Titulus.
aliquā īfirmitatē corporalem ſiue hiliacam paſſionē ſiue dolorē capitis: qui tn̄ dicebat: libentergloriabor ī infirmitatibꝰ meis: vt inhabitet ī mevirtus xp̄i. 2. cor. 12. ⁊ amb. de pe. di. i. Quod nocꝫcorpori iuuat ſpiritū: ⁊ egritudo carnis peccatuꝫrepellit. Et ſi infirmus cōquerit̉: debet tū ſeruiēsei comꝑati ⁊ cōſolare nō increpare dure. Diabolus enī aliqn̄ ſtimulat infirmū ira: ⁊ ſeruientē tedio ⁊ impatientia: vt ab vtriſqꝫ auferat meritū ſuum. Unde legit̉ de qͦdam ī vitis patruꝫ dicto eulogio qui ſuſcepit quendā pauperē leproſū ī domum ſuam ad ſeruiendū in obſequm dei: ⁊ poſtplures annos ꝗbus eulogiꝰ cū omni diligētia feruierat: demū cepit leproſus inſtigāte diabolo tuibari: ⁊ de omnibꝰ que ſibi eulogius faciebat ī ſeruiendo cōqueri: ēt eum ꝯtumeliando: ⁊ petendoꝙ reponeret cum in locū priſtinum vnde ſūpſerat: ꝓpter eius ꝑſeuerantes querelas quaſi incitabat̉ eum dimittere: ſed ſaniori ductus conſilioꝑſuaſit infirmo: vt ambo accederent pro conſilioin hac re ad ſanctum antoniū. Quibꝰ aduenientibus auditis beatus antonius leproſū rep̄henditde ſua ingratitudine erga ſeruiētem: ⁊ eulogiū deſua impatiētia ⁊ tedio erga infirmū iraſcentē declarans hoc procedere ex inuidia diaboli qui ꝓcurabat per hoc eos perdere meritū acquiſitumſuorū laborū exhortans eos ad conſtantiam: qꝛin breui eſſet remuneratio eorū qui conſolati reuertentes ad ſua ī bona patientia: inde ad modicū migrarūt ad dn̄m leto fine.Quantum autem adep̄os ſpectat prelatos ⁊ patronos. Circa hoſpitalia debent habere diligentiaꝫ: ꝙ hoſpitalitas ibiſeruet̉ ẜm illud ad quod ſunt ordinata: ⁊ temporalia bene diſpenſent̉. Unde dicit̉ extra de religdo. de xenodochijs ⁊ alijs ſimilibus ꝑ ſollicitudinem ep̄orum: ī quorum dioceſi exiſtūt: ad eaſdem vtilitates quibꝰ cōſtituta ſunt ordinent̉. Eugenius. Et ſuꝑ hac decretali eximius doctor Lapus de caſtell̓. fecit tractatū cum queſtionibꝰ centum vel circa que infra ponunt̉ breuiter ad declarationem huius materie hoſpitalium. Et ī. c.ad huiꝰ dicit vrbanꝰ ꝙ ſi locus ad hoſpitalitatisvſum ⁊ pauperum ꝓuiſionē fuerit: ſicut moris ēauctoritate pontificis ꝯſtitutus: cū ſit religioſusnon dꝫ humanis vſibꝰ deputari: ſicut de veſtib⁊ ſigneis vaſis ⁊ alijs v̓tenſilibꝰ ad cultū religionis ꝑ pontificē deputatis. ⁊. io. q. i. dicit̉. quecūqꝫres eccleſiaſtice ſunt: cōuenit cū omni diligētia ⁊bona fide que deo debet̉: qꝛ omnia ꝓuidet: ⁊ cicta iudicat: gubernari ⁊ diſpenſari cū iudicio ep̄ī⁊ ptāte: cuius totius plebis anime ſunt ꝯmiſſe exconcilio anthioceno: quod ītelligit̉ qn̄ hoſpitalenon hꝫ patronū vel non exemptū. Nā ſi hꝫ pr̄onum: ad eū patronum ꝑtinet ꝓuidere de rectorevt infra declarabit̉: ⁊ ad epiſcopum viſitare vt īfra patebit. In clemētina qꝛ ꝯtingit de reli. do.qꝛ hoſpitaliū rectores locorum ipſorum cura ꝑ
poſita bona res ⁊ iura ipſorum interdū ab occupatorum ⁊ vſurpatorum manibꝰ exelicere negligunt: quinīmo ea collabi ⁊ deperdi domos edificia ruinis deformari permittūt: ⁊ nō attēto ꝙ loca ipſa ad hoc fundata ⁊ fideliū erogationibꝰ dotata fuerint: vt pauperes reciperent̉ inibi ⁊ ex puentibꝰ ſubſtentarent̉ eoꝝ: id renuunt inhumaniter facere: prouentijs ipſos in vſus ſuos dānabiles ꝯuertendo ⁊c̄. Sancimus vt hi ad quos pertinet: loca ip̄a ſtudeāt ī predictis omnibus ſalubriter reformare: ac occupata deperdita ⁊ alienata in ſtatum debitū reduci faciāt; ad ipſarū miſirabiliū perſonarū receptionē ⁊ ſubſtētationē debitam iuxta facultates eorū rectores ipſos compellere non obmittāt: ī quo ſi cōmiſerint negligetiam vel defectū: ordinarijs locorum iniungimꝰvt et ſi pia loca p̄dicta exēptionis priuilegio minita conſiſtāt: ꝑ ſeipſos vl̓ alios impleāt oīa predicta: ⁊ ſinguli ⁊ rectores eoſdē vtiqꝫ nō exēptoꝓpria. Exeptos ꝟo ⁊ alias priuilegiatos apl̓icad id auctoritate contradictores cuiuſcūqꝫ ſtaaut cōditionis exiſtāt: ac p̄bentes eiſdē ꝯtra premiſſa ꝯſilium auxiliū vl̓ fauorem ꝑ cenſuram eēcleſiaſticam ⁊ alijs iuris remedijs compeſcendo⁊ cetera. Ex iſta clementīa declarant̉ multe ex q̄ſtionibꝰ. jͣ. poſitis: vnde frequenter allegat̉.¶ De his que pertinent ad hoſpitalarios ⁊ hoſpitalia. capl̓m 2ºª.Otandum prmo ꝙ hoſpitalia diuerſis nōibꝰ nūcupāt̉. vt enī dicit glo. 23.q. 8. ſancituꝫ eſt. Dicūt̉ .n. aliqn̄cus venerab liaſᵐⁿoqochiª ⁊ ē ſynodochit ls: vbi pauperes ⁊ peregrini recipiūt̉. Dr̄ enim pr̄ochopiū locus .ſ. vbi pauperes⁊ ꝓpt̓ ſenectutē ſoli īfirmi curāt̉. Horphanotrophiū ē locꝰ: vbi pueri parētibꝰ orbati paſcūt̉. Oꝫphotrophium eſt locus ī quo īſantes alunt̉ Dicūtur ⁊ alijs nōibꝰ magis vſitatis: vt domꝰ dei: domus miſericordie: domꝰ fraternitatis: domꝰ pietatis ⁊ hiꝰ. domus ſancti Lazari. Et dicit Lapusde caſtillion̄. ꝙ pͥmus hoſpitalariꝰ fuit Ioticꝰ imīe: vt. C. de epiſ. ⁊ cle. l. i. Sꝫ quo ad recipiēoperegrinos ī domo ꝓpria legit de Abrahā gen̄.18. quē imitatꝰ eſt loth nepos eiꝰ. gen. 19. In noaūt teſtamento fuit martha q̄ recepit frequentexp̄m ī domo ſua in bethania. luc. io. vnde dr̄ hoſpita dn̄i. ¶ Querit̉ aūt ſecūdo: vtrū poſſit īſtitualiqua religio ad hoſpitalitatē. Et rn̄dit Lapꝰ allegado Tho. 2ª 2ᵉ. q. 188. ꝙ ſic. Et rō eſt qꝛ cū ſtatꝰ religiōis ſit quaſi quoddā exercitiū ꝑducēdiad ꝑfectionē charitatis. Charitatis aūt diuerſaſunt opera: qꝛ quedā ꝑtinentia ad vitam ꝯtēplatiuam qua vacat̉ deo: quedā ad actiuā qua ītendit̉ charitati ꝓximi. Inter opera vite actiue: qubꝰ exercet̉ charitas ad ꝓximum eſt hoſpitalitas