72Decimus.

videtur magis rationabile non peccat: ſecus ſi exmalicia faceret. Sꝫ de hoc agit diffuſe de teſtīsin. c. poſt ſequentes.De tertiā domo dicit̉in hs. 4º. Sepulchra eorum domus illoꝝ ī eternum vſqꝫ ad fine mundi: qd̓ ſpaciū dr̄ eternū qꝛnobis īcertū. Et eccleſi. vlt. Ibit homo in domūeternitatis ſue: quo .ſ. ad corpus in ſepulchrū. Utilitas āt ſepulture ī loco ſacro vr̄. triplex. ¶ Pinterceſſio illoꝝ ſanctoꝝ ad quorum honorbricata eſt eccl̓ia: ꝓpter honorē ⁊ deuotionē elisibi ſepulturā ad eos. Un̄ Augꝰ Ꝙ ꝗſqꝫemorias martyrū ſepelitur: hoc tm̄ mihi vr̄pdeſſe defuncto: vt cōmendās eū ēt martyrumpatrocinio affectus ꝓ illo ſupplicationis augeat̉i3. q. 2. non eſtimemꝰ. ¶ Secūda vtilitas eſt: quiavt dicit Grego. deiunctoꝝ ꝓximi quotiēs ad ſaaloca veniunt: ſuorūqꝫ ſepulturam aſpiciūt: revrdantur: ⁊ ꝓ eis dn̄o p̄ces fundunt. 13. q. 2. c. cūgrauia. Un̄ ⁊ monumentū dr̄ quaſi mones mentem: vt dicit Augꝰ. vꝫ vel ad recordandū ſuorū:vt oret ꝓ eis: vl̓ conſiderandū: qꝛ ⁊ ipſe ſimiliterin puluereꝫ reuertet̉. ¶ Tertia ē: qꝛ vt dicit Ambro. In ſepulchris xp̄ianoꝝ requies eſt defunctorum. 12. q. 2. aurum. qꝛ .ſ. ibi minus vexantur a ſpiritibus īmundis cadauera eoꝝ vt dicit glo. i. īꝗetantur ne demones ſumāt illa corpora. Puto atvnicuiqꝫ melius ⁊ vtilius eſſe ſepeliri: vbi fiuntplura ſuffragia miſſaꝝ ⁊ orationū: ⁊ a deuotioribus miniſtris: expenſe que fiūt ꝑ modum eccl̓ieꝓſunt defunctꝭ. Alie ꝟero cerimonie: vt de lectispatis fletus veſtitus ⁊ banderis ⁊ hiꝰ nil ꝓſunt aīedefuncti. Un̄ Augꝰ. Corpori hūano ꝗcquid impenditur non preſidium ē ſalutis: ſed humanitatis officium ẜm affectū: quo nemo vnqͣꝫ carnē ſuodio habuerit. 13. q. 2. non eſtimemus. nimiaōpa rep̄henſibilis eſt: ⁊ nociua aīe ꝓcurātis.Ite dicit Io. an. ī nouellis ꝙ mortui ſiue teſtati ſiue inteſtati ſepeliēdi ſunt: etiam ſi ꝓhibuerīt.Un̄ eccleſiaſtici. 7. dr̄. Mortuo nō ꝓhibeas gratiam .ſ. ſepulture: vt exponitur. 13. q. 2. in. c. eccleſiaſtico. Et canon dicit ꝙ ſepultura in vniuerſo orbe xp̄ianis cōcedenda ē. 13. q. 2. qui diuina. Et dr̄hic in ꝓpoſito. Sepultura .ſ. xp̄iana locus concauius quo in eccl̓iaſtico cimiterio corpus cathcōquieſcit: hec vendi n̄ pōt: qꝛ locus eſt ſaceimoniacum vendere vel emere ip̄am. Unde ⁊hron qui vēdidit agrū abrae in quo erat ſepultura duplex: vbi fuerant ſepulti Adam ⁊ Eua: ſimoniā cōmiſit: qꝛ plus petijt de agro rōne illiusſepulchri. Abraā āt non cōmiſit ſimoniā: qꝛ agrūintendebat emere ſub qͦ veniebat ⁊ ſepulchrum.De hoc habes ſupra in ſcd̓a ꝑte ti. i. ¶ Ualeriꝰ maximus. c. i. de ſōnijs dicit ꝙ Simonides poetaad littus applicans corpus: qd̓ ibi vidit inuſtuꝫ:ſepeliri mādauit: ꝓpter qd̓ periculū maris euaſitvt ibi ⁊ terre: vt in ti. de miraculis ibidē. Et ſubait. Quid hac felicitate locupletiuſ quā nec mare

nec terra ſeuiēs extingue̓ v̓aluit. Iſte ſimonidesſcilicet cuꝫ eſſet nauigaturus cū quibuſdā a caſuaccidit: ꝙ ſocij ſine eo a littore receſſerunt ⁊ in ꝓceſſu ſubmerſi ſunt: ⁊ ſic maris periculū euaſit.Alia vice cū eſſet ī ꝯuiuio cum quibuſdā vocatꝰa quodam ad exeunduꝫ ad loquēdum īmediatedomo illa ruēte mortui ſunt ſocij: ⁊ ſic ipſe euaſitꝑiculuꝫ terre ⁊ maris: vt dicit. Ualerius ī. c. de humanitate. li. 5. cōmēdat ceſareꝫ ꝗ caput ſui hoſtispompei ſibi per regē egypti deſtinatum honorifice ſepeliri ⁊ cremari fecit: quod licet paulo antepene romanum fuiſſet adeptus culmē imperij iacuiſſet inhumatuꝫ: ſi humāitas ceſaris nō fuiſſet.Cōmēdat ibi. Ualeriuſ hānibaleꝫ qui ſucceſſiuetres romanos paulū gracchuꝫ ⁊ marcellū hoſtesipſius honorifice ſepeliuit. humanitas eniꝫ hoſtilem ſanguineꝫ hoſtilibꝰ lachrymis miſcet. Et ſic̄cōceditur ⁊ operā dare ſepulture hominū eſt humanum ⁊ pium: ita denegare eſt crudale ⁊ īpiumniſi eccleſia ordinauerit: vt de quibuſdā decedetibus in notorio peccato: vt. jͣ. dicet̉. Sicut etiama deo ꝗdam in deteſtationē ſceleruꝫ eorū punitiſūt priuatiōe etiā ſepulture de quo dicit̉. Iere. 22.c. ſepultura aſini ſepeliet̉. Ꝙ al̓s ſine cauſa rōabli negare ſepulturam ſit inhumanuꝫ: oſtenditur.pͣs. 78. vbi īt̓ cet̓a horribilia perſequētiuꝫ fideleſdicit. Non erat qui ſepeliret: ⁊. Ualerius. li. 5. de īgratis reprehendit athenienſes: qui melciadeꝫ īcarce̓ mortuuꝫ ſepelire nō ꝑmiſerūt: niſi cimo eiꝰfilius pro eo carcerem intraret: de quo cimo idēUalerius ait. Nec te cimo ſilentio īuoluā qui patri tuo ſepulturā voluntarijs vinculis emere nondubitaſti. Nam ⁊ ſi maximū tibi poſtea ⁊ ciuiduci euadere cōtingit: plus tamen laudis ī carqͣꝫ in curia aſſecutus es. Quāuis auteꝫ laudabileſit ⁊ humanū de ſua ſepultura ⁊ ſuorum curā habere. Un̄ ſancti patriarche de ſua ſepultura ordidinauerūt. Et filij eoꝝ honorifice ꝑegerunt vt pꝫd̓ abraā iſaac ⁊ iacob ⁊ ioſeph ⁊ aliorū. Et ꝙnoſtri officioſiſſime ⁊ deuotiſſime ſepultur.am dederūt: ſatis cōmedātur: tamē carētia eiusaīe nō nocet. Unde poeta lucanus ī. 7. Celo tegitur qui non hꝫ vrnā. Et chryſoꝰ. vbicūqꝫ ſepeliamur dn̄i ē terra ⁊ plenitudo eiꝰ. Lugere aūt mortuos ex puſillāimitate ꝓcedit. 13. q. 2. qd̓. ītelligit̉cū excedit in triſticiam. Un̄ de thob. minori legitur thob. vltimo ꝙ cognitio eius ſepeliuit eū cuꝫgaudio. Sed ⁊ valeri maximus li. 2. c. i. cōmendat marſilienſes ꝗ diem funeris ſine luctu finie.bant domeſtico ſacrificio ⁊ neceſſarioꝝ cōuiuio.i. conſanguineoꝝ. Et ſubdit. Quid attinet aūt humano dolori indulgeri aut diuino numini īuidiāferre: ꝙ īmortalitateꝫ ſuā nobiſcū imꝑtiri noluerit: ibi ēt ꝓſequitur thracis ꝗ lugebant natale hominum ⁊ exequias ridebant. De hiꝰ tamen hēsdiffuſe ꝑte .i. de ſeꝑatione aīe a corpore. Rep̄hendendi autem ſunt valde qui ex crudelitate ⁊ ꝑtialitate non permittunt corpora ſuoꝝ aduerſarioꝝſepeliti: ſed dilacerant corpus ſeu cadauer ī ꝑtesN 4