Litulus.

audientiam ē deuolutū. Aliqui tn̄ cōtradicūt aſſerentes ꝙ in caſu appellationis ſnīa ſemꝑ ligat:⁊ maxime in eo cui cēſus quē poſſidebat: ſubtrahitur. Hoc enī caſu ēt poſt appellationē ⁊ ſine cōcognitione poteſt excōicare ſubtrahentē: ⁊ ſic defendet poſſeſſionē ſuam ꝑ excōicationē: vt de reſti. ſpo. c. olī. Appellatō .n. n̄ dꝫ auferre alicui poſeſſionē. Sed quid ſi abbas excōicat ſacerdotēcenſuariū ſuū hn̄s in eo ptātem: ſi nō ſoluit: ⁊ ep̄sexcōicat ſi ſoluat? ℟. appellet ſacerdos: ⁊ ſic tutꝰerit: ar. per id qd̓ notat de appel. c. p̄ter. ⁊ nūqͣꝫ obliget eccl̓iam nec cenſum ſoluat: niſi ꝓbabileꝫ ⁊manifeſtā credulitateꝫ habeat ꝙ ſoluere debeatẜm inno. cuius tota mens eſt hec glo. Sed nec ꝑoīa placent iſta. Qūo enim ẜm hoſti. potero ſcirede mente ſubtrahentis cēſum: qua intentiōe hocfaciat? vtiqꝫ hoc ip̄o ꝙ ſubtrahit cēſum poteroagere contra ip̄m poſſeſſorio vl̓ petitorio: quoddic vt plene nota ī. c. peruenit. e. ti. Sed nec placꝫqd̓ dixit .ſ. ꝙ in his que de iure petūtur poſt appellationē interpoſitaꝫ teneat excōicatio: hoc .n.verū eēt ſi ſubditus appellaret ꝓ eo: ꝙ liber eſt ⁊libertatem nō ꝓbaret. Si āt appellet: qꝛ ī dubionō dꝫ ep̄s ſibi ius dicere bene defendet eū appellatio. Et dicit Hoſti. ꝙ nō ſolū reꝗrūtur hec duoauctoritas .ſ. ep̄i ⁊ iuſta cā ad cenſu imponēdum:ſed ⁊ ꝙ capl̓m cōſentiat: vt exͣ de his q̄ fiunt a p̄la. c. tua. ⁊. c. paſtoralis. ⁊ etiā conſēſus eccl̓ie cuicenſus īponitur: ſi eſt conuētualis: vt in. c. i. de reec. nō alie. c. fi. Fatet̉ tn̄ ꝙ ſola auctoritas ep̄i ſufficit maxime cū cā ad tranſferendū iuſtū titulumpreſcribēdi. Et ſic pōt intelligi de dona. c. apoſtolice. Nec preſcribes ſuꝑ hoc dꝫ habere malā fidem: cū fulciat̉ auctoritate pape: ꝗ hoc ius cōſtituit: maxime cū de tali re agatur: quaꝫ papa poſſet tollere ⁊ cōtrarium eiꝰ cōſtituere .ſ. ꝙ ſola auctoritas ep̄i ſufficeret ad plenū ius trāferēdū. Sitamen hr̄et cōſcīam r̄mordentē: qͣꝫuis ſcrupuloſam: illā ſequat̉: vt de ſimonia. c. per tuas. Iteꝫ dicit hoſti. ꝙ ſi cōſcientia dictat ei a quo petit̉ cēſꝰꝙ debeatur: ſoluat ipſe rector: ſi dictat cōtrariuꝫnon ſoluat: ſi dubitat: ī tali caſu obediat: cū ei precipitur vt ſoluat: vt de tēpo. or. c. ad aures. Ideꝫgoſ. Itē querit hoſti. quid ſi cōſtare poſſit ꝙ olīpreſtabat̉ ex cauſa: ſed tn̄ ceſſatuꝫ fuit a ſolutioneeius legitimo vl̓ longiſſimo tēpore preſcriptiōisnunc vero renouatꝰ eſt auctoritate ep̄i: nunꝗd ſitſoluēduꝫ? ⁊ ꝟidet̉ ꝙ non: quia obſtat preſcriptioeo. ti. c. olim. Sed tenet ipſe contrarium. Et hoctenet: qꝛ cenſus nō preſcribit̉. C. d̓ preſcrip. trigī.ānorum. l. male. de reli. do. c. conſtitutꝰ. Tū quiaaliud eſt de nouo īponere aliud renouare: vt deiudi. c. cōſuluit cū concor. tū qꝛ nō vr̄ facta deterior cōditio eccl̓ie: ſi ad id qd̓ ab initio ſibi impoſitū fuit reuertat̉: di. 54. c. generalis. tuꝫ qꝛ caſusvr̄ hic notari de cenẜ. c. cū venerabilis. Hec oīaIo. an. in nouella?De diminutionē cen-

ſus nō fienda: ⁊ de ꝓcurationibꝰ. c. olim. de cenſic ſūmat Io. an. Soluendi ſunt cenſus ad antiquam monetā in qua cōſtituti fuerūt: niſi ſit in aterius monete ſolutione preſcriptū. Ubi dicit hoſtien. ꝙ ſicut preſcribi nō poteſt. C. de preſcrip.tri. an. l. male agitur. ſic nec diminui ſaltē ab eo.hꝫ malam fidē: ar. de reli. do. c. cōſtitutus. qd̓ etiatenuit Goffre. ſed ſi non hꝫ malā fidem: vr̄ poſſipreſcribi diminutio ꝑ illud. c. olim. In. c. cum qnonicis. ſic ſūmat Io. an. ad antiquaꝫ monetanvel eius extimationē ſoluende ſūt pēſiōes anc. fi. de cen. ſic ſūmat. Io. an. Propter priuatoratorium ꝓcuratio nō debet̉. Hec eſt autē difrentia inter eccl̓iam ⁊ oratorium: quia dr̄ eccl̓iavbi ſtatuta eſt certa dos ꝓ rectore clericis ⁊ alineceſſarijs: de conſe. di. i. c. nemo. Oratorium ꝟqd̓ nō eſt dotatum nec edificatum ad miſſā celbrandam ſed ad adorandū: de conſe. di. i. vnicuiqꝫ. De licentia tamē epiſcopi poteſt ibi quandoqꝫcelebrari. Sed in maioribꝰ feſtiuitatibꝰ non dabit hanc licentiā ſecūdum inno. Si vero eſſetoratorio aliquis rector cōſtitutus vel aliqueta perſona vel vna de certis que debēt oratedeſeruire: non videt Inno. quare epiſcopus nonpoſſit viſitare ⁊ ꝓcurationē ſuā exigere: extrarel̓. do. c. de xenodochijs. Nam qͣꝫuis tale orerium ſit gr̄a deuotionis factū ſecularium: tamērminiſter eius erat pn̄tandꝰ ep̄o. Sed alij cōtradicunt. In cle. de cen. c. i. habet̉ ꝙ religioſi ꝗtꝓ monaſterijs ⁊ eccleſijs que ad eos quocuti. deuoluta ꝓcuratōes legatorū ſedis apoſtoliciura ep̄alia ⁊ alia preſtare ꝓ ipſis anteqͣꝫ ad eoueniſſēt ſolicitꝭ ꝓmpte ſoluere ſtudeant: niſi forſaſedis apoſtolice pͥuilegio exemptione .ſ. facta ſpecialit̓ de hiꝰ ꝓcurationibus nō ſoluendis vel aliacauſa legitima ſe ab his valeant excuſare. c. qͣꝫtode cē. ſic ſūmat Io. an̄. Qui tenētur ꝓcurare. fr̄esalicuius domꝰ: lꝫ illoꝝ numerus nunc creuerit ꝓcurabūt oēs. Sed ſi ex eo nimiū grauarētur: eisꝑ officiū iudicis ꝯſuletur. Et dr̄ ibi ꝙ ẜꝫ pe. ⁊ abeſt hic ar. ad qōnem d̓ illo qui hēbit furnū ⁊ mlendinū in emphiteoſim ſub pacto molēdi ⁊ coquēdi gratis dn̄o ⁊ familie ſue: hūit poſtea dn̄sdecem filios: ⁊ ꝗlibet filius. io. filios alios: vndeſi oībus molat ⁊ coquat ēphiteota: expedit ſibimagis non hēre qͣꝫ habere. De iure ſtricto tn̄ dicunt illū teneri: ſed iudicis officio ſibi ꝓuidebit̉:vt nō teneatur vltra pͥmā menſurā. Sed Poſti.dicit ꝑ hāc decretalē ſimplicit̓ ad ſtatū pͥmum debere reduci: vt in. c. cum canonicis. C. de ſeruis.l. preſes. Qd̓ dicit verum niſi in maiori numeroſic preſcriptum: vt in. c. olim. e. ti. lꝫ ml̓ta iura poſſent in ꝯͣrium allegari.¶ De alienatione reꝝ eccleſie. c. 5.a Calienatione rerueccleſie. Nota ꝙ dicit. c. nulli liceat renīmobilem eccleſie: neqꝫ hypothece titulo obliga