Nonus.16

tionem ad appellandum indulgeat. ff. d̓ miper totuꝫ. Nec poteſt iudex hoc tempus. x. dieim ad appellandum ſtatutum: tempus anni velijennij ad proſequendum ipſam: ⁊ tempus reſtiionis in integrum cōceſſum minuere: vt notat̉ra de appel. c. cum ſit. ⁊ idem ſecundum di. inmi dilatiōe que datur ſine miniſterio iudicātꝭnotatur extra de re. iuris li. vi. qꝛ indultum a iuum nemini eſt auferenduꝫ. hinc eſt ꝙ ſiat alicui vt ſoluat aliquid: vel faciat inecem dies licebit ei appellare. Unde licet ſēatia ſit ſub conditione data vel etiam ad termimaiorem qͣꝫ. x. dierū: tn̄ dꝫ appellari: infra. x.licet conditio in ſententia adiecta nondū exiat ⁊ terminus nondū aduenerit. ff. qn̄ appel. ſit. l.Non enim poſt deceꝫ dies licebit appellare: vtppel. c. preterea. ⁊ ibidē notat Inno.tur ita breuis terminus in quo nondeliberare ad plenum ⁊ ſic incidere pōt ī ꝓnj periculum: vtputa trium dierum: ꝟel ali. x. dierum qui terminus modicus appellat̉icebit ab breuitate termini appellare: extradila. c. i. ⁊ hoc niſi ex cauſa minor daretūr: queeſt in dilatōe exprimenda: vt noͣ. in dicto. c. i.cundo non appellatur in iudicio momentayſſeſſionis: licet ſecundū canones appellariextra de teſta. c. ſignificauit. Item nō appelſecundum leges ab interlocutoria vel ab algrauamine ante ſententiā. C. quoꝝ appel. non.l.iij. niſi in caſihus ibi notatis. ſed de iure caco ſecus. ¶ Tertio nō appellat̉ a mero execuextra de appel. c. nouit. niſi modū excedat vl̓lis exequatur: vt ibi notatur. ¶ Quarto nō aptur a creatione muneris vel noīatione quodilitate tm̄ priuatuꝫ vt tutela ⁊ cura. ff. qn̄ apſit. l. i. §. ſiꝗs. ſed a reprobatiōe excuſatōis pōtellari: vt ibi. In alijs aūt muneribus publicisoritate ⁊ vtilitate eſt ſecus. ¶ Quinto nō aptur a criminibus enormibus qui legūtur. ff.ppel. l. conſti. quod intellige vt ibi notat̉. Idēretico non appellatur: extra de hereticis. c. vtuiſitionis li. vi. Idem in raptore feminaꝝ. C. d̓ir. l. i. Idē in falſatore monete: ⁊ in eo qui fec̄ē de cuſtodia exire. C. de fal. mo. l. i. Itē in quſdam alijs criminibus in quibus leges ꝓhibēpecialiter appellare: vt extra de elec. c. cum in cūtis. ¶ Sexto nō pōt appellari ꝓpter naturā carſe ſcilicet cum res dilationem non recipit: vt putane teſtamentū aperiatur: ne inſcriptus heres ī poſeſſionem mittatur: ⁊ ne pignus ꝟendere liceat: ⁊ q̄dam alia que habent̉. ff. de appel. reci. l. fi. Et ideꝫvidetur dicendum in caſibus in quibus lūmatiꝫcognoſcitur: puta in alimentoꝝ exhibitōe ⁊ ī alijscaſibus qui celeritatē requirunt: alias deſiderant:licet quidam aliter dicant. ¶ Septimo regularit̓nullus criminoſus appellat quando tria interueniunt ſecundū aconem ſcilicet ꝙ ſit conuictus conſeſſus ⁊ argumentis ſuperatus. ff. quorum appelnon reci. l. iij. ſed aliquo iſtoꝝ deficiēte pōt appel

lare ipſe vel alius pro eo. ff. eo. l. non tantū. Notatamen ꝙ ſi noīe alicuius ꝗs appellat ſiue in ciuiliſiue in criminali: ſi is ꝓ quo appellatur ratum habeat: dꝫ ratificare infra tempus appellationis īterponende. Et quod dictum eſt de confeſſione: ītelligitur de confeſſione ſpontanea nō in tormentisnec terrore tormentorū facta: vt in dicta. l. iij. Sꝫvidetur ꝙ confeſſus in iure canonico non appellet: quia confeſſio in iure facit notorium: ⁊ a notorio non appellatur: extra eodem cum ſit romana.⁊ hec opinio videtur īnui: extra de ap. c. romana.li. vi. Sed contrariuꝫ potius pōt ex illo. c. haberi.vnde iure canonico ⁊ ciuili confitens appellat: ſiiuſtam appellationē faciat .i. iuſtam cām inſerēdo:puta quia errore vel ꝓpter territionē tormentoꝝvel qꝛ confeſſionem expoſitam declarare ītenditvel aliquid aliud rationabile: vt. ff. de appel. l. creditor. alias ſi a ſententia ſuꝑ cōfeſſione lata appellat abſolute ſine expreſſiōe cauſe non auditur: vtdicit archidia. eo. ti. c. romana. li. vi A Octauo nōappellat d̓bitor fiſci ſeu reipublice. C. quoꝝ appel.nō reci. l. fi. Item officialis criminaliter ꝯdemnatus a ſuo iudice eo ꝙ in officio ſuo male ſe habuiſſet: non appellat. C. eo. ti. l. nulli. Item nō appellatdebttor ex calculo fiſcali vl̓ ex tributoria functione: ⁊ ex alio caſu: qui omnes leguntur. C. quandoappel. non reci. l. abſtinenduꝫ. Item delinquens apena delicti non appellat: qꝛ pene certe ſinguloꝝdelictoꝝ ſunt. ff. de verbo. ſig. l. ſi qua. Sed a mulcta bene appellat̉: vt ibi. Item non appellat verecontumax: niſi veniat iudice ſedenti pro tribunalivel niſi ex iuſta cā venire impediatur: vt. ff. de reiudi. l. contumacia. Ficte auteꝫ contumax appellat. Uere autem contumax dicitur: cui iudex p̄cepit vt adſit: vt notatur. C. quomō ⁊ quādo iudexl. ceſſante. Item qn̄ perſonaliter eſt citatus: ſꝫ ⁊ cūcitatus ℟ſpondit ſe non venturū: nō eſt dubiumꝙ eſt vere contumax: vt nō. ff. de appel. l. eum ꝗ.Sed ficte contumax dicitur quādo nō fuit īuentus: puta citatus ad domum: vt ibi quo caſu tempus appellandi a die a tempore ſcientie computatur: ⁊ hoc intellige in contumace abſente. Contumax autem preſens puta in nō exhibendo audit̉appellans. ff. eo. l. creditor. §. iuſſus. dic tn̄ ꝙ in hͦauditur appellans contumax .ſ. vt cām ad ſuperiorem trāſferat: non vt a ſententia excommunicationis releuetur: vt extra d̓ ſenten. excom. per tuas. inglo. ſecunda. Item non appellat qui in iudicio ꝓfitetur ſe non appellaturum. ff. quibus appel. nonlicet. l. ij. Sed extra iudicium nō ſufficit renunciatio: niſi cum pacto conueniat̉ cum aduerſario. C.de tempo. ap. l. fi. Item non appellatur a delegatoquando delegans prohibet appellationeꝫ: vt ſi dicat appellatione remota: quod tamen ſolus princeps facit. Et idem ſi papa extra de offi. d̓le. c. ſuꝑqueſtionum. quo tamen caſu ſolum friuola appellatio īterdicta ꝓhibetur: vt extra de appella. c. qd̓ſuꝑ eo ī glo. i. Un̄ nihilominꝰ a grauamīe appellabit: qꝛ tūc n̄ ꝯͣ r̄ſcriptū: ſꝫ ꝯͣ iudicꝭ malitiā appellat