Nonus.18
vedat inſtrumenta: quia hoc non eſt ſolum proribitum iure ciuili ſed etiam naturali equitateeden. l. ꝗ accuſare. iio dicas ꝙ ī tali cauſaequiritur concluſio: nam ſtatim cum iudiciliquet accuſatio: poteſt ſententiare abſqꝫ alia cōcluſione: vt patet in illa ſententia 3. regum. c. iijnec eſt neceſſe dare terminuꝫ ad allegādū. 12conclude ꝙ in tali cauſa debet partes citari adaudiendum ſentētiaꝫ: ītelligitur ſpecialiter ⁊ limirate ad hoc: ⁊ ſufficit citatio non pereptoria ⁊ vn⁊ non tres. i3º. cōclude ꝙ hoc cāu non requiur ſolēnitates circa ſentētiam que a iure poſit: vnde nō eſt neceſſe ꝙ feratur iudice ſedēteo tribunali: ⁊ valebit etiā ſi ſit lata parte abſētealiter int̓telligaturiſtud verbū ſummarie. Circa ordinem ꝓcedendi cōclude ꝙ ſummarie debet ītelligi .i. breuiterita tamen ꝙ totam ſubſtantiā cōprehendat. l. i. ff.de re iu. vnde ī proceſſu nil de ſubſtātialibus debet obmitti: ⁊ iō libellus debet eſſe ita bene fornatus: ſicut cuꝫ ordinarie proceditur. ff. ad exhibē. l. iij. ī principio. Iteꝫ conteſtatur lis. Item ſentetia diffinitiua datur. Operatur tamē iſtud v̓būeffectum: quia lꝫ alias non poſſent dilationes abbreuiari niſi cauſa cognita: tamen in his abbreuiandis illa ſola cauſa eſt ſufficiēs: ſcilicet ꝙ debeatari ſummarie: nō tamē ita poſſēt abbreuiariiōes: vt probatiōes legitime pereāt: cū hoceſſet impedire cauſe cognitioneꝫ: quod nō poteſtcauſe cognitio ſit de ſubſtantia iudicij. C. deē. l. ꝓlatam. Si tamen exceptiōes que oppour in hoc iudicio requirunt altiorem indagicſi poſſūt ꝑ aliud iudiciū examinari:ttuntur per iudicem: ſed in alio iudiciot̉: vt in. l. de teſtamēto. ff. ad trebell̓. Sivero in alio iudicio examinari non poſſunt: ⁊ tūcillo examinabuntur: vt. l. iij. §. ibidem. ff. ad exhibendum.Qualiter intelligaturverbuꝫ de facto. Cira quod dic: ſi dicat̉ procedasde facto .ſ. eo modo v̓ꝫ manu regia. l. ij. in prncipio. ff. de re in. ⁊ ſic obmiſſa omni iuris ſolenitateon autem ꝙ iura alterius vllo modo ledantura naturalē equitatem: vt tenet bar. in dictauag. in v̓bo videbitur. tamen ipſe bar. in cōilio. 112. dicit ꝙ ſenſus eſt ꝙ ſine cauſe cognitione ⁊ ſine probatiōibus deueniatur ad ſententiaꝫtetiam qd̓ ipſe notat in. l. ſi ſocietatē in. §. aroꝝ. ff. pro ſocio. bal. vero in. l. ſola in fi. C. deſtibus: dicit ꝙ quando iudex hꝫ arbitriū d̓ iure⁊ de facto: tūc n̄ pōt credi teſti reddenti malā cāꝫleu nullā ſi tamē eēt rō ꝑſuaſiua ⁊ nō plana: poſſꝫei inherere: ar. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcriptisQūo intelligatur uerum ſine omni ſolēnitate ſeu ꝙ nullāⁱ ſolēnitatētiris ſeruet. Circa hoc cōclude ꝙ per hec uerba
tollitur omnis ſolennitas iuris ciuilis. Ea vero qͦſunt de iure gentium naturali vel diuino ſublatenō ſunt: puta ꝙ in ore duorū vel triū ⁊ ceterā. Exquo infert̉ ꝙ tūc ſufficit cōſtare ꝑ duos teſtes. l. i.ff. de teſta. mi. ẜm bar. ibi nō poterit tamē tolleredefēſionem cū ſit de iure naturali: vt ī. c. paſtoral̓§. cetera de ſēten. ⁊ re in. Un̄ n̄ pote̓it examinareteſtes ꝑte abſente: ſꝫ bn̄ poterit recipere abſqꝫ iuramēto ⁊ diebus feriatis ī honorem dei: cuꝫ hecſolēnitas īductaſit de iure ciuili ſecundū bar. in. lfiliuſfami. ff. de dona. ſed hoc non ꝓcedit de iure⁊ cetera duo dicta proxīe ſupra. Item poteritvigore talium verborum admittere teſtes ⁊ peſonas a iure reprobatas: puta relegatas ⁊ īfamesff. de teſta. l. cuꝫ coniuncta. l. i. fallit ī duobꝰ caſibꝰ.Quomodo intelligaturverbum bona eꝗͥtate obmiſſis ſolēnitatibus iuris. Circa qd̓ dicas ꝙ n̄ dꝫ intelligi de bona eꝗtate hoc ē n̄ habito reſpectu ad ciuilia iura: quiahoc eſt cōtra. l. bona fides. ff. depoſiti. ſꝫ debet intelligi hoc eſt nō inſpectis ill̓ iuribus: que ponūtquaſdaꝫ ſolēnitates ſeu ſubtilitates que veritatēnegocij non tangūt ⁊ iſta vocant̉ apices iuris ſecundum bar. in. l. ſi fideiuſſor. §. quoſdā. ff. mandati. negociū vero prīcipale d̓cidi dꝫ ꝑ iura. Un̄ſeruandū ē ius cōe: ⁊ hoc ſi detrahit iurigentiuꝫex cā: alias ſi non intromittit ſe ei detrahēdo: ſednon adhibet ei robur: tūc ſeruandū ē ius gentiivbi mera ⁊ ſola equitas dꝫ attēdi. Item ſi cā conmittat̉ de veritate ⁊ iuſticia: dꝫ intelligi de ꝟitatecui ius patrocinat̉. non āt ꝙ ex nudo pacto agat̉:vt dixit bal. ī. l. intimo. C. de ſenten. facit etiamquod ipſe notat. in. l. ſi cūcta. C. d̓ dotis amiſſiōe.De decē ſeruandis ſucceſſiue ī iudicijs. c. 16.Ec ſunt que in iudiVcijs frequēt̓ fiūt. nā. primo aditur iudexcōpetens: citatur reus: offeret̉ libellus: datur terminꝰ reo ad rn̄dendū libello: r̄cuſatur alqn̄ iudexopponunt̉ exceptiones per reū: datur terminꝰ adrn̄dendū: fiūt atteſtatiōes āte litis ꝯteſtationem:de calūnia iurat̉: ſtatuit̉ t̓minꝰ ad ꝓbādū de iurevl̓ ẜꝫ ꝯſuetudine: fiūt poſitiōes ⁊ rn̄ſiōes: fiūt īt̓rogatiōes ſiue capl̓a: ſuꝑ ꝗbꝰ teſtes debēt reſpōde̓ꝑti aduerſe. Fiūt ꝑ aduerſariū qōes q̄ debēt pn̄tari ꝑti aduerſe: ꝓducūt̉ teſtes ⁊ ꝓbatiōes: ⁊ debētpn̄te altera ꝑte examīari ⁊ aꝑiri: vel ꝑ ꝯtūaciamabn̄te cōtra teſtes dāt̉ ſuſpecti: dꝫ dari copia actoꝝ: deīde dat̉ t̓minꝰ ad allegādū: cā cōmittit̉: ēthet cōſiliū ſapiētis: ſert̉ diffinitīa ſnīa vl̓ int̓locutōͣia: appellat̉ īfra tp̄s mādat̉ ſnīa executiōi ꝑ. l. adiuo pio de re iudi. ¶Ad ſūmā gͦ noticiā cōſuetivſꝰ qͦdāmō attīgēdā venio ⁊ diſtīguo. x. tēpora.Primū ē ip̄s āte citationē. 2ᵐ. e tp̄s citationis.eſt tp̄s r̄pn̄tatiōis. 4ᵐ. ē tp̄s dilationis.3ᵐ. ē tp̄s litꝭ ꝯteſtatōis. 6ᵐ. ē tp̄s ꝓducēdaꝝ