Decimus.20

Etatus ſum inbis que dicta ſunt mihi in domūon̄i ibimꝰ. pͦs. 121. Prīcipal̓ domꝰque dn̄i eſt: qꝛ ab ipſo edificata ⁊p̄parata. Et noſtra: qꝛ ꝓpter nosrdinata vt in ea ſemper cū eo hītemus. Eſt domus ſuperne glorie: de qua ipſe pſalmiſta in aliopſalmo .ſ. 25. ait: Dn̄e dilexi d̓corē domꝰ tue: ⁊ ꝓ. ilocum habitationis glorie tue. De hac dominusieſus ait Io. 13. In domo patris mei manſionesmulte ſunt: qꝛ ⁊ ſi vnum p̄miū beatitudinis: mulre tamen differentie p̄miorum: ſicut ⁊ hic meritoqꝛ vt dr̄. i. cor. 15. Stella differt a ſtella ī cla: cuius nobilitatem ⁊ magnificentiā baruchadmirans ait. c. 3. O iſrl̓ qͣꝫ magna eſt domus dei⁊ ingens locus poſſeſſionis eius: magnus ⁊ nonhabens finē: excelſus ⁊ immēſus: magna eſt doius glorie ſuperne ⁊ locus poſſeſſionis: magnꝰtitudine charitatis: qꝛ ꝯplectitur oīa bona: p̄s.pſalmo. 35. Inebriabūtur ab vbertate domꝰ tue.ſ. habitantes in ea: magnus longitudine ꝑpetuitatis: qꝛ non habens conſumatione .i. finem: p̄s. 83Beati qui habitant in domo tua dn̄e in ſecula ſeculorum laudabūt te. luc. i. Regnabit .ſ. xp̄s ī domo iacob ineternum .ſ. in eccleſia triūphante: magnus ẜm altitudinem dignitatis: qꝛ excelſus: apoſtolus. 2. cor. 5. Si terreſtris domꝰ nr̄a diſſoluit̉habemus domū non manu factam eternam ī celis in qua ſunt oēs in maxima dignitate ⁊ ptāte.Unde deo canūt apoc. 5. Feciſti nos deo nr̄o regnum ⁊ reges ⁊ ſacerdotes ⁊ regnabimus. Quibus autē dr̄ ꝙ ibunt ad domum iſtam ſuꝑne glorie vtiqꝫ letant̉: nec maius gaudium ⁊ leticiaꝫ here poſſunt qͣꝫ cum eis: vt dicitur luc. io. c. Noliteaudere ꝙ ſpiritꝰ vobis ſubijciūtur: ideſt ꝙ miacula faciatis expellēdo demones. Gaudete aūtquia nomina veſtra ſcripta ſūt in celis: ideſt ꝙ debetis peruenire ad domū glorie. Dicitur aūt hicelectis dei inſpiratiōe occl̓ta ad ro. 8. Ipſe ſpiritꝰteſtimoniū reddit ſpiritui noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei:ꝙ ſcilicet filij ⁊ heredes. Io. 8. filiꝰ manet ī domo. glorie inet̓num. Aliquibꝰ dicitur dei reuelatiōeSicut legitur de ſācta martha q̄ chriſtū frequēt̉exceperat in domū ſuā naturalē. In morte chriſtus apparēs ei reuelauit ꝙ tēpus erat ꝙ reciꝑeteam in domū ſuā in celis. Omnibus autē recteviuētibus hoc dicit̉ ſcripture īfallibili atteſtatiōep̄s. pſalmo. cxi. Generatio rectoruꝫ benediceturEt quis ſit rectus oſtēdit in eo ꝙ p̄mittit .ſ. vt deūtimeat: vt in mandatis eius .ſ. ẜuandis valde cupiat: vt deſideria ⁊ inclinatiōes ad bonum valdeimpleat. Et hoc eſt ꝙ dicit. Potēs in terra ſemēeiꝰ erit. Seme int̓ius eſt inclinatio ad bonum:qd̓ tūc eſt potēs quādo ſequit̉ fructus bōi operisEt quomodo ex his benedicat̉ ſubdit. Gloria ⁊diuitie in domo eius: ſcilicet quo ad viſiōeꝫ dei⁊ fruitiōem: diuitie quo ad omniū bonorū exīdecōſtitutione. Hinc greg. in omel̓ ait. Si cōſidere

mus fratres cariſſimi que ⁊ quāta fint q̄ nobisꝓmittunt̉ in celis: vileſcūt omnino omīa que habent̉ in terris. Terrena naqꝫ ſubſtantia ſupernefelicitati comꝑata: pondus eſt nō ſubſidiū. Tēporalis vita eterne vite comꝑata: mors potiusdicenda ē qͣꝫ vita. Ipſe eniꝫ quotidianus defectꝰcorruptionis quid eſt alid̓ qͣꝫ quedaꝫ prolixitasmortis? Que aūt līgua dicere vl̓ quis ītellectuscapere ſufficit illa ſuperne felicitatis quanta ſintgandia: angelorū choris adeſſe: cum beatiſſimiſmortis metu affici: incorruptiōis perpetue munere letari. Hec. Gregor. Ecce gl̓a domus de diuitijs: ait. Augꝰ. in fi. d̓ ci. dei loquēs d̓ ꝑſōa dei.Ego ero his ſcilicet qui ī domo glōie erūt quicquid ab hominibꝰ iuſte deſiderari. poteſt. Egoero his honor ⁊ gloria. Salꝰ ⁊ vita: victꝰ ⁊ copiapax ⁊ omne bonum: hec ille. Et vt ait greg. Adhec audita inardeſcit animꝰ: iāqꝫ cupit aſſiſtere:vbi ſperat ſine ſine gaudere: ſed ad magna p̄mianō poteſt peruēiri: niſi per magnos labores: ⁊ labor ꝗdem cum fine: ſed merces ſine fine erit. Etideo ait. Auguſtinꝰ. Si labor te terret: cogita dep̄mio: ⁊ ꝑ maxime in morte q̄ ē porta per quam ītratur ad domū glorie: oportet laborare eūdo ꝑdiligente conſideratione in triplicē domū ab bene diſponēdū ſecundum deū de ipſisʸ oībus. Uade ergo. In domum tue cōſciētie: vt prouideasper ſacramēta. In domū tue familie: vt ꝓuideasꝑ teſtamēntū. In domuꝫ tue ſepulture: vt ꝓuideas per ſuffragamētum.De prima domo ſcilicet conſcīe. Dicit̉ eccle. 27. Niſi tenueris te inſtāter in timore dn̄i cito ſubuertetur domꝰ tua .i. cōſcientia. In iſtam oꝫ ire ſepe ẜm illud ſapientie.intrās in domū meam cōꝗeſcā. Et p̄cipue in īfirmitate ꝑ diligentē diſcuſſioneꝫ ⁊ ſacramentū cōfeſſionis. Mulier enī que amiſerat dragmā vnāex decē: vt hētur parabolice luc. 14 accendit lucernā: euertit domū: ⁊ q̄ſiuit diligenter donec īuenit: quā īuēta gauiſa eſt. Sic aīa dꝫ euertere .i.diſcutere domū cōſcīe: dꝫ enim ſi vult ī domumvite eterne īgredi: vt ſecū ferat decē dragmas .i.obſeruatione decē p̄ceptoꝝ. mat. 19. ait xp̄s. Sivis ad vitā īgredi ſerua mādata. Tūc vnā amittit: cū vnum ex eis tranſgredit̉. reīuenit: cū ꝑnitentiā ſatiſfacit confitendo. Et vt melius iuat: accipiat lucernā accenſā ⁊ bene luminoſā .i. cōfeſſorem intelligente ⁊ ſcientē bene examinare ⁊conſulere ſibi. Non accipiat lucernā extinctā .i.ſacerdotē ignorātē ẜm illud Augꝰ. Qui vult confiteri vt inueniat gr̄am: ſacerdote q̄rat ſcientē ſoluere ⁊ ligare: ne ſi circa ſe negligens fuerit: negligatur ab illo qui ſalubriter monet vt vitet cecuꝫne ābo in foueam cadāt: de pe. di. 6. c. i. Diligēterergo examinet conſcīe domū vt īueniat trāſgreſſiones ſuas: ēt ſi vna tm̄ eēt: qꝛ qui ī vno offēdit