Titulus.

atrijs ⁊ hortis iuxta eccl̓iam poſitis: ⁊ in manſode qͦ eccl̓ia dotata ē: de ꝗbꝰ nullū dꝫ dari tributūde alijs āt ſic: niſi fuerit exp̄ſſe remiſſū per euꝫ qpoſſit: nam res ad eccl̓iam trāſit cū onere ſuo. 23.q. vlti. ẜm canonicam. extra de cen. c. ſancitū. 16. q.i. ſi quis laicꝰ. Si vero ſūt extraordīaria ⁊ de nouo inducta nō tenētur. 16. q. i. placuit. Sil̓lter necad ea que ſubito īiungūtur: niſi reſpiciāt ad piascās: vt qꝛ p̓nceps mouet exercitū contra ſaracenos: vel qꝛ petitur ad cōſtructionē pontium: autaliā ꝯſimile cāꝫ. In talibꝰ .n. ſi neceſſitaſ expoſcatdebēt dn̄i tꝑales n̄ auctoritate ꝓpͥa acciꝑe ſꝫ humiliter ab ep̄is ⁊ clericis poſtulare: ⁊ illi viſa neceſſitate poterūt cōferre: extra eo. nō minus. Sꝫhodie nihil conferre debēt in auxiliū pͥncipumniſi conſulto papa: extra eo. aduerſus. Itē ſi poſſeſſio aliqua vel domꝰ teneatur alicui albergumfacere: ſi illa poſtea ꝑueniat ad eccl̓iaꝫ: ⁊ ip̄a tenebitur ad idē: vel vendat ẜm inno. ⁊ hoſti. ¶ Iteꝫqͣꝫuis hoſpitiū charitatiuū eccl̓ia p̄latis nō debeat denegare: violēter tn̄ ⁊ tanqͣꝫ ex debito exige̓nō pōt. 42. di. c. quieſcamꝰ exͣ. e. c. i. ẜm hoſti. Sitamē aliꝗs in recognitionē bn̄ficioꝝ ſuoꝝ reſeruaſſet ſibi hoſpitiū in aliqua eccl̓ia illud ſibi debet̉. 18. q. fi. eleuterius. Sed nec tali lꝫ violēter inrūpere domos rōe alicuiº iuris ſibi debiti. Et eadem rōe nō pōt tollere ſibi neceſſaria īde hoſpitium violēter īgrediēdo. Inn. Itē circa res tꝑales eccl̓ia hꝫ hāc īmunitatē. ¶ Primo ꝙ eccl̓ijsdonari pōt inᵍ īfinituꝫ abſqꝫ alia īſinuatiōe: ī auc̄.de nō alie. re. §. ſi minus. cet̓is āt donari n̄ poteſtvel recipi vltra ꝗngētos ſolidos: niſi p̄cedat certa īſinuatio ⁊ niſi certis caſibus de ꝗbꝰ. C. de dona. l. ſi quis. ¶ 2º. qꝛ relictū eccl̓ijs ēt minus ſolēniter factum: puta qꝛ in pn̄tia duoꝝ teſtiuꝫ tm̄ tenet: extra de teſtīs. c. cuꝫ eſſes. ¶ 3º qꝛ in eccl̓ijstrāſfertur dn̄ium rei ſoluto pacto: cū alijs ꝑſonisſit neceſſaria traditio. C. de ſacroſāc. eccle. l. vtter diuinū. 4º. ꝙ ꝗcꝗd ē ēptū de pecūia eccl̓ie:eiꝰ ē ⁊ ad ipſam dꝫ reuerti. 12. q. 2. c. i. Et hoc adeoveꝝ ē: ꝗa ſi cl̓icꝰ hēat pecuniā d̓ p̄benda vl̓ eccl̓aſua: ⁊ de ea emat p̄diū: lꝫ illā potuiſſet dare alijs ītuitu pietatis: tn̄ n̄ pōt dare p̄diū: ꝗa ſtatī fuit acꝗſitū eccl̓ie. Et hoc ſiue emerit noīe ſuo ſiue alieno: extra de pecu. cle. c. i. Et ꝓpt̓ hoc n̄ pōt cl̓icusilld̓ alieare. Et idē ē ſi ꝗs emat p̄diū de pecuniaeccl̓ie quā habuit furto vl̓ d̓poſito: ꝗa .ſ. e eccl̓ie.Itē nullo mō lꝫ laicis exige̓ tallias vl̓ exactiōesab eis: ēt rōne ſuarū poſſeſſionū domoꝝ vl̓ p̄diorū: extra de īmu. eccle. ꝗa nōnulli. li. vi. Itē alienatio rei eccleſiaſtice: niſi ī certis caſibꝰ ⁊ in certaforma n̄ tꝫ: ⁊ de hoc. jͣ. patebit.Pena autem uiolantiūīmunitatē eccl̓iaꝝ ē ẜm goſ. ꝗa ꝗ ī aliqͦ mō eccl̓iaſviolant vel ꝑſonas vel ab ip̄is rapiūt violēter ſeuvſurpāt bona ipſaꝝ ſacrilegiū cōmittunt ⁊ excōicandi ſunt. 17. q. 4. nullus. ⁊. c. ſi quis deīceps. Incertis ēt caſibus ſūt excōicati: vt īcēdiarij ⁊ effra

ctores ſacroꝝ locoꝝ: de ꝗbus hēs. jͣ. in qͣrta ꝑteti. i. Uiolatores quoqꝫ eccleſiaſtice īmunitatisīſolū pena ſpūali vt dictū eſt puniendi ſt̓: ſedna pecuniaria qn̄qꝫ maiori qn̄qꝫ minori: vt.4. ꝗſquis. Hoc arbitrio iudicis relinquēdū: ⁊ dꝫtalis pecunia dari ꝑſone vel loco cui facta eſt īiuria. 17. q. 4. ſi quis atrio ¶ De occupātibꝰ bonavacantiū eccl̓iaꝝ. Itē de vſurpantibꝰ ī eccl̓ijs vealijs locis pijs guardiā ſeu iuſpatronatꝰ de nouoqūo ſint excōicandi hēs. jͣ. in quarta ꝑte ti. pͥn¶ De obligantibꝰ res eccl̓ie vel eccl̓ias ꝓ aliedebitꝭ. Itē de recipiētibꝰ vel tenētibꝰ eccl̓ias d̓māu laici poſtqͣꝫ fuerīt admōiti hēs. jͣ. ī qͣrta ꝑte t.De immunitate eccleſiaꝝ pulchra ⁊ vtilia notat fran. de zab. in repetitione decre. c. perpendimus extra de ſentē. ex. Eprimo declarat vnde dicatur quid ſit: ⁊ in qͦ coſiſtat: ⁊ poſtea quomodo cōtra eam fiat. Dicituautem immunitas ab in qd̓ eſt ſine ⁊ munus ſermunium qd̓ eſt .i. ſine onere. Et qͣꝫuis aliqui dicant emunitas: magis tamen ⁊ ꝓprie debet diciper .i. ideſt immunitas ẜꝫ Io. an. Dicitur ergo immunitas quaſi libertas ſcꝫ ab oneribus: ſic accipitur per totum titulum. ff. de. iure immu. Sedetiam notant hoſti. ⁊ goff. ī ſummis. Eſt ergo immunitas libertas ſeu exēptio eccl̓ie ī ꝑſonis rebꝰ⁊ iuribus eccl̓iaſticis ꝗbuſcūqꝫ. Et ꝯprehenditoīa p̓uilegia collata eccl̓ie ſiue a deo ſiue ab homine ꝗbus libera eſt ab oneribꝰ ꝗbus alij ſubijciuntur. ¶ Sunt quedam pͥuilegia eccl̓ie ꝑſonalia que ſcꝫ cōcernunt ꝑſonas cl̓icoꝝ: ut qinijcit manus violentas in cl̓icum ſit excōie17. q. 4. ſi quis ſuadente. Et ꝙ cl̓icus n̄ poſſit cōueniri coram iudice laico: vt de foro compe. c. 2.Quedā pͥuilegia ſunt realia: que .ſ. concernūt res⁊ iura clericoꝝ ⁊ eccleſiaꝝ: vt. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. generaliter. ⁊ de v̓i. ⁊ ho. cle. c. fi Item fit alia diſtīctio: qꝛ pͥuilegioꝝ q̄dam ſunt generalia .ſ. cōceſſatoti eccl̓ie: vt illud ſi ꝗs ſuadente. 17. q. 4. Quedam particularia ſeu ſpālia: vt alicui ordini ꝯceſſa vel alicui ꝑticulari eccl̓ie: vt de reſcrip. c. cumordinem. ⁊ de preſcrip. c. auditis. Iteꝫ fit alia diuiſio: qꝛ pͥuilegioꝝ q̄dam ſunt data a deo: quedāab hoīe. Et ea que ſunt data eccleſie a deo qͣꝫui:ſint plura: tn̄ pͥncipal̓r ſunt tria. ¶ Primum eſillud ex quo tota ptās eccl̓ie d̓pendet: ⁊ cauſat.eſt illud .ſ. quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terram. mat16. vt hētur. 14. q. i. qd̓cunqꝫ. Et ꝓpter hoc papahꝫ ptātem decidēdi ⁊ int̓pretandi oīa iura etiaꝫiuilia: vt exͣ ꝗ fi. ſint legitimi. c. ꝑ venerabilemSecūdum pͥuilegium eſt de decimis ⁊ oblationibus dandis cl̓icis. 16. q. i. reuertimini. ⁊ exͣde decimis. c. nobis. ¶ Tertiū pͥuilegiū datum adeo eccl̓ie eſt: vt adminiſtret ſola ſine laicis reſuas: vt di. 96. imperator. ⁊ de re. eccle. non alie.c. fi. Et hinc eſt ꝙ eccl̓ia ſola ⁊ non īperator iuscondere poteſt ⁊ aliter diſponere. 96. di. c. deniqꝫ⁊. c. cum ad ueꝝ. Multa alia pͥuilegia ſunt ꝯceſſa