Titulus.

⁊ ante pubertatem ⁊ poſt: inſti. de pupil. ſubſti. §.fi. Et talis fuit īſtitutio ⁊ ſubſtitutio: q̄ hēt̉ in. d. cRynutius. Uulgaris ſubſtitutio ſpirat qͣꝫ cito ēadita hereditas. C. de impu. ⁊ ali. ſubſti. po. aditam. Pupillaris ſtatim expirat poſt tempus pubertatis. inſti. de pupil. ſubſti. in pͥn. Hec fuit fideicōmiſſaria ſubſti. ſeu p̄caria de qͣ ī iſto. c. Raynutius. Et hec īcerta cōditio. potuit ſoror ſororremittere: lꝫ ſit ꝯͣ uolūtatem teſtatoris. C. d̓ pac.l. i. Et hoc ꝑꝑ uotum .i. deſideriū captande mortis. C. de traſac. l. fideicōmiſſo. Nec pōt alienaretaliter grauatꝰ. C. cōia deleg. l. fi. niſi ī certis caſibus in autētico poſitis. ¶ Querit̉ vtꝝ indiſtincteper religionis īgreſſum expiret ſubſtitutio factain defectū liberoꝝ: glo. fi. dicit ꝙ aut ſubſtituiturꝑſona pͥuata ⁊ euaneſcit: qꝛ hoc caſu īgreſſus monaſterium fingit̉ hr̄e heredē: ut hic. ⁊ ī autenticode ſanc. epiſ. §. ſed hec pn̄ti. Si aūt ſubſtituit̉ eccleſia ſeu locus religioſus: ul̓ iubet̉ expendere inpias cās: tūc nō expirat ſubſtitutio ſeu fideicommiſſum per religionis īgreſſum: ut dicto. §. ſedhec. Ubi hec diſtinctio ſeu differētia ꝓbat̉. ⁊ eſtdiuerſitatis rō: qꝛ ꝙ expiret ſubſtitutio ꝑ religionis īgreſſum: īductū eſt ꝯͣ ꝓpriā ſignificatiōemuerboꝝ ī fauorē pie cauſe. Ubi ergo ſubſtitutioſeu fideicōmiſſum dꝫ expēdi ī piam cām: ceſſatdicta rō: cū nō debeamꝰ īpropriare ꝟba in fauorem pie cauſe: ſeu religionis ī p̄iudiciuꝫ alteriusreligionis ſeu pie cauſe: ad hoc. c. cū cā de p̄ben.pͥuilegiatus enī nō vtit̉ pͥuilegio ſuo ꝯͣ parit̓ pͥuilegiatū: niſi pariter cōcurrit pͥuilegiū utriuſqꝫ: utin dicto. §. ſed hec pn̄ti. Et plene ꝑ bar. ī autentica quas actōes. C. de ſacroſanc. eccle. ¶ Faciuntetiam p̄dicta ad aliā qōneꝫ ſatis notabile. Quidſi teſtator dedit ſubſtitutum ſub cōditione: ſi īſtitutus decederet ſine liberis ex ſe legitime deſcēdentibus ul̓ ex corpore ſuo naſcētibus: nūquideuaneſcat ſubſtitutio ꝑ īgreſſuꝫ religionis? Hecqueſtio ſatis pulchra ⁊ quotidiana eſt. Et idempōt dici: qn̄ teſtator ꝑ alia ꝟ̓ba cōtinētia naturalitatē fecit ſubſtitutionem Doctores ſummi uarij ſuerūt ī hac opi. Nā Iacobus d̓ bel. diſputathāc queſtionē ⁊ poſuit ī dicto. §. ſed hec. Et concluſit ſubſtitutiōem dicto modo cōceptam nōſpirare ꝑ ingreſſum religionis: qꝛ teſtator ꝑ illauerba elegit naturalitatem nec reliꝗt uolūtateꝫſuam īterpretatōi iuris. Secus qn̄ fuit locutusgeneral̓r: ut ſi ſine liberis deceſſerit ⁊ cetera: tūcſuccedit iuris īrerp̄tatio: que ceſſat ī caſu certo:qꝛ ī īcertis non certis locus eſt coniecturis: de reiu. c. eſtote. In hāc opi. accider̄ uidētur. Ma. ſil⁊ hoſti. ⁊ Io. an. ut notur ꝑ eum ī. c. Raynaldusde teſtamētis. Cōtrariū tenuit ꝗdaꝫ bangotꝭ. dieſſet bononie hec qō de facto: ⁊ dy. ſeꝗtur ī. l. ſiita ꝗs. ff. de le. ij. ⁊ Ricar. malū. ⁊ bar. ī auten. niſirogati. ⁊ ī. l. ſi ita ꝗs preall̓. ⁊ ſic poſtmodū elegāter cōſuluit ī qōe facti. ¶ Primo ꝑ rōem quamfaciebat dy. Expreſſio .n. eoꝝ que tacite inſuntnil operat̉. ff. de le. iij. ⁊. c. ſignificaſti de elec. Sꝫ

hec uerba ex ſuo corpore: uel ex ſe legitime narinſunt in illis verbis: ſi ſine liberis deceſſeritcetera. Non ueniūt filij legitimi tm̄: ut dicta. l. ſjita ꝗs. §. fi. ergo ſolū intelligūtur de naturalibus⁊ tamen fauore monaſterij expirat talis ſubſtitutio per religionis īgreſſū. ¶ 2º. mouetur ꝑrōenRicardi. malum. iſtud fideicōmiſſum: vel ſultuo ſi deceſſerit ſine liberis ⁊c̄. reprobatur ⁊ſcripto habetur: non ideo qꝛ monaſterium nohētur loco filij: ſed qꝛ p̄bet impedimētū vitetēplatiue ſeu retrahit a vita cōtēplatiua eligēdNam ſubſtitutus times ne bona ſua cogatiſtituere: ſi decederet ſine liberis: īducitur atrimoniū contrahendū: ⁊ remouet̉ a ꝓpoſitoligionis ⁊ caſtitatis. Et iō īꝑator voluit tauamen habere ꝓ nō adiecto. Et hoc voluin. d. §. ſed hec preſenti. dū dicit tales ordinationes inualidas ⁊ ꝓ non ſcriptis hēri. Seditio de qua ī qōne nr̄a eſt plus multo cevite contēplatiue caſtitati ⁊ religioni: qͣꝫ illa d̓in dicto. §. ſed hec pn̄ti. Et hic ergo fortiusīiſta hēri ꝓ non adiecta: ⁊ ita ēt tenet ⁊ reſertin dicto autētico niſi rogati. 3º ꝓbat a ſilud qd̓ r̄linquit̉ cā dotis: de neceſſitate intelliꝓ matrimonio carnali ſine quo nō pōt dici d̓vt in. l. z. ff. de iure do. ⁊. c. ⁊ ſi neceſſe d̓ dona.vi. ⁊ vxo. Nā ꝓ introitu monaſterij nō dat̉īde ſimo. c. nō ſatis. ⁊. c. veniēs. ⁊ tn̄ illa congͥſeu cā remittitur. Inſtituto ſeu legatario intrātemonaſteriū: lꝫ non poſſet dici ꝙ ciuiliter impletur: vt dicto. §. ſed hec ergo. lꝫ in caſu qōnis īpoſſet dici impleta conditio ciuiliter ꝙ moriū dicatur ex ſe natum: nihilominus rōne p̄dictdebent bona apud monaſteriū remanere. Idedebet ⁊ poteſt dici de eo qd̓ relinquitur cā donationis ꝓpter nuptias: vt habetur in. d. §. ¶ 4ꝓbat ſic. Inter monaſterium ⁊ monachum nodicitur matrimonium ſpirituale: cum ſolus abbas dicatur ſponſus: de elec. c. qua profideicommiſſū relinquitur ſub cōdittias contraxerit ⁊ ille grauatus monaſterium ingrediatur: non tenetur ad fideicommiſſum: vt. q§. ſed hec. ergo apparet ꝙ non eſt ideo ꝙ videtur defeciſſe conditio fideicommiſſi: ſed ideole grauamē habetur ꝓ non adiecto ⁊ ꝓ nō ſcripto: cum vite contemplatiue cōtrarietur: ergo iddicendum in queſtione noſtra. ¶ Quinto ⁊ vltimo probatur iſto modo. Ego video ꝙ ſi aliqurelinquitur mulieri cum onere reſtituendi ſi nōnupſerit: ꝙ non tenetur reſtituere ſi nupſit. l. quetiens. ff. de condi. ⁊ demon. ⁊. l. cum ita legatum.cum lege ſequenti. ff. eo. quod tamen limita ꝓtnotatur in autentica cui. C. de iureiu. ergo multo magis non valet iſtud grauamen: de quoqueſtione noſtra cum ſit impedimentum relignis ⁊ vite contemplatiue: que longe melior eſtqꝫ actiua. Et hec opinio placet. d. Ant. licet noalleget conſilium: ⁊ motiua Bar. que mihi multum placent: ⁊ ipſam ueritateꝫ continere uident