.XII.

re. Alienatiōis autem verbū continet cōditionēvenditionem donationē ꝑmutationē ⁊ ēphiteoſim ꝑpetuū ꝯͣctū: extra de re. eccle. nō ali. Ubi dicit glo. ꝙ hypotheca eſt obligatio rei īmobilis ſicut pignus rei mobilis. Cōditionē appellat contractum ſub cōditiōe factum: vt ſi ſoluat tributivel do tibi talē rem ſi nauis veniat ex aſia. Aliēare niſi ꝓ vtilitate eccleſie. Sed nota ꝙ iſta vtilitas eccleſie cōprehēdit omnes caſus quibus permittitur a iure aliēatio reꝝ eccleſie ꝗ ſt̓ quatuorvt ponit glo. ſūmaria. 12. q. 2. in. prin: Primum eſtcā neceſſitatis: vt ſi debitū vrgꝫ. i0. q. 2. §. hoc. iuſSecundꝰ cā pietatis: vt ꝓ redēptione captiuoruꝫ vel alimonia pauperū. 12. q. 2. aurū. Terticaſus vtilitatis. q. e. c. ſine exceptiōe. ¶Quartuscā īcōmoditatꝭ vl̓ minoris vtilitatis: v̓t. q. e. c. terulas. Item vltra dictos. ¶ Quītus caſus ꝓptereccleſiam edificādā vel cimit̓ium ampliandū. q.e. c. aurum. ¶ Sextꝰ eſt quando epiſcopus cū cōſenſu clericorū pōt donare ꝗnquageſimam ꝑteꝫrerum ſue eccl̓ie ꝓ conſtructione monaſterij in illa dioceſi vt. q. e. bone rei. Sed de forma alienationis eſt dubiū. Naꝫ glo. ber. ſuper dicta decretali dicit ſeruata forma que habetur. io. q. 2. hocius. Sed alia glo. dicit ꝙ talis forma nō ſeruaturhodie: ſꝫ illa forma que habet̉. 12. q. 2. ſine. exceptione. hoc tenēt Hoſti. Io. an̄. Guli. Ber. etiā correxit ſe: ⁊ idē tenet. Illud āt. c. ſine exceptione cōtinet ꝙ n̄ fiat aliēatio talis ab ep̄o: niſi cū contractu ⁊ cōſenſu totius cleri. ⁊ ꝙ nō ſit dubiū illud eccleſie ꝓfuturū: alias ſit irrita. Et dicit ibi glo. ꝙ ētſi eccleſia ex tali contractu non ſit locupletata:dumodo nō ſit damnificata tenet cōtractꝰ. Nameo ipſo ꝙ nō eſt pauperior facta ītelligit̉ locupletata. ff. de ſolu. l. ī pupillo. Sic ergo ſecūdum Io.glo. 12. q. 2. in ſūma. ⁊ Guli. In alienatione rermobiliū eccleſiaſticarum collegiataꝝ reꝗrit̉nſenſus epiſcopi ⁊ capituli .i. maioris partis catuli. In rebus autem monaſterij reꝗritur connlus abbatis capituli ⁊ ep̄i. 12. q. 2. abbatibus.n alienatione rerum huiuſmodi eccleſie parochialis requiritur conſenſus ſacerdotis ipſius parochie. io. q. 2. ſi quis ep̄s. Alias facta alienatio cōtra predictam formam nulla eſt: lꝫ ſit in caſu licito: vt in dicto. c. ſine exceptione. Sed cum p̄ſcripta forma facta in calu etiam non conceſſo tenetipſo iure: extra de his que fi. a p̄la. ſine cō. ca. c. cūnos. Sed ſi dānoſa fuerit eccleſie reſtituitur: exͣde in īte. reſtitutione. c. i. hec in dicta glo. Quidāēt dicunt: vt Gof. ꝙ in hiꝰ alienationibꝰ ſufficit ſeruare conſuetudine illiꝰ eccl̓ie cuiꝰ ſit alienatio: ētſi ſit illa cōſuetudo pret̓ ius. Sed Hoſti. ⁊ Guli.tenent contrariū. Io. an. eo. ti. c. i. li. 6. dicit pͥmamopi eē veram: cū conſuetudo eccl̓ie grauaret alienationē 2ªᵐ non vbi conſuetudo laxaret. Itemnō ꝙ cū d̓r̄ ſupra in glo. Io. ꝙ reꝗtur conſenſusep̄i in alienatione monaſterij intelligitur de monaſterio non exempto. Naꝫ in exēptis: dicit Frāciſcus de Zab. poſt Inno. ſuꝑ cle. monaſteriorū

eo. ti. ꝙ requiritur conſenſus pape vel p̄lati īmediati: cui ſubſit eccl̓ia pleno iure: ſicut hn̄t plurespriores ſuos abbates. Talis igit̉ p̄lati requiriturſaltim aſſenſus in exemptis: et ſi platus qui alienare vult habet cōuentū: qͣꝫuis cle. illa videaturdicere de eo qui nō habet conuentū: ita tenet ibiglo. ⁊ ſic dicit ſe feciſſe ſeruare ad validādum cōtractum. Item dicit Franc. ibidem ꝙ conſenſuspōt ēt interuenire poſt cōtractū celebratuꝫ: vt nōeo. t. c. i. li. 6. Qd̓ dicit Stephanus verū eē. niſi bona q̄ alienat p̄latus ſpectant ad menſam cōuent̓qꝛ tūc reꝗritur cōſenſus eius in ipſo contractu.Itē dicit Io. in glo. io. q. 2. §. hoc ius. ꝙ ſi aliquid datur eccl̓ie ea conditiōe ne alienetur: qͣꝫuiſvideatur ꝙ nullo caſu poſſit alienari: in autē. deal̓. emphi. §. ſcīſſimas. Iſtud nō eſt verum: quianō valet hoc pactū cū ſit cōtra legem dei: vt. 12. c2. aurū. Ray. autē diſtinguit ⁊ dicit ꝙ ſi eccl̓ia hꝫalias poſſeſſiones quas .ſ. poteſt alienare: ſic nonpoteſt illam alienare: vt dicit lex inducta. Si nonhꝫ alias poſſeſſiones: tunc poteſt in caſibꝰ a iureꝑmiſſis. Concor. Inno. ⁊ Hoſti. Itē ſi legaret̉ monaſterio aliqua poſſeſſio: qd̓ nō poſſꝫ tenere poſſeſſiones: vt ſunt mendicantes: ēt ſi adijceret pena in contrariū facienti: non videtur eē locus pene. Et nō obſtante illa cōditione poterit ⁊ debebit vendi: qꝛ vt turpis conditio ē habēda: ex quoeſt cōtra ordinē ſuū: vnde ꝓ non adiecta hetur:quimmo ⁊ cuicūqꝫ eccl̓ie ſit data poſſeſſio appoſita ibi cōditione aliqua vel modo: vt .ſ. aliꝗd fieret: ſi non fiat non poteſt ꝑ hoc reuocari datio niſi ſit facta: ita ꝙ ceſſante illa conditione vel modo reuocetur vel reuocari poſſit: extra de condi.appo. Item quod dictum eſt ſupra ꝙ hoc fiatpro vtilitate eccleſie: quanuis Laurē. dixerit ꝙoportebat ꝙ precium rei vendite eſſet ꝟſum invtilitatem eccleſie: ⁊ ſic euidens ⁊ perpetua illavtilitas: vt in edificijs perpetuis ēptionibus aliarum rerum vel ſolutione grauis debiti: ⁊ ꝙ emptor debet eſſe curioſus: vt videat ꝙ ſic conuertatur. Franciſ. tamen de Zab. ſuper cle. monaſteriorum eodem ti. dicit ꝙ non eſt neceſſe ꝙ duret verſum in vtilitatē eccleſie. Glo. etiam Io.ſuper dicto. c. hoc ius. dicit ꝙ emptor non oportet ꝙ ſciat ad quem vſum conuertatur pecunia:ſed ſufficit probare ꝙ tunc eccleſia indigebat pecunia. Dicitur etiam in ea glo. ꝙ ſi plus offeraturde rebus eccleſie qͣꝫ valeat: ꝙ tantum iuſtum p̄cium debet accipi: quia eccleſia in ſuis contractibus non debꝫ dolum facere. Et Grego. dicit22. q. ſecunda. ſicut eccleſia proprias res amittere non debet: ita in rapacitatis ardore aliena īuadere non oportet. Poteſt tamen epiſcopusaliquos ſeruos eccleſie bene meritos manumittere ideſt liberos facere: vt dicitur. 12. queſtione2. ſi quos. Et vt dicit glo. ibi dicitur benemeritꝰqui aliquid inſigne ſeruitium fecit eccleſie.Sed notandum vt ſubdit ibi Gratianus. §. ſequen. ꝙ ſerui eccleſiarum manumitti nō poſſūt: