eccleſijsmale fortunati ſunt vt patet de heliodoro. 2. macha. 5. de pompeo magno: qui poſtqͣꝫ in templodei hieroſolymis fecit equos ſuos ſtabulare: vtdicit oroſius ſemꝑ poſtea fuit deuictus ī prediisvbi prius fuerat victorioſus. In tēplis etiam ſūūcorpora reliquie ſanctoꝝ que debēt venerariPoſite ſūt etiam ibi frequēter indulgentie. Un̄ plures īmunitates a ſummis pontificibus imperatoribus eis collate ſūt: de quibus ſupra ditum eſt. De ſacrilegijs que ſiunt circa eccleſiasres eccleſiaſticas habetur in ſecūda parte ti. i. c. i.de ſacrilegijs. De reliquijs imaginibus ſacris. canonicatione ſanctorum. c. 8.reliquiis vero etimaginibus alijs ꝑtinentibus ad ornatum eccl̓ie. Sciendum Inno. 3. extra de reli.ve. ſa. c. cum ex eo. ſtatuit antique reliquiedebent extra capſam oſtendi nec exponi venles. Inuentas vero de nouo nemo debet eas.nerari: niſi auctoritate romani pontificis fueritapprobate. Et prelati non ꝑmittant illi quicedunt ad eorū eccl̓ias cauſa deuotionis deciantur falſis figmētis: ſicut quando occaſiōe queſtus fieri conſueuit. Hec ibi. Et de cōſe. di. i.cuit. nulla memoria ꝓbabiliter accipiaturaut vbi corpus aut reliquie certe ſūt: aut vbigo alicuius habitationis vel paſſionis fideliſſima origine traditur. Nam per inanes reueltiones ſomnia quorūlibet hominū vbicūqꝫeſtituūtur altaria omnīo reprobentur. Hec ibi.Senſus eſt nullus recipiatur ſeu ſolēnicetupro martyre: niſi auctentice ſciatur de morte evel origine eiꝰ: nec reliquie venerentur: niſi ſci ſint alicuius ſancti martyris. Et nota ſoluꝫdicit de martyribus: quia tūc eccl̓ia non ſolēnęabat de alijs ſāctis. Nūc autem idem ē de alijvt de cōfeſſoribus canonięatis. Reliquias vendere vel emere ē ſimoniacum: vt habes in ſcd̓ꝑte ti. i. c. i. Item de cōfe. di. i. dicitur. Corporaſctorū de loco ad locū nullus trāſferre preſunſine conſilio principis vel epiſcopoꝝ ſancteqꝫnodi lnīa. Ubi dicit glo. pͥnceps hic intelligpapa. Et hoc eſt verū cum corpꝰ ē traditum pepetue ſepulture. C. de reli. l. fi. niſi neceſſitas īmineat: tunc ſufficit auctoritas p̄ſidis ꝓuincie. (de reli. l. i. Si autem non eſt traditū perpetue ſipulture: pōt bene trāſferri ſine auctoritate cuiuſcūqꝫ. C. de reli. l. ſed nec. Et nota p̄dicte. ll.de oīb corporibꝰ loqui vident̉: tn̄vel decoꝗ corpora ipſa an̄qͣꝫ ſint īcinehoc faciēs īcurreret excōicationem papalē: de qhēs ī quarta ꝑte.. ti. i. Itē ſubtrahi furtiue reliꝗas ſcōꝝ: vt honorabiliꝰ ponant̉: ſacrilegium eſtſecundum hug. quia aufertur ſacrum de ſacro.Item portare reliquias ſanctorum ad collum ſihoc fiat ex deuotione fiducia ad deum ſcos