Decimus.
heredes. Primam diſtinctionē tenet ſpeculatorNota ſeptimo ꝙ qͣꝫuis clerici curas ſeculariūactuum vel negocioꝝ ſuſcipere non debeant: vtdi. 88. ep̄s. ⁊. ii. q. i. Te quidem. nec debent eē miniſtri laicoꝝ. Iſtud tamen eſt ſpeciale in executione in relictis ad pias cās vt illa clericus vel monachꝰ exequatur: vt d̓ teſta. c. 2. li. 6. Religioſustn̄ de conſenſu p̄lati ſui ⁊ non aliter: cuꝫ iſtud ſitſuffragium aīe ad qd̓ clerici tenētur: ⁊ eſt officiuꝫmīe: qd̓ omnibus eſt cōe: vt. 86. di. c. non ſatis.Aliquibꝰ videtur ꝙ clericus ⁊ monachus omnoexecutione vltime voluntatis etiaꝫ vltra relictaad pias cās agere poſſit: ꝓ quibus facit de teſtīsc. 2. Et hoc approbat conſuetudo ⁊ poteſt tolerari: dum tamē ꝑ id non abſtrahatur a ſeruitio diuinoꝝ. Et quanuis religioſus inſtitutuſ executoracceptaſſet executione cum conſenſu p̄lati ſui: tn̄ſi poſtea prelatus prohibeat ꝓſecutionem executionis: nō pōt exequi: lꝫ p̄latus non bene faceretſine vrgenti cā eum ꝓhibendo ẜm io. an. Fraterminor tamē non poteſt executor exiſtere: de verbo. ſi. c. exiuit. in clemen. licet poſſit cōſulere quodo executio fiat. ¶ Iteꝫ nota octauo ꝙ ī exeione huiuſmodi poſſunt ſimul eſſe clerici ⁊ laici: nec obſtat ꝙ in eodem officio non debet eſſediſpar profeſſio: vt dr̄. 16. q. 7. ī noua. Sed clerici⁊ laici ſt̓ diuerſe profeſſionis: vt. 12. q. i. duo ſt̓. Nāvbicunque ad aliquid agendum admittimus diuerſa capita: non vt collegium vel corpus vnitūnō refert: an illi ſint eiuſdem aut diuerſe ꝓfeſſiōisdummodo vtraqꝫ profeſſio per ſe ſit habilis adid agendum: vt de ſeruientibꝰ cardinaliuꝫ incluim. nil enim impedit in eodeꝫ facto duos ꝓcurres inſtitui: alterum clericū: aliuꝫ laicū. Idēin teſtibus. Idem in arbitris. Idem in conſiliarijs ⁊ ſimilibus. Iudiceſ etiam ⁊ executores gim poſſunt eſſe diuerſarum profeſſionuꝫ:tur per diuerſa iura: vbi vero inter ip̄os gentes eſt vnio reſpectu eiuſdem collegij vl̓ corris: illud tale corpus nō debet eſſe diuerſe ꝓfeſſionis: vt dictum eſt in obiectiōe. Nota nonoim dicitur in hac decretali Iohānes per diocenum fiat executio ſeu compulſio. Queritur ędioceſanus habeat hoc explere? ℟º. circa execitionem legitimam teſtī quam habet epiſcopus:planum eſt ꝙ intelligitur de epiſcopo originis ipſius teſtatoris. Sed ſi alibi habet domiciliū: dicunt quidam ꝙ vterqꝫ exequi poteſt: alij ꝙ ep̄domicilij ſi in totū illud tranſtulit niſi in loco oginis eēt facultates ipſiꝰ. Sed quo ad compulſionem executoris: de qua decret. loquitur: putoꝙ epiſcopus ip̄ius executoris habet illum compellere. Ex quo ergo ſuſcepit officium exequēdſibi imputet. Si tamen ip̄e executor ſuſcepit offcium exequendi in domicilio teſtatoris: ep̄s ip̄idomicilij ratione illius quaſi contractus eū compellet: ſi inueniet eum ibidem: alias ſeruabit qd̓dicitur de foro compe. c. romana. vel dic ꝙ ex qille abſens eſt collega exequetur: ⁊ ſi collegā non
habet: nec aliter teſtator ꝓuidit: nō inſtabimꝰ cōpulſioni abſētis: ſed exequatur ep̄s teſtatoris: vtd̓ teſta. c. 2. li. 6. Et per predicta expeditur qd̓ q̄rit̉coram quo legatarius cōueniat executorē: dein ſpeculo. ¶ Queritur decimo. Quid ſi teſtatovetat executorem reddere rōnem ſue executionis. Nunquid iſtud ſit ſeruandū: ita ꝙ ep̄s nō valeat exigere rōnem ſue executionis ab eo? Rn̄dit Hoſti. in. c. tua. de teſt. Putat talem executorem qui non neceſſario ſed ꝟoluntarie ſuſcipitofficium vt hic teneri ad rōnem reddendam: exbono ⁊ equo iudicis arbitrio ſaciendā. ar. d̓ ma.re. c. qui filium. Sic enim pontificali auctoritatedecet impleri voluntatem defuncti: etiam ſi actio deficiat. ff. de peti. here. l. hereditas. Iudex:penſata fama ⁊ conditione executoris qͣꝫtitate ⁊qualitate articuli de quo queritur: in aliquibꝰ cedet ip̄ius iuramento: in aliquibꝰ plenam ꝓbationem requiret. C. de epiſ. ⁊ cle. l. nulli. Et arbitrabitur taliter ꝙ nō ſit locus fraudi: nec minus pleneexecutionis ⁊ talis p̄ſumitur fuiſſe mens teſtatoris clauſulam illam apponētis. Nec enim ē veriſimile ꝙ illam excluſionem voluntatis ſue vl̓ officij pontificalis appoſuerit: ſꝫ magis vti voluiſſefide vtriuſqꝫ. Et ſi aliquid doloſe fecerit: de dolopoterit conueniri ⁊ queri: cum in tali remiſſionenon veniat remiſſio doli. Et ēt de relictis q̄ apd̓ip̄m eēnt ẜm do. anto. nō obſtante ꝙ teſtator vetuerit: niſi illud ſibi reliquiſſet. ¶ Undicimo noͣꝙ lꝫ executor debeat exequi infra anum ꝓut notatur exͣ de teſtīs. c. ſi heredes. tamē poterit ep̄seum compellere poſt ānum ad exequendū: cumānus ſit datus non eius fauore: ſed vltime voluntatis ẜm doc. flo.De ſubſtitutione heredis. Nota ſecundum gloſā ſuper. c. Raynutiusextra de teſtamētis ꝙ multiplex eſt modus ſubſtitutionis. Quedam enī dicitur vulgaris. Quedam pupillaris: quedam exemplaris: quedaꝫ cōpendioſa. Et iſte ſubſtitutiones dicuntur directeItem eſt ⁊ fideicommiſſaria. Subſtitutio uulgaris eſt que fit ab omnibus uulgaribus. Et fitſub hac forma: inſtituo te heredem: ⁊ ſi tu nō erꝭille ſit. Hec appellatur expreſſa uulgaris: inſtitude uulg. ſb̓ſti. ī prīcipio. Pupillaris ē que fit ſubtalibus uerbis. Filius meus mihi heres eſto. Etſi non eris uel ſi eris ⁊ infra tempus pubertatisdeceſſeris ille ſit heres: inſti. de pupi. ſubſti. ī pͥncipio. Exemplaris eſt que fit ad exemplum pupillaris: que fit furioſo ſub his uerbis. Si filiusmeus deceſſerit anteqͣꝫ reuertatur ad ſanam mētem: ille talis ſit heres. inſti. de pupill̓. ſubſti. §. i.Compendioſa fit talibus uerbis. Quandocunqꝫ filius meus deceſſerit ille ſit heres. Fideicommiſſaria dicitur que ſit ſic: inſtituo te heredem: ⁊rogo ut reſtituas hereditatem ticio tali die uelſub tali conditiōe .ſ. ſi deceſſeris ſine filijs: ⁊ hecſubſtitutio poteſt fieria quocunqꝫ ⁊ cuicunque: