Nonus.

quorum. Notorium preſūptum eſt: vt ſi quis hahitus eſt pro filio alicuius publice ibi non requiritur alius ordo iuris: extra de fi. preſby. c. qͣꝫuis.poc .n. ꝙ aliquis ſit filius alterius nō pōt vere ꝓri. ff. de cōdi. ⁊ demon. l. lutius. ſed potius ꝑ prenptiones: hec omnia in dicta glo. q̄ etiā ponit̉ſima confeſſoꝝ. Sed Anto. de bu. ſuꝑ. c. veſtra.fecit diffuſum tractatum de notorio. glo. ibi ꝓpamentū .ſ. quod preſtant .ſ. ſe non euitaturosem propter ſalutem reipublice ꝓpter maum loquitur de eo qui ante adminiſtratiodeliquit: talis non poteſt conueniri dum eſtminiſtratiōe: vel intelligitur hoc de maioriiudicibus: qui ⁊ ſi non poſſint tunc in iudicioueniri: preſtabunt tn̄ cautionē ſtādo iuri poſtpoſitam adminiſtrationē. ff. de adult. l. ſi adulium. ſine fraude .i. pena. queſtū .i. queſtus ſuſpn. Qui cepit duos accuſare ⁊ vult tertiumre: preſumitur ꝙ faciat cā queſtus: niſi ſuāioꝝ iniuriam proſequatur. Sed ⁊ duos nōpoteſt accuſare: niſi in diuerſis libellis: niſi crimeſſet cōmune vt adulteriū. tunc eniꝫ in vno libello pōt accuſare. Nūmos. qui dat pecuniam nō incauſa ſanguinis habetur pro cōuicto. 2. q. 3. §. nōdum. Sed in cauſa ſanguinis licet dare accuiti: ſed ſi iuſte accuſauit: non licet in foro conſentie: ſed in foro iudiciali: qꝛ .ſ. talis non punit̉.Accuſanti auteꝫ nunqͣꝫ licet recipere ab accuſato.i. q. i. c. concuſſionis. Qui fallum. iſti repellūtur: lꝫnon ſint infames: extra de or. cogni. c. dilectus. ꝓpaupertatem: ꝓpter idē repellitur teſtis: duꝫtione paupertatis ſit ſu pectus: non vt crimetrocem iniuriam feciſſent: vel niſi noīe alienirentur. Abolitione publica. tripliciteo: aut publice obedientie inſignem velꝓſpere geſtam: aut priuatim acculatore peteiut ex lege qn̄ accuſator deſiſtit vel mortuꝰ ē:n publica abolitione pōt actor repetere reumis ferijs infra. 30. dies. ſed in alijs duabus nōittitur qui deſiſtit ſed alius infra. 30. dies admittitur. hec omnia in glouomodo iudex procedere debeat ſuꝑ crimīe notorio in iudicio ſulus de peruſio ponit ſententiam aliqͦn: quia aut loquimur in notorio iuris .i.in notorio iudicati: ⁊ tunc cum iſtud notoriuꝫ ſitincidens: non mutat formā iudicij: ⁊ ideo ſecūdūformā negocij eſt ꝓcedendum: de ꝓba. ⁊ d̓ teſti.Aut eſt notorium facti: ⁊ tunc ſi iſtud notoriuꝫ ſitomnibus: ita ꝙ nec celari nec infici poſſit: non requiritur aliquis ordo iuris nec etiam citatio: ꝗcitatio ſolum fit ad hunc effectū: vt citatus ſe poſſit defendere: ſed ibi nulla cadit defenſio ꝓpt̓ notorietatem. Si aūt ſit notorium negabile in iudicio: tunc neceſſario eſt partis citatio: ⁊ ſi pars habeat legitimam excuſationem: ſentētia eſt ipſo iure nulla: ⁊ hāc excuſationem pars poteſt allegare

max ſecundū Inno. in. c. veſtra. d̓ coha. cle. ⁊ mu.Item ſi quid allegat̉ eſſe notoriū ⁊ negatur ⁊ nōprobat̉: proceſſus eſt nullus: quia factus preterſolēnitatem ordinis iudicioꝝ ſecundum. Inno.Et hanc nullitatem poſſet citatus ꝟel nō citatusin cauſa nullitatis allegare ⁊ ꝓbare. Aut ergo allegatur nullitas ex eo ꝙ non eſt notorium: ⁊ hocpōt allegari ⁊ ꝓbari in cauſa nullitatis īdiſtincte.aut allegatur nullitas: qꝛ licet ſit notorium: tamēcompetebat defenſio: puta notorium ē ꝙ ego occidi ticium: cum re vera eū occiderim ad meamdefenſionem. Et iſto caſu ſi nō fui citatus poteroallegare in cānullitatis: aut fui citatus ⁊ non potero. Et aduerte: qꝛ iſta pn̄t tolerari in criminibusquibus īponuntur pene relegationis vel. jͣ. ſed inalijs in ꝗbus apponuntur pene relegatōis .ſ. tuncqꝛ abſens damnari nō pōt: licet ſit hoc notoriū.que dicta ſunt nō poſſunt procedere: niſi ille quidamnat hoc ſuppleat de plenitudine poteſtatis.Queritur aūt cū iudex inquirit de crimine velut notorio qd̓ conſtat iudici: nō tn̄ conſtat ꝙ crimen ſit notorium: cū queritur an poſſit ſequi exea inſtantia condēnatio? Reſpondet̉ ꝑ diſtinctionem: qꝛ aut iudex ꝓceſſit taliter ꝙ tenet ꝓceſſusetiam ſi non eſſet notorium de crimine: ⁊ crimēeſt tale de quo pōt inquiri: etiaꝫ ſi nō eēt notoriūEi tunc qꝛ qͣlitates notorietatis nō mutant delictū nec penam: ⁊ ſic ſequi pōt condēnatio. Aut ꝓceſſus factus eſt nullus: vbi crimen non eſt notorium: vel crimen tale vbi nō pōt īquiri: niſi rōnenotorietatis: ⁊ tunc nō pōt ex eadem inſtantia ſeccondēnatio. Et hoc videt̉ fuiſſe de mente Inno.in. c. ſtatuimus. de offi. dele. Quod intellige niſi d̓crimine conſtaret ꝑ confeſſionē ꝑtis: vel pars renunciaſſet executiōi huic: vt notat Inno. in. c. cuꝫſemper. de furtis. Et eſt ratio: qꝛ confeſſio īducitnotoriū: ⁊ in ꝯfeſſuꝫ nulle ſūt partes iudicis: niſi īcondemnando. Et cum queritur qn̄ iudex inꝗritde crimine tanqͣꝫ notorio an ſit neceſſe ꝓbari notorium? Quidā dicunt ꝙ nō: īmo ſi iudex tanqͣꝫpriuatus ſcit illud eſſe notorium: ſufficit: lꝫ tanqͣꝫiudex ignoret: vt notat Inno. in. c. īterpoſita d̓ appel. īmo plꝰ dicit ip̄e Inno. ꝙ ſi iudex ꝓcedit ſuꝑnotorio: lꝫ ignoret illud eſſe notorium: ſufficit: ꝟipſe notat in. c. veſtra. de coha. cle. ⁊ mu. Et cūritur an poſſit eſſe notorium: niſi ꝓbetur factumquod dicitur eſſe notoriū: ita ꝙ omnes ita dicūaſſerunt ⁊ affirmant nemine ꝯtradicente. Et hācopi. dicit eſſe veram. Qui prohibeantur accuſarehabet̉. 2. q. i. vbi ſic dicitur li. 8. ff. ti. de accu. ⁊ īcrepa. Prohibent̉ accuſare alij ꝓpt̓ ſexū vel etateꝫvt mulier ⁊ pupillus: alij propt̓ ſacramentū: vt qꝛſtipendium merentur: alij propter magiſtratuꝫ ⁊poteſtatē: in qua agentes ſine fraude in iuscari nō poſſunt: alij propt̓ delictum propriū:fames: alij propter turpem queſtū: vt qui duo iudicia aduerſus duos reos habeant: nūmos ad accuſandū vel non accuſandum acceperint: alij propter conditionem ſuā: vt liberti contra patronosM 3