.XII.

a deo eccleſie: que patēt ī veteri ⁊ nouo teſtamētovt dicit. Inno. ī. c. nouit eo. ti. Priuilegioꝝ auteꝫq̄ ſūt data ab hōine eccleſie. Quedā ſūt data apapa: vt illud ſi ꝗs ſuadēte. 17. q. 4. ⁊ illd̓ de legaris ad pias cauſas ꝙ ſufficiāt duo teſtes ad probandū: vt de teſtamētis. c. relatū. Quod ītelligeiā ad legatū adimēdū qͣꝫ quo ad īcludēdū: vt contrariorū eadē ſit diſciplina. Et ſic ſiue dicat deberi ſiue nō: vt ꝗa adēptū t̓minabit̉ ꝑ iudiciū eccleſie. Similit̓ ⁊ illud pͥuilegiū eccleſie eſt a papa cōceſſū: vt res eccleſie nō alienēt̉: niſi cū certa ſolēnitate: vt. 12. q. 2. ſine exceptione ⁊ de rebꝰ eccleſienō alie. c. ſi ꝗs. Quedā ſūt data eccleſie ab īperatore: ⁊ hec multa. Et hec quādoqꝫ cōcedunt̉ loco qͣꝫtū ad īmunitatē: puta nō fiat iniuria vl̓ violentia ī loco ſacro. Quādoqꝫ eccleſie ⁊ aliquādogeneralit̓ accepte: id eſt toti cōgregatiōi fideliumC. de ſacroſāc. eccle. l. i. Aliquādo minꝰ generalit̓accepte: ideſtōnibꝰ eccleſiaſticis: vt romāe eccleſie. Et quādoqꝫ epiſcopis: quādoqꝫ alijs ordinibus clericorū: vt. C. de. epiſ. ⁊. cleri. l. nemo. ⁊ mulalia q̄ ꝓſequit̉. Inno. in dico. c. nouerit eo. ti. quedam alia pͥuilegia ſūt data eccleſijs ab īferioribvt extra de reſti. ī integrū. c. auditꝭ. ⁊ de fi. inſtru.c. int. ⁊ de decimis. c. dudū. Et de iſtis do regulaꝫgeneralē: ꝙ ꝗlibet poteſt dare pͥuilegiū eccleſiehis q̄ ad ſe ſpectāt: ꝗa ꝗlibet ⁊ ꝑuatꝰ poteſt trāſferre ius ſuū ī eccleſia: vt de dona. c. cū. dilecti. Priuilegiū tamē generale nullꝰ īferior pͥncipe concedere pōt: cū ad ſolū pͥncipē papā .ſ. ⁊ īperatoremſpectet vniuerſalit̓ diſponer̄ d̓ orbe. 9. q. 3. cūcta.⁊. c. ꝑ pͥncipalē. ⁊ de vſu pall̓.. c. ad honoreꝫ.Quomodo uel quādodicat̉ violari eccl̓iaſtica libertaſ vl̓ īmunitas. Circa qd̓ dicit. Inno. ꝙ n̄ fit cōtra libertatē eccleſiequādo violāt̉ pͥuilegia ꝯceſſa particularibꝰ eccleſijs: ſed quādo violāt̉ pͥuilegia ꝯceſſa v̓niuerſalieccleſie. bar. aūt. ff. quarū. re. ac. nō. da. de le. i. §. q̄honorāde dicit fieri cōtra libertatē eccleſie: quardo ſit aliqua diſpō vl̓ ſtatutū: ꝑ qd̓ clerici efficiūt̉timidiores: qd̓ nō nego. Sed etiā alio modo fitcōtra libertate eccleſie ſcilicet vt cū fit cōtra pͥuilegia cōceſſa vniuerſali eccl̓ie: vt dictū ē ꝑ. Inno⁊ alio modo qͦ dicet̉ īferiꝰ. Un̄ ſi ꝯītas faciat ſtatutū ne ꝑ ſuos iudices reddat̉ ius p̄lato alicuiꝰ eccleſie: puta epiſcopo cōtra ſuos debitores: qͣꝫuispͥma facie nō videat̉ cōtra libertatē eccleſie ꝑ ditū. Inno. ſupra allegatū: ꝗa ſcilicet ſit cōtra partirē eccleſiā tm̄. Sic̄ .n. potuiſſꝫ ex toto ciuitasꝯcare iuriſditionē a ſuis iudicibꝰ: ita ī ꝑte limitare: vt de offi. delegati. c. paſtoralis. tn̄ cōtrariūeſt rei veritas. Et rō huiꝰ ē: qꝛ fit ꝯtra pͥuilegiū cōceſſum ab īꝑatore oībus clericis. C. de epiſ. ⁊ cle.autē. ſtatuimus. Et ꝓbat hoc tex. notabilit̓ de excep. c. 2. li. 6. Nō enī ledit̉ hic ꝑticularis p̄latus tm̄īmo tota vniuerſalis eccl̓ia ⁊ eiꝰ libertas. Sicut⁊ cū vnus clericus cōuenitur corā iudice laico fitiniuria toti ordini clericali. ii. q. i. inolita. ⁊ de fo-

ro cōpetēti ſi diligenti. Sꝫ quid ſi ab vna eccl̓iaparticulari exigūtur collecte ꝑ laicos dic idem.Nā violat̉ libertas eccl̓iaſtica de qua hetur deīmu. ec. c. nouimꝰ. ⁊. e. ti. c. clericis. li. 6. ⁊ lꝫ ſublata ſit quo ad ſuā ꝑticularē penā illa cōſtitutio clericis ꝑ cle. vnicā eo. ti. tn̄ adhuc durat in rōne ſuaqꝛ ſit cōtra eccl̓ie libertate: ⁊ ſi īdirecte violeturīmunitas: vt de īmuni. eccl̓ie. c. fi. li. 6. vt cū fieretſtatutū ꝙ nullus coquat panem clericis vel ꝯͣhacum eis. Et ex hoc īfert̉ ꝙ ſit cōtra libertatem eocleſie quotiēſcunqꝫ tollitur vl̓ minuitur libertaseccl̓ie et ꝑticularis. Qn̄ vꝫ illa talis libertas noneſt vnius eccl̓ie ꝑticularis. Sed eſt et generalisalioꝝ: vt de īmu. eccl̓ię. c. i. li. § in v̓ſi. ledere vl̓ minuer. Et ex hoc patꝫ ꝙ ꝗ turbat iuriſditionē vniꝰordinarij eccleſiaſtici turbat libertaiē eccleſie: ⁊dicit̉ facere iniuriā eccl̓ie vniuerſali. Et ex his decidit̉ queſtio: q̄ fuit de quodā ſtatuto facto ī caſtro prati ī tuſciā: quo cauebat̉ ꝙ nulluſ p̄ſumeretallegare: ꝙ p̄poſitꝰ praten̄. eccl̓ie nō hēret iuriſditionē quaſi ep̄alem in loco. Querebat̉ vtrū hoceēt cōtra libertatē eccl̓ie; ⁊ rn̄detur ꝙ ſic. Nā pertale ſtatutū violatur libertas ep̄i dioceſani qui inſpūali iuriſditione fundat intētionē de iure cōi intota dioceſi: vt de offi. or. c. i. ⁊ eo. ti. cū ep̄s. li. 6.Ita ꝙ nullus īferior poteſt hēre iuriſditionē ī tota dioceſi. 25. di. perlectis. Eſt enī violatio libertatis eccl̓ie ſi laici aliꝗd diſponūt auctoricabilit̓ī aliquo de rebus eccl̓ie: vt di. 96. bene. ⁊ de ꝯſtitu. c. eccl̓ia. Et ſic ꝯſuluit dn̄s lapus de caſtill̓. optimus ī iure canonico theoricus ⁊ practicꝰ. Sedꝗd ſi eccl̓ie ꝑticulari vl̓ alicui ſpeciali ordini cōpetit aliqd̓ particulare pͥuilegiū ⁊ illud violetur.pone exēplū de p̓uilegio ciſtercien̄. de quo de reſcrip. ī. c. cum ordinē. vt ſi aliquis legatus apoſtolicus vrget citerſien̄. ad reſpondendū corā ſe perreſcriptū non faciens de eoꝝ ordine mentioneꝫ:an faciat contra libertatem eccliſie? ℟. ꝙ non.Nam hoc calu oportet ꝙ citatus alleget priuilegium ſuum. forte enim negabit̉ eſſe ciſterſien̄.Et eſt verum ſic intellectum ꝙ tenetur dicere d̓his que ſunt facti: ⁊ hoe niſi ſit notorium: vt deaccuſa. c. veniēs. Sed ⁊ ſi notoriū ſit: videt̉ obligari ad veniendum vt proponat: quia licet excuſet ab onere probandi: nō tamē ab onere ꝓponēdi: vt litꝭ. non conteſtata. c. accedens. Et ex predictis concludo ꝙ ſit contra libertatem eccleſiequandocūqꝫ violatur priuilegium ꝯceſſuꝫ ſupergenerali libertate eccleſie. Et hoc ſiue violeturquo ad omnes eccl̓ias ſiue clericos ſiue quo advnam eccl̓iam vel clericum: qꝛ om̄es eccl̓ie ſuntvna. 24. q. i. loquitur. ⁊ de ſumma tri. c. i. Secusde libertate particularis eccl̓ie .i. nō competentigenerali eccl̓ie. ¶Sed quid de ſtatutis laicorūdiſponentibus auctoricabiliter ⁊ preceptiue dealiquibus: que ⁊ ſi non directe: tamen cōcernentibus eccl̓ias: puta diſponit ſtatutū ꝙ aliqua bona īmobilia nō poſſint vendi nō ſubdito cōis: etannulat cōtractum ſi fiat: nūquid ſi laicus vēdet