Titulus.
⁊ aliqui etiam comedunt ſeuiores omnibus ferſilueſtribus ⁊ canibus rabidis. De leone crudeliſſimo legitur. 3. ℟. ii. ꝙ cadauer ꝓphete quemſtrangulauerat non tetigit: vt ſepulture mandaretur. Quīimmo leones iuuerūt facere foueā ſcōantonio paulo primo heremite. Et zoſime ꝓ maria egyptiaca ⁊ pānutio pro ſancto honofrio. vt legitur in ꝟitꝭ patrum.¶ De penitentibus in extremis. c. xi.Uauis ſemper debeat quilibet eē paratus ⁊ in pͥma ⁊ 2ª ⁊3ª vigilia .i. pueritie iuuentutis ⁊ ſenectutis: quiaille beatus luc. 12. Precipue tn̄ infirmꝰ magdꝫ diſponere: qꝛ infirmitas eſt nuncius morEt an̄ oīa facere diligentē cōfeſſionem. Et exīdſumere alia ſacr̄a tꝑe congruo. Unde Theodorſic dicit. Ab infirmis ī periculo mortis poſitꝭ pura inquirenda eſt confeſſio peccatoꝝ. Non tamēillis eſt qͣꝫtitas penitentie īponenda ſed īnoteſcēda: ⁊ aīcoꝝ or̄onibus ⁊ elemoſynaꝝ ſtudijs pondus ſubleuandū ſi forte migrauerint ⁊c̄. 26. q. 7. ci. Hec āt pe. in. 4. exponens dicit ꝙ cū in tali ſtatu infirmꝰ n̄ poſſit facere pnīaꝫ exteriorē ſꝫ īteriorem: iō exterior penitentia tunc nō eſt ei īponenda: qꝛ non poſſet facere: ſed īnoteſcēda: vt ꝑ hꝓuocetur ad interiorē penitentiā. Et īnoteſcēeſt ei magis per modū conſolationis oſtēdendoei benignitatē dei remittētis qͣꝫ per modū horroris oſtendēdo ſeueritatē iuſticie punientis. hecpe. ⁊ bene. Magis enim cōſueuit hō tētari tūc dedeſperatione qͣꝫ de preſūptiōe ẜm greg. Hoſtienāt dicit ꝙ ſic eſt ei īnoteſcēda pnīa. Poteſt .n. dicere cōfeſſor: ſi eēs ſanus deberes face̓ talē pnīaꝫvſqꝫ adtale tempus: ſed quia infirmus es nō tibiiniūgo. Si tamen deceſſeris facies talē el̓yam vl̓īiungas tuis heredibꝰ ꝓ te faciēdaꝫ ꝓ hac pnīaꝫ.Si autē cōualueris faciēs pnīam que tibi iniūctafuerit vl̓ talē de terminādo ſibi. Tūc vt dicit gul̓duran̄. ⁊ tūc ſoluatur ab oībus peccatis: ſi alias ēcōtritus. Et dicit p̄factus gul̓. ꝙ cū talis ſanatusvenit ad p̄dictū ſuum cōfeſſorem ꝓ pnīa recipiēda: non credit ꝙ ſit neceſſe eū iteruꝫ cōfiteri niſivelit. Si tamē confeſſor memor ſit ſaltem in genere peccatorū que ille confeſſus eſt alias ab eoiterato queret qͣꝫtū ſufficit ad moderādū penitētiam. Simil̓r ſi pnīe iniūcte fuiſſet oblitus: oportet ꝙ reuertatur pro ea habēda vl̓ alia. Itē dicitpe. de pal̓. in. 4. ꝙ. expedit moriēti ⁊ hoc debetei cōſulere ſacerdos: ꝙ querat ſi eſt aliquis volūtarius ad faciēdum ꝓ eo penitētiam: vt euadarpurgatoriū: ⁊ ſi inuenit imponat: ⁊ ſi ꝓ mittēs nōadimpleat: nō valebit illi ad ſatiſfactiōem in purgatorio. Dicit etiam ꝙ ꝗ abſoluit moriētem: debeat ei imponere ōnia bona que per ipſū fueruntꝓcurata: ⁊ omnia ſuffragia que ſibi fuerūt impēſa: ⁊ hortari: vt heredibus ⁊ executoribꝰ impōat
quere̓ qͣꝫto plura poterit. hec pe. Et addit heet ſi fuerit abſolutus ī tali articulo a peccatis retētis ſeu caſibus reſeruatis: nō oportet ꝙ iterumcōfiteat̉. Cui concor. tho. in qd̓libet: dicit ꝙ nopoteſt quis. cogi auctoritate alicuiꝰ homīs ad cofitēdum iteꝝ peccatū: qd̓ ſemel cōfeſſus ē ei qpotuit abſoluere. In articulo autē neceſſitatis.libet ſacerdos n̄ excōicatꝰ vl̓ ſuſpēſus pōt abſoue̓ a quolibet pctō: ⁊ a quolibet vīculo excōicatiōis. Sꝫ qͦ ad vīculū oportet ꝙ ſi cōualeſcit pn̄tet ſe ei a qͦ regularit̓ debebat abſolui: al̓s reīcidret in ſnīam: vt habes ſupra ī pͥma parte ti. i. c. p̄Et dicit̉ articulus mortis ẜm pe. de pal̓. qn̄ p̄eſt in tali articulo ꝙ eque indifferenter ſolent ycōiter homines mori inde ſicut euadere: vt d̓colandus vel bellum ītraturus vel naufragium patiens vel acutam febrem. Non autem ex hocꝙ quis intrat mare dicitur periculum mortis ineo eſſe. Si autem laico confiteret̉: teneret̉ iterutotum confiteri ꝓpter abſolutōem cōſequendaꝫ⁊ penitentiam ſuſcipiendam: quoꝝ neutrumcus facere potuit. Et nota ꝙ ſi īfirmo petencerdotem interim dum ueniret obmutuit: vel effectus freneticus vel amens ſacerdos adueniēſiue ad nutum infirmi ſiue ad teſtimoniuꝫ illorqui audierunt eum penitentiam petētem vel ſacerdotem debet ei impendere quicꝗd pōt hnitatis abſoluendo reconciliando. Et ſi ſinericulo fieri poteſt ei euchariſtiam p̄bendo. Et ſiſuꝑuixerit: admoneat̉ a predictis teſtibus ſue petitioni ſatiſfactum: ⁊ ſubdat̉ ſtatutis penitētie legibus. Probantur hec omnia. 26. q. 6. ſi quis ī infirmitate. ⁊. c. ſi quis de corpor. ⁊ alijs. c. Signaautem penitentie que ſufficiunt in hoc caſu dicihoſtien̄. eſſe: qꝛ forte tendebat manus ad celunpercutiebat pectus ſuum: dicebat: Deus ꝓpitieſto mihi vl̓ miſerere. Beata maria adiuuar⁊ huiuſmodi. Et multo fortius ſi nutuꝫ faciebatcum preſbyter adueniſſet. talibus enim ⁊ extrema vnctio ⁊ euchariſtia ſi poteſt retinere ſūt miniſtranda. Et ſi tales decedant cōtriti vel cū certis ſignis contritionis: vt dictum eſt: ⁊ poſt mortem abſoluūtur ab eccl̓ia .i. abſolutos fuiſſe ī cōtritione oſtendunt̉: ut oblatio fiat ꝓ talibus. 26..q. 6. ſiquis fuerit mortuꝰ. Itē nota ꝙ dicit Iulipapa ꝙ ſi preſbyter penitentiā abnegauerit morientibus: reus erit animaꝝ. Uera enim cōfeſſioin vltimo tempore eſſe poteſt. 26. q. 6. c. ſi p̄ſbytEt intelligitur ꝙ talis preſbyter reus eſt animarum qͣꝫtum eſt in ſe: alias ſi non potuit morienshabere cui confiteretur ⁊ non ſtetit per euꝫ percontritionem ſaluabitur. ¶ Si autem queratuvtrum poſſit aliquis in fine vite uere penitereReſpondet tho. ī. 4. ⁊ pe. di. 20. ꝙ ſic. Nā deusqui dat omnibus abundanter nulli gratiāgat: ꝑ qd̓ in ſe eſt: facit vt ſe ad gratiaꝫ preHec autem preparatio fit ꝑ motum liberi arbitrij in hac uita: in qua dum non eſt adhuc confirmatū ī malū pōt ſe p̄parare ad gr̄am dolēdo de