Titulus.
īpetrare iudicē ⁊ cāꝫ appellatōis corā q̨̄ appellāstenebat̉ ꝯparer̄ ⁊ cāꝫ ꝓſeꝗ: vt ī dicto. c. oblate. niſi appellās īpetratū iudiceꝫ: vt ſuſpectū recuſet: ⁊niſi pͥmature fuerit ab appellato iudex īpetratꝰ.¶ De mō agēdi ſine figura ⁊ ſtrepitu iudicij. ca. xv.¶¶ Eiudicio agendo ſine figura ⁊ ſtrepitu iudicij. Scienduꝫ ꝙaliqn̄ cōmittunt̉ cauſe cū adiunctione quorundāterminoꝝ: aliqn̄ dr̄ ꝙ cognoſcantur ſine figura ⁊ſtrepitu iudicij: aliqn̄ ſūmarie aliqn̄ ſimpl̓r ⁊ deplano: aliqn̄ de facto: aliqn̄ ſine oī ſolennitate ſeunulla iuris ſolēnitate ẜuata: q̄ verba ſingula ſuntdeclaranda. Quomō. ītelligatur verbū ſimplicit̓.Nota ꝙ iſtud verbū ſimpl̓r r̄mouet ītricationēordinis iudiciarij: ⁊ ſecundū hoc iudex remouebit doloſas ⁊ malitioſas ꝓtelatōes ⁊ exceptiōes:⁊ bona ſimplicitate canonica pōderata ꝓcedet iniudicio ẜꝫ paulū in cle. diſpendioſam. de iudi.Item iſtud verbum plano exponit̉ ſecundū paulū in dicta clemētina diſpendioſā .i. ſine ſtrepitu iudicioꝝ: ⁊ vt iudex noncōpellatur pro tribunali ſedere ⁊ ī foro ⁊ loco cōſueto: ſed ī domo vl̓ alibi cognoſcere poſſit: ⁊ diebus feriatis ob vtilitatē hominū: vt. l. ij. ꝗs or. inbo. po. ẜuetur. ff. libellus tn̄ offert̉. ff. de adul. l. miles. §. ſexaginta. ⁊ ꝓbationes plures reꝗruntur: d̓iudi. c. nouit. ſecūdū pau. ibi. Bar. vero hͦ verbūin exͣuaganti ad reprimenduꝫ multipl̓r capit: tractans q̄ cauſe agitari poſſēt de plano: ⁊ ꝗd īportehͦ verbū cōcludens ꝙ ſi cā ē vilis: qꝛ de vili vl̓ leui materia vel viliū ꝑſonaꝝ: ⁊ tūc accipit̉ de plano ꝙ iudicet nō ſedendo ꝓ tribunali: ⁊ ſic n̄ ī altoloco cognoſcit. Itē īportat ꝙ nō ſeruetur ſtilꝰ aliꝰiudicioꝝ: ſed ſine libello ⁊ alijs ſolēnitatibus cognoſcatur veritas: vt notat bar. in dicta extrauaganti ī verbo de plano. Sufficit enī tunc qͣlis qͣlis narratio ſeu petitio ſecundū bal. in. l. nec ꝗcqͣꝫ.§. de plano. ff. de officio ꝓconſul̓. Si vero cā eſtgrauioris pōderis: ⁊ tunc dꝫ agitari cā plene ⁊ ſoleniter cognita veritate. l. iudicis. C. de iudi. Qd̓tn̄ fallit in ꝗbuſdā caſibus ꝗ notantur in. c. nouitde iudi. Dicit tn̄ bar. in dicta extrauagāti: ꝙ nō ēneceſſe ꝙ iudex ſedeat ꝓ tribunali alto: ſed ī camera poterit fieri: ⁊ ſic nō ſeruabit ea q̄ ſunt d̓ leuiſolēnitate. Unde ꝓceditur tūc in ferijs inductisob vtilitatē hoīum ⁊ hͦ qn̄ tota cā dꝫ agitari d̓ plano. Si vero q̄ratur de aliqͦ articulo: ⁊ tunc ſi q̄rit̉an poſſit ꝓcedi ⁊ quomō? Dicas ꝙ talis articulus agitari poterit de plano. hoc eſt iudice non ſedēte ꝓ tribunali: ⁊ die feriata ob vtilitutē hoīuꝫvt latiꝰ pꝫ ꝑ bar. ī dicta extrauagāti ī ꝟbo d̓ plāo.Quomodo intelligaturverbū ſine ſtrepitu iudicij. Nota quicquid dicatbar. in dictā extrauag. Dicas ſcd̓m paulū in dicta
clemētina diſpendioſā: ꝙ qn̄ dr̄ ſine ſtrepicij: tunc iudex reprimet aduocatoꝝ procpartiū clamoſā garrulitatē ⁊ ſophiſticas cationes ⁊ ꝑnicioſa iuris ſolēnitate. Ad hͦ. c. nilp̄ſcriptꝭ. ⁊ facti veritatē pure ſimpl̓r ⁊ de pleſiderabit. ar. c. dilecti. de iudi. ⁊ ita notat hc. ea que. in. §. ꝙ ſi abbas. d̓ ſta. mo. Repelleexceptōes ⁊ appellatiōes dilatorias ⁊ fruſtias: ⁊ ſuꝑfluā multitudine teſtiū refrenabit: ⁊ ſedū hͦ dabitur libellus: fiet litis ꝯteſtatio: ⁊ aliaſſtantialia obẜuabūtur: ſꝫ ī non ſubſtātialibuſidicis officiū exuberabit: nec ꝑ eorum obmiſſionem vitiabitur proceſſus.Item quomodo intelligatur verbū ſine figura iudicij. Quid aūt ſit īgura ⁊ quomō capiat: ꝑ doc. in cle. ſepe. de ꝟboſig. ⁊ lꝫ hēat ml̓tas ſignificatiōes: tn̄ hic accipituꝓ actu examinatōis ⁊ d̓ciſionis cauſe: Figura gͦiudicij eſt ꝙ partes ſine pacto ſui ordine debitu⁊ debitā ꝓpōnem ⁊ ex hac figura iudicium capiſuū eſſe ⁊ ſuā ſubſtantiā. Dicas quicꝗd dicat glo⁊ pau. in dicta cle. diſpēdioſā: ꝙ ꝑ hec verba ſinefigura iudicij: iudex releuatur ab oī figura: ⁊ forma iudicij inducta a iure ciuili: ⁊ tenetur obſerre oēm formā ⁊ figurā iudicij inductā de iure gētium ſeu naturali: d̓ quibus loꝗtur dicta cle. ſepEt per hoc eſt neceſſe: primo ꝙ pars citetur:patet in cle. paſtoralis. de iudi. qꝛ ⁊ hoc d̓ iure naturali ¶ 2º. neceſſe eſt ꝙ perſone legitimētur: vtpatet in dicta extrauaganti: alias eſſet abſurdunꝙ facto alterius non habentis mandatum alterlederetur. ¶ 3ª. requiritur petitio: ſed non formalibelli. Unde ſufficit ſimpliciter petitio in ſcripivel voce que ſufficit ꝙ cōtineat ſolam narratinem nō concluſionē. ¶ 4º. dicas. ꝙ ad impeddum ꝓceſſum in tali cauſa poterit opponi exceptio rei iudicate vel finite: qꝛ de iure naturali nōeſt vt bis iudicetur: poterit tamē iudex tūc repellere exceptōes q̄ magis differūt ⁊ fruſtrātur cāmqͣꝫ veritatem ipſam reſpiciant ẜm bar. ibi. Nō tamē cognoſcet ſimul de exceptōibus determinatorijs ⁊ ꝑemptorijs vel ordine p̄poſtero: vt ē caſus in. c. exhibita. de iudi. ¶5º. dicas. ꝙ in talibuſcaſibus ꝓcedet̉ diebꝰ feriatis ī ꝟtilitatē hoīum ⁊cetera. ¶ 6º. ꝯclude. ꝙ ī tali cā lis nō ē ꝯteſtanda:qꝛ ꝯteſtatio ē ſolēnitas ciuilis: eo tn̄ caſu q̄ meritacauſe tractari īcipiūt: vt qꝛ ꝓponūt̉ exceptiōes ꝑemptorie: vel fiūt pōnes ⁊ articuli: hētur lis ꝓceteſtata: vt habet̉ ī. c. i. d̓ elec. in. vi. ⁊ ibi glo. C?ptimo ꝯclude. ꝙ iurādū ē de calūnia: ne verioccultet̉. C. de iura. ca. l. ij. Et ē neceſſariū ꝙ p̄ſtetur iuramētū ī tota cā ēt de iure naturali ⁊ diuiovt noͣ. exͣ de iureiur. c. ⁊ ſi xp̄s ⁊ exo. c. 22. Octauecōclude. ꝙ lꝫ iudex ī tali cā debeat abbreuiare dilatiōes: nō tn̄ ſic qn probatōes neceſſarie admittant ſcd̓ꝫ bar. ¶ Nono ꝯclude. ꝙ in tali cā teſtesd̓bēt iurare: ⁊ iurabūt ꝑte p̄ſente. ¶ Decīo dicas.ꝙ in tali cauſa non poterit actor petere a notario