.XII.

fendi nō ſubſtinēti onera cōitatis: tūc aut ex obſeruantia eiꝰ multū p̄iudicat̉ eccl̓ie aut paꝝ vel nipil. Et pͥmo caſu nō extēdit̉ ſtatutū ad eccl̓iamvel clericos: ſicut eſt p̄dictū ſtatutum qd̓ ꝓhibetvendi nō ſubeuntibꝰ onera cōitatis. Nam lꝫ clerici nō ſubſtineant onera cōitatis: vt exͣ de īmu.eccle. c. nouimꝰ. Non tn̄ ꝓpter hoc debēt minusbene tractari qͣꝫ laici ſubſtinētes: alias p̓uilegiuꝫeccleſie eēt dānoſū contra illud de re. iu. c. qd̓ obgr̄am. li. 6. Itē ex hoc violaret̉ libertas īmunitatis eccl̓ie: ex quo ꝑ eam efficerētur deterioditionis: vt de p̓uile. c. qͣꝫto. Sed ſi nullū veuum p̄iudiciū īferret̉ ex obſeruantia eius: poſſetſubſtineri ſtatutū: puta ſi diſponit arma non alienari in nō ſubditos: vel ꝗd ſimile de his q̄ clericis ꝓhibētur de iure: vt ꝙ reciꝑētur gabelle aboībus qui deferunt res cā negociatiōis ⁊ hiꝰ: exͣne cle. vel mo. ꝑ totuꝫ. īmo ēt ſi ſt̓ talia que pn̄t cōpetere clericis: dū tamē nō ſit notabile p̄iudiciuꝫeccl̓iaꝝ: ⁊ appareat cā rōnabilis aliqua ꝓpt̓ quāmoti ſūt ſtatuētes. Idē dicerē: puta diſponit ſtatutū ꝙ certa bona que ſūt ī ꝯfinibꝰ nō alienētur īnon ſubſtinētes onera: ne poſſit contingere finesvariari: vel ꝙ certe domꝰ q̄ ſunt ad vſū publicuꝫ:lꝫ ſint ſinguloꝝ non poſſint trāſferri in nō ſubdim: ne poſſet cōtingere ꝙ a tali in quē tranſlataret: nō poſſet habere cōe in locationem ꝓ vſupublico: qꝛ ille locare nollet: vel nō ſine magnoemolumēto in quo magnū fieret cōi p̄iudicium.Iſtis caſibꝰ ⁊ ſimilibꝰ dico ꝙ in eccl̓iam facta alienatio nō tenebit: ꝓcedūt hec de radice iuris ⁊ nit̉ maxīa equitate: vt eccl̓ie cōſeruētur in iure⁊ laicoꝝ iuriſditio nō ex toto cōfundat̉. Etaccedit ad hoc. ii. q. i. ꝑuenit. Qd̓ āt dicit Franc.de albergotis ꝙ pōt ſtatuens ꝓhibere trāſlationem reꝝ in nō ſubditū: nec ꝑ hoc agit̉ ꝯͣ libertateꝫ eccl̓ie nō ſimpliciter eſt veꝝ. Sed diſtinguendū: qꝛ aūt nō ſubditꝰ dr̄: qꝛ de alio territorio eſt:a de bononia: ⁊ tale ſtatutū ſit florentie: aut n̄us dr̄ qꝛ exemptꝰ vt clerici ⁊ eccl̓ie ⁊ tuncrū: nec cōcedendū: qꝛ pͥuilegiū clericoꝝ nōdebet eis eē dānoſū: qd̓ eēt ſi excluderēt̉ a bn̄ficio qd̓ hn̄t ciues ⁊ ſubditi quo ēt ip̄i debēt gaudere: de foro cōpetēti: dilecti. Dictū ēt bar. ſupraallegatū nō ꝓcedit in italia: cū in ea p̄dia nō ſinttributaria. C. de epiſ. ⁊ cle. l. d̓ his. Sꝫ ſi general̓rfaciēdo oīa p̄dia tributaria apꝑeret factū ī fraudem ⁊ in grauamē eccl̓ie: maxime qn̄ tributū eſtmaximū: ⁊ ſolū eēt īpoſitum ⁊ nō exigeret̉. Un̄cōiter a modernis tenet̉ illud cōſilium bar. liciteſieri nō poſſe. Et ex hoc apparet ſtatutū factū florentie āno dn̄i. 1425. vel circa: ꝙ oīa bona īmobilia q̄ tunc īueniebātur apd̓ laicos ſeu portātesonera cōitatis ī quēcūqꝫ trāſferrētur trāſiret cionere īpoſitionū cōitatis: nō pōt extēdi ad eccas vel clericos .ſ. ꝙ ſi emant̉ ab eccl̓ijs vel dortur aūt legent̉ eiſdē ꝑ teſtm̄ talia īmobilia ſubijcaturoneribꝰ cōitatis: cū nō fuerint ab antiqͦ tributaria: nec ſeruatꝰ ſit modus datꝰ a bar. qui tn̄ nec

reputatur licitꝰ: qꝛ in fraudē factus ⁊ hoc eēt contra libertatē eccl̓ie: de īmu. eccle ꝑ totum. Et ſi allegat̉ ꝙ ꝑ hoc multe fraudes fiant: qꝛ multi donat eccleſie vel legant ſimulate: vt euadant onera cōitatis? ℟. ꝙ fraus ⁊ dolus nemini patrocīari debēt: vn̄ talibus detectis puniāt̉. Sed negarinō pōt ꝗn ad eccl̓ias ⁊ hoſpitalia ml̓ta īmobilialicite ⁊ ſine fraude: ſed iuſtis titulis legati vel ēptionis noīe ꝑueniant: q̄ vtiqꝫ debēt gaudere pͥuilegijs eccl̓iarum: alias violaret̉ libertas eccl̓iaſtica: ⁊ p̓nceps ꝓuinciaꝝ facta eēt ſub tributo.Quoddā ēt ſtatutum florentie factū fuit āno dn̄i1443. vel circa: quo cauebat̉ ꝙ nullus ſorenſisꝗ .ſ. nō eēt de ciuitate vel diſtrictu florentino poſſet obtinere vel poſſeſſionē capere cuiuſcūqꝫ beneficij eccl̓iaſtici ſibi collati ꝑ quēcunqꝫ: niſi pͥin cōſilio obtineret̉ ꝑ ꝑtitum habendo. 36. fabnigras. Et lꝫ aliꝗ dicerent nō eē hoc ſtatutū ꝯͣ libertatē eccl̓ie: tn̄ cōiter fuit determinatum cōtrariū: ⁊ ſic declaratum ꝑ papā: vn̄ oportuit ānullare illud ſtatutū: alias nō poterāt abſolui ab excōicatione ꝯͣcta: qꝛ contra libertatē eccl̓ie erat.¶ De cenſibus ⁊ tributis eccl̓iaꝝ. c. 4.Enſum ſeu tributūAeē ſoluendū ei cui debetur: oſtendit xp̄sverbo: qn̄ interrogatꝰ a ꝗbuſdā ſi lꝫ cenſum dare ceſari an non? ℟endit Redde que ſunt ceſarisceſſari ⁊ q̄ ſt̓ dei deo: mat. 22. on̄dit ⁊ exēplo qn̄iter faciendo cū diſcipulis qui exigebat a tranſeuntibus tributum vel pedagiū vel vectigal hocpetēs a petro oſtēdit xp̄s ipſi petro ſe liberuꝫ eſſeſab huiꝰ ſolutiōis debito. Et ſubdit vt nō ſcādalizemꝰ eos: vade ad mare ⁊ mitte hamū et eū picem quē pͥmo capies: accipiēs īuenies ī ore eiusſtaterā .i. certā monetā ⁊ illud ſumēs da illis .ſ. exīgētibꝰ quod ⁊ factū ē vt habet̉: mat. 17. ad idemapl̓s ad ro. 7. Reddite oībꝰ debita: cui honoreꝫhonorē: cui tributū tributū: cui vectigal vectigaEt augꝰ. tractans illud apl̓i ad ro. 13. c. Oīs aīa poteſtatibꝰ ſb̓lioribꝰ ſb̓dita ſit dic̄. Et vos ſubditi eēdebetis: iō enim tributa preſtatis: ꝗa hec ē ꝓbatio ſubiectiōis: extra de cenſi. c. oīs. Et dicit glo.hoc dictū laicꝭ: ⁊ pōt extēdi ad clericos n̄ omnesſed eos ꝗ poſſidet caſtra ⁊ ciuitates a laicis datacū aliqua ſubiectiōe obſequij tēporalis. Hīc ambro. ait. ii. q. i. Magnū ꝗdē eſt ⁊ ſpeciale documētū: quo xp̄iani viri poteſtatibꝰ ſublimioribꝰ docētur debe̓ eē ſubiecti: ne ꝗs cōſtitutiōeꝫ terreni regis putꝫ eē ſoluēdā. Si .n. cenſū filiꝰ dei ſoluit: vtpꝫ ex exēplo poſito: tu ꝗs tātus es qui putas noneſſe ſoluendū? Ubi dicit glo. ꝙ chriſtꝰ ſoluit ſēſuꝫnō ex debito: ꝗa cū cēſꝰ ſit ſignū ſubiectiōis: chriſtus aūt nemī erat ſubiectꝰ ſed dn̄s oīum: ⁊ iō nonerat obligatꝰ ad illud: ſꝫ ad tollēdū ſcādalū puſilloꝝ ſoluit. Et pedagia ꝗdē ⁊ gabellaſ ⁊ collectasvl̓ tallias n̄ poſſe exigi a clericis ⁊ eccl̓ijs vl̓ īpōiP 4