Titulus.

factus eſt oīum reus: vt ſcribit̉ Iaco. 21. Illud ēſufficiens ad dānandū ſi nō peniteret: ⁊ extra depe. ⁊ remiſ. c. cū infirmitas. Precipit̉ medicꝭ corpoꝝ: vt inducant infirmos ad confeſſionē ſaciēdaꝫ. Sed qūo ſe dꝫ hēre circa hͦ dicet̉ ī. c. ſequē.De domo familie dicit̉i. thi. 3. ꝙ oportet p̄ficiendum eccl̓ie inter ceteradomui ſue eſſe bene ꝓpoſitum .i. familie ſue. EtAugꝰ dicit Arrogare mihi nō audeo: vt domusmea .i. familia mea melior ſit qͣꝫ domus abrae īquā .ſ. vnus ex filijs fuit bonus .ſ. Iſaac alius malus .ſ. hiſmael: di. 47. qͣꝫtūlibet. In iſtam ēt oportet ire diſponēdo de bonis ſuis per teſtm̄: vnde ⁊ezechie regi dictum fuit a dn̄o per iſaiam. Diſpone domui tue .i. familie per teſtm̄: qꝛ morieris tu⁊ non viues iſai. 38. dꝫ autē pͥmo diſponere familiā admonēdo ad bonos mores. Sic egit ille d̓iſeruus mathatias. Nam vt ſcribit̉ pͥmo mach.2º Appropinquauerūt dies mathatie moriend⁊ dixit filijs ſuis: o filij emulatores eſtote legis: ⁊date aīas vr̄as ꝓ teſtō patrum: ⁊ memētote operum patrum q̄ fecerūt in generationibuis ſuis: ⁊⁊ accipietis gloriā magnam ⁊ nomē eternum .ſ.eos imitando: ⁊ ꝓpoſuit ei exempla virtutuꝫ ⁊ cōſtantie inter aduerſa abrae Ioſeph finces ioſue⁊ alia ordinauit de eis. Sic ⁊ thobias ſenior exiſtimans ſe moriturū admonuit filiū ſuum qūo ſehaberet in vita ſua: vt pꝫ thob̓. 4. ꝑ totū. Sed ⁊ſaluator nr̄ ad paſſione iturus admonuit diſcipulos: p̄cipue de dilectione adinuicē hn̄da: vt paterIo. 13. ⁊ ſequen. c. ¶ Beatus ēt Dominicꝰ dixit inmorte filijs ſuis: hec ſūt cariſſimi: que vobis poſfidentia relīqͦ: caritateꝫ habete: humilitatē ẜuate:pauꝑtatē volūtariā poſſidete: admonēſ precipuevt vitarēt cōſortiū ſeu familiaritatē iuuecularuꝫ.Deinde leget ꝓ aīa ſua plus ⁊ minꝰ ẜm qd̓ pōt: ⁊familie quaꝫ dimittit: ſꝫ bn̄ aduertat ꝙ ea q̄ eccl̓ijs vl̓ pauꝑibꝰ relinꝗt: ita caute dimittat ꝙ impleātur. Inſtituendo vꝫ tales executores ꝗ ſintdiligentes ad īplendū: ⁊ heredes cogēdo ī teſtōad illa faciendū penā adijciēdo: puta ꝙ deuoluatur ad alios hereditas ſi nō impleuerint. Nā qͦtidiana exꝑiētia oſtēdit: ꝙ tarde ⁊ aliquādo nūqͣꝫfiunt tales executiones: qd̓ eſt in magnū grauamen heredū ⁊ executorum. Unde dr̄. 13. q. 2. quioblatiōes. ꝙ tales debēt excōicari: vt necatoresaīarum: qꝛ ſubtrahunt eis illud ſuffragium: ex qͣſubtractione remanēt in tormētis. Caueat auteꝫtalis teſtator ne de male ablatis que ſunt obnoxia reſtitutioni relinquat heredibus ſuis: vl̓ fiatinde capella paramenta vel calices ⁊ hiꝰ. Sed ſivult ſalubriter ꝓuidere ſaluti ſue dimittat reſtituenda certa certis perſonis: ⁊ incerta pauperibꝰnon edificijs. Non eſt hoc pauperibꝰ dare:vt heredes ī incertis: īde .ſ. edificare eccl̓iatligioſi vel alij male conſulunt ꝗ pauperibus eroganda in alia conuertere faciunt ſine alia diſpenſatione. Honora inquit ſalomon dn̄i de tua ſub

ſtantia .ſ. nō de aliena: ſi vis ad honoremcere capellam vel calicem ⁊ hiꝰ. Sit etiamdiſcretus in legando familie: vt ita diuidat: ⁊re teſtetur vt non habeant oriri litigia interedes. Ꝙ āt vni ex filijs vel alijs conſangequaliter attinentibus magis relinquat linec peccat ſi iuſta rōne mouetur. Nam ⁊archa Iacob legauit Ioſeph filio oīum oꝑtem vnā pre ceteris .ſ. agrum cum ſpelūchplici: gen̄. 48. vt enī dicit lex: vnuſquiſqꝫ ineſt moderator ⁊ iudex. Et alius textus incit. Nemini facit iniuriā qui vtitur iure ſuoſtum āt eēt ꝙ teſtator ita legaret eccl̓ijs ꝙ pͥuret filios ſine cā rōnabili tota hereditate: necpoſſet: qꝛ legitimā non pōt auferre niſi in certiscaſibus. Unde Augꝰ in ſermone de vita cle. aitPlane moriens ſic faciat qd̓ ſepe hortatus ſum.Unū filium hꝫ putet xp̄m alteruꝫ. Duos hꝫ putetxp̄m tertiū. Decē hꝫ putet xp̄m. ii. ⁊ ſuſcipio. hecAugꝰ. 13. q. 2. ſi quis. Exhortatio eſt nō p̄ceptumad hūc effectū: vt leget aliqua ꝓ aīa: etiam de ſuſtantia iuſte acquiſita. nam aliena oportet neceſſario reſtituere. Si tamen alij egerent tota hereditate: qꝛ modica: conuenientius eſt vt eis relinquat qͣꝫ alijs pauperibus vel eccl̓ijs: cum ⁊ eccl̓iedebeat ſi poteſt pauperibꝰ ſubueuire: qꝛ ꝗcquidhabēt clerici paupeꝝ eſt: ait Hieroꝰ. 16. q. i. qm̄.vltra eoꝝ indigentiam. Itē Augꝰ in ſermone devita cleri. ſic ait. Quicunqꝫ vult exheredato filioheredem facere eccl̓iam: querat alteruꝫ qui ſuſcipiat non auguſtinū. Immo deo ꝓpicio nemineꝫinueniet. Quam laudabile factū ſācti aurelij carthaginen̄. ep̄i. Quidam cum filios non haberetnec ſperaret: res ſuas omnes retento ſibi vſufructu donauit eccl̓ie. Nacti ſterili filij: r̄ddidit ep̄snec opinanti q̄ ille donauerat in ptāte hēbat ep̄snō r̄ddere: ſed iure fori nō iure celi. hec Augꝰ.q. i. ꝗcūqꝫ. Sed ⁊. b. tho. in quadā qōne de quobet dicit ꝙ ſi ꝓpinꝗ indigēt hereditate moriētisindigentia manifeſta: ip̄e moriēs tenet̉ eis dimittere hereditatē: niſi eēt mali ⁊ hiꝰ bonis īdigniEt dico tenetur ex debito honoris parentele: qꝛcū p̄cipitur honorare pr̄eꝫ ⁊ matrē: p̄cipitur etiāhonorare parentelā ī his q̄ ad parentelā ꝑtinētvt ſunt ſubſidia tꝑalia. Si āt nō indigent manifeſte: poteſt libere in alios ⁊ p̄cipue pauꝑes diſtibuere ⁊ legare ẜm illud mat. 19. da pauperibꝰ. ⁊ſeq̄re me ait xp̄s. Cautū ēt eſt vt ꝓuideat ſibi d̓teſtō in ſanitate vel in pͥncipio infirmitatis: qꝛ coſanguinei ēt ī infirmitate īpediunt multis modisteſtā fieri: ne leget alijs qui in hoc ſunt p̄dones ⁊ſciētes oīmodam voluntatē volētis alijs legare⁊ īpedientes ne veniat notarius vel teſtis: tenetad reſtitutionē illoꝝ bonoꝝ que volebant alijsrelinquere in foro conſcīe: īmo deberent priuarꝭhereditate. Ꝙ autē cogent teſtatorem vt legeeis non ꝓhibetur: dūmodo non nimis īportunetvt quaſi extorqueāt. Similiter ꝙ aliquis cōſulat teſtatori vt magis leget vni qꝫ alteri: qꝛ ſil̓