¶ Titulus.

patiētiaʳ ſiue duritia tormētoꝝ ita tormenta ꝯtēnūt: vt exprimi ab eis veritas nō poſſit. Alij tātaīpatiētia ſibi ſuſcipiūt tormēta: vt mentiri potiꝰ qͣꝫtormēta pati uelint: ita fit vt etiaꝫ uano mō fateātur: vt nō tā ſeipſos qͣꝫ etiā alios criminēt̉. Itē dicit ꝙ in uitijs corrigendis: vbi ius d̓ficit .i. ꝙ nonloquit̉ d̓ correctione vel mō punitionis talis crīsſequēdā eſt cōſuetudo loci in mō puniēdi crimīaNec debꝫ prelatus introducere nouā cōſuetudine ſimpl̓r: vel alicuius alteriꝰ loci ad punienduꝫꝓpter hoc: vt efficacius corrigāt̉ vitia: ſi ex hoccandalū oriat̉: ꝗa non ſunt faciēda mala vt euētant bona. Ro. 3. Malū eſt aūt ſuſcitare ſcandalaCirca religioſos p̄cipue moderande ſūt correctiones ne reſiliant totaliter a ſtatu bono. Tria autēſunt particularia bona que integrant viruꝫ perfectum bonum in religione. Et ſi circa particularebonum ſic fiat reformatio: ꝙ fiat deformatio vl̓deſtructio alterius boni: iam deficit ratio boni integri ⁊ perfecti. Nam ſecūdum dionyſium. Malum omnifariam eſt: bonum vero ex perfecta ⁊ ītegra cauſa. Sic ergo tollēdum eſt malum īobīealias incontinentie vel proprietatis in religioſisvt aliqua pars boni integri remaneat ⁊ precipue obīe nullatenus deſtruatur ¶ Nam quamdiu illud remanet: ſpes ſemper remanet de correctione aliorum defectuum: ar. 23. q. 5. quid. ⁊. xi.q. 3. nolite recedere. Item notandum ꝙ cum inuilegijs religioſorum dicitur: ꝙ poſtpoſitis rimulis ⁊ apicibus iuris poſſint libere procedere prelati ad correctionem vitiorum: nec per hec verba tollitur: nec per huiuſmodi eximuntur a iurecommuni: ad quod omnes catholici tenentur: extra de conſti. c. i. Sed non tenentur ad ea que nōſunt de ſubſtantia iuris ſeu ordinis iudiciarij: ſine quibus non poteſt procedi in iudicio contentioſlo. Sicut ⁊ cum dicitur in conſtitutionibus fratrum predicatorum ꝙ electiones prelatorum fiant ſecundum formam canonicam alijs ſolēnitatibus iuris relegatis: ſi aliquid dimitteretur cuꝫproceditur per ſcrutinium: qd̓ ſit d̓ ſubſtantia forme: caſſaretur electio:: ſed ea que non ſunt de ſubſtantia forme: vt collatio celi ad celum: ⁊ huiuſmodi per illa verba tolluntur. Item in. c. quāuisde preben. li. vi. dicitur ꝙ qͣꝫuis carcer ſit deputatus ad cuſtodiam reorum: ſi tamen prelatiricos confeſſos vel conuictos de criminibus eorum exceſſibus perſonis ceteriſqꝫ circunſtantijsꝓuida deliberatione penſatis īperpetuuꝫ: vel actempus carceri mancipet nō eſt īprobandū. Nōtn̄ de facili eſt clericus carceri mancipādus: quiaexcōicatus eſt qui iniurioſe detinet clericum: exde ſenten. excō. nuper. nec eſt a quocūqꝫ exiſtimādū: ꝙ per hoc ꝗs infamis efficiatur: ꝙ eſt carcerimancipatus: cū qn̄qꝫ: vt dicitur eccle. 4. c. de carcere ⁊ catenis quis egreditur ad regnum: vt pꝫ inIoſeph īcarcerato iniuſte: gen̄. 39. Sed ⁊ pͥncepsapoſtolorum incarceratus pluries fuit: vt pꝫ actuum. 5. c. ⁊ actuū. 12. c. ⁊ ſimiliter vas electionis: vt

pꝫ. 2. ad corin. 6. c. ⁊. 2. ad corin. xi. c. ⁊. Ievt pꝫ. Mat. 14. marci. 6. luc. 3. Io. 3. c.De modo ꝓcedendi ꝑ accuſationemIcit ambroſiunō eſt ſine accuſatore dānare: q̄dam cū fuiſſet fur: qꝛ non eſt accuſatus:abiecit: vt habetur. 2. q. i. in manifeſtis. vglo. ꝙ nemo eſt cōdēnandus ſine accuſatorfallit hoc in. viij. caſibus. ¶ Primo in carthpecta. cui fides nō fit. C. de ꝓba. l. iubemꝰ. ¶cundo cum teſtis fraudulenter ⁊ ꝓcaciter redet. C. de teſt. l. nullus. ¶ Tertio in tutore ſucto. ff. d̓ ſuſpe. tuto. l. iij. ⁊. 3. q. i. quia ea. ¶ Quartoquandoqꝫ maritus excipiendo condēnatur de lenocinio. ff. de adult. l. ij. ¶ Quinto quandoqꝫ calūniator punitur. C. de calū. l. i. ¶ Sexto qn̄ ꝓbtur crimen ꝑ īquiſitionem: extra de accu. c. quali⁊ qn̄. ¶ Septimo cum deficit reus in purgationeextra de ſimonia. c. de hoc. ¶ Octauo ī notorijs:vt in iſto. c. in manifeſta. De notorio ſic dicit Ambroſius. Manifeſta accuſatione non īdigent: vthabetur. z. q. i: manifeſta. ꝟbi glo. ꝙ alind ē famaſeu famoſum: aliud manifeſtum: aliud notoriuꝫ.Fama quandoqꝫ ex ſcientia: quādoqꝫ ex ſuſpicione ꝓcedit: quandoqꝫ ex certo: qn̄qꝫ ex incerto actore ꝓcedit: vt de conſe. di. 4. ſanctum. Manifeſtū eſt quod ſemper ex ſcientia ⁊ certo auctore ꝓcedit: ⁊ quod poteſt ꝓbari: vt. C. de teſtamentis.l. heredes. Idem etiam dicitur quandoqꝫ occultum quod poteſt probari. C. de appel. eas. Et occultū dicitur qd̓ quinqꝫ ſciunt: vt de peni. di. i. §.hec autem. Item dicitur manifeſtum: qd̓ pꝫ ꝑ cōfeſſionem vel ꝓbationē vel per euidētiam rei: extra de verbo. ſig. c. cum olim. ⁊ ſic ſumitur hic .ſ.ꝓ notorio. Sed nota ꝙ triplex eſt notorium: notorium facti: notoriū iuris: ⁊ notorium preſūptionis. Notoriū facti eſt qd̓ exhibet ſe ⁊ offert oculis oīuꝫ: ideſt qd̓ ita habet euidētiam facti ꝙ nōpoteſt negari .ſ. probabiliter: extra de cohabi. cleri. ⁊ mu. c. veſtra. Et in tali non auditur appellās.extra de appella. c. preterea. ⁊ creditur ſimplici afſertioni officialis: vt. 4. q. 4. §. aliquādo. nec requiritur hec ſcientia omnium ſed pluriuꝫ. Aſt ātquoddam factum continuum ſiue permanēs: qd̓dam interpollatum: quoddam tranſiens ſtatim.In notorio facti continui nullus ordo iuris reꝗritur: vt extra de coha. cle. ⁊ mu. tua. ⁊ ī iſto. c. manifeſta. In notorio facti īterpollati ſemiplenabatio requiritur: extra de vſuris. c. cum in dicNotorium actu non permanens ꝓbabiliter pōtnegari: extra de ſort. c. ex tuaꝝ. Notorium iuris.de quo eſt aliquis condēnatus vel confeſſus: tiiſto notorio qn̄qꝫ contra negantē ſe eſſe cōuictūrequiritur ꝓbatio: vt extra de ſenten. ⁊ re iudi. c.ſicut. Item quandoqꝫ non ſufficit ꝙ quis ſit cofeſſus: niſi ſit confeſſus ⁊ ꝯuictus: vt. a. q. 6. §. lu-