Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
130r
Einzelbild herunterladen
 

XI.

dicijs ſiue ī gratuitis bōis nil ex me habēs: pauper ī naturalibꝰ parū .ſ. hn̄s vigoris ī cognoſcendo veꝝ appetēdo bonū. Sꝫ dn̄s ſollicitꝰ eſt adꝓuidēdū homini de vtroqꝫ legē etiam ſacr̄aQuātū āt ad lr̄am loquēdo ī ꝑſona xp̄i: certū eſt xp̄s fuit pauper mēdicꝰ ad vſū temporaliū.Ut enī ait apl̓us ad eph. 2. c. Deus ē diues ī miſericordia ꝓpter nos egenꝰ factus eſt: vt nos ſuapauptate ditaret. Et ēt ẜm hūanitatē oīum rerum dn̄iū hēr et: ꝓpter qd̓ Ioā. ī apoc. vidit ipſuꝫdei filiū hr̄e ſcriptū ī femore ſuo. .i. ī humanitateRex regū dn̄s dn̄antiū. Unde pilato dixit tudicis: qꝛ rex ſum ego. Io. 19. tn̄ vt pauꝑ mēdicdiuere voluit: vt nobis exēplū p̄beret .ſ. ꝯtēptummūdanorū ſecūdū illd̓ aug. oīa terrena cōtēpſitomo xp̄s: vt cōtēnenda mōſtraret. Pauꝑfuit: qꝛ vt ip̄e ait: Filiꝰ hōis hēt vbi caput ſuum reclinet. mat. 8. c. Mendicꝰ qꝛ ex elemoſynis ſibi diſcipulis dabant̉ ſubſtētabat̉ illa habēſī cōmuni apl̓is. Un̄ Aug. 12. q. i. hēbat dn̄s loculos oblata a fidelibꝰ ꝯſeruās: vt ſuis alioruꝫneceſſitatibꝰ ꝓuideret. 12. q. 2. Gloria ep̄i eſt: queꝫmater pānis vilibꝰ īuoluit reclinauit in p̄ſepio.Sꝫ dn̄s ſollicitꝰ fuit de eo mittēdo reges magos honorarēt: auro ꝯͣ inopiā ſubleuarēt. Sednater ſanctiſſima ſciēs filiū amplecti pauperta cito ẜm ber. Diſperſit dedit pauperibꝰ. Ita vtī die purificatiōis agnū ſꝫ par turturū vel pullos columbaꝝ: quod erat ſacrificiū paupeꝝ oſſerLuc. Cōuerſaturus ī mūdo pauperē ſcholācipuloꝝ elegit ip̄e pauꝑ. Sꝫ mulieres ſanctequebāt̉ ī doctrīa audiēda mīſtrabant ei detatibꝰ ſuis: vt dr̄ Luc. 8. Et nudꝰ ī cruce mortuus pre pauꝑtate mēdicitate ſepultꝰ eſt in alieno ſepulchro expēſis alienis. Sic dn̄s ſollicitus fuit eiꝰ ī ꝯuerſādo ī ſpirādo mulieres aliosibueniēdū ſue neceſſitati: ita ī morte ad de ſepultura. Pauperes ait ipſe ſemꝑ habebitis vobiſcū. mat. 26. Et alij ꝗdē pauꝑtatē fenuite. Alij patienter ſufferūt: alij ſponte aſſuvt veri religioſi dicētes Hieronymo habēs victum veſtitū: his contentꝰ ero nudꝰ: cruudus ſequar. 12. q. i. clericus. Quāuis .n. ī eaiſtat ꝑfectio anime ſed ī charitate ẜm apl̓mad coloc. 3. ſuꝑ omnia charitatem habete: qd̓ eſtvinculum ꝑͤ ectiōis: qd̓ diffuſe declarat ber. tho22ᵉ. q. 18 4. ar. 4. Io. Caſſiaꝰ ī coll̓. i. moyſi: ē tn̄imētum tēdendi ad perfectionē. Omnibꝰ tn̄peribꝰ inuitis vel volūtarijs dn̄s ſollicitꝰ eſꝓuidendo eis. Et pauper ꝗdē dr̄ quaſi parū habens. Sed mēdicus quaſi manu dicēs: qd̓ pluse .ſ. petēs elemoſynā: ꝓpterea inſpirauit mēteshominū ad fouēdū hoſpitalia ī ꝗbus ꝓuideaturpauperibꝰ mendicis ſiue ſanis ſiue īfirmis ſiueparuulis de relictis: vnde ꝗlibet eoꝝ dice̓ pōt ſuo capite xp̄o. Ego mendicus ſū pauꝑ: deuſſollicitus eſt mei. Pōt ēt dici poſt medicitate addidit pauꝑtatē tāqͣꝫ ꝗd plus: qꝛ mēdicus

qn̄ ēt petēdo paꝝ īuenit tūc eſt mēdicꝰ pauꝑ: viLazarus vlceroſus mēdicꝰ petēs a diuite epulone. Sedet pauꝑ nemo illi dabat de micis cadebant de menſa diuitis. Luc. 16. ſollicitꝰ eſt autēdn̄s hoꝝ pauperū tripl̓r: nec enim eos deſerit.Plures hoīes ad hoſpitalia eis faciēda dotāda legara elemoſ vnas augēda inſpirādoAd hoſpitalia ipſa regēda pauꝑibꝰ ſeruiēdouidēdo alios inſtigādo. Ad ipſa ꝯſeruāda diligēter exercēda hoſpitalitate p̄latos ad hec īquirenda mandando.uantum ad hoſpitalarios ſeruitores pauꝑū. Sciēdū oꝫ eosmunitos magna patientia benignitate: nec attedat ad qualitatē eoꝝ aliqn̄ ingrati diſcoli ſūtſꝫ ad ꝑſonā quā repn̄tant ī ſua neceſſitate .ſ. dn̄mIeſū xp̄m ait. mat. 25. Qd̓ vni ex minimis meifeciſtis mihi feciſtis. Et ad pͥmiū qd̓ inde hn̄t expectare .ſ. regnū celoꝝ: dicet̉ enī eis a xp̄o vt ipſeteſtat̉. Uēite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnū vobis paratū: qͣſi cām ꝯceſſiōis regni aſſignās ſb̓dit. Eſuriui enī dediſtis mihi māducare ⁊c̄. hoſpes erā collegiſtis me .ſ. in peregrino vos hoſpitalarij. Infirmus fui .ſ. ī pauꝑe infirmo viſitaſtisme vos ẜuitores ẜuitoꝝ. Et certū ē ꝗlibet bonus filius pr̄i ſuo ſeruus domino amicus amico magno affectu diligentia debet ſeruire ī neceſſitatibꝰ. Sed multo magis fieri debet xp̄o patri dn̄o amico nr̄o ī pauꝑibus: caueat tamē ſibi aperegriuis ne aſportent bōa hoſpital̓. Ut .n. dicitgr̄anus. 13. q. 7. §. Itē p̄cepit mus. ī pera: ignis ī ſi: ſerpes in gremio male remunerant hoſpitesſuos. charitate āt benignitate recipiat:murmuratiōe ẜm illud apl̓i: hoſpitalis ſine murmuratione. Circa īfirmos aūt debet hoſpitalariꝰ. obſeruare. Primo vt prouideat ſacr̄is:valde laudabil̓ mos eſt: vt ī p̓ncipio qn̄ hoſpitale ītrat īfirmus ſi pōt ꝯfiteat vel poſtea: vl̓ qn̄ aggrauat̉ īfirmitas: de ꝯfeſſiōe cōione extremavnctiōe ꝓuideat temꝑe ſuo ſe vl̓ aliū ſufficiēentē ſi non hꝫ mittat aliquo idoneo: de bonis ſuis ꝑmittat īfirmū diſponere ad placitū: pōttn̄ ei recōmendare hoſpitale: qd̓ ēt ex ſe ille dꝫ libere facere. dꝫ de neceſſarijs eis ꝓuidere:ſolū ad victū: ſꝫ ēt medicū medicinas ſi ē hoſpitale īfirmis deputatū: hoc tn̄ ẜm facultatē hoſpitalis. Et medici ēt ſi reciperent ſalarium: vtqꝛ hoſpitale eēt tenue: gratis debent ꝓuide̓. mor enim languētibꝰ probat̉ inferre: hāc pōt excludit. Inquit ſimacus papa. di. 83. Si auteꝫeſt opulētū ꝯgruū eſt ei ꝓuidere de ꝯgruo ſalario: qꝛ nemo cogit̉ de ſuo facere bn̄ficium. Tertio debet ſe vel alioſhortari ad pͥatientiā bonis ꝟbis: ſanctoꝝ exēplis patienterſubſtinuerūt graues diuturnas infirmitatesneceſſitates: vt iob: thobia: gregorius papa: bernardus: egidius alij. ſtimulū carnis datū paulo apl̓o Auguſtinus quidā alij ītelligunt fuiſſe