Nonus.

crauius puniat̉: extra de calū. c. cum dilectus. Fama vero inuēta de ꝑſona apud paucos vel leuesꝑſonas nō cogit: nec dat occaſionē prelato ad inquirendū: precipue de ꝑſona: que prius fuit clarec bone ſame. Secus ſi apud plures bonos ⁊ granes: qꝛ fama apud tales cū ſuſpicionibus violenris ẜm conditionē ꝑſone de qua agitur: facit quodāmodo ꝓbatione. Nam ⁊ ſi ſingula nō poſſintſimul tamen collecta valent: extra de teſtibus. c.preterea. Nihil eſt enim aliud in hac materia ꝓtio: qͣꝫ rei dubie per teſtes vel inſtrumenta veeſumptiones oſtenſio. 32. q. i. dixit. Sic ergo ꝓcedens contra perſonā inquirendo ex fama: prīocitabit eaꝫ vel vocabit ẜm modū religioſoꝝ: ꝙartius obligantur ad obedientiam p̄latis ſuis:ſeculares ⁊ facit iurare euꝫ ſuper veritate dicēda:de his de quibus infamatus eſt: extra eo. c. cumdilecti. Aliqui tn̄ religioſi ex ꝯſuetudine obmittunt iuramentū ⁊ ponūt tales ad examē ſuꝑ veritate dicenda ꝑ p̄ceptum: ⁊ addunt qn̄qꝫ excōicatiōeꝫ ꝓpt̓ ꝑtinace inobediētiā aliquoꝝ. Et ſuperdicto. c. cum dilecti dicit ꝙ cū fit inquiſitio ſoluꝫad correctionem ſiue ad pn̄iam: valde liberius ēprocedendū: qͣꝫ qn̄ proceditur ad depoſitionē ⁊ad penam ⁊ maxime circa ſeculares: qꝛ tunc .ſ. inprimo caſu ꝓceditur in fauorem eius contra quēagitur. Non ſic aūt ſemper in. 2. caſu. Benedictꝰ.xij. in ſtatutis ſuper ſtatu fratrum minoꝝ. c. 26. ſiait. Si exceſſus enormes occultos tn̄ ꝑ vnū ſolūcontra aliquem dicti ordinis frēm alias bone fane alicui ſuperiori ipſius ſecrete denunciari conigerit: non recipiatur huiuſmodi denūciatio adfinē: vt ꝓpter eam ad inquiſitionē ſeu iudicialemdiſcuſſionē procedat̉: niſi denuncians requiſitusꝑ ſuꝑiorem eundē: ſe dicat fore paratum ea: q̄ ſicicit: ⁊ prout ea denunciat deponere vt teſtꝭ ⁊ inn̄tia d̓nunciati iurare: nec regiſtret̉ huiuſmōi d̓nunciatio in libris ordinis: niſi p̄fatus ſuꝑior veriſimiliter credat: vel eſtimet poſſe ſuꝑ denunciati exceſſibus teſtes alios idoneos reperiri: poſſettn̄ ſuꝑ eis huiuſmōi denunciatio ꝑ ipſū ſuperiorērecipi: ⁊ denunciatio qͣꝫto breuius poterit in ſecreto maneat: ⁊ prout diſcretioni ſue videbitur faciēdum. Ubi aūt denunciator alius vel teſtis idoneus ſuper huiuſmōi occultis exceſſibus poſtea appareret: ad ſecretā ſi ei viſum fuerit: etiā ſi denunciatus abſens ⁊ remotus extiterit: informationeꝫprocedere: ⁊ tam primū qͣꝫ 2ᵐ: ⁊ quoſcunqꝫ aliosteſtes idoneos recipere: recepto pͥus ab eo corporali iuramento informari. Infra tn̄ biēnium tenetur prelatus denunciatū vocare ⁊ ei proceſſū habitum exponere: ac iuſticiā circa eū facere: aliaselapſo bienio ipſi denunciato nocere non poſſit.Si vero plurium ſingularium perſonaꝝ teſtimonia ꝯtra frēm alique ſuper exceſſibus eiuſdeꝫ generis habeātur: ex quibus ꝓbabiliter reddit̉ ſuſpectus: tunc ad veritatis īquiſitionē plenioreꝫ ētſi expediēs videbit̉ per artationē ꝑſone ꝯtra quāhabebunt̉ huiuſmōi teſtimonia ꝓcedatur: ſcd̓m

modū ſuſpicionis ⁊ qͣlitates exceſſus: ac ſtatumꝯditionis ꝑſone. Et ſi crimen ꝑ huiuſmodi inquſitionem nō ꝓbetur: ipſe denunciatus remaneatinſamatus: īdicatur ei purgatio vel alio mō prouideat̉ ordinis honeſtati: ⁊ fame denunciati. Ubiaduertendū ꝙ in toto iſto proceſſu ordinato adiſtos religioſos: qͣſi nihil nouū ē: ſꝫ antiqͣ iura adeos ſunt rōnabiliter applicata. Notandū ēt ẜm p̄dictū ſimonē: ꝙ cuꝫ qͣrit̉ vtrū p̄latus teneaturcedere ad īquiſitionē: qn̄ nō ſperat inde ꝓfecturReſpōdetur ꝙ duplex eſt īquiſitio prelati. Unaeſt quā tenetur facere certis tēporibus general̓rſuꝑ ſtatu eccleſiaꝝ cure ſue: vt in viſitatiōe fit. Ecum ad hāc obliget̉ ex officio: nō dꝫ dimittere: ſiue credat ꝓficere ſiue nō: vt. di. 18. c. qm̄ quidem.Alia īquiſitio eſt ſpālis: que ſit contra determinatam perſonā. Et ad hanc non tenetur niſi fama acclamante: vel aliqua ꝑſona deferente. Et tunc tenetur ad eam faciēdam ẜm formā iuris: vt dictūeſt ſupra: ſiue credat ex ea inquiſitum proficereſiue nō. Nam ſi nō proficiet circa illaꝫ: ꝓficiet circa alias ꝑſonas: q̄ ſunt ſcādalięate ex fama auditadonec viderīt circa eā fieri: qd̓ iura diſponūt. Siaūt inter illos alios qui ſūt in ꝯgregatiōe ſūt aliꝗquibus cedat ad vtilitate ⁊ alij ꝗbus eſt ſcandalum vel dānum aīe differri pōt: ⁊ queri opportunitas faciendi eā coram illis: quibus cedere poterit ad bonū: ita tn̄ ꝙ finaliter nō ſuperſedeaturab actu iuſticie: ꝓpter malū aliquoꝝ ⁊ maximuꝫ:cū bonum in fi. ſequens maius reputet̉ qͣꝫ dānuꝫin genere ſuo. Uel niſi forte multitudo ſit ī culpa:⁊ timeat̉ ꝙ velit īſuirgere ad defendendū eā: tunceſt ſuperſedendū ad tēpus: di. 82. plurimos. Iteꝫnotandū ẜm ipſū ſy. ꝙ clericū vel religioſū vehementer p̄ſumptū de crimīe: ⁊ nolētē r̄cognoſcereveritatē: lꝫ vtiqꝫ ponere ad qōnes .i. tormēta. quāuis .n. ẜm iura ciuilia liber hō nō debeat poni adtorturā: ſꝫ ſolū ẜui: vt. ff. de qōnibus ꝑ totū. verūqꝛ vt dicitur Io. 8. Qui facit pctm̄ ẜuus eſt pctī.Iō talis clericus vel religioſus cū īnoteſcit d̓ aliquo enormi crimīe: ⁊ hētur vehement̓ ſuſpectusvt ẜuus pōt poni ad qōnes: vt. vi. q. i. c. i. ⁊ pn̄t areſtari ſeu detineri: qd̓ et ꝯfirmat̉ ꝑ ſtatutū dn̄i benedicti. xij. ad minores dicētis: ꝙ pōt talis artarivt pꝫ in. §. p̄cedenti. tn̄ nullo mō ē a qōnibus inchoandū: exͣ de ſn̄ia ⁊ re iudi. cū in contēplatiōe.Cuius cā eſt: qꝛ ſiue p̄latus ſiue alius de eiꝰ mandato ꝗ clerico parato corrigi ⁊ obedire volēti viꝫinfert: excōicatus eſt: extra de ſentē. excōi. vniuerſitatis. hoc tenēt hoſti. ⁊ archi. Si enim ſtatī fieretp̄cipue nulla p̄ſūptione p̄cedente eſſet locus appellandi. 2. q. 6. nō ſolent. Qōnes tn̄ huiuſmōi circa clericos debent eſſe moderate: ⁊ propt̓ ꝑiculūexcōis: ⁊ propt̓ hoc ꝙ iudiciū peſſimū eſt: ꝙ ꝓcedit ex ſuſpicione vel ex torta cōfeſſione: ſicut dicitur. xv. q. vi. ſi ſacerdotibus. ⁊. ff. de qōnibus. l.ſeuerus ait. Queſtioni fidē nō ſemꝑ nec nōnunqͣꝫhn̄dam cōſtitutionibus declarat̉. Et .n. res eſt fragilis ⁊ periculoſa que rōnem fallit. Nam pleriqꝫM 2