Nonus.
noterit poſtea reprobare. ff. de nego. ge. l. pōponius. Secꝰ ē āt ſi ſuccūberet: cū vterqꝫ viā eoruꝫītentabat declinare. ff. de inof. teſ. l cōtra minorēSi vero nullā hēat exceptionē: vel ſi hēat ꝓcurator: n̄ pot̓it ī ea obtīer̄. Cōſueuit ml̓ta oppone̓Ilibellū: vt de obſcuritate ⁊ multe alie q̄ nonturin textu. ff. de rei ven. l. ſi re. ⁊ in glo. ⁊ in alijs iuribus. Et noͣ ꝙ ꝗ exceptione ꝓponit ⁊ nō ꝓbat: cōdēnat̉ ad expenſas: vt exͣ d̓ do. ⁊ cōtu. c. cē. Debꝫlinus aſſignari a iudice ad oēs exceptiōes diias: vt extra de except. c. paſtoralis. Poſtium veniēs ꝓcurator nō auditur: niſi ī tribus caſibꝰ notatis in dicto. c. paſtoralis.His igitur uiſis ſequit̉de tꝑe litis cōteſtande. Litis āt cōteſtatio fit penarrationē ⁊ rn̄ſionem. C. de li. cōte. l. i. ſiue rn̄deat negando: ſiue affirmādo. nā lꝫ confiteat̉ libello oblato: adhuc tn̄ cōdēnandꝰ n̄ ē: vt. ff. e. l. iulianus. Nec obſtat qd̓ dr̄ ꝙ nulle ſt̓ ꝑtes iudicis incōfitētem: qꝛ hiꝰ intell̓r quo ad cognoſcēdū: cumde facto iā cōſtet n̄ dꝫ ſeꝗ cōdēnatio: qꝛ ibi nullafuit cē cōgnitio: hic āt ſic cū libellus oblatꝰ ⁊ inducie date ad rn̄dend̓: ⁊ iō pōt ſequi cōdēnatio.Poſt conteſtationē litis duo nota. ¶ Primo.ꝙ ſtatim ſit porrigend̓ iuramentū de calūnia: ſꝫmo actori qͣꝫ reo: vt. C. de iuramēto calum. l. 2Nec pōt remitti a ꝑtibꝰ: vt dicta. l. §. ſed qꝛ. Pōttn̄ remitti tacite: vt a pl̓ibus credit̉: vt. ff. de ꝓcu.lfilius. ¶ 2º noͣ ꝙ poſitiones circa lites nec vnaps tenet̉ alteri rn̄dere: niſi ab ip̄a īterroget̉. pͥmūponitur in autētico de his ꝗ īgredi. ad appellandū. §. fi. coll̓ 5. cū ſacr̄o ꝓpoſito oīa ſub eiſdē atteſtationibꝰ dcā ītelligunt̉: vt qd̓ ꝗſqꝫ iuris: ⁊c̄. ff. ꝙſqꝫ iuris ī rubro ⁊ nigro. Cōpellit reꝰ ſi obſcuren̄deat declarare: alioquin punitur ac ſi taceret:vt. ff. de īterroga. ac. l. de etate. ſi ſit ꝑſona ſuſpecta ad malignādū: vt. e. t. l. ꝗ īterrogat̉. Quibꝰ tn̄cibꝰ cōſueuerūt ꝑtes rn̄dere ꝙ credit vel nōit: ar. C. de iura ca. l. 2. Sed errāt cū qn̄qꝫ ſitneceſſariū ꝙ dubitet: vt. ff. de iureiu. l. 2. Cautustn̄ eē dꝫ actor in poſitiōibus: ne copulatiuā coniūctione vtat̉: nā poterit ēt altera ꝑte vera exiſtēte tota falſa negari. ff. de rebꝰ du. l. cū his. §. cumIn diſiūctiua ſufficit ꝙ altera ꝑs ſit vera: necoponat ī plurali dicēdo hos fūdos eſſe meoscū idē iuris ſit ī his qd̓ ī copulatiuis. Nō aūt rert an̄ altera pars reſpōdeat ad īt̓rogata parti vſ̓dici. Et nota ꝙ ad oēs īt̓rogationes nōᵉ cogit̉rn̄dere quis: niſi tātū ad queſtiōes pertinētes adītrogata vt. ff. de proba. l. ad probatiōes. nec adeas de ꝗbꝰ dubitat: nec ad eas q̄ eſſēt cōtrarie p̄cedētibꝰ rn̄ſionibꝰ ne incideret ī ꝑiuriū dicēdo cōtrariū: ⁊ ſibi eſſet p̄iudiciū: vt. C. ſi aduerſus vēl.i. Nec negatiue tenet̉ rn̄dere q̄ ꝓbari non pōtNā loco ꝓbationis ſt̓ iſte poſitiones īducte: vt īauctētico de his qui īgredi. ad appel. §. fi. colla. 5.Iudex tn̄ de negatorijs ſuo officio pōt expedirevt in. c. ſtatuimꝰ exͣ ꝑ Inno. Et nō ꝙ de eodeꝫ.
poteſt quis ſepius īt̓rogari: pōt eīꝫ eſſe ꝙ priusn̄ credebat: nūc aūt aꝑtis atteſtationibꝰ credit: ard̓ int̓ro. ac. l. ij. Et noͣ ꝙ magna ſubtilitas eſt in ipſis poſitionibꝰ faciēdis. Nā qn̄qꝫ qd̓ negat̉ directe: ſit ꝑ obliquū: ſic̄ in diuerſis generibꝰ potes cognoſce̓. Itē caue ne reſpōſio ſeu aſſertio tui aduerſarij ſit obſcura: nā tūc accipiēdū eſt: qd̓ ei vtilius eſt: ſed facias euꝫ cogi vt cōfiteat̉ certū. Certum āt teneas ꝙ poſitiōes nūqͣꝫ fiūt: niſi lite cōteſtata vt exͣ de litis cōteſtatꝭ. c. libertis.Tirca tempus probationū. Noͣ ꝙ ꝓbatiōes ꝓducūt̉ ſuppoſite ⁊ negate⁊ nota circa hoc. xij Primo ꝙ pn̄te aduerſarij ꝑte examīari debet niſi adeēt ꝯtūacia: vt. C. d̓ teſt.l. ſi qn̄. 2º. teſtes debet eē iurati. ¶ 3º. debēt teſtes paſci ſeu expēẜ eis dari a ꝑte ꝓducēte eoſ: vteo. ti. l. ꝗ liberti. ¶4º. noͣ ꝙ ſuꝑ circūſtātijs factisa ꝑte cōtra quā ꝓducūt̉: vl̓ eiꝰ aduocato pn̄t fieri int̓rogationes: vt. ff. de adul. l. poſtulā. §. qm̄. Ethe int̓rogatiōes dant̉ partibꝰ in ſcriptis: ⁊ danturiudici vt ꝑ ip̄m fiāt: nā ſi ip̄e ꝑ ſe introgaret quodāmodo videret̉ didiciſſe teſtificata. Quīto ꝙ ſialia pars didicerit teſtificata: nō poterit poſtea ꝓducere teſtes: in autētico de teſtibꝰ. §. illud. coll̓.7. Sexto nota ꝙ ex quo ꝗs 3º produxerit teſtesquarto ꝓducere non poterit: niſi cum ſolēnitateque habet̉ in dicto. §. quia vero. ⁊ in dicta. l. fi. deferijs. De cōſuetudine vero que eſt optima legūint̓pres dant̉ plures dilatiōes. ¶ Septimo notaꝙ ſi teſtis aliqd̓ verbū obſcurū produxerit: illuddeclarare poteſt etiā teſtis ſi teſtificando errauitſe incōtineti corrigere: extra de teſtibꝰ. c. p̄terea.Octauo nota ꝙ poſt publicationē iudex extimat ſi fuerīt cōfuſe teſtificati: extra de teſt. c. cumclamor. ff. de queſtionibꝰ. l. repeti. In caſu tamenlegis ſi cōfuſe depoſuerūt: iterato examinabūt̉ ſiaduerſario placuerit Inſuꝑ ⁊ eoꝝ dcā ⁊ ad idē ētadmittūt̉: vt extra de teſtibꝰ. c. veniēs. ¶ Nononota ꝙ iudex veniētes teſtes ex officio ſuo cogitteſtificari: ⁊ ad teſtimoniū venire ex officio: quēadmodū ad cogͦſēdū ſigna. In criminalibꝰ āt ẜmcanōes teſtes n̄ cogunt: vt extra de litſ. ꝯteſt. c. dilecti. Decimo nota ꝙ iudex nō debet pati īeffrenatā teſtiū multitudine ꝓduci: vt. ff. de teſti. l. i.Que aūt ſit īeffrenata multitudo glo. īt̓pretaturnumerū: extra de teſtibꝰ. c. olī. ¶ Undecimo nōtur ꝙ lite nō cōteſtata teſteſ nūqͣꝫ admittūt̉ ex ꝑteactoris niſi ī caſibꝰ: vt ī autētico d̓ teſ. §. hec ꝟo.coll̓. 7. ⁊ extra vt lit. nō conteſt. c. qm̄. Quo āt caſu nō vocato ⁊ nō cōꝑente ſiue abſente ſine malicia: vt cōueniri nō poſſit: admittūt̉: ⁊ valebūt eorum atteſtationes: dūmodo actor cōueniat reū īfra ānū: ⁊ ſtatim denūciet eoꝝ teſtiū receptioneꝫalit̓ nō valebūt: vt in. d. c. qm̄ frequēter. Reus ātīdiſtincte ſuos teſtes ꝓducere pōt ẜm doc. nr̄os.ff. de do. ex. l. pure. 12º noͣ ꝙ teſtis cām ſui dictidꝫ reddere ſi fuerit īt̓rogatus de ea. C. de teſti. l. i.Et decretalis dicit ꝙ de ſingulis prudēt̓ īꝗrēdūN 2