Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
118r
Einzelbild herunterladen
 

Nonus.18

vedat inſtrumenta: quia hoc non eſt ſolum proribitum iure ciuili ſed etiam naturali equitateeden. l. accuſare. iio dicas ī tali cauſaequiritur concluſio: nam ſtatim cum iudiciliquet accuſatio: poteſt ſententiare abſqꝫ aliacluſione: vt patet in illa ſententia 3. regum. c. iijnec eſt neceſſe dare terminuꝫ ad allegādū. 12conclude in tali cauſa debet partes citari adaudiendum ſentētiaꝫ: ītelligitur ſpecialiter limirate ad hoc: ſufficit citatio non pereptoria vn non tres. i3º. cōclude hoc cāu non requiur ſolēnitates circa ſentētiam que a iure poſit: vnde eſt neceſſe feratur iudice ſedēteo tribunali: valebit etiā ſi ſit lata parte abſētealiter int̓telligaturiſtud verbū ſummarie. Circa ordinem ꝓcedendi cōclude ſummarie debet ītelligi .i. breuiterita tamen totam ſubſtantiā cōprehendat. l. i. ff.de re iu. vnde ī proceſſu nil de ſubſtātialibus debet obmitti: libellus debet eſſe ita bene fornatus: ſicut cuꝫ ordinarie proceditur. ff. ad exhi. l. iij. ī principio. Iteꝫ conteſtatur lis. Item ſentetia diffinitiua datur. Operatur tamē iſtud v̓būeffectum: quia lꝫ alias non poſſent dilationes abbreuiari niſi cauſa cognita: tamen in his abbreuiandis illa ſola cauſa eſt ſufficiēs: ſcilicet debeatari ſummarie: tamē ita poſſēt abbreuiariiōes: vt probatiōes legitime pereāt: hoceſſet impedire cauſe cognitioneꝫ: quod poteſtcauſe cognitio ſit de ſubſtantia iudicij. C. deē. l. ꝓlatam. Si tamen exceptiōes que oppour in hoc iudicio requirunt altiorem indagicſi poſſūt aliud iudiciū examinari:ttuntur per iudicem: ſed in alio iudicio: vt in. l. de teſtamēto. ff. ad trebell̓. Sivero in alio iudicio examinari non poſſunt: tūcillo examinabuntur: vt. l. iij. §. ibidem. ff. ad exhibendum.Qualiter intelligaturverbuꝫ de facto. Cira quod dic: ſi dicat̉ procedasde facto .ſ. eo modo v̓ꝫ manu regia. l. ij. in prncipio. ff. de re in. ſic obmiſſa omni iuris ſolenitateon autem iura alterius vllo modo ledantura naturalē equitatem: vt tenet bar. in dictauag. in v̓bo videbitur. tamen ipſe bar. inilio. 112. dicit ſenſus eſt ſine cauſe cognitione ſine probatiōibus deueniatur ad ſententiaꝫtetiam qd̓ ipſe notat in. l. ſi ſocietatē in. §. aroꝝ. ff. pro ſocio. bal. vero in. l. ſola in fi. C. deſtibus: dicit quando iudex hꝫ arbitriū iure de facto: tūc pōt credi teſti reddenti malā cāꝫleu nullā ſi tamē eēt ꝑſuaſiua plana: poſſꝫei inherere: ar. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcriptisQūo intelligatur uerum ſine omni ſolēnitate ſeu nullāⁱ ſolēnitatētiris ſeruet. Circa hoc cōclude per hec uerba

tollitur omnis ſolennitas iuris ciuilis. Ea veroſunt de iure gentium naturali vel diuino ſublate ſunt: puta in ore duorū vel triū ceterā. Exquo infert̉ tūc ſufficit cōſtare duos teſtes. l. i.ff. de teſta. mi. ẜm bar. ibi poterit tamē tolleredefēſionem ſit de iure naturali: vt ī. c. paſtoral̓§. cetera de ſēten. re in. Un̄ pote̓it examinareteſtes ꝑte abſente: ſꝫ bn̄ poterit recipere abſqꝫ iuramēto diebus feriatis ī honorem dei: cuꝫ hecſolēnitas īductaſit de iure ciuili ſecundū bar. in. lfiliuſfami. ff. de dona. ſed hoc non ꝓcedit de iure cetera duo dicta proxīe ſupra. Item poteritvigore talium verborum admittere teſtes peſonas a iure reprobatas: puta relegatas īfamesff. de teſta. l. cuꝫ coniuncta. l. i. fallit ī duobꝰ caſibꝰ.Quomodo intelligaturverbum bona eꝗͥtate obmiſſis ſolēnitatibus iuris. Circa qd̓ dicas dꝫ intelligi de bona eꝗtate hoc ē habito reſpectu ad ciuilia iura: quiahoc eſt cōtra. l. bona fides. ff. depoſiti. ſꝫ debet intelligi hoc eſt inſpectis ill̓ iuribus: que ponūtquaſdaꝫ ſolēnitates ſeu ſubtilitates que veritatēnegocij non tangūt iſta vocant̉ apices iuris ſecundum bar. in. l. ſi fideiuſſor. §. quoſdā. ff. mandati. negociū vero prīcipale d̓cidi dꝫ iura. Un̄ſeruandū ē ius cōe: hoc ſi detrahit iurigentiuꝫex: alias ſi non intromittit ſe ei detrahēdo: ſednon adhibet ei robur: tūc ſeruandū ē ius gentiivbi mera ſola equitas dꝫ attēdi. Item ſi conmittat̉ de veritate iuſticia: dꝫ intelligi de ꝟitatecui ius patrocinat̉. non āt ex nudo pacto agat̉:vt dixit bal. ī. l. intimo. C. de ſenten. facit etiamquod ipſe notat. in. l. ſi cūcta. C. dotis amiſſiōe.De decē ſeruandis ſucceſſiue ī iudicijs. c. 16.Ec ſunt que in iudiVcijs frequēt̓ fiūt.. primo aditur iudexcōpetens: citatur reus: offeret̉ libellus: datur terminꝰ reo ad rn̄dendū libello: r̄cuſatur alqn̄ iudexopponunt̉ exceptiones per reū: datur terminꝰ adrn̄dendū: fiūt atteſtatiōes āte litis ꝯteſtationem:de calūnia iurat̉: ſtatuit̉ t̓minꝰ ad ꝓbādū de iurevl̓ ẜꝫ ꝯſuetudine: fiūt poſitiōes rn̄ſiōes: fiūt īt̓rogatiōes ſiue capl̓a: ſuꝑ ꝗbꝰ teſtes debēt reſpōde̓ꝑti aduerſe. Fiūt aduerſariū qōes debēt pn̄tari ꝑti aduerſe: ꝓducūt̉ teſtes ꝓbatiōes: debētpn̄te altera ꝑte examīari aꝑiri: vel ꝯtūaciamabn̄te cōtra teſtes dāt̉ ſuſpecti: dꝫ dari copia actoꝝ: deīde dat̉ t̓minꝰ ad allegādū: cōmittit̉: ēthet cōſiliū ſapiētis: ſert̉ diffinitīa ſnīa vl̓ int̓locutōͣia: appellat̉ īfra tp̄s mādat̉ ſnīa executiōi. l. adiuo pio de re iudi. ¶Ad ſūmā noticiā cōſuetivſꝰ qͦdāmō attīgēdā venio diſtīguo. x. tēpora.Primū ē ip̄s āte citationē. 2ᵐ. e tp̄s citationis.eſt tp̄s r̄pn̄tatiōis. 4ᵐ. ē tp̄s dilationis.3ᵐ. ē tp̄s litꝭ ꝯteſtatōis. 6ᵐ. ē tp̄s ꝓducēdaꝝ