Decimus.

peccatis ⁊ gratiā remiſſionis ꝯſeq̄t̉. Un̄ ⁊ leo pana. Nemo eſt deſꝑandus dū eſt in hoc corporecōſtitutus: qꝛ nōnunqͣꝫ qd̓ diffidētia etatis differtur: cōſilio maturiori ꝑficitur: de pe. di. 7. nemo.Exēplum de latrone cuiꝰ tarda fuit penitētia: ſedno fuit ſera indulgentia. Quāuis āt hoc poſſibileē tn̄ valde difficile: ⁊ ẜm pe. de pal̓. Si talis ꝗ adhūc nō doluit de peccatis ſubito nō aduertat ſemori: vel qꝛ in ſubito ſpirat vel fit ames aut freneticus: danatus eſt. Cipryanus: qualē te inuenitdn̄s cū uocat talē te iudicat: de pe. di. i. nūꝗd. Sꝫāt aduertat ſe mori: ſed ꝑ vnam horā an̄ ⁊ modicam morulā in repētinis hō oꝑatur ẜm habituꝫ:vnde non vr̄ ꝙ habituatus in peccato tam repēte fiat bonus. Qui vero moriūtur languore p̄cedente: qꝛ plus cum hītu ſui amatiuo plus qͣꝫ deiconcurrit languor ⁊ dolor amati: vix tunc hō penitet. Si tn̄ ꝟe pēiteret ſaluaret̉. Un̄ ēt ꝗ ſeipſosinterficiunt: qꝛ tn̄ poſſunt in vltimo momēto penitere: lꝫ non ſint in eccleſia ſepeliendi: nec ſit proeis publice orandū: tamē occulte poteſt orariꝓeis ab illis ꝗ credunt ꝙ forte dū occideret eos q̄rebant eū ⁊ reuertebant̉. hec pe. Augꝰ ēt magisexplicat ea: vnde dubitari merito pōt de veritate talis penitentie: dr̄ enim de pe. di. 7. Nullꝰ exn̄ iam peccare non pōt: arbitrij enim q̄ritem̄: vt delere poſſit cōmiſſa non neceſſitatē: ⁊. jͣ. Que ſero penitet oportet n̄ ſolū timeredeum iudicē: ſed ēt diligere iuſtū: ⁊ non ſolum timeat penam: ſed anxietur ꝓ gloria: ⁊. jͣ. Timēdūeſt de ſero penitēte. Que enī morbus vrget ⁊ pena terret: ad veram vix veniet ſatiſfactionē: maxime cū filij quos illicite dilexit ſint pn̄tes: vxor⁊ mundus ad ſe vocet. Multos ſolet decipere ſerotina pn̄ia. hec augꝰ. Quāuis āt talis ſi vere peniteat nō dānetur: tamē pnīam quam hic nō ꝑfecit: qꝛ non potuit: in purgatorio ſubſtinebit: niſi īeo eēt tāta contritio ꝙ eēt ſufficiens ad delendūoēm culpam ⁊ penā: qd̓ raro eſt. Ray. Cōcluſiototius illius. 7. di. de pe. eſt ꝙ vſqꝫ ad vltimū articulum vite eſt tp̄s pnīe: ſed difficultas ⁊ raritasoſtenditur ex dictis.De teſtamentis. c.3.Ebet etiam moriētſeu infirmus diſponere de domo filie ⁊ſubſtātie ꝑ teſtamētum ſuū: ſi non diſpoſuit priuſ⁊ vt dic̄ gratianꝰ dicitur teſtamētuꝫ: quia eo ꝗſqꝫlibere teſtat̉ quid de proprijs rebꝰ poſt deceſſūſuū fieri dꝫ. 13. q. 2. §. 2. Secūdum grego. nō aūtrefert quibꝰ verbis fiat ſine dicat petrū heredeꝫinſtituo vel volūtatem meā eius diſpoſitioni cōmitto. quia ſic non videt̉ tal̓ decedere inteſtatusextra eo. cum tu. Nec curandū de verbis teſtatoris: dummō talia ſint per que cōſtet de volūtateteſtatoris. C. eo. l. fi. Per ſequēs autē teſtamētuꝫſemper derogatur priori: etiā ſi ī ſequēti de priofi non fiat mētio: ⁊ hoc niſi in duobuſ caſibus: vt

dicitur di. 18. qm̄. in glo. ¶ Primo ſi ſit factū teſtamentuꝫ inter libros. ¶ Secūdo ſi teſtator ipſe legem poſuit: puta ſi ī priori teſtamēto dixit: ſi alid̓fecero nō valeat: niſi fecero hoc vel aliud. In hiſcaſibus faciēdo 2ᵐ oportet facere memoriaꝫ depͥori. Ꝙ ſi quis velit caſſare teſtamētum pͥmum⁊ non facere ſecūdum: nō poteſt niſi iam poſt cōditum pͥmuꝫ ſit lapſū deceniū: ⁊ corā tribus teſtibus dixerit: nolo valere pͥmuꝫ. C. de. pac. l. pactū.Quantū ad inſtitutiōem heredis. Nota ꝙ inteſtamēto ꝗlibet tenet̉ aliqueꝫ heredē inſtituerevl̓ alquod collegiū ⁊ huiuſmodi. ſine inſtitutiōeenim heredis non eſſet teſtamētum. C. eo. l. iubemus. Et ſi quidē teſtator habeat aſcēdētes vl̓ deſendētes: illos tenetur heredes inſtiture: ſaltim īeorū legitima. C. de inoffi. te. autē. nouiſſima. ꝙſi non habet aſcēdentes vel deſcēdentes: tūc ſecūdum. ll. cōmunes poteſt inſtituere heredes quoſcunqꝫ. Per leges autē municipales ſeu ſtatuta inquibuſdā locis etiam collaterales cōſāguineosnō poteſt certa portiōe priuare. Quātū ad legitimā. Nota ꝙ t̓plex eſt legitima portio: vna queeſt debita iure nature: ⁊ dicitur debitū bonorumſubſidiū: ⁊ hec debetur filijs tm̄: qui ſine cā exheredari nō pn̄t: ⁊ huic portiōi nullū grauamē pōtīponi. ff. de inoffi. teſta. l. ⁊ hęc portio talis eſt.Si ſt̓ quatuor filij ⁊ ita debēt here īſimul tertiaꝫꝑtem bonoꝝ. Si ſūt ꝗnqꝫ vel vltra debēt habere medietatē eius qd̓ ab eis deferebatur ab inteſtato. C. de inof. teſta. autē. nouiſſima. ⁊ ītelligi dꝫdetractis debitꝭ ſi qua eēt. Ite eſt alia portio .ſ.quarta falcidia q̄ debet̉ iure inſtitutionis: vt cuꝫaliquis eſt inſtitutus heres ⁊ illa hereditas ē exhauſta ꝑ legata: tūc inſtitutus pōt detrahere ſibivſqꝫ ad quartā ꝑtem hereditatis detrahendo deſingulis legatꝭ niſi ad pias cās: extra d̓ teſt. Ray.ad fi. ad. l. falci. per totum. ¶ Ite eſt tertia que dītrebellianica: vt cum aliꝗs inſtitutus heres rogatur vt alij reſtituat hereditatē: nam talis inſtitutꝰpoteſt retinere quarrā ꝑteꝫ de tota hereditate. Cad trebellia. per totū. hec detrahit̉ de vniuerſitate hereditatis: ⁊ in hac cōputāt̉ legata ⁊ donationes. ff. ad. l. fal. in quarta. notant̉ hec extra de teſt.c. Raynutiꝰ. ⁊ ſi plures heredes inſtituti fuerint:diuident inter ſe dictas portiones. Hec que dcāſunt de iure cōi ſūt. ceterū circa hoc diuerſaꝝ terrarum varia eſt conſuetudo: q̄ ſi ſit rōnabilis ⁊ p̄ſcripta: ſeruari dꝫ: extra de conſue. c. fi.aadunAb hereditate exClū turheredes: etiam ſi ſint filij in tribꝰ caſibus. ¶Primus cū pr̄ ꝟel alius eſt hereticus: qꝛ bona hereticoꝝ ſunt ipſo iure confiſcanda: extra de heret.c. cū ẜm. li. 6. 2ꝰ eſt ſi cōmiſit crimen leſe maieſtatis. 6. q. i. ſi quiſ. ¶ 3ꝰ ſi erat patronus vel habebat aliquod ius ſeu fendum in eccl̓ia: qd̓ debettranſire ad filios: ⁊ ipſe interfecit vel mutilauit rectorem vel clericū illius eccleſie: perdit oē ius ⁊omnē dignitatem: quam in ea habebat: ⁊ nihil ꝑN5