Titulus.

eccleſie deſiruet̉ cōtractꝰ obſtāte ſtatuto? ℟. dn̄sfran. de albergotis cōſuluit ī qōne facti ꝙ ſic: ꝗaſtatutū nō ē cōtra libertatē eccleſie. nā ī cōtrahēdo eccl̓ia nō fungit̉ iure ſpeciali ſed iure cōmuncū alijs: ergo ī hoc nō verſat̉ libertas eccl̓ie: q̄ nōcōpetit oībꝰ ſꝫ eccleſie tm̄: ar. ff. d̓ lega. z. l. legatuꝫ.Sed. Io. cald. cōſuluit ꝯtrariū .ſ. ꝙ nō īcludūturī tali ſtatuto eccleſie nec ꝑſōe eccleſiaſtice: qꝛ ſi ſtatutū hoc expͥmeret eēt illicitum ī eo ꝙ ꝓhiberetcōtractū de ſe licitū cū eccleſia fieri: ad hͦ d̓ pͥuile.c: qͣꝫto ⁊ de īmu. ec. c. fi. li. vi. Sed nec ī verbis generalibꝰ īcludit̉ eccleſia ad hoc de magiſtra. cōuē. l. i. Et hoc tenꝫ. Io. an. de īmu. ec. c. fi. li. ꝟi. dicens ꝙ tale ſtatutū quo ad ꝓhibendos cōtractuſfactos cū nō ſubditis laicis bene valet ꝑ. l. dudūin fi. ff. de cōtrahē. emp. iūcta. l. cū ita. Sed ſecuseſt in eccl̓ijs q̄ ſunt pͥuiligiate ī donationibus vtpoſſint fieri in eccl̓iam. C. de ſacroſanc. ec. l. illud.ſic ⁊ ſuper alijs cōtractibus ꝙ tranſeat dn̄ium ineccl̓iam ſine traditione. e. ti. l. fi. In generali ergoꝯceſſione facta ppl̓is ſuꝑ legibꝰ condēdis ꝑ. l. oēsppl̓i. ff. de iuſticia ⁊ iure. nō ītelligitur derogatuꝫpͥuilegio tali eccl̓iaꝝ: vt in eaꝝ preiudiciū poſſintppl̓i ſtatuere. Itē ſic intelligēdo eēt cōtra libertatem eccl̓ie exͣ de conſti. c. eccl̓ia. Et ſi fuiſſet exp̄ſſum ſtatuentes ⁊ ꝗ ſeruari facerent: eēt excōicati: vt eo. ti. nouerint. Et dicit Io. an. ꝙ nō eſſet abſurdū dicere: ꝙ iudex eccl̓iaſticus poſſet cogereilloſ ad qͦs ꝑtinet ad declarādū ſtatutū illud n̄ reſpicere cōtractꝰ faciendos cū eccl̓ia: qꝛ ⁊ ſi non deiure tn̄ de facto īpeditur vtilitas eccl̓ie ꝑ illud vtde arbi. c. peruenit. Idem determinauit. Oldrade quo ponit fed. de ſenis ī opere ſuo: ꝯſilio. 77.Ip̄e āt franc. de zab. ad hanc addit aliā qōnem:vꝫ diſponit ſtatutū piſtorij ꝙ donatio ſit ip̄o iurenulla: niſi ſit denūciata ptāti infra menſē. Querit̉an donatio facta eccl̓e ⁊ nō denūciata tali modoſit nulla? ℟ndit ⁊ dicit ꝙ Io. cal. diſputauit hācqōnem lꝫ ſub alijs terminis: vꝫ ꝙ bonon̄. ſtatutūdiſponit teſtm̄ nō valere: qd̓ nō fuerit regiſtratūin memoralibꝰ cōis infra certam diem: ſi eccleſiafuerit īſtituta heres n̄ ſeruata illa qualitate: vtrūvaleat teſtamētū. Et tenuit quo ad eccleſiā ſtatutum nō ligare ꝑ ratiōes ſupra poſitas. In cōtrariūarguit ipſe franc. de zab. ſic. Statutū poteſt qualificare cōtractū laicorū. Per hoc etiā quod notatbar. ff. de. mu. ⁊ ho. reſcripto. §. fi. vbi dicit appōipoſſe remediū: ne p̄dia tanſferant̉ in eccleſia: niſicū onere: vt teneat̉ eccleſia ad tributa ⁊ vectigalia: ⁊ dat modū ꝙ fiāt omnia p̄dia ciuiū tributaria ꝯmunis: ⁊ tunc trāſeāt cū onere tali: ad quodīducit nota. ꝑ. Inno. in. c. poſtulaſti. Sꝫ magis adhoc facit. c. paſtoralis d̓ decimis. ⁊ de pigno. c. exlitteris. Demū poſt plures ratiōes inductas dicitꝙ tūc demū talia ſtatuta nō tenēt cū apparere poteſt ea vergere in derogatiōeꝫ eccleſiaſtice libertatis. Si autē querat̉ quādo dicāt̉ vergere taliaſtatuta ī d̓rogationē eccleſiaſtice libertatꝭ ī ſil̓ibꝰqōibꝰ diſtīguēd̓ ſic: ꝗa aliquādo ſit mētio de ec-

c leſia vl̓ eccleſiaſticis ꝑſonis ī illis ſtatutis. Aliqn̄ non ſit mentio: ⁊ ſi fiat mentio dico ꝙ eo ip̄oapparet ꝙ ſūt contra libertateꝫ eccleſie in eo ꝙlaici ſtatuūt de nō ꝑtinentibus ad ſe per dictumc. fi. de re. ec. nō alie. Si āt nulla fiat mentio vt induabꝰ predictis qōnibꝰ: tunc aut ſtatutū nō ſimpliciter ꝓhibet contractū: ſed certā formā reqritvt in qōne p̄miſſa: cū .ſ. diſponat ſtatutū ꝙ nō valeat donatio: niſi inſinuata ptāti. Aliqn̄ ſimpl̓r ꝓhibet cōtractū. Et in pͥmo caſu aliqn̄ forma ēẜuabil̓ ſin̄ magna difficultate: aliqn̄ n̄ obẜuabſine magna difficultate. Si ſin̄ magna difficultate obẜuari pōt. Aut forma adijcit̉ ꝯͣctui ꝗ d̓ ſui naͣē de foro eccl̓iaſtico: vt ſuꝑ legatum ad pias cāsvel alijs ꝯͣctibꝰ factis ad pias cās. Aut adijcit̉ alteri cōtractui. Primo eaſu dico ꝙ nō tenet tāq̄de nō ꝑtinētibꝰ ad iuriſditionē ſtatuentis: cū talitregulatio ad eccl̓iaſticū iudicē ſpectet: vt d̓ teſtīac. nos ꝗdē. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. ſ. nulli. Si āt adijcit̉contractui qui de natura fui eſt de foro iudicisſecularis: vt regulariter ſunt omnes contractus ⁊diſponēs laicoꝝ: tūc ꝑ hoc nō violatur libertaseccl̓ie in aliquo. Quāuis enī ſit fauendū eccl̓ij:ꝑſōis eccl̓iaſticis: n̄ tn̄ ita vt turbet̉ iuriſditio laioꝝ: vt de iudici. c. nouit. Et maxime hoc dico: qꝛex iuſtis cāis pn̄t iuſtificari talia ſtatuta ne .ſ. bōaalienētur ī nō ſubditos ad nutū eoꝝ ꝗ bona hn̄tſed ſolū cū ſubeſt rōnabilis cā: alias de facili poſet ciuitas exui tributarijs ⁊ ſubſtinentibꝰ onerecōitatis. Et idcirco ſi diſponat ſtatutū ꝙ nō teneat venditio: niſi fiat ꝓclamatio ī palatio ſi ꝗs.lit contradicere ī aliquo vel niſi alienās ſit anczo. vel niſi ſint īt̓ duo ꝓxīores: n̄ tenebit aliēatiofacta ī eccl̓iaꝫ nō ſeruata tali forma: qꝛ ī hoc nullo iure ſpēali munita ē eccl̓ia: nec ī aliqͦ ꝑ hoc ſilp̄iudicabit̉. Si vero forma adiecta ē ſin̄ magfacultate obſeruabilis: dico idē: ſicut ⁊ qn̄ ꝯͣctip̄ciſe ꝓhibet̉ cōꝑando in hoc difficultate īpoſſibilitati vt de iure iu. c. breui. Et hͦ ītelligēdo dedifficultate que ſit maxīa ⁊ talis ꝙ cēſeatur īpoſſibilitas. Et per hoc deciditur alia qō. Cū enimſit ſtatutū ꝙ n̄ fiat trāſlatio īmobiliū ī n̄ ſubeūtēonera cōitatis: niſi d̓ lnīa cōis vel hn̄tis ius cōis.Si q̄ritur vtrū teneat trāſlatio facta in eccl̓iaꝫ itaꝙ nō ſeruata illa forma dicat̉ nulla? ℟. ꝙ tenettalis tranſlatio: nec poteſt dici nulla: qꝛ cuꝫ talisobtētio lnīe dependeat ab vno ſolo ꝓ īpoſſibilihētur. Un̄ ſtatutū tale qd̓ eſt padue limitādū: ita.ſ. ꝙ nō extēdat̉ ad eccl̓ias. Et idē dicēdumficultas ſit magna: qͣꝫuis ⁊ ſi nō tanta ꝙ cēſeꝓ īpoſſibili. Qn̄ autē dicat̉ talis difficultas ⁊ qn̄nō patet ꝑ exēpla ſupra ⁊. jͣ. poſita: ī quo ꝑmaxīedebent attēdi circūſtantie: ex quibꝰ actus variatvt de iureiu. cū ꝗdam. Si vero ſtatutū ſimplicitꝓhibet cōtractū: vt cum diſponit bona nō poſſetranſferri in nō ſubditum vel nō ſubeunte oneracōitatis: tunc ſi cōtractus eſt de foro eccl̓ie: tūc notenet ſtatutū: ſicut dictū ē ī alio p̄cedenti mēbro.Sed ſi nō eſt de foro eccl̓iaſtico: vt cum ꝓhibet